menu

Hier kun je zien welke berichten AOVV als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Eiland, Het - Seizoen 1 (2004)

4,5
Hilarische Vlaamse TV-reeks, met een bont allegaartje aan personages met meerdere hoeken af. Het acteerwerk is sterk, de dialogen zijn bijtijds om het in je broek te doen van 't lachen. Vooral de wisselwerking tussen Alain Vandam (Tom Van Dyck) en Sammy Tanghe (Bruno Vanden Broucke) is ontzettend sterk. Deze eerste reeks vind ik net wat beter dan de tweede, niet in het minst omdat Sien Eggers hierin een belangrijke rol speelt, en Alain nog niet algemeen aanvaard wordt door de collega's, wat vooral heerlijke strubbelingen met Frankie Loosveld (Wim Opbrouck) oplevert.

Samen met Van Vlees en Bloed, Het Peulengaleis en Quiz Me Quick kan deze serie meedingen naar de eerste plaats der TV-reeksen van Vlaamsche makelij in mijn persoonlijk lijstje.

4,5 sterren

Eiland, Het - Seizoen 2 (2005)

4,0
De tweede reeks van Het Eiland, de bijzonder straffe komische reeks van Jan Eelen, kan niet tippen aan het eerste seizoen, maar biedt nog steeds meer dan genoeg lekkers. Lukas Van den Eynde ontpopt zich als Bucky Laplasse tot ultieme slechterik, terwijl Dirk Van Dijck (de nieuweling in de grotendeels uit In de Gloria-adepten bestaande hoofdcast) het getormenteerde afdelingshoofd met verve neerzet. Beiden tot het karikaturale, overigens.

Vooral de laatste twee afleveringen zijn ontzettend de moeite, met Tony Paillard (een zeer leuke rol van Luc Nuyens), de nieuwe beste vriend van Michel Drets. Alle overspannen zenuwen krijgen een knak, de bliksem slaat in de pan en het spel zit grandioos op de wagen, alsof het nooit iets anders gedaan heeft.

4 sterren

Elfde van den Elfde, Den - Seizoen 1 (2016)

3,0
Degelijke reeks van het koppel Van Dyck - Reijs, maar het kan bij lange na niet tippen aan bijvoorbeeld Van Vlees en Bloed, hoewel dat wellicht niet zo'n eerlijke vergelijking is.

Den Elfde van den Elfde speelt zich af in het fictieve dorp Kerke, en spitst zich toe op de jaarlijkse carnavalsfestiviteiten. Hubert Geunings, patriarch van de familie, is al 34 keer Prins Carnaval geweest, en alles wijst erop dat hij dit voor de 35ste keer zal worden. Een hartaanval gooit echter roet in het eten, waarna een fijn gesponnen web aan plotwendingen zich ontvouwt.

Wat opvallend is, is dat Tom Van Dyck ditmaal geen rolletje voor zichzelf weggelegd zag. Zijn eega Alice Reijs (bij mij vooral bekend als de vrouw die ervoor zorgde dat André Van Genechten in Van Vlees en Bloed berucht werd als "Den Bospoeper) daarentegen heeft wel een rolletje toebedeeld gekregen. Zij speelt Chantal, de vrouw van Frank Geunings, al dan niet voorbestemd om zijn vader op te volgen.

De cast is op papier ijzersterk, maar voor mij komen enkel de personages van Bruno Vanden Broecke, Peter Van den Begin en Kamil Gruszka zeer goed tot hun recht. Het carnaval laat me als fenomeen sowieso al Siberisch koud, maar een fictiereeks over iets wat me niet meteen lijkt te liggen, weet ik soms alsnog te smaken. De namen van bedenkers en cast wisten me uiteindelijk over de streep te trekken; dit was iets wat ik toch wel gezien moest hebben.

Mijn eindoordeel is niet onverdeeld positief. Ongetwijfeld zal deze reeks weer als prestigieus bestempeld worden (een predicaat dat mijns inziens te makkelijk opgekleefd wordt). De serie had zeker zijn momenten (memorabele scènes met een van het dak kukelende Van den Begin, een voor de bus liggende Vanden Broecke en een zichzelf op droogkomische wijze doodlopende Decleir springen me te binnen), maar dat tikkeltje extra was zoek. De finale liet me ook een beetje op mijn honger zitten. Ook de liedjes waren slechts afwisselend een succes; waar het ene me helemaal wist mee te krijgen, deed het andere me dan weer helemaal niets.

3 sterren

Extras - Seizoen 2 (2006-2007)

4,0
Waar ik het eerste seizoen vooral vermakelijk vond, heb ik met dit tweede seizoen meermaals écht in een deuk gelegen. Vooral het briljante personage van Stephen Merchant, de agent van Andy Millman, draagt daartoe bij. De scène waar hij die actiefiguur van Millman's personage in diens sitcom bovenhaalt op de BAFTA's en dit poppetje plots de catch phrase uit de sitcom blijft herhalen terwijl iemand doodserieus een dankwoord staat te prevelen... Geweldig!

Nu Andy eindelijk z'n grote droom mag waarmaken (z'n eigen sitcom schrijven, maken en de hoofdrol erin vertolken), hakt de reeks nog meer dan in het eerste seizoen in op het knullige personage van Gervais. Millman slaagt er telkens weer in zichzelf in gênante, benarde situaties te brengen, maar wordt daar niet zelden een handje in toegestoken door de mensen rondom hem. Dat viel me aan dit seizoen vooral op, dat de mensen rond Millman beslissingen nemen waar hijzelf eigenlijk niet achter staat (de gastrol van Chris Martin in z'n sitcom; de pruik en bril van zijn hoofdpersonage), maar hij er wel bakken kritiek voor over zich heen krijgt. Pijnlijk!

Gervais zal tot in de eeuwigheid bekend blijven als David Brent uit The Office, maar dit is ook een erg fijne serie.

4 sterren