menu

Hier kun je zien welke berichten AOVV als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Simpsons, The - Seizoen 4 (1992-1993)

4,5
geplaatst:
Zeer sterk seizoen van The Simpsons, met slechts enkele kleine smetjes. Zo ben ik geen geweldige fan van flashback-afleveringen. Gelukkig zijn de meeste afleveringen niet van dat allooi, en bevat dit seizoen enkele van mijn favoriete afleveringen van de serie.

Mr. Plow is een schitterende aflevering met een vete tussen stamkroegvrienden Homer en Barney, wiens optredens gaandeweg steeds meer hilarisch worden. Marge Vs. the Monorail is één en al absurditeit, met Marge als het morele kompas van Springfield. I Love Lisa houdt het midden tussen lachen en huilen, met die zielige maar o zo koddige Ralph. Last Exit to Springfield is van de eerste tot de laatste minuut fantastisch, met de kwaadaardige Mr. Burns, Homer als vakbondsleider (het gedacht alleen al zet aan tot luidop lachen) en het mooie liedje van Lisa.

Naast de hoofdpersonages (de familie Simpson), komen steeds meer nevenpersonages nadrukkelijk op de voorgrond, om hun entertainende stempel te drukken op het geheel. Tot mijn groot jolijt overigens, want personages als Chief Wiggum, Groundskeeper Willie, Barney en Grandpa Simpson doen me meer dan eens schuddebuiken.

Het beste seizoen van The Simpsons? Dat weet ik niet, maar het komt voor mij toch aardig dicht in de buurt!

4,5 sterren

South Park - Seizoen 6 (2002)

4,0
Wederom een sterk seizoen van deze animatieserie. Zonder Kenny erbij krijgt onder meer Butters wat meer aandacht, wat een goeie zet is. Butters is namelijk een erg grappig personage, vooral omdat hij meestal zelf niet doorheeft dat de anderen met hem lachen. Tweek is later hetzelfde lot beschoren, en hoewel hij het niet kan halen van Butters, zorgt zijn aanwezigheid toch ook voor een aantal geweldig grappige situaties.

Mijn favoriete afleveringen van dit seizoen zijn 'The Death Camp of Tolerance', 'Child Abduction Is Not Funny' (met de geweldige Tuong Lu Kim in een hoofdrol) en 'Free Hat' (al is dat, toegegeven, vooral om het misverstand over de vrijlating van kinderverkrachter Hat McCullen).
De afleveringen over Professor Chaos vind ik persoonlijk wat flauwer.

4 sterren

South Park - Seizoen 8 (2004)

5,0
Het beste seizoen van South Park? Om echt zeker te zijn, zou ik gewoon alle afleveringen nog 'ns moeten kijken, maar de kans is toch wel groot. Het seizoen wordt meteen afgetrapt met 'Good Times with Weapons', een hilarische aflevering waarin de jongens ninja-wapens kopen, Kenny zijn ninja-ster in Butters' oog mikt en ze er vervolgens niets beters op vinden dan Butters te vermommen als hond, zodat ze de verantwoordelijkheid uit de weg kunnen gaan. Ook het einde is hilarisch; Cartman gaat uit de kleren omdat hij zogenaamd de kracht bezit onzichtbaar te zijn, en staat daar dan mooi voor l*l op de dorpsveiling. Zijn excuus? "I told you, it was a wardrobe malfunction!". Compleet kapot gaan.

En da 's nog maar het begin, want zwakke broeders zal je hier niet vinden. De satire en humor van de grofste plank vinden elkaar hier als nooit tevoren. Héérlijk.

Zo briljant als het seizoen wordt geopend, wordt het overigens ook afgesloten, met 'Woodland Critter Christmas', een door Cartman verzonnen sprookje over een op het eerste oog troep schattige bosdiertjes, die uiteindelijk volkomen krankzinnig blijken en Satan vereren.

Hiervoor heb ik enkel de volle 5 sterren veil!

