Pitakaas
Ingeschreven sinds 7 april 2009
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Pitakaas. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001)
Alternatieve titel: Harry Potter and the Philosopher's Stone, vrijdag 28 januari 2011, 12:32 uur
Ik ben 1 van die mensen die het boek eerder heeft gelezen dan de film gezien. Als tiener vond ik de boeken echt helemaal geweldig, en was echt blij dat de reeks eindelijk op het grote scherm te zien was. Het sterke van de boeken vond ik dat er, zoals een goede fantasy reeks beaamt, een complete lore/cultuur (al is dit in het geval van HP natuurlijk wel een stukkie minder dan de échte fantasy boeken, die ook voor mij wat te ver gaan), waardoor het gevoel van fantasy ook alleen maar sterker worden. Alhoewel magie in vrijwel elke fantasy eerder vanzelfsprekend dan uniek is, slaat Rowling met Harry Potter toch wel een andere weg in. Het probeert de echte wereld met de magiewereld te verbinden, en dat zorgt toch wel voor een leuke twist die het weer wat toegankelijker maakt voor het grote publiek (zie populariteit onder de kids). De film duurt dan wel 2.5 uur, het blijft lastig om zulke ‘cultuur’ goed te introduceren. Het boek slaagt daar wel in, maar die heeft daar dan wel weer 400 pagina’s de tijd voor. Daarom vind ik wel dat de film wat introductie mist, wat in het boek juist zo lekker weg las. Nu is het lastig om te oordelen hoe een leek daartegenover staat. Ik ervaarde hetzelf niet als storend, maar dat komt puur omdat ik zulke introducties altijd wel lekker vind. Gewoon om er even in te komen.
Visueel wordt echter een hoop goed gemaakt. Hogwarts ziet er fantastisch uit, en voldoet aan de (toren)hoge verwachtingen. Het sfeertje is dan ook ruimschoots aanwezig, en de muziek met een eigen smoelwerk maakt het af.
Over Radcliffe zelf is al genoeg gezegt, ik moet zeggen dat, vooral in deel 1, ik hem een arrogant snotneusje vind. Zowel Grint als Watson tonen zich hier de betere acteurs. Vooral de gezichtsexpressies van deze 2 zijn goed, al is het wat overdreven.
Verder wil ik eigenlijk niet teveel gaan lullen hierover. Persoonlijk vind ik het boek ietsjes beter, maar de visualisatie van het boek is zeker geslaagd.
Gone Baby Gone (2007)
vrijdag 28 januari 2011, 11:03 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Ik weet niet hoe vaak ik het hier gezegd heb, maar ik heb nooit echt een hoge pet van Ben Affleck opgehad.
En ik weet niet hoe vaak ik het heb gezegd, maar elke keer weer moest ik achteraf concluderen dat het allemaal wel meeviel. Of dat het echt wel beter was dan verwacht. Alhoewel mijn perceptie altijd hetzelfde bleef, moet ik toch maar eens toegeven dat Ben Affleck zo slecht niet is. Ik ga wel een nieuwe zondebok zoeken. Labeouf ofzo, al was het maar omdat zn naam zo lastig is.
Anyway, aangezien de rollen van Affleck vooral worden getypeerd door coolness rather than acteerprestaties, was het toch wel een lichte verrassing dat hij koos om een film te regisseren. Gone Baby Gone is daarmee zijn regiedebuut, en afgaande op het aantal sterren (als je nog niet hebt gekeken doe je dat nu dus onbewust), een zeer geslaagd debuut.
Affleck kiest voor een ‘vertrouwde’ omgeving door Boston te kiezen. Door middel van extreem veel sfeer shots van de omgeving (vooral in het begin heeft vrijwel elke scene 2 of meerdere korte shots van de omgeving) probeert Affleck de film een (voornamelijk) grauwe sfeer mee te geven. Ik vind persoonlijk dat hij daar in geslaagd is. Boston komt echt over als een soort (sub)urban jungle, wat ook het uitgangspunt van Affleck moet zijn geweest. Verder komt de film totaal niet opdringerig over, en is het gewoon prettig om naar te kijken. Wie had dat gedacht.
