R-beq

Stem herzien van 5* naar 4,5* vanwege het begin van de film, wat me ondanks dat hierin niet veel gebeurt, toch boeide omdat ik me - niet echt ingelezen hebbende - afvroeg waar dit alles toe ging leiden. Het middenstuk kwam voor mij dan ook als een lichte verrassing, zeer sterk.
Wreed in eenvoud.

Geweldige film in zijn genre. Een mythisch verhaal staat lang niet altijd garant voor een succesvolle film - meestal zijn ze zelfs sleht uitgewerkt en kloppen ze inhoudelijk voor geen meter, zoals bij troy - 300 mag er zijn. De bloederige elementen en droge opmerkingen bezochten me ook nog eens lachstuipen. Top!

Wat een heerlijk kille, droge humor!! Inmiddels meerdere keren herzien, en ik ga 'm steeds meer waarderen. Sprookjesachtig, lijkt lieflijk (het idee van een appeltaart bakken bijv, de boom in de gaard, de omgeving zijn dat an sich ook) maar niets is minder waar. Niet alles is wat het lijkt zegmaar. Geeft me veel inspiratie!

3 Ontroerende en meeslepende verhalen, heftig en rauw in beeld gebracht. Het komt allemaal erg natuurlijk over, en weet je toch mee te sleuren de film in.

Op tv gezien een tijdje terug, eindelijk, want ik had hem al wel wat langer in mijn verzameling. Mooie film, die wel wat veel inspeelt op de emoties van de kijker, maar dit kan me eerlijk gezegd niet deren. Russell Crowe speelt de sterren van het doek met zijn onhandigheid en stunteligheid, een innemend figuur. Knap. Deze film blijft zeker nog wel even hangen! Temeer omdat je je aan het eind van de film toch afvraagt wat nou uit zijn waanideeen voortkwam en wat nou echt was

Wat een adembenemende film. Prachtige natuur, beelden, heel sereen.
De film komt bij mij het beste tot z'n recht als ik hem in mn eentje kijk; heb hem inmiddels 3x gezien, waarvan 1x in m'n eentje waar hij veel meer tot z'n recht kwam. Omdat de film zo sereen is moet je de volle aandacht hebben voor alléen de film. Oké, en een warme pot lotusthee en een flinke stapel eten want het is een lange zit.
De film is eigenlijk éen grote levenscyclus, en zal me nog lang heugen

Inderdaad met afstand de beste western! Een aantal momenten blijft voor eeuwig in je geheugen gegrift staan - bijvoorbeeld het spectaculaire begin, en de ophanging aan de ronde boog. Zomaar twee voorbeelden.
Van de zomer op de filmset van deze fenomenale film mogen staan in de woestijn in Spanje - Het staat allemaal nog overeind, eenzaam in de wijdse vlakte. Erg mooi om te zien, en op die manier is de film voor mij ooo nog meer gaan leven.
de filmmuziek van ennio morricone maar eens op lp gekocht; behoort tot de beste filmmuziek ever en geeft me - net als de filmmuziek in requiem for a dream van clint mansell - kippenvel iedere keer dat ik er opnieuw naar luister.

Ondergewaardeerde film. Visueel is dit een pareltje; het verhaal is ook boeiend, het idee erachter nog boeiender - hoe ziek is de geest van deze man misschien is het enige wat niet helemaal goed is de acteerprestatie van Jennifer Lopez. Hier stoorde ik me echter niet aan omdat er zooveel te zien is, de beelden ZO geniaal zijn (meer dan 5* waard) dat ik toch nog uitkom op een 5*. Tarsem Singh, I adore your sick images, de felle kleuren, gewoon de ziekelijkheid en mooiheid tezamen; surrealistisch mooi. Kan niet wachten tot je dark remake van sneeuwwitje!

Wat een slechte film, rampenfilms in steden hebben het doorgaans niet, zo ook deze film. Ondanks de handcam-beelden, die nog wel redelijk origineel en goed uitgevoerd waren, kon de film me gewoon niet boeien. Kwestie van smaak zo te zien aan de toch wel redelijke score hier.

Zeker een film die ik nog lang blijf heugen. Ook een film die me zo'n rotgevoel gaf dat ik hem nooit meer wil kijken (maar paradoxaal genoeg vervolgens wel gekocht heb omdat ie zo goed is..). Zeer gewelddadige realistische horrorfilm.

Leek me meer een mockumentary dan een documentaire; die Thierry is teveel een typetje, kreeg steeds meer m'n bedenkingen. Ik denk dat Banksy hem in het leven heeft geroepen - ja misschien is Banksy Thierry wel - Thierry kopieert, maar doet Banksy dat niet ook?
Het eerste deel was nog boeiend door het werk van Banksy en andere straatkunstenaars rondom zijn posse, maar het tweede deel kon me niet bekoren; Thierry begon me meer en meer te irriteren en zijn typetje kwam meer en meer over de top over.
Dankzij het zicht op het werk van Banksy toch nog een nipte 3,5*.

