menu

Halloween (1978)

Alternatieve titel: John Carpenter's Halloween

mijn stem
3,60 (1771)
1771 stemmen

Verenigde Staten
Horror / Thriller
91 minuten / 101 minuten (extended cut)

geregisseerd door John Carpenter
met Jamie Lee Curtis, Donald Pleasence en Nancy Kyes

Halloween 1963. De 6-jarige Michael Myers neemt een mes uit de keukenla en loopt de trap op, waar hij zijn oudere zus vermoordt. Hij wordt daarna opgenomen in een psychiatrische kliniek. Hij is nu 21 en er moet bepaald worden of hij vrijgelaten mag worden. De dokter die zich al die jaren met hem bezighield vindt dat Michael nooit vrij mag komen. Maar Michael wacht het onderzoek niet af en ontsnapt. Hij keert terug naar huis waar hij doorgaat met moorden tijdens Halloween.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=DLEk6hES03Q

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van sabsabsab
4,5
kijk de remake

avatar van Iron Maiden
4,0
ik heb het over het het stuk waarop zijn vader het masker eraf trekt.

avatar van Halcyon
Zo ongeveer aan het begin van de film, vlak nadat Michael zijn zusje afmaakt en naar buiten rent. Zijn ouders komen dan juist aan met de wagen en zien hem met het bebloede mes in zijn handen.

avatar van Iron Maiden
4,0
owjah, en dat zoomt de camera uit

Reinbo
Nee, de camera gaat achteruit. (Toch wel een ander effect dan zoomen.)

avatar van mikey
5,0
achteruit/omhoog.

avatar van Iron Maiden
4,0
dat zeg ik,


avatar van Halcyon
Zonet voor de zoveelste maal Halloween herzien. Met een discussie in het achterhoofd over welke nu de eerste slasherfilm aller tijden is, heb ik me eens extra geconcentreerd om de specifieke genre-elementen eruit te filteren. Halloween gold destijds (en nog steeds trouwens) als blauwdruk voor latere slashers, dus ik ga er maar even vanuit dat deze film over alle elementen beschikt die een slasherfilm als dusdanig definiëren.

De moordenaar:
De moordenaar is altijd het uitgangspunt van de slasherfilm, want zonder moordenaar geen moorden en dus geen film. In Halloween is die moordenaar het horroricoon Michael Myers. In de openingsscène zien we hem als zesjarig jongetje zijn oudere zus vermoorden. Niet onbelangrijk: hij draagt hierbij een halloweenkostuum inclusief masker. Dat masker zet hij pas af als zijn ouders met de auto thuiskomen en hem aantreffen in de voortuin. Roerloos aanschouwen zij hun zoontje dat met een bebloed mes wezenloos voor zich uitstaart. Carpenter zoomt dit shot langzaam uit en secondenlang zien we hoe de ouders verwonderd, maar vrij statisch reageren op de situatie. Op zich een vrij bizar gegeven, want een hysterische reactie van de ouders lijkt hier logischer en meer op z'n plaats.
Michael zit dan 15 jaar vast in een instelling waar hij onder controle staat van dr. Loomis. Gedurende zijn internering zegt hij geen woord. Later in de film verwijst Loomis naar hem met de woorden "the blackest eyes, the devil's eyes". Dit suggereert een bovennatuurlijke kracht die wordt bevestigd door volgende zaken: 1) Michael ontsnapt om onverklaarbare reden uit de instelling en kan zonder dit ooit geleerd te hebben probleemloos autorijden. Carpenter is zich van dit voor de kijker onlogisch gegeven bewust en laat enkele scènes later doorschemeren dat Michael dit blijkbaar toch ergens geleerd moet hebben. Wat natuurlijk niet kan omdat hij 15 jaar achter slot en grendel heeft gezeten en daarvoor nog maar een zesjarig kind was. Een afdoende verklaring blijft uit. 2) Michael verschijnt op alle mogelijke momenten in beeld. Het lijkt wel alsof hij uit het niets komt, plots weer verdwijnt, om dan weer ergens anders op te duiken waar hij zijn potentiële slachtoffers stalkt. Dit wordt esthetisch ondersteund door het efficiënte point-of-view camerawerk. 3) Michael lijkt puur fysiek gezien over onmenselijke krachten te beschikken. Zijn derde slachtoffer tilt hij met één hand in de lucht waarna hij hem met de andere hand neersteekt en vasthecht aan de muur. 4) Michael overleeft drie aanslagen. De eerste met de priem in de hals, de tweede met zijn eigen mes dat Laurie Strode hem afhandig heeft gemaakt en de derde met een kogelregen van dr. Loomis. Ook dit suggereert weer een bovennatuurlijke kracht. Michael is niet te stoppen, wat ook blijkt uit de slotscène waarin hij plotseling verdwenen is nadat hij volgepompt met lood uit een raam naar beneden is gevallen. En dit is meteen een cliffhanger naar het tweede deel toe. 5) Terwijl zijn slachtoffers lopen, wandelt Michael rustig op ze af. Koel en beheerst. Hoewel hij zich dus duidelijk merkbaar trager voortbeweegt, is hij toch sneller dan z%u2019n slachtoffers. Deze wetenschappelijke contradictie wijst alweer op bovenmenselijke krachten. Dit soort situaties komt echter voornamelijk in de vervolgdelen aan bod, maar is hier toch al min of meer zichtbaar tijdens zijn jacht op Laurie Strode.

