Na het zien van U-Carmen e-Khayelitsha en Son of Man snap ik wel dat Mark Dornford-May is opgenomen in het boek Cinema Now. Een theatermaker die persoonlijke, politieke en religieuze thema's verweeft met de Afrikaanse cultuur.
Hier kun je een recensie vinden van Son of Man die op MM zwaar wordt ondergewaardeerd. Dat waarschijnlijk komt omdat er nauwelijks jongeren / volwassen zijn die nog over enige kennis van de Bijbel beschikken. En dus kunnen ze het merendeel van de symboliek niet plaatsen. Buiten dat gebruikt Mark Dornford-May veel dans, gezang en (ritmische) muziek om zijn (zware) verhalen te relativeren. Iets wat heel gewoon is in de Afrikaanse Cultuur.