menu

Hier kun je zien welke berichten Donkerwoud als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Hannibal - Seizoen 1 (2013)

3,0
Gothische seriemoordenaarssoap, waarin Mads Mikkelsen een hele fijne Dr. Hannibal Lecter neerzet. Ze gaan hier meer voor de camp uit 'Hannibal' (2001) en 'Hannibal Rising' (2007) dan voor het serieuzere werk als 'Silence of the Lambs' (1991) of 'Red Dragon' (2002). Deze Hannibal is er altijd en overal en weet zo iedereen voor zijn karretje te spannen, met als gevolg dat hij opduikt in de meest ongeloofwaardige situaties. Ook zijn collega-moordenaars, wiens misdaden vaak in één aflevering worden opgelost, weten vrijwel elke aflevering opnieuw hun weg te vinden naar de levens van de belangrijkste personages, terwijl de FBI-unit in kwestie weinig op lijkt te hebben met gezonde werkrelaties of een delicate omgang met vertrouwelijke informatie. Ergens is het ook jammer dat deze Hannibal in de verhaallijnen steeds op de voorgrond komt, terwijl de iconische figuur in de betere films juist zo goed werkte als die duivelse souffleur in de schaduw: impotent en machteloos gemaakt, maar nog altijd gewiekst genoeg om het meeste uit zijn positie te halen met zijn psychologische spelletjes. Het is toch een lekkere nonsense-serie (o.a. door een overdaad aan gore in de bizarre moordscenario's), maar deze iconische knuffelkannibaal verdient beter.

Hannibal - Seizoen 2 (2014)

3,0
'Hannibal' is een beetje als een puntzak met patat, zo één waar je met je vingers in de mayonaise moet wroeten om het laatste patatje eruit te vissen. Echt een culinair hoogstandje wil het niet worden, maar prima te doen als snelle hap en calorieënbom. De continuerende verhaallijn blijft aandacht houden voor het conflict tussen 'de goede' Will Graham (Hugh Dancy) en 'de slechte' Hannibal Lecter (Mads Mikkelsen), terwijl er enkele andere kleurrijke seriemoordenaars ten tonele worden gevoerd. Het is een beetje té: met bombastische CGI-sequenties, met een verhaallijn waarin Dr Lecter werkelijk waar iedereen bespeelt, met de grootste massamoorden en een creatief gebruik van mensenlichamen. Vol Bijbelverwijzingen en laatste diners, alsof de iconische kannibaal als een godheid rondwandelt door het perverse koninkrijk wat hij zelf schiep. Mads Mikkelsen is een fascinerende Hannibal, met z'n slungelige postuur en dat minzame glimlachje bij die Scandinavische jukbeenderen. Net als in het vorige seizoen is het niet bijster sterk geschreven en neemt het plot bizarre wendingen. Voor een serie waar het bespelen van de menselijke psyche zo'n belangrijke rol heeft, is juist de karakterpsychologie van de voornaamste karakters slordig uitgewerkt. Net als bij dat patatje hou ik het schuldgevoel dat ik misschien beter was gegaan voor een volwaardige maaltijd.

Hannibal - Seizoen 3 (2015)

2,5
Dr Hannibal Lecter is eigenlijk het minst interessante personage om uit te diepen. Hij is het leukst, hij is de persoon waar we als kijker misschien meer voor zijn dan we zouden wensen, hij is zonder meer het meest iconisch. Allemaal waar, maar het maakt hem nu juist zo geschikt als mysterieuze aanwezigheid op de achtergrond. Een bijna metafysische figuur waardoor goed en kwaad bij andere personages hun cachet krijgen. Ik snap dan ook niet goed waarom ze na het prima einde van het tweede seizoen op deze manier verder zijn gegaan. Zo diepzinnig zijn de motieven van Hannibal namelijk niet, hij stookt en sart en alle 'goede' personages zijn slechts speelballen in z'n perverse kat- en muisspel. De ironische twist is nu juist dat iedereen het leven liet om dieper door te dringen tot zijn psyche, terwijl ze met open ogen in de val liepen van een man die simpelweg van het manipulatiespel geniet. Maar het derde seizoen opent vanuit de belachelijke premisse dat Lecter een nóg geraffineerder spel speelde en zo'n beetje iedereen liet leven.

De Italië-episodes ondermijnen alles waar de serie naar opbouwde, maar missen ook de vaste structuur waarin moordzaken zijn verweven met de titelfiguur. Maar zo interessant is Hannibal dus helemaal niet en het levert vooral veel pseudofilosofische pretenties op. Of karakters peinzend nadenken over de aard van het kwaad op moordplekken in overweldigend mooie Florentijnse kerken, of een fles exclusieve wijn kopen voor bij het liefdesspel. Met bizarre montages van krioelende slakken, moordhandelingen, de gebruikelijke voedselbereiding en steeds weer dat lelijke CGI-hertmonster. Zelfs Mads Mikkelsen (meestal de sterkste factor) kan weinig meer met het materiaal en zijn macabere estheticus gaat op de zenuwen werken. Ook werkte Bedelia Du Maurier (Gillian Anderson) goed als bijrol, maar haar prominente aanwezigheid in het derde seizoen voelt misplaatst. Ze heeft weinig meer te bieden dan dat ze mogelijk ook haar eigen machtsspel speelt en van dichtbij een seksuele fascinatie heeft naar het monster.