Het masker:
Waarom dragen moordenaars in slasherfilms steeds een masker? In zekere zin creëren maskers een bepaalde spanning tussen de moordenaar en z'n slachtoffer; door hem te ontmaskeren weet het slachtoffer voor wie het al die tijd op de vlucht is. Naar het publiek toe lijkt het enkel een iconische herkenningsfunctie te hebben aangezien de identiteit van de moordenaar vaak ver op voorhand geweten is. Niet altijd trouwens, want er zijn genoeg slashers waar het doek pas op het einde valt. Maar neem de drie grote franchises Halloween, Friday the 13th en A Nightmare on Elm Street (niet toevallig de reeksen met de populairste killers) en je ziet dat het masker louter een herkenningsfunctie heeft naar het publiek toe. In sommige slasherfilms dienen maskers ook om een verminkt gezicht als gevolg van een jeugdtrauma (als gevolg van pesterijen door de latere slachtoffers) te verbergen. En daar schuilt vaak ook het motief voor de moorden (denk aan Friday the 13th of A Nightmare on Elm Street), maar in Halloween wordt daar verder niks over gezegd. Sterker nog, wanneer Laurie Strode in de eindbattle Michael's masker aftrekt, levert dit geen verklaring op over hun onderlinge relatie of de mogelijke motivatie van zijn daden.

Het wapen:
In dit geval een keukenmes. Veelal worden steekwapens gebruikt in slasherfilms, in de eerste plaats omdat ze pijnlijke, brutale en naarmate het genre evolueert ook erg spectaculaire moorden opleveren. We zien echter dat door de jaren hen het wapenarsenaal van de moordenaar steeds gevarieerder wordt en niet louter meer bestaat uit steekwapens. Sommige bronnen hebben het ook over het steekwapen als symbool voor de fallus. En dat leidt ons tot de slachtoffers.

De slachtoffers:
Vaak worden slachtoffers, en zeker in Halloween, tijdens of na de seksuele daad vermoord. In de openingscène zien we hoe Michael's zus seksuele betrekkingen heeft met haar vriendje. Wanneer hij het huis verlaat, slaat Michael zijn slag en steekt hij haar neer met het mes dat hij uit een keukenlade heeft genomen. Ziehier de link met het steekwapen als fallussymbool. Door de jaren heen bestond het slachtvee in slasherfilms bijna altijd uit losbandige tieners wiens activiteiten zich toespitsen op drie zaken: seks, drank en drugs. Als zij tijdens deze activiteiten op een bloederige manier om het leven worden gebracht, lijkt dit een subtiel moraallesje van de filmmaker te zijn. Sommige bronnen beamen dit, anderen ontkrachten dit door statistisch aan te tonen dat slechts de helft van de moorden in slasherfilms tijdens of na deze activiteiten gebeurt. Je zou ook kunnen zeggen dat het eerder een toevalligheid is die voortvloeit uit het afbeelden van hoe jongeren zich gedragen of hoe de filmmaker denkt dat jongeren zich gedragen, zonder hier een diepere betekenis aan te willen koppelen. Maar er is altijd één uitzondering, namelijk de final girl.

De final girl (of screamqueen):
In Halloween is dit Laurie Strode, gespeeld door Jamie Curtis. Al bij haar eerste scène blijkt dat ze anders is dan de rest. Uit de conversatie met haar vader leren we dat ze er probleemloos mee instemt om te helpen bij huishoudelijke karweitjes. Als wat later naar haar betrokkenheid tegenover het studeren en haar verlegenheid tegenover jongens (er wordt gesuggereerd dat ze nog maagd is) wordt verwezen, weet de kijker dat Laurie de meest verantwoordelijke is van haar vriendenkliekje. Uiteindelijk is zij ook de enige tiener die de aanvallen van Michael Myers overleeft (omdat ze nog maagd is?), sterker nog, ze biedt zelfs veel weerwerk door hem twee keer te vloeren. Hieruit zou je kunnen afleiden dat haar verantwoordelijkheidszin een soort heroïsche compensatie is voor Michael's bovennatuurlijke krachten en dat ze daarom de enige is die de strijd met hem aandurft en ook daadwerkelijk aankan. Maar uiteindelijk blijkt het toch dr. Loomis te zijn die Michael (slechts voor even) uitschakelt.