De cast is sterk ingevuld. Alhoewel de rol van broeder Casey natuurlijk neight naar nepotisme, is het de Afflecks vergeven aangezien Casey hier echt heel goed speelt. Dat kan helaas niet gezegd worden van Monaghan, die geen toegevoegde waarde heeft en van mijn part compleet had mogen worden weggelaten. Eenzame detectives doen het toch beter. Freeman valt ook tegen, maar ik kan die man dan ook niet uitstaan. Altijd hetzelfde trucje.
Het verhaal is echter het grootste pluspunt van de film. Na verloop van tijd kreeg ik het gevoel dat het gebeuren nogal ongeloofwaardig was, of zelfs cliché (het stuk waar ze de woning van die pedofiel binnenvallen bv…). Juist op het moment waar ik dacht, ah dit kan bijna niet, bleek niet de film de schuldige, maar had ik het zelf bij het verkeerde eind! Deze dubbele plottwist is erg vernuftig en onderscheid de film toch wel van andere oppervlakkige thrillers. Dat de film wat worstelt met verschillende thema's is eigenlijk geen probleem. Moet zeggen dat het einde wel iets overtrokken is, maar ik kan de keuze hier ook wel waarderen.
Al met al is Gone Baby Gone niet alleen een hele sterke film, maar als debuut iets om trots op te zijn.
Toy Story 3 (2010)
zondag 23 januari 2011, 15:05 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Alweer het derde deel van het leuk verzonnen idee van praten speelgoed.
Echter, na een kwartier bekroop mij al het gevoel dat de rek er uit is. Deel 1 was natuurlijk geweldig, uniek en innovatief. Deel 2 was op zich wel een logisch vervolg, aangezien zo'n succes wel een nieuw deel verdiend. Echter, dit deel voelt echt als een nakomelingetje. Niet alleen qua release date, maar ook qua gevoel.
De film ziet er allereerst natuurlijk geweldig uit. Het stijltje uit de oude delen blijft goed behouden, alleen ziet alles er crispy clear uit. Aan de andere kant is dat ook mijn grootste manco van de film, het mist gewoon dat rauwe nostalgische randje. Het is net allemaal wat te mooi en te glimmend. En zelfs als het vies moet voorstellen (neem bv een vuilniswagen), ziet het er toch te klinisch uit.
Het verhaal is op zich ook wel leuk verzonnen hoor, met de evil bad guys nu ook in de vorm van speelgoed (vorige keer de buurjongen), en het hele soapgedoe in het kinderdagverblijft is ook weer wat anders. De nieuwe karakters zijn niet verkeerd, al zullen ze nooit zo leuk zijn als Rex of Slinky, maar dat is misschien maar goed ook.
Aan de ene kant is het stiekem wel wat jammer hoe het hele gebeuren afloopt. Stiekem had ik gehoopt dat ze gewoon waren verbrand, maarja dat kunnen de kinderzieltjes niet hebben. Dat zou tevens een verzekering zijn dat deel 3 ook tevens het laatste deel is, wat nu nog gissen is..
Voice-acting is ook nu erg goed, vooral Lotso heeft een heerlijke stem.
Al met al een leuk deeltje, maar voelt nu teveel aan als een verplicht nummertje, en dat heeft de serie niet nodig.
Town, The (2010)
maandag 17 januari 2011, 0:40 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Zojuist de Extended Version gekeken, en echt een heerlijke Heist film!
Na Gone Baby Gone bewijst Affleck hiermee dat die film geen losse flodder was.
Want The Town is namelijk 2.5uur dikke actie, niets meer en niets minder.
