"The Italian neo-realists believed that their art originated from the “flow of life” typical of Donskoy’s films, considered the director their predecessor and emulated his poetic approach to everyday life."
Ben niet de grootste fan van het Italiaanse neorealisme, maar verwacht hier uiteraard ook meer Russische lyriek. Een grote reden is ook het camerawerk van mijn favoriet Sergei Urusevsky (die later baanbrekend werk zou doen in o.a. the Cranes are Flying en Soy Cuba)
En ben sowieso benieuwd naar deze nogal onderbelichte regisseur. Waarschijnlijk ondertussen te "ouderwets" voor het brede publiek, maar als Mr Bongo kan scoren met Dovzhenko, Barnet en Kozintsev (tenminste, ik hoop dat het een beetje verkoopt, ze brengen iig genoeg titels uit) dan mag deze man toch ook wel wat aandacht krijgen...