menu

Hier kun je zien welke berichten AOVV als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Rick and Morty - Seizoen 1 (2013-2014)

5,0
Schitterend vind ik dit; werkelijk schitterend. Ik hou wel van animatiereeksen met een flinke hoek af, en het feit dat Dan Harmon hieraan heeft meegeschreven, was alleen maar een extra incentive om de reeks te gaan bekijken, want Community - de eerste seizoenen, dan toch - draag ik hoog in het vaandel.

Deze reeks bleek een schot in de roos, helemaal mijn meug. De twee hoofdfiguren staan heerlijk in contrast met elkaar; een oude, gekke maar geniale wetenschapper en zijn onzekere, kneuzige kleinzoon. Grappig detail is ook dat beiden soms wat stotteren, maar waar dit bij Morty puur van onzekerheid is (die overslaande stem is ook geweldig), zal het bij Rick eerder met drankmisbruik te maken hebben. De oprispingen waar hij geregeld last van heeft, zijn ook een toevoeging die je niet in elke show ziet.

Naast de twee hoofdfiguren heb je de familie van Rick en Morty, die duidelijk in de schaduw staan maar toch ook hun momentjes kennen. Zo is het huwelijk van de ouders van Morty niet bepaald een droomhuwelijk, en ondergaat zijn oudere zus de woelige metamorfose van puber naar jong-volwassene.

De personages zelf primeren bij deze serie echter niet voor mij, het zijn wel de vaak knotsgekke situaties waar Rick en Morty in belanden. Daarbij speelt ook weer dat contrast tussen beide figuren, overigens, maar dit terzijde. Neen, het zijn de surrealistische situaties, wezens en andere fenomenen die me in deze serie helemaal over de meet slepen, en waar ik vaak echt dubbel om heb gelegen. Aflevering 2 bijvoorbeeld, waarin Rick Morty meeneemt in de droomwereld van zijn leraar wiskunde, en van daaruit nog een aantal droomwerelden verder, naar het beeld van de film Inception, om ervoor te zorgen dat Morty slaagt voor zijn toets wiskunde, en de overige familieleden ondertussen worden gegijzeld door hun eigen hond, die dankzij een geavanceerd apparaat van Rick een staat van hyperintelligentie heeft verworven. Of aflevering 5, die gedomineerd wordt door Meeseeks, blauwe mannetjes die worden opgeroepen om iemand ergens bij te helpen, en pas verdwijnen wanneer de taak voltooid is. Uiteraard loopt het mis en escaleert de situatie. Hilarisch! Hoe kom je er toch op?

En met dat soort situaties zit de reeks vol. Humor van de bovenste plank, wat mij betreft, maar ook ontzettend innovatief en fantasierijk. De allerhoogste score dringt zich dan ook op, en ik ben benieuwd naar de volgende seizoenen!

5 sterren

Rome - Seizoen 2 (2007)

4,0
Uitstekende reeks over één van de meest vermaarde periodes uit de geschiedenis van het Romeinse Rijk, waarin enkele legendarische personages dan ook de revue passeren, en de politieke intriges welhaast niet te tellen zijn. De personages zijn voldoende gestoffeerd, met als favorieten de bekende Marc Anthony (een geweldige rol van James Purefoy, die zich helemaal kan uitleven) en de onbekende Titus Pullo (gebaseerd op een centurio uit het leger van Caesar, al is dit personage vooral een fictionele uitwerking). Ook personages als de nieuwslezer en Cicero vallen in positieve zin op.

Soms misschien een tikje droog, en bepaalde personages wekken wel bitter weinig sympathie op (de kille Octavianus nog het meest), maar dat lijkt me wel de bedoeling te zijn. Niet elk personage moet in het hart gesloten kunnen worden, anders zou het maar... saai zijn.

Rome is vooral een uitgekiend historisch drama, gesitueerd in een boeiende periode. Als men de geschiedenis een beetje kent, weet men ook dat het niet meteen bestemd is voor de gevoelige kijker. Maar laat dat de pret niet drukken.

4 sterren

Rond de Noordzee - Seizoen 1 (2019)

3,5
Toch wel een alleraardigste reeks; de aanhouder wint dus! Vooral in het middendeel zitten enkele fraaie afleveringen, al is het vooral de natuur die betovert. Aflevering 4 is daar het beste voorbeeld van; de Shetland- en Orkney-eilanden als setting is fantastisch, Fair Isle was zelfs uitnodigend om alles achter te laten en daarnaartoe te gaan!

Arnout Hauben brengt echter geen verrassingen, want de reeks ligt mooi in het verlengde van zijn eerdere reeksen. Een mooie mix tussen historie en couleur locale, soms zo aandoenlijk dat het wat ongemakkelijk wordt. Wat er nu wel bijkomt, is de interactie met zijn kompanen Ruben en Philippe, wat een vleugje jongensachtige feelgood-televisie toevoegt.

Volhouden is de boodschap dus, want na een paar aflevering komt het toch op gang. Sowieso ben je in zo'n reisprogramma voor een niet onaanzienlijk gedeelte afhankelijk van de omgeving.

3,5 sterren