Verhaal is nogal 'simpel', daar ben ik het mee eens, maar zeker niet saai (welke film hebben jullie gekeken? 3 bankovervallen in 2.5 uur en de film saai noemen...). Dat Affleck heeft gekozen voor een dergelijk verhaal vind ik juist echt de beste keuze van de film. Het heeft gewoon een waterdicht verhaal, dat inderdaad, als je goed oplet, van te voren al aan te zien komen was. Maar dat is juist goed bij zulke rechttoe rechtaan films als The Town. Pretendeer niet alsof je een geweldig ingewikkeld script heeft, je hoeft het wiel toch niet opnieuw uit te vinden? Dat de film nogal lijkt op Heat heb ik mij ook geen moment aan gestoord.
De film is daarnaast lekker rauw en ruig. Vooral Renner als échte gangster komt goed uit de verf, en zelfs Affleck doet het weer aardig. Ik heb nu al 3 films gezien waar ik mij niet heb gestoord aan Ben, dus misschien toch maar eens van mijn lijst 'verschrikkelijke acteurs' afhalen. Hij doet het ook hier redelijk goed. Zoals gezegd is vooral het rauwe randje van Boston goed aanwezig, zelfs in de persoon van good old Pete Postlethwaite.... De settings waren dan ook fantastisch voor flink wat semi-automatic rifle geweld, en die scenes waren niet alleen erg bruut, maar ook spannend en goed in beeld gebracht. Als een soort tegengas tegen al dit geweld heeft Affleck er nog een romantisch lijntje door gemengd, dit kwam wel een beetje onovertuigend over op me (bankmedewerker die na 2 dates wordt verliefd op een bankrobber... ok..), maar werd nergens echt heel storend.
Al met al de beste Heist film van 2010, en stiekem wel een beetje de beste actie film van 2010 (heb er niet veel gezien). Lekker onpretentieus knallen, ik hou daar wel van. Gewoon een dikke 7!
Rupan Sansei: Kariosutoro no Shiro (1979)
Alternatieve titel: Lupin the Third: The Castle of Cagliostro, maandag 17 januari 2011, 20:48 uur
Castle of Cagliostro is niet alleen mijn eerste kennismaking met Miyazaki, maar stiekem ook mijn eerste kennismaking met Japanse animatie (of je dit al animé mag noemen, geen idee, ik ben een leek!). Ik heb niet bewust gekozen voor een oudje uit 1979 of omdat het een pre Ghilbi is, maar puur omdat het door een vriend werd aangeraden. Het feit dat dit een klein beetje Euro-orientated is, helpt zeker mee aan het feit dat het wat toegankelijker is voor mensen zoals ik.
Op het moment dat de film startte zat ik er eigenlijk al helemaal in. Hoe lang heb ik al geen tekenfilm (als in de echte zin van het woord) gekeken? Wat een nostalgie. Op het moment dat ik de openingscredits zag had ik al het fantastische gevoel dat ik naar iets heel moois, unieks zat te kijken. Kan dat eigenlijk niet beschrijven maar ik had zin om die hele film in 1 ruk uit te kijken.
Vooral de kwaliteit vond ik echt nog verrassend goed. Het contrast tussen de scherpe voorgrond en de geweldige achtergronden (vooral de natuurwonderen) zag er heel mooi uit. De hoofdpersonages waren ook goed vormgegeven.
De muziek is heerlijk. Beetje poppy/disco (het was nog steeds de 70's, alhoewel ik mij afvraag of ze in Tokyo ook met rolschaatsen de dansvloer over gleden, maar dat terzijde), en past perfect bij het heerlijke tempootje van de film. De achtervolging was erg goed, en de toon was gezet. Op het moment dat het betreffende kasteel van Count Cagliostro in beeld kwam hoopte ik op wat mystiek en stealth, helaas kwam ik hier ietsjes bedrogen uit. Het viel een beetje tegen toen de film opeens de 'Hollywood' kant opging, met gun blazing cops en massale shootouts. Stiekem had ik hier juist gehoopt dat Lupin en Jigen samen het geheim ontrafelen, zonder dat de Count er ooit achter is gekomen wat er precies is gebeurd. Ook had ik het idee dat de shootouts wat op visueel vlak inleverde (vuurwerkincidentje bijvoorbeeld). Ik zag hier al mensen die referenties naar James Bond (ik ben een absolute Bond fan), maar ik had juist meer het idee dat Bond wat waakzamer tekeer ging op zijn missies. In dat opzicht vond ik het einde wel een beetje tegenvallen.