De feestdag:
Halloween, een typische Amerikaanse feestdag waarop de doden gevierd worden. Erg toepasselijk, maar niet de eerste horrorfilm die zich concentreert rond een feestdag. Daarvoor was er al Black Christmas uit 1974, die trouwens opvallend veel gelijkenissen toont met de latere slasherfilms. Maar door het ontbreken van bepaalde elementen wordt deze film eerder gezien als een inspiratiebron, een soort voorloper, maar dus niet als de eerste slasher. Meningen hierover lopen trouwens sterk uiteen; er zijn zelfs mensen die Bay of Blood van Mario Bava of Hitchcock's Psycho als de eerste slasherfilm naar voor schuiven. Feit is dat ze bewust of onbewust als inspiratiebron golden.
De feestdag is voor de moordenaar een soort markering in de toekomst waar hij jaren met onmenselijk geduld naar uitkijkt en waarop hij na al die jaren uiteindelijk terugkeert naar de plaats van zijn trauma om zijn belagers, of mensen die hij hiermee kan identificeren, voorgoed om zeep te helpen. In Halloween keert Michael na 15 jaar terug naar Haddonfield, het gezellige familiestadje waar hij destijds zijn zus heeft vermoord. Zijn slachtoffers bestaan uitsluitend uit personages die dezelfde gedragingen stellen als zijn zus en haar vriendje destijds. Andere slashers die zich afspelen op een feestdag (of een dag die gekoppeld is aan een of ander geloof of bijgeloof) zijn bv. Friday the 13th, My Bloody Valentine, April Fool's Day, enzovoort.

Het is best mogelijk dat latere slasherfilms variaties bieden op een van deze elementen (vb. final boy, geen masker), maar in principe kan je dus stellen dat bovenstaande ingrediëntenmix de noodzakelijke basis is alvorens we kunnen spreken van een slasherfilm.

avatar van BlueJudaskiss
5,0
Halcyon schreef:
Zonet voor de zoveelste maal Halloween herzien. Met een discussie in het achterhoofd over welke nu de eerste slasherfilm aller tijden is, heb ik me eens extra geconcentreerd om de specifieke genre-elementen eruit te filteren. Halloween gold destijds (en nog steeds trouwens) als blauwdruk voor latere slashers, dus ik ga er maar even vanuit dat deze film over alle elementen beschikt die een slasherfilm als dusdanig definiëren.


Allereerst: interessant stuk. Ik heb me trouwens vaak afgevraagd waarom Halloween over het algemeen wordt beschouwd als de eerste slasher en niet Black Christmas. Het is te lang geleden dat ik die laatste heb gezien, dus ik kan er geen goed oordeel over geven. Ik doe een gok als ik zeg dat in BC de elementen die de slasherfilm kenmerken niet of in mindere mate aanwezig zijn. Een politiemacht cq autoritaire macht die wél goed optreedt, bijvoorbeeld?


De moordenaar:
Dat masker zet hij pas af als zijn ouders met de auto thuiskomen en hem aantreffen in de voortuin. Roerloos aanschouwen zij hun zoontje dat met een bebloed mes wezenloos voor zich uitstaart. Carpenter zoomt dit shot langzaam uit en secondenlang zien we hoe de ouders verwonderd, maar vrij statisch reageren op de situatie. Op zich een vrij bizar gegeven, want een hysterische reactie van de ouders lijkt hier logischer en meer op z’n plaats.


Ik heb me hier nooit aan geërgerd of over verwonderd. Nu ik dit zo schrijf vermoed ik dat een hysterische reactie totaal niet in de lijn van de film zou passen. Een gil van Laurie hier en daar, maar verder blijft het allemaal keurig ingetogen. Was het ook niet zo dat de beginscene als laatste was opgenomen? 'Zoomt dit shot langzaam uit'...daarmee doe je het schitterende camerawerk te weinig eer aan. Dat prachtige craneshot dat voortvloeit uit een schitterend steadycamshot (het eerste ooit!)...schitterend. De ouders en Michael worden wat minder belanrgijk en wat overblijft is een beeld van dat schitterende horrorhuis.


Later in de film verwijst Loomis naar hem met de woorden “the blackest eyes, the devil’s eyes”.


Een van de mooiste zinnen uit de horrorhistorie.

Dit suggereert een bovennatuurlijke kracht die wordt bevestigd door volgende zaken: 1) Michael ontsnapt om onverklaarbare reden uit de instelling en kan zonder dit ooit geleerd te hebben probleemloos autorijden. Carpenter is zich van dit voor de kijker onlogisch gegeven bewust en laat enkele scènes later doorschemeren dat Michael dit blijkbaar toch ergens geleerd moet hebben. Wat natuurlijk niet kan omdat hij 15 jaar achter slot en grendel heeft gezeten en daarvoor nog maar een zesjarig kind was. Een afdoende verklaring blijft uit.


Ook dit heeft me nooit gestoord in mijn kijkplezier. Ik vind het wel wat hebben...de ultieme boeman die onoverwinnelijk is. Net als bovengenoemd shot van het huis draagt het voor mij alleen nog maar bij aan het mysterie van Michael. Een mysterie dat trouwens door Rob Zombie compleet om zeep werd geholpen in zijn foeilelijke re-make.

Michael verschijnt op alle mogelijke momenten in beeld. Het lijkt wel alsof hij uit het niets komt, plots weer verdwijnt, om dan weer ergens anders op te duiken waar hij zijn potentiële slachtoffers stalkt. Dit wordt esthetisch ondersteund door het efficiënte point-of-view camerawerk.