South Park - Seizoen 10 (2006)

4,5
1 van mijn favoriete seizoenen van deze schitterende animatieserie! De dubbele aflevering 'Cartoon Wars' mag dan een wat flauwe premisse hebben, de uitwerking is wel bijzonder geestig. 'ManBearPig', 'Make Love, Not Warcraft' en de dubbele aflevering 'Go God Go' behoren tot het beste wat Stone en Parker ooit hebben gecreëerd, in mijn ogen. 'The Return of Chef' is bovendien een speciale aflevering, omdat het de laatste is (als ik me niet vergis) met de sympathieke kok. Pikant detail hierbij is dat er enkel archief-opnames worden gebruikt voor zijn stem. De verwijzingen naar Star Wars mogen uiteraard ook niet ontbreken.

Moeilijk dus, om een favoriete episode te kiezen. Als het dan toch moet, ga ik voor 'Make Love, Not Warcraft'.

4,5 sterren

South Park - Seizoen 11 (2007)

3,5
Solide jaargang van South Park, niet zo goed als het vorige (de lat lag wat dat betreft dan ook erg hoog). Toch zijn er afleveringen genoeg die ronduit spontane hilariteit veroorzaken: 'With Apologies to Jesse Jackson' (waarin Randy meedoet aan Wheel of Fortune, en erin slaagt de hele Afro-Amerikaanse gemeenschap voor het hoofd te stoten), 'Night of the Living Homeless' en de Imaginationland-trilogie.

De beste aflevering is, wat mij betreft, echter 'Le Petit Tourette' (met Cartman die ontdekt dat er een aandoening, Tourette-syndroom genaamd, bestaat die het mogelijk maakt om ongestraft te vloeken. Hij maakt er vervolgens op meedogenloze, Cartmansiaanse wijze gebruik van, maar krijgt er op het einde van langs, omdat hij niet meer kan controleren wat hij zegt, en zo gênante geheimen over zichzelf prijsgeeft).

Jammer genoeg zijn er ook wat flauwere afleveringen, zoals 'The Snuke' en 'Lice Capades', waardoor dit niet het meest geslaagde seizoen is.

3,5 sterren

South Park - Seizoen 22 (2018)

3,5
Meer dan aardig, dit nieuwe seizoen. Ik heb het vorig jaar niet op de voet gevolgd, maar heb enige maanden gewacht, en dat loont misschien wel een beetje.

Waar de reeks in enkele van de meest recente seizoen wat mij betreft te dicht op de bal speelde qua actualiteit, is dat in seizoen 22 teruggeschroefd. Er hangt zelfs een nostalgisch sfeertje, dankzij de terugkeer van personages als Mr. Hankey, Towelie en Satan. Die herintroductie is niet steeds geslaagd, maar zorgt toch voor enkele van de grappigste scènes (Satan in de bib met z'n leesbrilletje, Towelie's job als vertegenwoordiger van Tegridy en opa Marsh met z'n nogal plastische beschrijving van hoe zijn vrouw zaliger hem op het kookpunt kon krijgen - bekijk het gerust zelf! ).

Het is wel jammer dat er toch nog regelmatig wordt gerefereerd aan de actualiteit en allerhande culturele verschijnselen iets te fel worden gerecycleerd. Tegelijk is dat misschien niet slecht, want dat maakt duidelijk - voor mij, althans - wat het sterke punt is van South Park. Gewoon heerlijk stennis schoppen, niets of niemand ontziend. Hopelijk zetten ze die trend verder in de toekomst.

3,5 sterren

Stille Waters - Seizoen 1 (2001-2002)

2,5
Hoewel de plot an sich best intrigerend is, zie je eigenlijk aan alles dat dit verouderd is. Ook zijn enkele acteerprestaties niet om over naar huis te schrijven. Jo De Meyere vind ik meer dan prima als Alexander Vorlat; hij komt overtuigend over. Antje De Boeck kon me een pak minder bekoren, maar dat is misschien een kwestie van smaak. Ook de acteur die Tobie Vorlat, oudste zoon van Alexander, speelde, kwam heel stijfjes over, totaal niet overtuigend.

Jammer dat die twee minpunten behoorlijk overheersend zijn naar mijn gevoel, want de omgeving waarin het verhaal zich afspeelde, leent zich toch tot mooie plaatjes, en naar mijn mening wordt daar wel gebruik van gemaakt. Maar als je het vergelijkt met enkele fictiereeksen van de laatste jaren (vooral Tabula Rasa vind ik erg goed!), is het toch wat mager.

2,5 sterren