Maar begrijp me niet verkeerd, mijn eerste kennismaking met Miyazaki was geweldig, en ga dan ook vol goede moed naar de volgende film! Deze film krijgt vooralsnog 3.75 sterren, dat kan nog veranderen afhankelijk van zijn ander werk.
Léon (1994)
Alternatieve titel: The Professional, maandag 17 januari 2011, 19:44 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Léon heb ik ooit gekeken toen ik ongeveer de leeftijd had van Mathilda zelf. Nu een goed moment om eens te herzien...
Toendertijd was ik niet heel erg onder de indruk van de film, en als je nu even snel kijkt naar mijn waardering, kunnen we concluderen dat ook anno 2011 ik Léon nooit als een topfilm zal betitelen.
Laat ik allereerst bij het sterkste punt beginnen: de cast. Vooral Portman (12 jaar) is echt het absolute hoogepunt van de film. Wat een talent (en ook nog eens is uitgekomen op latere leeftijd!), dit tilt de film echt naar een hoger niveau. Gevestigde namen zoals Gary Oldman (speelt ook heerlijk, als een soort geschifte bad cop) en Jean Reno (als een soort sukkelige anti-sociale hitman) volgen op zeer gepaste afstand. Vooral Reno is lastig te peilen, aangezien hij nogal een klunsig rolletje (IMO) speelt. Of dit komt omdat hij zelf gewoon verbaal niet al te best is, of omdat hij hier ijzersterk acteert, durf ik niet te zeggen.
Wat mij als 2e opviel was de heerlijke filmscore van Leon. Alhoewel de spanning in de film voor mij ver te zoeken was (later meer), was de spanning qua muziek zeker wel aanwezig, echt mooi geschreven.
Dan het verhaal.. Eigenlijk mijn grootste ergenis van de film. Ongeloofwaardig als wat. Een huurmoordenaar woont in een flatje en toevallig is er een DEA inval en wordt iedereen neergeknalt.. Huurmoordenaar neemt meisje in huis, meisje wordt verliefd op huurmoordenaar, huurmoordenaar besluit meisje te trainen tot gevechtscommando.. FYI, meisje is 12... Tegenwoordig ga je voor minder de bak in 
Tja, dit gaat er bij mij niet in. Kick-Ass deed dit 16 jaar later dunnetjes over, maar met een air van 'dit hoef je allemaal niet te geloven hoor'. Bij Leon mis ik dit gevoel. Doordat ik het allemaal wat ongeloofwaardig vind, mis ik binding met de personages en word ik nooit 1 met de film, voel me steeds een beetje toeschouwer van een proces dat mij niet serieus neemt. En dat is jammer, want dan blijft er voor mij een vrij oppervlakkige film over. De shootout aan het einde is nog best te pruimen, ware het niet dat ook hier wat pijnlijke 'foutjes' inzitten (de huiskamer ramen worden onder vuur gehouden door 2+ snipers, maar intussen kan Leon wel ff de keuken verbouwen terwijl daar toch ook overduidelijk een raam aanwezig is. En dan natuurlijk nog de knappe omkleedscene die zich voltooid in 3 seconden. Chapeau!
Al met al een film die mij dus niet wist te grijpen, vooral door het feit dat het script wat rammelde. En dat is jammer, want de ingredienten voor een ijzersterke film waren wel degelijk aanwezig.
