menu

Hier kun je zien welke berichten AOVV als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Dexter - Seizoen 1 (2006)

4,5
Tonight's the night...

Schitterend eerste seizoen van Dexter, dat volgens mij enkel nog door het vierde seizoen werd overtroffen. Sowieso zijn de eerste vier seizoenen van een hoog niveau, daarna liep de serie leeg als een doorprikte ballon.

In dit eerste seizoen maken we in eerste instantie vooral kennis met het hoofdpersonage, de sympathieke seriemoordenaar Dexter Morgan, die zijn ware aard erg goed verborgen weet te houden. Ietwat voorspelbaar (uiteraard, kan moeilijk anders) wordt hij stelselmatig op de proef gesteld, en is het maar de vraag of hij de façade kan blijven omhoog houden.

Het eerste seizoen culmineert uiteindelijk in een beklijvend kat-en-muisspel tussen Dexter en de Ice Truck Killer, die later zijn broer Bryan blijkt te zijn. Er wordt ook een eerste keer ingegaan op de traumatische gebeurtenis in het verleden van de kleine Dexter, welzeker de oorzaak voor het ontstaan van zijn "Dark Passenger".

Hoewel het vooral Dexter en zijn nemesis zijn die de show stelen in dit eerste seizoen, krijgen we ook een aantal nevenpersonages te zien. Zo is er Rita, de al te aardige, maar net onder het oppervlak ook aardig gekwetste vriendin van Dexter, die als door haar vorige man mishandelde moeder van twee kinderen in Dexter de ideale troost vindt. Van alle nevenpersonages vind ik haar het interessants, op de voet gevolgd door James Doakes. Een kanttekening bij Doakes; het is eigenaardig dat hij als enige de ware aard van Dexter lijkt aan te voelen, in een gebouw vol smerissen.

Dexter is zeer zeker aan te raden, en hoewel het soms controverse kan opwekken, wordt het nergens al te naar of donker. Sterker nog, de door latin beïnvloede muziek zorgt zowaar voor wat lichtvoetigheid.

4,5 sterren

Duts - Seizoen 1 (2010)

5,0
geplaatst:
Een geweldige Vlaamse reeks met een memorabele Herwig Ilegems, die ook een stevige hand in het scenario had, als Walter Duts, een op z'n zachtst gezegd apart heerschap. De reeks bestaat uit zeven afleveringen die half op zichzelf staan, dus het is ook perfect mogelijk om er eentje uit te pikken. In dat geval kan ik de aflevering Bulgaarse Wijnen van harte aanbevelen, met daarin een scène die - wat mij betreft - zelfs pure poëzie kan worden genoemd: de spaghetti-scène. Ik ga het hier niet proberen neer te schrijven, het is vooral iets wat je zelf moet bekijken en ervaren.

Ik denk wel dat Duts een reeks is die je treft of helemaal niets doet. Een gulden middenweg is niet voorhanden. De humor moet je ding zijn, is wellicht zelfs streekgebonden (de reeks speelt zich af in het dorpje Loenhout in de Kempen, ik ben zelf van die streek) en soms zelfs ronduit absurd.

Het acteerwerk vind ik ook erg sterk, met zowel een straffe vaste cast (Steve Geerts en de betreurde Greta Van Langendonck voorop) als enkele hilarisch nevenpersonages (den John! De Gerald!).

Je hebt van die reeksen die er - qua setting, humor, personages, sfeer - pal op zijn, en Duts is er voor mij zo eentje!

5 sterren