Dorogoy Tsenoy (1957)

Prachtig, Ik heb al eens wat van Donskoy gezien, maar deze film is heel anders en lijkt sterk vooruit te lopen op het Oekraïnse Poetisch Realisme. Een (gezongen) legende als uitgangspunt, dynamische scenes, af en toe druk en hysterisch acteerwerk (de zigeuners), opvallende en kleurrijke decors en kleding, geen rechtlijnig verhaal, enz..

Alleen het camerawerk was zoals je van een Russisch/Oekraïnse film uit 1957 kan verwachten. Maar dat is eigenlijk een pré.. Prachtig geschoten dit, en mooie kleuren. Als er meer films zoals deze in de jaren 50 zijn gemaakt hou ik me aanbevolen.

Inderdaad , geniale film van Donskoy . ' Poëtisch ' is hij zeker , zoals veel films uit Oekraïne uit die tijd ( denk bijvoorbeeld aan meesterwerken van Aleksandr Dovzhenko ) . Alleen , volgens mij behoort deze film toch echt tot de filmstroming het Sovjet socialistisch realisme .

Het hoogtepunt van dit soort film is wat mij betreft Tini zabutykh predkiv (1965) van Sergei Parajanov . Ook opgenomen in Oekraïne door ' Dovzhenko-school ' , maar volgens mij is Tini zabutykh predkiv (1965) veel meer dan dat , het meesterwerk der meesterwerken overtreft Dovzhenko en Donskoy op alle fronten . Parajanov begint bij het Sovjet socialistisch realisme , maar vervolgens zoekt hij zijn eigen weg op , gaat veel en veel verder dan dat en maakt er iets unieks van ...

Over Parajanov :

" He invented his own cinematic style, which was totally out of step with the guiding principles of socialist realism (the only sanctioned art style in the USSR). " - en.wikipedia.org