Get Him to the Greek (2010)
Alternatieve titel: American Trip, woensdag 12 januari 2011, 16:57 uur
Typisch weer een film die is komen meezeilen met die golf van flauwe Amerikaanse humor met een scherp randje. Helaas is de film niet memorabel genoeg om uit te steken boven het grote aantal films die uit deze film is voortgekomen.
De film begint wel onwijs goed, een superdroge clip uit Afrika (no pun intented), en dit niveau wordt vastgehouden tot over de helft van de film. Helaas wordt het laatste stuk veel te sentimenteel en valt er weinig meer te lachen. De relatieproblemen worden iets te serieus genomen, en uiteindelijk ben je uit de flow van het lachen. Wat erin resulteert dat we een komedie hebben die een uurtje duurt.
In dit uurtje zien we wel echt 2 sterke karakters. Zowel Aaron als Aldous zijn beide onwijs goed geschreven, heerlijk overtuigend. Vooral Russell als snuivende rockstar Snow was heerlijk overtuigend en grappig in vele manieren. Jonah gaat wat meer de droge kant op, maar zo vullen ze elkaar onwijs grappig aan. Hoogtepuntje is dan ook de scene in Vegas (wat tevens de ommekeer was van de film). Muziek was nog bovenverwachting goed, en de poppy rocksongs kwamen nog erg goed uit de verf. Al waren de hitjes van Jacky nog veel grappiger haha. Uiteindelijk kun je wel stellen dat de hele film nergens over gaat (dat hele gebeuren in The Greek is daarbij ook gewoon een superdikke anticlimax), behalve sex drugs en rock en roll. Redelijk geslaagd daarin!
Social Network, The (2010)
woensdag 12 januari 2011, 11:05 uur
In een zekere zin is The Social Network vergelijkbaar met Zodiac. Het is vooral een beschrijvende film, waarin Fincher ons aan de hand meeneemt langs een verhaal. Nu heeft hij het geluk dat zowel Zodiac als Facebook 2 zeer interessante onderwerpen zijn, waardoor ik als kijker zeker geïnteresseerd ben, maar feit blijft dat de film zo diep is als een pierebadje. En dat is toch jammer, want Fincher heb ik in principe hoog zitten. Want wat hij doet, doet hij goed. Zo is ook The Social Network een film die op geen enkel feitelijk foutje is te betrappen, en alle decors, achtergronden en scripts zijn goed, bijna perfectionistisch. De soundtrack is ook goed, en de acteurs goed gecast.
Vooral Eisenberg als de vreselijke Zuckerberg (al zie ik ook wel dat dit waarschijnlijk iets overdreven om de film wat meer emotionele lading te geven) overtuigt erg. Je weet dat een rol goed gespeeld wordt als je bijna een hekel zou krijgen aan Eisenberg zelf. Garfield is ook echt geweldig, een acteur die we in de gaten moeten gaan houden. Ik kan nu al niet wachten op zijn toekomstige werk. Daarnaast is de opvallende keus voor Timberlake, maar ook hij doet het bovenverwachting goed.
Minpuntje is uiteindelijk dat de film na de helft inlevert op spektakel, en het nogal oppervlakkig, beetje saai zelfs, wordt. Daarnaast wordt Zuckerberg heel slecht ontwikkeld. Als kijker was ik juist benieuwd wat er in zijn koppie omging zodra de eerste rechtzaken begonnen. Wat dacht hij toen hij Saverin een oor aannaaide? Fincher probeert deze motivatie helemaal niet door te brengen, iets wat deze film juist heel goed had kunnen maken.
De dialogen zijn wel heel erg sterk, goed geschreven. Op een gegeven moment had ik zelfs dat de hoofdpersonen precies vroegen op het moment dat ik me iets afvroeg.