Het rare is dat de Red Dragon-episodes, qua toon en sfeer, weer terugkeren naar de oorspronkelijke opzet. Hannibal wordt weer de souffleur in de schaduw, terwijl de focus ligt op Francis Dolarhyde (Richard Armitage) als 'The Tooth Fairy' voor de media en 'The Great Red Dragon' in z'n hoofd. Helaas heeft het tergend slechte begin veel schade gedaan en zijn de geflipte verhoudingen tussen 'de goede personages' nog steeds een domper op de hele serie. Al had ik wel enig plezier in hoe de innerlijke verscheurdheid van deze seriemoordenaar een tragisch kantje krijgt omdat het zich ontwikkelt over meerdere episodes. Ergens laat het zien hoeveel beter de serie kan zijn wanneer het andere seriemoordenaars de hoofdrol geeft. In die zin ben nieuwsgierig hoe ze 'Silence of the Lambs' hadden vormgegeven in het vierde seizoen. En ergens prikkelt het ook wel hoe de niet-ingeloste homoseksuele subtekst tussen Hannibal Lecter en Will Graham zich verder had ontwikkeld. Hoe ver waren ze gegaan met deze gedurfde invalshoek!?

Heer & Meester - Seizoen 1 (2014)

3,0
Ben er nog niet over uit of ik het daadwerkelijk een leuke serie vind of dat het een zogenaamde 'guilty pleasure' is. Daan Schuurmans speelt een soort Roger Moore die spannende stripboekavonturen beleeft met karikaturale boeven en verleidelijke fatale vrouwen. Pure camp natuurlijk, maar de serie neemt zichzelf gelukkig nooit serieus en het knullige ervan wordt daarom aan alle kanten extra benadrukt. Het allerfijnste zijn de goed gekozen locaties in en rond de Haagse beau monde. Ze hebben echt hun best gedaan om de meest sfeervolle locaties te vinden en daar spektakel plaats te laten vinden in de vorm van autoraces, achtervolgingen, explosies en schietpartijen. Echt diepgaand is het allemaal niet, daarvoor is er te weinig ruimte voor karakterontwikkeling en gelaagdheid. Toch is het elke aflevering opnieuw smullen om deze luchtige onzin.

Heer & Meester - Seizoen 2 (2016)

3,0
Vreemd genoeg zijn het de afleveringen met een duidelijke continuïteit (de eerste en de laatste) die niet helemaal tot hun recht komen. Het lijkt of er te geforceerd gezocht wordt naar samenhang, terwijl de serie het leukst is als het met overdreven onzin aan komt zetten. Gelukkig is die onzin er in overdaad met uitschieters als De Parfumeur, Pokerface, De Ontvoering en Haute Cuisine. Het open einde suggereert in ieder geval dat de makers zelf aan een derde reeks denken.

Hollands Hoop - Seizoen 1 (2014)

Alternatieve titel: Dutch Hope

4,0
Hollandse lulligheid met de glans van de betere Amerikaanse series. Het levert een zeer amusante serie op die van begin tot eind onderhoudt met inktzwarte galgenhumor en spannende wendingen. Alleen het einde stelt wat teleur, maar hopelijk gaat het de aanzet zijn tot een nog betere vervolgserie.

Hollands Hoop - Seizoen 2 (2017)

Alternatieve titel: Dutch Hope

3,5
'Hollands Hoop' blijft een tikkeltje Breaking Bad in Groningen, maar ze hebben in het tweede seizoen nog iets meer een eigen toon gevonden. Die houterige Hollandse boeren en het contrast met de joego's die als een eigen natuurkracht de spelregels bepalen, terwijl Fokke probeert te polderen om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen en vooral niet het conflict aan te hoeven gaan. En die sfeer van Hollandse lulligheid in Amerikaanse namaak, zoals Teup met haar liefde voor rockabilly en Elvis. Het personage van Peter van den Begin dat door de kerk doolt als de ex-koppensneller die zijn vadercomplex heeft opgelost nu hij de Here heeft gevonden. (Alhoewel...?) De aflevering waarin de zestienjarige dochter haar maagdelijkheid verliest maar daarmee ongewild in het centrum komt van het morbide drugsavontuur van haar familie. Het zijn de typisch Nederlandse touches die Hollands Hoop HH maken en geen BB. Toch weet ook dit seizoen niet toe te werken naar een bevredigend slotstuk, want de vele verwikkelingen en dramatische conflicten leiden wederom vooral tot zwartkomische lolligheid. Het had een tandje minder jolig gekund en daarnaast had de serie een tragischer noodlotsscenario verdiend dat bij de duistere sfeer past.

Hotel Babylon - Seizoen 1 (2006)

4,0
Britse tongue in cheek humor met een cast die lekker op elkaar ingespeeld is, terwijl het qua set designs allemaal erg sfeervol oogt. Ook een maatschappelijk relevante knipoog in hoe de decadente rijkdom in en rond het hotel wordt verzorgd door hardwerkende, onderbetaalde immigranten.

Hotel Babylon - Seizoen 3 (2008)

2,5
De serie leunde in vorige seizoenen op de seksuele spanning tussen Charlie en Rebecca als baas boven baas.Met het vertrek van Rebecca in het vorige seizoen had ik al een bang voorgevoel dat de kwaliteit niet meer gewaarborgd kon worden. En inderdaad, dit derde seizoen stelt simpelweg teleur. Het grootste mankement zijn de wel erg geforceerde morele lesjes over vrouwenhandel, kinderarbeid, kindsterretjes, etc. In andere episodes ligt de nadruk weer op het wraak nemen als de klanten weer eens vervelend doen. Het is allemaal zo geforceerd en van enig realisme is weinig sprake meer. Ik vroeg me meerdere malen af in hoeverre dit zooitje ongeregeld in staat is om de plaatselijke snackbar te runnen, laat staan een luxe vijfsterrenhotel. En als mijn favoriete karakters dan ook nog eens eruit worden geschreven in één matige aflevering, tsja, wat blijft er dan nog over...? Bij vlagen is het nog best vermakelijk, maar over de gehele linie is het middelmatig.