Leve de widescreen DVD. Michael is overal, áltijd aanwezig. Het point-of-view vind ik nog altijd briljant in de openingsscene. De enige scene waar het me om de een of andere reden een tikkeltje dwars heeft gezeten, is het moment waar Michael in de auto rijdt en naast Tommy rijdt. Blijft toch altijd raar aanvoelen.

Ook dit suggereert weer een bovennatuurlijke kracht. Michael is niet te stoppen, wat ook blijkt uit de slotscène waarin hij plotseling verdwenen is nadat hij volgepompt met lood uit een raam naar beneden is gevallen. En dit is meteen een cliffhanger naar het tweede deel toe.


Was het oorpspronkelijk wel de bedoeling dat er een tweede deel kwam? M.a.w: is dit bewust gedaan??

5) Terwijl zijn slachtoffers lopen, wandelt Michael rustig op ze af. Koel en beheerst. Hoewel hij zich dus duidelijk merkbaar trager voortbeweegt, is hij toch sneller dan z’n slachtoffers. Deze wetenschappelijke contradictie wijst alweer op bovenmenselijke krachten.


De loopscenes: schitterend gemaakt. Vooral de scene waar Laurie voor de deur staat te bonken terwijl Tommy uit z'n bed moet komen en dit gruwelijk langzaam doet. Het leuke is dat acteur Nick Castle geen flauw idee had wat hij aan het doen was, zoals hij in de making-of vertelt. "Ik vroeg aan John: 'Wat is mijn motivatie?' John zei: 'Loop gewoon'. Het mooiste moordenaarsloopje is ontstaan uit stom toeval en puur geluk.


Het masker: In Halloween wordt daar verder niks over gezegd. Sterker nog, wanneer Laurie Strode in de eindbattle Michael’s masker aftrekt, levert dit geen verklaring op over hun onderlinge relatie of de mogelijke motivatie van zijn daden.

Hoef ik geen uitleg voor. Ik neem de onheilspellende situatie zoals 'ie is. De man die we zien is trouwens een andere dan in de rest van de film. In die ene scene wordt Michael gespeeld door Tony Moran, in de rest van de film door Nick Castle. Misschien omdat Nick er te vriendelijk uitzag?

Het wapen:
In dit geval een keukenmes. Veelal worden steekwapens gebruikt in slasherfilms, in de eerste plaats omdat ze pijnlijke, brutale en naarmate het genre evolueert ook erg spectaculaire moorden opleveren. We zien echter dat door de jaren hen het wapenarsenaal van de moordenaar steeds gevarieerder wordt en niet louter meer bestaat uit steekwapens. Sommige bronnen hebben het ook over het steekwapen als symbool voor de fallus. En dat leidt ons tot de slachtoffers.


Klopt. Maar in Halloween is het puur toeval.


De slachtoffers:
Vaak worden slachtoffers, en zeker in Halloween, tijdens of na de seksuele daad vermoord. In de openingscène zien we hoe Michael’s zus seksuele betrekkingen heeft met haar vriendje. Wanneer hij het huis verlaat, slaat Michael zijn slag en steekt hij haar neer met het mes dat hij uit een keukenlade heeft genomen. Ziehier de link met het steekwapen als fallussymbool.


Ook: toeval. Carpenter zegt dat hij helemaal niet bezig was met een boodschap, of een onderliggende moraal of diepere betekenis. De symboliek van het fallussymbool is nog altijd het mooiste in The Texas Chainsaw Massacre.

Persoonlijk denk ik dat het eerder een toevalligheid is die voortvloeit uit het afbeelden van hoe jongeren zich gedragen of hoe de filmmaker denkt dat jongeren zich gedragen, zonder hier een diepere betekenis aan te willen koppelen.


Klopt.



De final girl (of screamqueen):
Uiteindelijk is zij ook de enige tiener die de aanvallen van Michael Myers overleeft (omdat ze nog maagd is?), sterker nog, ze biedt zelfs veel weerwerk door hem twee keer te vloeren. Hieruit zou je kunnen afleiden dat haar verantwoordelijkheidszin een soort heroïsche compensatie is voor Michael’s bovennatuurlijke krachten en dat ze daarom de enige is die de strijd met hem aandurft en ook daadwerkelijk aankan. Maar uiteindelijk blijkt het toch dr. Loomis te zijn die Michael (slechts voor even) uitschakelt.


Laurie, en net als alle andere final-girls, overleven het omdat ze het meest inventief is. Zoiets was het.

De feestdag:
De feestdag is voor de moordenaar een soort markering in de toekomst waar hij jaren met onmenselijk geduld naar uitkijkt en waarop hij na al die jaren uiteindelijk terugkeert naar de plaats van zijn trauma om zijn belagers, of mensen die hij hiermee kan identificeren, voorgoed om zeep te helpen. In Halloween keert Michael na 15 jaar terug naar Haddonfield, het gezellige familiestadje waar hij destijds zijn zus heeft vermoord. Zijn slachtoffers bestaan uitsluitend uit personages die dezelfde gedragingen stellen als zijn zus en haar vriendje destijds. Andere slashers die zich afspelen op een feestdag (of een dag die gekoppeld is aan een of ander geloof of bijgeloof) zijn bv. Friday the 13th, My Bloody Valentine, April Fool’s Day, enzovoort.


