menu

Hier kun je zien welke berichten Donkerwoud als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Land van Lubbers - Seizoen 1 (2016)

2,0
Hoe krijg je politiek zo oninteressant mogelijk? Zorg dat het 'de menselijke kant' uitmelkt met eindeloze passages waarin de politicus tijd doorbrengt met zijn gezin. De grote politieke hangijzers hangen als los zand aan elkaar en dienen vooral om her en der een cameo erin te gooien. Iedereen zit namelijk te wachten op slappe karikaturen van François Mitterrand, Margaret Thatcher, Koningin Beatrix. Giet het tevens in een gortdroge verhaalconstructie waarin 'scherpe studenten' de oud-premier ondervragen. Gelukkig eindigt het met een zinderende beschouwing over de Euro en een fittie tussen Elco Brinkman en de Lubster. Topamusement!

Last Man on Earth, The - Seizoen 1 (2015)

3,0
Post-apocalyptische sitcom over de laatste man op aarde en zijn snode plannetjes om vrouwen te versieren. Het gaat helaas mis als hij niet meer de laatste man blijkt te zijn tegenover mannelijke competitie die hem voorbijstreven in karakter of praktische vaardigheden. De serie is bij vlagen hilarisch, maar het mist een spanningsboog om de avonturen naar een hoger plan te krijgen.

Last Man on Earth, The - Seizoen 2 (2015-2016)

3,0
Aflevering 1 t/m 11 zijn gewoon leuk. Compleet met meerdere cliffhangers en een leuke tussentijdse episode met Phil's broer: astronaut Mike. Dan blijkt de koek opeens helemaal op te zijn. Meerdere afleveringen vol gedoe rond kinderachtig kattenkwaad (een half afgeschoren baard, vijf afleveringen lang...) en soaperige liefdesverwikkelingen. Uiteindelijk herpakt de serie zich met een sterke cliffhanger om het tweede seizoen mee uit te gaan. Waarschijnlijk ga ik die derde reeks toch kijken. Farts!

Last Man on Earth, The - Seizoen 3 (2016-2017)

2,5
Het derde seizoen van 'The Last Man on Earth' (2016-2017) heeft één van meest wispelturige seizoenen die ik ooit heb gezien. Waar baseer ik mijn cijfer op? Op het ijzersterke begin, midden en eind waarin de serie onverwacht duister uit de hoek komt voor een sitcom? Of vertaal ik mijn ergernis om in een laag cijfer voor de eindeloze filler en het inconsequente plot? (En het plot is zinloos, want tegen het einde besloten de makers zelfs om de belangrijkste verhaallijnen gewoon op te lossen door vooruit te spoelen met een goedkope fast forward ) Ik moet bijna terugdenken aan de tijd dat ik als 17-jarige Naruto en Dragon Ball Z volgde, en dat je lijstjes kon vinden op internet met de episodes die je moest kijken om het hoofdplot te begrijpen. Het vreemdste is dat ze me, door de bizarre ontknoping, toch weer enthousiast hebben gemaakt voor het vierde seizoen.

Last Man on Earth, The - Seizoen 4 (2017-2018)

2,5
Misschien een seizoensfinale. Misschien een seriefinale. Allebei de opties staan nog open en stiekem hoop ik dat ze die vijfde reeks ook gewoon kunnen maken, want ze gaan er anders uit met een beest van een cliffhanger. TLMoE blijft vermakelijke nonsense omdat het compleet onvoorspelbaar is waar de verhaallijnen toe leiden. Die mogelijkheden zijn eindeloos in een wereld waarin de personages zich steeds opnieuw moeten aanpassen aan nieuwe situaties. In dit seizoen zitten meer gast-optredens dan ooit en wederom is het begin-, midden- en eindstuk zeer de moeite waard, terwijl het plot tussen die sleutelepisodes wat hapert en te vaak is ingevuld met onnozelheden. En toch heeft het allemaal zo z'n charme. Net iets minder duister en minder onverwacht dan de vorige reeks, maar dit seizoen maakt veel goed met de introductie van die nieuwe personages.

Levenslied - Seizoen 1 (2011)

3,0
In deze nieuwe Nederlandse productie staat een amateur-koor centraal waarbij diverse mensen uit verschillende maatschappelijke milieus bij elkaar komen. De serie is opgebouwd als een mozaïekvertelling a la Crash of Babel, waarin de verschillende karakters te maken krijgen met thema's uit het maatschappelijke debat, zoals de financiële crisis en de multiculturele samenleving. In de tien afleveringen worden de gelijkenissen getoond die de personages hebben, ongeacht hun positie, inkomensverschil, afkomst of achtergrond. De afleveringen eindigen dan ook steevast in een samenvatting van de gebeurtenissen aan de hand van een mooi liedje dat ze als metafoor gebruiken voor wat er gebeurd is in de aflevering.

Onder leiding van de ex-delinquent Betty (Anna Drijver) komen een rijkgeschakeerd groepje van mensen bij elkaar die elk een bepaalde positie in de maatschappij hebben. Van de gewiekste zakenman Lucas, die zich bezighoudt met de opkoop van failliete bedrijven (Hans Dagelet), tot bijstandsmoeder Elske (Caro Lenssen), en volkse jongen Thomas (Cees Geel) en Neerlandicus van Libanese afkomst Boutrous (Sabri Saad-El Hamus). En dan zijn er ook nog de fiscaal jurist van een groot advocatenkantoor Jeroen (Tijn Dokter), sexy makelaar Madee (Nadja Hupscher) en grievende wees Dylan (Guy Clemens). En dan zijn er ook nog bijrollen van Antonie Kamerling (zijn laatste rol!), Piet Romer, Peter Faber en Frank Lammers.

