Pitakaas
Ingeschreven sinds 7 april 2009
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Pitakaas. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Ironclad (2011)
woensdag 28 december 2011, 22:32 uur
Vooral gekeken wegens het thema waar ik altijd wel een zwak voor heb. Helaas werd me al snel duidelijk dat er het geen hoogvlieger is in het genre. Alhoewel het verhaal nog enigszins interessant is (King John wil na het tekenen van de Magna Carta de macht mbv mercenaries teruggrijpen), is het script verschrikkelijk slecht uitgewerkt. Het was vrij duidelijk dat de regisseur zo snel mogelijk naar de gevechtscenes wilde, dus van enige introductie is weinig sprake. Hier had men juist even de tijd voor moeten nemen, maar dat leek niet echt de intentie te zijn. Oftewel, we komen al snel aan bij de slag om Rochester. Alhoewel erg kosten noch moeite zijn gespaard om het overtuigend te brengen, gooit het slechte camerawerk veel roet in het eten, maar als geheel was het echter absoluut niet slecht. Het enige wat mij vraagtekens opleverde was dat ik pas op een halfuur/driekwartier van de film zat, en ik al zo’n beetje alles had gezien. Maar wat schetst mijn verbazing, ik krijg geen 1, geen 2 maar nog 3x het exact zelfde gevecht te zien. Wat is dit nou? De regisseur probeert nog een beetje variatie er in te gooien door zo nu en dan een katapult ten tonele te toveren, maar ik laat me niet zo makkelijk paaien. Na dus 4 identieke veldslagen gezien te hebben komt de film alsnog tot een cliché einde. Ik kan helaas niets anders concluderen dat dit gewoon een ordinaire actiefilm is waar eigenlijk niks spectaculairs aan is en waar een regisseur het heeft proberen te verdoezelen met een belachelijk script. Ik denk dat je hier inderdaad het label ‘B-film’ aan kan hangen.
Moneyball (2011)
dinsdag 27 december 2011, 17:19 uur
Ah, een film over de mooie sport baseball. How can you not be romantic about baseball?.
De film laat allereerst weer eens mooi zien hoe anders Amerikanen tegen sport aankijken als Europeanen. In USA hebben bekende namen een bijna mythische lading, focust zich men op de positieve aspecten en gaat men naar de stadions om mooie dingen te zien... Hier kraakt men het liefst alles en iedereen af in praatprogramma's, zijn de stadions verpest door snuivende pubers en is men onwijs centered op de eigen club (die vaak geen eens uit de regio komt).
Helaas laat Moneyball ook een keerzijde zien van de schitterende sport, en misschien wel het begrip sport in het algemeen. De laatste decennia zijn de belangen enorm gegroeid en is geld de motor die de boel draaiend houdt. Deze trend heeft zich vooral ingezet na 2000 heb ik het idee, waar alles voorspelbaar wordt en ronduit saai. Wedstrijden worden gekocht zonder dat er omkoping in het spel is, maar niemand heeft het door.
En dan komt daar Billy Beane. In een iets aangedikt script zien we mooi hoe ook deze ex-baseballer tegen het probleem aanloopt en dan maar het systeem probeert te omzeilen door middel van statistieken. Het klinkt een beetje saai maar het is echt fantastisch in beeld gebracht, met authentieke beelden en locaties in de bestaande stadions.
Het frappante is dat het einde een erg hoog 'Sjakie en de Wondersloffen' gehalte heeft waar werkelijk alles lukt, maar je weet echter dat de streak een waargebeurd feit is. In mijn ogen doet dat de film veel goeds, waardoor je echt met verbazing zit te kijken.
Dit maakt Moneyball een uitstekende film die dus ook door niet-MLB fans uitstekend is te volgen. Overbodig om te zeggen dat het voor MLB fans een mustsee is.
Forgetting Sarah Marshall (2008)
zaterdag 24 december 2011, 23:07 uur
Erg fijne romantische komedie die het vooral gooit op de droge humor. Ik moet zeggen dat ik aardig wat keren heb moeten lachen, en dat de hele flauwe Amerikaanse humor gelukkig redelijk achterwege bleef (gelukkig komt Jonah Hill zeer weinig in actie, en de scenes waarin hij komt zijn verschrikkelijk). Ook was het wel ff slikken toen ik Russel Brand weer ten tonele zag verschijnen, maar hij heeft hier een rol waar hij gelukkig geen expliciete grapjes hoeft te maken, dus ook zorgt hij voor weinig irritaties. Segel als de goede gast speelt wel heerlijk, goede humor en perfecte mimiek.
Verhaal is wel een beetje cliché, maar als je in de goede mood bent (of beter nog, zelf uit een relatie komt 
) eigenlijk wel lekker om eens aan te zetten. En dat we nog eens goed worden verwend met Kristen Bell en voornamelijk de schitterende Mila Kunis is pure bonus. Wat een eyecandy! Uiteraard is het einde lekker voorspelbaar maar dat doet weinig op het feit af dat dit een fijne romkom is.