Ookwel de anniversary-slasher genoemd!

avatar van Halcyon
BlueJudaskiss schreef:
Een politiemacht cq autoritaire macht die wél goed optreedt, bijvoorbeeld?

Interessant dat je dit aanhaalt. Ik heb me altijd afgevraagd of dit element nu intrinsiek aan de slasherfilm verbonden is, of dat het eerder een toevalligheid is die voortvloeit uit al het voorgaande. Ik bedoel, die relatie tussen tieners en volwassenen en de onmacht van de politie, is dat een bewust foefje van de makers om de suspense op te bouwen, of ontstaat die situatie "zomaar". Vaak is het wel zo dat de centrale politieman een link heeft met een van de slachtoffers of de final girl. In Halloween is dat het geval, maar ook bijvoorbeeld in A Nightmare on Elm Street.

Ik heb me hier nooit aan geërgerd of over verwonderd.

Ik ook niet hoor, was gewoon een vaststelling .

'Zoomt dit shot langzaam uit'...daarmee doe je het schitterende camerawerk te weinig eer aan.

Zo bedoelde ik het allerminst. Vond het zelf een prachtig shot, heel de scène rond en in het huis trouwens, meesterlijk gefilmd én belicht. En dat voor een extreme lowbudgetfilm!

Ook dit heeft me nooit gestoord in mijn kijkplezier. Ik vind het wel wat hebben...de ultieme boeman die onoverwinnelijk is.

Heeft mij ook nooit gestoord, integendeel zelfs, ik vind dat bovennatuurlijke karakter van Michael net enorm bijdragen tot de suspense. Maar een fout die veel latere films maken is dat ze dit buiten proporties gaan uitbuiten waardoor je een tegengesteld effect krijgt.

Een mysterie dat trouwens door Rob Zombie compleet om zeep werd geholpen in zijn foeilelijke re-make.

Mee eens. Hoe kan iemand het icoon Michael Myers zo misbegrijpen?

Was het oorpspronkelijk wel de bedoeling dat er een tweede deel kwam? M.a.w: is dit bewust gedaan??

Ik betwijfel inderdaad of er aan een sequel gedacht werd, maar het einde hield alle opties wel open.

Hoef ik geen uitleg voor. Ik neem de onheilspellende situatie zoals 'ie is.

Same here. Moorden zonder motief zijn veel enger. Opvallend is trouwens dat Michael doorheen de franchise een hele metamorfose ondergaat. Hij wordt nog groter, nog sterker, ...

Laurie, en net als alle andere final-girls, overleven het omdat ze het meest inventief is. Zoiets was het.


avatar van BlueJudaskiss
5,0
Trouwens: behalve de re-make is ook deel 6 een tragisch voorbeeld van 'hoe help ik een mysterie om zeep' door de vele uitleg. En natuurlijk de vele gore.

O.S.
Kikopuz schreef:
(quote)


Als je niet slaapt zal je uiteindelijk doodgaan...


Je gaat wel na zo'n 72 uur wakker te zijn hallucineren. Het proberen waard lijkt mij.

avatar van Friac
5,0
Bedankt voor de interessante uiteenzetting en reactie, Halcyon en BlueJudaskiss. Een kleine reactie van mijn kant uit:


Halcyon:

-) Het moment waarop de ouders de jonge Michael ontmaskeren is net omwille van het statische zo'n mooi beeld geworden, het shot wordt aldus een prachtig tableau. Wanneer de ouders (logischerwijs) in paniek het huis zouden binnenrennen of de buren om hulp zouden roepen of wat dan ook, dan zou het de esthetiek van het shot misschien gedeeltelijk om zeep geholpen hebben. Mij lijkt het dus een puur esthetische keuze geweest te zijn, die overigens wegens zijn eigenlijke 'onlogischheid' perfect weg te moffelen valt binnen het 'bovennatuurlijke geheel'

-) Wat zo bovennatuurlijk aan Michael Myers is, is dat hij als zesjarige de gestalte heeft van een volwassen persoon! Het was tijdens mijn kijkbeurt gisteren één van de eerste keren dat ik bemerkte hoe dat hele point-of-view shot aan het begin van de film op zich eigenlijk to-taal niet klopt: als je goed kijkt, zie je dat de camera zich op ooghoogte bevindt van een volwassen persoon. Het hele shot is meesterlijk: sfeervol en dreigend, laat dat duidelijk zijn. Maar het is grappig om te zien dat het eigenlijk best een blunder van formaat is.