Door de imposante hoeveelheid verhaallijnen komt de emotionele ontwikkeling van de karakters dikwijls in de verdrukking. Ook is de balans zoek tussen geloofwaardige ''uit het leven gegrepen'' kleine verhalen en de bijna thriller-achtige wendingen die het soms neemt. Er mist een bepaalde subtiliteit die de boel naar een hoger niveau tilt. Maar, mede door de uitstekende casting, blijft het een onderhoudende serie die vermakelijk genoeg is voor de tien afleveringen die het duurt. De chemie tussen de acteurs vult in ieder geval de gaten die op andere vlakken verschijnen dermate goed op dat het nooit echt gaat storen dat ze niet helemaal de juiste toon te pakken krijgen.

Levenslied - Seizoen 2 (2013)

3,0
Ik ben deze serie destijds gaan kijken omdat Antonie Kamerling er zijn laatste rol in speelde, maar het eerste seizoen beklijfde genoeg om verder te kijken. Het tweede seizoen heeft geen baanbrekende ontwikkelingen of onverwachte plotwendingen. Vooral meer schattigheid rond 'gewone mensen' uit verschillende lagen van de bevolking die met elkaar in aanraking komen. Een beetje gezapig en oubollig, maar het raakt best een gevoelige snaar. Het is jammer dat er nooit meer een vervolgseizoen is gekomen.

Life and Death Row - Seizoen 4 (2018)

4,0
Dit seizoen van 'Life and Death Row' (2018) is opgehangen aan het summum van bureaucratische absurditeit. De houdbaarheidsdatum van het executiemiddel Midazolam verloopt namelijk, waardoor de staat Arkansas in allerijl executies moet voltrekken die soms al decennialang lopen. Dit uitgangspunt levert broeierige, spannende sfeerjournalistiek op waarin het verstrijken van de tijd op het gemoed drukt van alle betrokkenen bij het media-circus. Of het de families zijn van daders en slachtoffers - op hun eigen manieren getraumatiseerd en getekend door hoe de strafprocessen nodeloos blijven voortslepen - die met angst of opluchting tegemoet zien dat de straf wordt voltrokken. Of gouverneur Hutchinson die met Christelijke rechtlijnigheid moet besluiten wie er een pardon krijgt en wie niet, terwijl een strafrechtadvocaat van hot naar her sjeest om zijn cliënten bij te staan. Of steeds dezelfde persvoorlichter die bij elke executie klaarstaat bij een bakelieten telefoon om door te seinen of er gratie is verleend of het doodvonnis is voltrokken. 'Life and Death Row' (2018) gaat onder de huid zitten omdat het niet oordeelt over mensen, maar integer en humaan een gezicht geeft aan daders én slachtoffers die lijden onder dit onwrikbare systeem.

Lijn 32 - Seizoen 1 (2012)

3,0
Voor wie een spannende thrillerserie verwacht, dat is het dus absoluut NIET! Het is wel een fijne dramaserie die goed aansluit bij de tijdsgeest en verschillende kleine verhaaltjes ophangt aan de aanslag op een bus. Rechts Nederland zal wel weer gaan gillen dat het met subsidiegeld gemaakte linkserigheid is, maar wie de serie goed kijkt ziet toch vooral een humanistische boodschap over hoe we het met z'n allen moeten rooien in dit land. Hoewel de slotaflevering, waarin ''een pvv'er'' een Marokkaanse man doodschiet en de bus opblaast , ook weer niet had gehoeven.

Lost - Seizoen 4 (2008)

3,5
Het is even wennen dat het grote mysterie inmiddels zo goed als ontrafeld is, maar inhoudelijk is het een van de betere seizoenen. De mindfuck zit dit keer in de goed geschreven plotwendingen en bizarre ontknopingen. Maar gelukkig staat nog steeds de persoonlijke ontwikkelingen van de karakters voorop en ditmaal krijgen we meer dan ooit een beeld van hun leven. Na een ietwat tegenvallende derde serie is dit een positieve voortzetting van de serie.

Luizenmoeder, De - Seizoen 1 (2018)

2,0
'De Luizenmoeder' is na negen afleveringen meer tamme werkplaatskomedie gebleken dan bikkelharde satire. Het schuurt niet, integendeel: mogelijke stekeligheden (zoals: o.a. racisme en discriminatie, de voorzichtige omgang met kinderen of MeToo) worden ingebed in een braaf format dat zijdelings controversiële punten benoemt, maar nergens doorbijt of men een scherpe positie laat innemen. Het is eigenlijk niet zo vreemd dat de Nederlandse bevolking massaal deze stiekem best warme serie heeft omarmd, want het stelt weinig écht ter discussie en verpakt actualiteiten zo dat het vooral tegemoet komt aan wat men 'een gemiddelde Nederlander' zou kunnen noemen. De redelijke Nederlander die vindt dat het een beetje doorslaat met extremiteiten rond kinderfeestjes en te specifiek taalgebruik voor groepen in maatschappelijk kwetsbare posities. Die zijn of haar kinderen het beste in het leven gunt, maar ook ziet dat de pedagogische correctheid en competitiedrift lang niet altijd in het voordeel uitpakken van hun nageslacht. De serie is een warm bad voor een meerderheidsgroep waarin Juf Ank en directeur Anton vooral laten zien dat het godnondeju wél gezellig moet blijven in Nederland. Waarom er groepen zijn die Nederland soms als minder fijn ervaren, och, dat zijn zeurpieten of SJW's.