Het is dan jammer dat Fincher niet die extra diepte kan brengen die Se7en en Fight Club zeker wel hadden. Hopelijk gaat hij binnenkort weer écht een goed script verfilmen. Want laten we eerlijk zijn, The Social Network is gewoon een goed filmpje, niets meer maar zeker ook niets minder.
Buried (2010)
zondag 9 januari 2011, 17:59 uur
Heerlijke thriller over een van onze (iig wel voor mij) nachtmerries die je kunnen overkomen: levend worden begraven.
Cortes heeft een hele goede film afgeleverd met een origineel script dat zich maar in een ruimte van 1 bij 3 afspeelt. Ryan Reynolds doet het echt fantastisch. Nou kan ik mij voorstellen dat de rol van Paul Conroy nu niet de meest moeilijke rol is die er te vinden is in Hollywood, toch weet Reynolds het zo te brengen dat de complete film (anderhalf uur) toch interessant zijn, en op sommige punten écht spannend. Na een kwartiertje had ik even de vrees dat dit nooit boeiend genoeg kon zijn om mij de anderhalf uur aan de buis te kluisteren, maar door zowel onverwachte als bizarre ervaringen vliegt de tijd toch redelijk snel voorbij.
Het is 1 ding om een origineel concept te bedenken, maar een tweede om dit concept ook om te vormen tot een succesfilm. En dat is denk ik het sterkste punt van Cortes.
Het einde vond ik erg sterk, het voelt de film namelijk perfect aan, en elke andere uitkomst had ik als wat minder bestempeld. Vooral die laatste 2 zinnen doen het hem, geweldig!
Het minimale stijltje beviel me tevens erg goed. Geen onzinnige Hollywood beats die de spanning moeten verhogen, nee gewoon gedoseerd.
Alice in Wonderland (2010)
zondag 9 januari 2011, 17:59 uur
Mislukt sprookje helaas.
Volgens mij had ik ergens gelezen dat een remake van Alice In Wonderland een grote droom was van Burton. Nu is dit natuurlijk niet vreemd, aangezien Burton een grote fan is van sprookjes, en hij in veel films zijn eigen 'Wonderland' creëert. Echter, het verhaal zou hem juist beperken in zijn creatieve vrijheid, waardoor hij dus niet kiest voor een directe remake, maar meer voor een vervolg op, wat hem de kans geeft om zijn eigen twist eraan te geven.
Helaas is deze remake in geen velden of wegen van dezelfde kwaliteit als de originele Disney klassieker. Probleem voor mij was vooral dat ik niet nieuwsgierig was naar wat Burton zou verzinnen. Dit komt voornamelijk omdat het nogal oninteressant is, kitsch zelfs op sommige punten. Op zich is Depp natuurlijk geknipt voor een rol als dit, maar met de matige dialogen en onverklaarbare gedragsveranderingen is zijn rol als The Hatter eerder irritanter dan spannend en verassend. Hetzelfde zou ik zeggen voor Carter, ook een persoon die ik erg in de film vind passen. Zij scoort itt Depp wel een voldoende, maar ik ben wel van mening dat hier meer uit had kunnen worden gehaald.
Naast deze 2 grote rollen, zijn vooral de kleine dikke ventjes zeer irritant. Uiteindelijk zijn alleen de kat en het konijn leuk, maar totaal niet creatief want die kennen we allemaal al.
Het stijltje van de film kon mij niet bekoren. Zoals gezegd, ik vind het eerder de kitsch kant opgaan dan de kunst kant, terwijl Burton met een film als 'Big Fish' heeft bewezen dat hij een film kan maken die de kijker verrast en doet verlangen om verder te kijken. Bij Alice in Wonderland gebeurt dit helemaal niet.
Ten slotte wil ik nog meedelen dat het 3D er in AiW nog redelijk uitziet, maar nog steeds niet wat ik verlang van 3D. Wat een gimmick weer!
Fear and Loathing in Las Vegas (1998)
woensdag 5 januari 2011, 22:05 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