-) Wat de functie van de maskers betreft: ik denk dat het soms ook helpt de akeligheid van de film op te drijven. Denk bijvoorbeeld maar aan het porseleinen gezicht uit Alice, Sweet Alice of 'Ghostface' uit de Scream-reeks en eigenlijk zelfs ook het masker van Michael Myers uit de oorspronkelijke Halloween. Deze maskers brengen een onbehaaglijk gevoel met zich mee: ze zien er vreemd uit en soms zelfs ronduit akelig. Zoiets is voor een horrorfilm veel interessanter dan wanneer de moordenaar ongemaskerd/niet-gemutileerd zou zijn, denk ik.
Maar de belangrijkste functie van het masker lijkt me eigenlijk ook wel geweest te zijn om de identiteit van de moordenaar te verhullen, al is het opmerkelijk dat het bij de grote horrorfranchises inderdaad vooral de iconiciteit ten goede komt (bij de eerste Halloween was het masker an sich al overbodig, want iedereen weet wie Michael Myers was).

-) Wat de slachtoffers en de seksuele moraal betreft: daar lijkt me eerlijk gezegd niets van aan te zijn en is gewoon iets waar academici graag mee uitpakken. Via diverse interviews heb ik het idee gekregen dat pioniers als Carpenter absoluut niet dit soort boodschappen wouden meegeven met hun films; je kan hooguit denken aan Hitchcock en Argento, die zeggen dat het gewoon veel akeliger en spannender is wanneer men een weerloze, knappe vrouw stalkt/vermoordt. Misschien dat men ten tijde van de puur formulaïsche slasherfilms het credo "seks = dood" aanhangig was, maar het lijkt me zeker en vast geen boodschap te zijn die de eerste slasherfilms wouden meegeven. Ook al omdat de meeste van de filmmakers op dat moment zelf linkse jonge mensen waren, mensen die je volgens mij van weinig puriteinse/conservatieve ideeën kon verdenken.
Tot slot heeft divers academisch onderzoek inderdaad uitgewezen dat het lang niet enkel om de vrouwelijke slachtoffers draait: bepaalde wetenschappelijke artikels verklaren dat er zelfs meer mannelijke slachtoffers dan vrouwelijke slachtoffers zijn. Wel is het zo dat het lijden van een vrouwelijk personage vaak langer in beeld gebracht wordt, door bijvoorbeeld net voor haar dood nog een spannende stalkscène in te lassen (terwijl er met het mannelijk personage soms in drie tellen wordt afgerekend).
Wat de Final Girl betreft: het klopt dat zij vaak degene is die nog zuiver en maagdelijk is, maar zoals BlueJudaskiss zei denk ik dat het vooral gaat om de vindingrijkheid en zelfstandigheid van het personage.


BlueJudaskiss:

-) Persoonlijk vind ik dat de basisingrediënten van de slasherfilm voldoende aanwezig zijn in Black Christmas om deze film als slasherfilm te beschouwen. Je hebt de mysterieuze moordenaar (hoeft niet per sé gemaskerd te zijn, bij latere slasherfilms uit de jaren '80 zijn ook niet alle moordenaars gemaskerd; cfr. Friday the 13th bijvoorbeeld), een merendeel aan vrouwelijke slachtoffers (wanneer we de gangbare slasherdefinitie volgen, want ik besef dat ik me nu tegenspreek ), een feestdag die centraal staat (is geen kenmerk voor de slasherfilm an sich, maar er is wel handig mee gespeeld door het subgenre), er is sprake van een trauma uit het verleden (de telefoongesprekken laten dit toch vermoeden), ... Er is misschien geen sprake van een afgelegen locatie (bv. een jeugdkamp in het bos), al concentreert de actie zich wel hoofdzakelijk binnen één semi-verlaten sorority house. Ook de 'oudere generatie' is aanwezig, terwijl deze bij de slasherfilm afwezig is en indien toch aanwezig, compleet nutteloos. Maar die laatste zaken heb je ook bij 'Halloween'. Wanneer je 'Halloween' beschouwt als eerste slasherfilm, denk ik dan dat 'Black Christmas' hier misschien nog meer aanspraak op kan maken: beide films ontbreken nog enkele elementen om helemaal deel uit te maken van de échte slasherformule, maar bevatten voldoende elementen om tot het subgenre gerekend te worden.

-) Wat je vraag betreft of deel 2 al meteen in de planning stond, gezien het suggestieve einde van Halloween. Voor zover ik me kan herinneren was er tijdens het creatieproces nog niet meteen sprake dat er een tweede deel zou komen; Halloween was een low-budgetfilm die in eerste instantie de recensenten niet echt wist te overtuigen. Pas wanneer na een erg gunstige recensie en positieve mond-aan-mondreclame de kassa's begonnen te rinkelen, werd het snel duidelijk dat er een tweede deel zou volgen. Da's althans hoe ik het begrepen heb.



