Noruwei no Mori (2010)

Alternatieve titel: Norwegian Wood

mijn stem
3,26
313 stemmen

Japan
Drama / Romantiek
133 minuten

geregisseerd door Tran Anh Hung
met Ken'ichi Matsuyama, Rinko Kikuchi en Kiko Mizuhara

Toru Watanabe is een student in het Japan van de jaren 60. Wanneer zijn beste vriend Kizuki zelfmoord pleegt, twijfelt Watanabe zelf ook over zijn eigen leven. Helemaal wanneer hij verliefd wordt op Naoko, de vriendin van Kizuki, die ook niet met haar verdriet om de dood van Kizuki kan omgaan.

TRAILER

157 BERICHTEN 30 MENINGEN
zoeken in:
avatar van DVD-T
5,0
0
geplaatst: 17 juli 2015, 16:48 uur [permalink]
Wow!!

Wat een prachtig staaltje cinema. Geweldig geregisseerd door Tran Anh Hung. Echt zo'n film die je een tijdje moet laten bezinken. Ook lastig om direct weer een andere film na deze op te zetten vanwege de impact die deze film maakt.

Een niet typische Japanse film. En daarin schuilt ook de grote kracht van dit project. Een hele andere kijk op een typisch Japans verhaal. Prachtige cinematografie van Lee Ping Bin. Er worden verbluffende beelden op ons afgevuurd. Beelden die zoveel meer zeggen dan woorden. De film kent Oscar waardige vertolkingen. De acteurs weten je meer dan twee uur compleet mee te slepen door alle emoties die ze doormaken. Erg goed gedaan. Verhaal is erg mooi vormgegeven. Ken het boek verder niet, dus kan daar geen vergelijking trekken. Maar als film is het zeer zeker goed gelukt om de juiste elementen van dit verhaal over te brengen. De muziek van Greenwood maakt het geheel helemaal compleet. Mooi en zeer onheilspellend.

Ik had het niet verwacht maar Noruwei no Mori heeft me compleet weg geblazen. Een mooi voorbeeld van echte "Movie-magic"

2,0
0
geplaatst: 2 augustus 2015, 00:51 uur [permalink]
Ziet er mooi uit, Tran-waardig. Jammer dat het drama nogal cerebraal is en dat de karakters eigenlijk maar schetsmatig blijven. De hysterie van de film (m.n. het acteerwerk, de muziek) kan dat niet verhullen.

avatar van ralfsjam
4,0
0
geplaatst: 28 augustus 2015, 10:49 uur [permalink]
Stond al lang op mijn "to see" lijstje, en nu dus eindelijk. Eigenlijk gewoon een heel prettige film om naar te kijken. Goed acteerwerk, aardig verhaal en heel mooi in beeld gebracht. Kunnen die Japanners wel...
Kijkt ook altijd iets anders dan westerse films, en dat maakt het ook een welkome afwisseling.

avatar van Gish
5,0
0
geplaatst: 4 februari 2016, 15:42 uur [permalink]
Indrukwekkend en ontroerend drama dat ook visueel veel indruk maakt.
De rouwfase van Watanabe, zonder woorden, maar met een ijzingwekkende score, is een van de mooiste scene's die ik de afgelopen jaren heb gezien. Hele cast maakt indruk, en Mizuhara is beeldschoon. Een film die me lang zal bijblijven.

avatar van mjk87
2,5
0
geplaatst: 30 mei 2016, 19:38 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Tegenvaller. Het boek vond ik op momenten fantastisch. Niet alleen was het een liefdesverhaal, maar ook een inkijkje in het studentenleven van Tokio in de jaren 60 en het relaas van een man die met enige nostalgie terugkijkt naar die tijd. Daar komt de titel ook vandaan, bij het horen van Norwegian Wood moet hij altijd terugdenken aan die tijd. Maar die hele dimensie wordt in deze lineaire film teniet gedaan. En dat is vooral jammer, omdat de rijkdom van dat boek zo niet naar voren komt. Nochtans had dat prima op film gezet kunnen worden, dus de vraag is vooral waarom er niet voor gekozen is.

Nu zou dat niet uitmaken als daarmee dat deel dat men kiest (de liefdesrelatie) erg sterk is, alleen is dat het niet altijd. Het was soms wel een erg duf geheel. Daarnaast leek de regisseur steeds de verkeerde zaken te rekken. Hetgeen enige context of uitkwerking nodig had bleef oppervlakkig, hetgeen heel kort kon duurde maar en duurde maar. Nu moet ik ook zeggen dat grote delen die ik in het boek minder boeiend vond juist in de film veelal naar voren komen. Alleen had je daar de rest erbij, dat mis je nu. En juist die context van plaats en tijd maakte die centrale relatie veel sterker. Buiten dat wordt het allemaal zo halfbakken gebracht dat men het beter niet had kunnen doen. Die kamergenoot van Watanabe komt en gaat af en toe, maar daar blijft het bij. Sterker, men had de film net zo goed naar het heden kunnen verplaatsen.

Enfin, het eerste uur vermaakt de film nog zeker en het ziet er allemaal prachtig uit. Ook zitten er enkele mooie visuele vondsten in. Alleen al dat shot door die lamellen (?) heen die weerspiegelen. Daarnaast kent de film enkele prachtige losse momenten. Alleen al die uiterst sneue zelfmoord in de auto is eigenlijk als scène heel sterk. Ook is het mooi ingehouden acteerwerk erg fijn, al is er tussen Kikuchi en Matsuyama weinig chemie. 2,5*.

avatar van JoeCabot
3,5
0
geplaatst: 9 oktober 2016, 15:59 uur [permalink]
Aan mooie plaatjes geen gebrek. Tran Anh Hung is een echte stilist.

Toch ligt dit soort Aziatische cinema niet meteen in mijn bovenste schuif. Sure, de fijnbesnaarde aanpak is eens iets anders dan de Hollywoodbombast. Maar daartegenover staat toch weer een hoop kil gedoe en personages zonder een zweem relativeringsvermogen.

Ik slaag er gewoon niet in om daar ruim twee uur met volle aandacht doorheen te ploeteren. Al begon Norwegian Wood wel nog aardig. Er werd niet veel gezegd – gelukkig: een film kijken is altijd leuker dan een film lezen - maar de dialogen zijn wel clever en verrassend gedurfd. Noem het gerust een suggestieve, Japanse versie The Dreamers.

Naarmate het tweede uur vordert glijdt de film echter langzaam weg richting tranendal. Wat rest is onversneden tristesse, gespeend van de geestigheid uit het eerste deel.

3,5* voor de visuele glans en de mooie eerste helft. Daarna is Norwegian Wood toch meer voer voor de fans van het genre.

avatar van scorsese
2,5
0
geplaatst: 13 februari, 16:29 uur [permalink]
Matige film over een jongen en meisje die troost bij elkaar zoeken nadat hun gezamenlijke vriend zelfmoord heeft gepleegd. Vooral tijdens de eerste helft gebeurd er maar weinig en zijn de personages nogal afstandelijk. Dit wordt naarmate de film vordert wel wat beter, maar het wist me niet echt te pakken. Een aantal mooie beelden en een sfeervolle soundtrack.