menu

Corpo d'Amore (1972)

Alternatieve titel: Body of Love

mijn stem
geen stemmen

Italië
Drama
99 minuten

geregisseerd door Fabio Carpi
met Mimsy Farmer, François Simon en Giovanni Rosselli

Een intellectueel brengt zijn vakantie door met zijn hem nagenoeg onbekende puberzoon in een verlaten badplaats. Ze vinden een meisje, wier taal ze niet spreken. De eenzijdige conversatie met haar wordt een bekentenismonoloog voor beide generaties, tot de komst van een indringer, die het meisje wél kan verstaan, voor het eerst een band schept tussen vader en zoon, bestaande uit gezamenlijke jaloezie en agressie.

zoeken in:
Ze bestaan in de auteurscinema bij de honderden : Antonioni geinspireerde drama's over vervreemding...deze van de nu vergeten auteur Carpi is er weer zo een, zoals meteen het begin duidelijk maakt waarin 2 mensen een moeizaam gesprek hebben per goddeloze telefoon over duizenden kilometers afstand.
En verrek : de ene stem blijkt die van een serieuze intellectueel te zijn, de ander die van zijn zoon, zo te zien een aankomend intellectueeltje. Deze 2 zijn serieus vervreemd van elkaar, dat moge duidelijk zijn....en dan spoelt de blonde Farmer aan op het strand als een gevallen engel. Dit gegeven doet idd. denken aan het latere LMV van Carné, en zou ook terug kunnen gaan op TWV van Wells, dat lijkt wel waarschijnlijk zelfs, maar het verhaal- voorzover aanwezig- slaat totaal andere wegen in.
Wat hierboven staat is in feite alles wat je over de intrige kunt zeggen, dat de vreemdeling die Farmer af dreigt te pakken wordt gespeeld door Capolicchio had u al begrepen.
Blablabla cinema in optima forma dus, dwz de personages praten niet met elkaar natuurlijk maar vergasten ons in monologues extérieures op de oprispingen van hun gevoelswereld die tamelijk autistisch kan worden genoemd, vooral die van papa de entomoloog die er steeds vlinders bijhaalt, terwijl zijn zoon poëten citeert. Farmer blijft voor ons tabula rasa .
Inhoudeljk is dit eerder lachwekkend in zijn pretenties- net als Antonioni overigens- maar visueel is dit prachtig : de fotografie werd verzorgd door niemand minder dan camera auteur Storaro, in een contemplatief ritme. Ook de setting helpt, helaas heb ik niet kunnen achterhalen waar precies.
Het slot maakt de dubbele betekenis van de titel duidelijk, liefhebbers van iets meer erotisch die door de titel worden geprikkeld zullen echter teleurgesteld worden.
Geen score voor de film zelf, maar de Goldberg variaties, de Bachianas Brasileiras, een vioolconcert van Paganini en - geloof het of niet- de panfluit van Zanfir !
Mijn kopje thee is dit niet echt, maar de zeer lage IMDB score zal vooral voor rekening komen van teleurgestelde titellezers.
Uit op DVD, geen onderschriften.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:51 uur

geplaatst: vandaag om 08:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.