Vannacht heb ik voor de zoveelste keer naar 'Halloween' gekeken, dit keer naar aanleiding van zijn dertigste verjaardag (die in Amerika op 25 oktober viel en bij ons eigenlijk pas in het voorjaar van 2009, maar ik vond het leuker om hem tijdens de Halloweenperiode te bekijken). Het blijft mijn lievelingsfilm en zeker en vast één van de beste horrorfilms ooit gemaakt. De film is bijzonder stijlvol aangepakt en is bovendien ongelooflijk sfeervol (niet in het minst dankzij het fantastische muzikale thema).

avatar van mikey
5,0
Jawel hoor, het is inderdaad academisch geleuter om te verkondigen dat de partijen die drinken, blowen en sexen als eerste vallen en dat de beschaafde meisjes overeind blijven. Toch lijkt me het niet toevallig dat dat in de film is verwerkt. Ik denk ook dat het is gedaan met de spreekwoordelijke knipoog of als grap.

Je kan ook referen aanandere films, carrie of black X-mas, ook in die films bevatten elementen van lieve jeugd en kwaaie jeugd.

Carpenter is ook berucht vanwege het feit dat hij (bijna) nooit een intellectuele uitspraak maakt. Wellicht vindt hij dat overbodig of zo.

avatar van Friac
5,0
Het is inderdaad wel opvallend wanneer je bedenkt dat ongeveer elk belangrijk personage (dus niet de garagist die dood wordt teruggevonden of de hond die gewurgd wordt; wat an sich overigens puur 'functionele' moorden zijn) dat sterft net seks gehad heeft of van plan was seks te hebben (het personage van Annie). Ook het - voor mij - heerlijke morbide grapje van Michael Myers die het levenloze lichaam van Annie over de deurdrempel draagt, als een soort variant op het traditionele gebruik bij Amerikaanse huwelijken - waarbij de bruidegom zijn bruid over de deurdrempel draagt - lijkt met dit thema te spelen. Dit maakt het moeilijk om inderdaad niet richting de academische ideeën te neigen, maar echt veel betekenis hecht ik er niet aan. Laat het ons inderdaad maar houden op een soort van knipoog, al was die knipoog pas echt in de latere slasherfilms bewust van aard volgens mij.
En hoe dan ook bestaan er varianten op dit kenmerk, want het hoofdpersonage van Friday the 13th bijvoorbeeld trekt zonder pinken aan een joint tijdens een partijtje stripmonopolie. Ook het hoofdpersonage van Black Christmas is zwanger van haar vriend en overweegt een abortus, toch ook niet bepaald iets wat je associeert met een braaf en kuis meisje.

Carpenter's allergie voor intellectueel "gewauwel" is inderdaad behoorlijk legendarisch

Mr_White
Carpenter heeft ooit aangegeven dat hij zelf niet besefte dat elk slachtoffer seks had voor hun dood totdat iemand hem erop wees. Des te grappiger dat dat zo'n beetje het cliché van de slasher-film is geworden terwijl het puur toeval was.

avatar van mikey
5,0
Ik geloof dat niet, ook al heeft hij dat gezegd.

avatar van Apollinisch
Vond het als kind al weinig indrukwekkend, en daar is met de jaren weinig verandering in gekomen.

De film leunt eigenlijk voor 100% op één aspect, en dat is Michael Myers. Hij praat niet, hij is bovennatuurlijk sterk en lijkt altijd vanuit het niets te verschijnen. Daar gaat een zekere dreiging vanuit, en toch vind ik het nooit spannend worden.

Dat gebrek aan spanning verpest de film. Een drietal scènes is nog de moeite waard: het begin, de scène waarin Myers één van zijn slachtoffers aan de muur spijkert en nog een tijdje het resultaat blijft bewonderen en het daaropvolgende moment waarop Myers als nerdy spook verschijnt. De rest van de film staat in het teken van de saaie scream queen en haar vrienden. Totaal onboeiend om te volgen.

De filmstijl maakt het er niet veel interessanter op. Er is sprake van een aantal geslaagde sfeerbeelden, maar de meeste scènes worden beheerst door flets kleurgebruik en typische seventies-elementen. Geen kledingsstijl en interieurdecoratie om je aan te vergapen met andere woorden.

Ook de muziek kan de spanning niet opbouwen, maar dat kan zijn omdat ik de associatie maak met die clown en acrobaat.

Pas het laatste kwartier begon ik me te ergeren. Het geschreeuw van Curtis is om gek van te worden, maar het is vooral jammer dat Myers begint met stuntelen. Verliest daarmee veel van zijn uitstraling.

1.5* en op naar de remake.

avatar van Tommy De Vito
5,0
Enge en een spannende film, echt een klassieker in het horror gengre,
5*

avatar van Phoebe318
1,5
Gisteravond gekeken maar vond er niet echt heel veel aan. Ik had hem enger/spannender verwacht, maar dat gebeurde helaas niet (in mijn ogen iig dan).

Toen ik de muziek hoorde van de film, dacht ik: Bassie en Adriaan! En dat ging de hele film eigenlijk wel door haha! Zal er nog een keer alleen heel geconcentreerd naar kijken, maar deze film kon me niet echt boeien.

Op naar de volgende delen.
1.5* voor de muziek en de gezelligheid die we wel hadden gisteravond door die film.

2,5
remake veel beter en enger

avatar van lykathea
4,5
Phoebe318 schreef:
Gisteravond gekeken maar vond er niet echt heel veel aan. Ik had hem enger/spannender verwacht, maar dat gebeurde helaas niet (in mijn ogen iig dan).

Toen ik de muziek hoorde van de film, dacht ik: Bassie en Adriaan!



Reinbo
Apollinisch schreef:

De film leunt eigenlijk voor 100% op één aspect, en dat is Michael Myers. Hij praat niet, hij is bovennatuurlijk sterk en lijkt altijd vanuit het niets te verschijnen. Daar gaat een zekere dreiging vanuit, en toch vind ik het nooit spannend worden.

Er is sprake van een aantal geslaagde sfeerbeelden, maar de meeste scènes worden beheerst door flets kleurgebruik.


Laat me raden: je hebt de Nederlandse 4:3 dvd zitten kijken... want als de film één ding niet heeft is het flets kleur gebruik.

Apollinisch schreef:

Ook de muziek kan de spanning niet opbouwen, maar dat kan zijn omdat ik de associatie maak met die clown en acrobaat.
.


Tja, waarom kijk je daar dan in gods naam naar?

avatar van niethie
4,0
Misschien dat hij ermee is opgegroeit.

avatar van Apollinisch
Laat me raden: je hebt de Nederlandse 4:3 dvd zitten kijken.
Nope.
want als de film één ding niet heeft is het flets kleur gebruik.
Toch wel.
Tja, waarom kijk je daar dan in gods naam naar?
Komaan, "De Geheimzinnige Opdracht" is best een leuke verhaallijn.

Reinbo
1. Dan is er iets mis met de instellingen van je tv. (Welke dvd versie was het dan?)
2. Zie 1.
3. Smaken verschillen, zoveel is wel duidelijk.

avatar van BlueJudaskiss
5,0
Ik snap trouwens wel een beetje wat Appolinisch bedoelt, vooral over die fletse kleuren. Volgens mij verwart hij camerawerk met hoe de kleuren in die tijd daadwerkelijk wáren. Dat was toen modern. En was het inderdaad niet zo dat de score van Carpenter gebruikt werd voor Bassie en Adriaan?

avatar van Apollinisch
Volgens mij verwart hij camerawerk met hoe de kleuren in die tijd daadwerkelijk wáren. Dat was toen modern.
Camerawerk? Verder noem ik zelfs kledingdracht en interieurdecoratie, ik weet dus dat het een en ander tijdsgebonden is. Belichting is dat niet.

Ik heb overigens een Amerikaanse of Engelse wide-screen uitgave gezien; welke precies weet ik niet.

avatar van Film Pegasus
5,0
Film Pegasus (moderator)
Na al die tijd dan toch maar Halloween gezien. En dan maar met Halloween zelf om het wat toepasselijk te houden. Ik had al heel de reeks van Friday the 13th gezien en deze kwam er maar niet van. Jason Voorhees zat zo dus wat dieper in m'n hart. Ergens vond ik dat als je een slashermovie maakt, je niet te serieus mag gaan zoals in Halloween, maar er even goed over kan gaan als met Jason het geval was.

Maar uiteindelijk heeft die z'n succes wel aan Myers te danken, dus leek het met toch evident om deze film ook eens te zien. En ik moet toegeven dat het serieuzere hier wel werkt en de spanning groter is. Bovendien is er zo'n mysterie rond Michael Myers en een grotere realiteitsgehalte dat het personage van Myers veel geloofwaardiger wordt. Wat je van Jason Voorhees of Freddy Krueger niet kan zeggen. Hierdoor komt Halloween tot z'n recht in gelijkaardige (qua niveau bedoel ik dan) horrorfilms als Rosemary's Baby, The Omen en The Excorsist.

De aanpak van het personage is zeer sterk. Geen dode die opstaat, geen buitenaards wezen, maar een psychisch gestoorde jongen die in de psychiatrie raakt en ontsnapt. Het gebruik van het masker versterkt de mysterie en maakt van Myers meer een onbereikbare schim. Niet dat hij dat perse is, maar je ziet hem niet meer als een mens door dat masker. Langs de andere kant gaat hij ook niet al wandelend iemand achter na zoals Jason Voorhees die zo evengoed rennende slachtoffers kan inhalen. Myers is op dat vlak veel intelligenter en weet waar hij mee bezig is.

Complimenten ook aan John Carpenter die hier een stevige thriller van gemaakt heeft. Danzkij de spannende muziek en het sublieme camerawerk hangt er een spanning in de film van begin tot einde. En doordat de kijker regelmatig op een verkeerd been gezet wordt, weet je niet steeds wanneer iemand in handen valt van Myers.

Het acteerwerk is niet altijd even sterk, maar vraag is of dat wel echt nodig is hier. Het verhaal is maar een leidraad voor het hele gegeven en de troef van de film is de spanning en het concept op zich van de slashermovie dat hier wordt uitgevonden. Al moet gezegd worden dat Pleasance en Curtis (en Myers eigenlijk ook) het er nog niet zo slecht van afbrengen. In ieder geval één van de betere horrorfilms.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:19 uur

geplaatst: vandaag om 11:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.