Zo, dat was even een aparte 2e kijkervaring. De allereerste keer kon de film mij niet boeien; ik keek hem in de Franse les op mijn middelbare school, in het Frans. Hierdoor kwam natuurlijk ook de helft van alle kleine dingen die gezegd worden niet over - en laat het daar nou net om gaan.. Kortom; ik vond de eerste keer de film dus niets bijzonders en zwaar overgewaardeerd. Je hoorde iedereen over 'Amelie dit, Amelie dat, bladiebla'.
De tweede keer kijken - met ondertiteling - was voor mij een heel andere ervaring! Ben nu ook wat ouder en weet wat meerwat ik wil in het leven, maar het blijkt helemaal mijn ding te zijn deze film. Een heleboel dingen waren ook gewoon ZO herkenbaar. Alle kleine bijzondere dingetjes in het leven gebracht op een lekker gekke manier, met vrolijke kleurtjes en het lieve koppie van Amelie. Zodoende heb ik mijn stem opgehoogd naar een 5*

Tarsem Singh heeft het naar mijn idee helemaal; hij voert met het medium film uit, wat ik met het medium foto en schilderen in mijn eigen kunstwerken probeer tot uiting te brengen (ben kunstenares). Hij geeft me dan ook zo ontzettend veel inspiratie met zijn landschappen en personages die zo lieflijk en kleurrijk zijn dat ze wel wat te verbergen moeten hebben. Niet alles is wat het lijkt; de landschappen en andere beelden in de film zouden vredig moeten overkomen maar komen dat door het extreem aandikken van al die elementen. Dat geeft de film een luguber sfeertje mee, helemaal in combinatie met het bizarre verhaal natuurlijk.

Ik kan me voorstellen dat mensen het verhaal - vooral in het midden - wat onsamenhangend en chaotisch vonden, want dat vond ik de eerste keer kijken ook. De tweede keer was dat al een stuk minder moet ik zeggen, en kon ik de dingen wat meer met elkaar rijmen. We kijken natuurlijk ook deels door de wereld van een volwassen man met psychologische problemen, geblend met de fantasie van een kind. Het kind valt de man iedere keer midden in het verhaal bij met een compleet andere wending, waardoor de beelden en verhaallijnen elkaar snel opvolgen en het verhaal van de hak op de tak springt. Ik kon dat na de 2e keer kijken eigenlijk juist wel waarderen:)

Wat een dramaaatisch grappige film! (Letterlijk). Ronduit geniaal!

Heerlijke film om 100x opnieuw te bekijken, met mijn vader wel te verstaan. De humor, de soundtrack, maar VOORAL het geluid van de ronkende motoren. Sexy!
10x beter dan de fast & the furious wat naar mijn idee een slap aftreksel is van deze fantastische film! sowieso herken ik in een hoop - voornamelijk wat slechtere films - elementen uit deze film. Blijkbaar dient hij als voorbeeld.
Met volle bass en volume kijken; I love it!!!

Net mijn opa!! Wat een goed gespeelde rol; stond als een huis en was zelfs innemend. ondanks dat het natuurlijk een ontzettende grumpy old man is, die vol is van de USA, en van het 'feit' dat vroeger alles beter was.

Klassieker. Hij verveelt nooit en iedere keer is hij weer even emotioneel. Terecht zo'n hoge notering in de top250.

MegaSlecht natuurlijk, maar toch een ietsjepietsje beter dan MegaShark vs. Giant Octopus. Doordat een deel zich op het land afspeelt, krijg je al iets meer binding met de gebeurtenissen. Bovendien gebeurde er meer in de film. De special effects blijven natuurlijk dramatisch slecht en de acteerprestaties ook (al waren die een tikkeltje beter). daarom toch nog een 1*

MegaSlecht. Die vliegtuigscene viel me ook enorm tegen; zo te lezen vonden velen dat de beste scene uit de film, of in ieder geval de (wellicht enige) memorabele scene? Ik vond dit echter een van de slechtste scenes; kom op: hoe SLECHT waren die special effects??
de beesten leken tijdens de film ook steeds in grootte te veranderen; waren er nog meer mensen die dit opviel? om kort te gaan; een van de slechtste films die ik ooit gezien heb.

Vooraf had ik geen idee wat ik kon verwahten van deze film, noch van het verhaal. de plotselinge wending in het verhaal kwam voor mij dan ook eht als plotseling en maakte indruk. Clint in de rol zoals we hem graag zien (of ik iig wel); als brompot. Hillary Swank zet hier een fenomenale rol neer. Film die indruk maakt.

Prachtige film, mijn nummer 1. De sfeer, het zwartwit, het verhaal..
een haast tot obsessie verworden passie, wat geleidelijk aan resulteert in paranoia. Door het zwartwit komt de sfeer daarvan erg sterk tot z'n recht, haast claustrofobisch is af en toe gefilmd.
Na Requiem for a dream gezien te hebben - een film die me raakte tot op het bot en waarvan ik nog 3 dagen een vreemd onderbuikgevoel aan over heb gehouden - me gewaagd aan Pi. Pi weet Requiem for a dream zelfs te overtreffen, en dat voor een debuut! En zeg nou zelf: die Aronofsky weet wel de soundtracks erop uit te kiezen zeg! Ik zou niet willen zeggen dat de soundtrack de film draagt, want dat zou afbreuk doen op de genialiteit van de film an sich, maar een grote bijdrage levert deze zeker!
Een film waarover je nog lang zal nadenken - hij levert een hoop vragen op (niet op een vervelende manier, maar op een nieuwsgierige manier: veel stof om over na te denken).
Tot slot: een subliem einde!!
Met recht een 5*

Lang is dit mijn favoriete film ever geweest, tot ik Pi zag, ook van Aronofsky (waarna ik erachter kwam dat de beste man gewoonweg GE-NI-AAL moet zijn).
Het in en intrieste verhaal, de film laat je nog een week gedeprimeerd achter. En toch, behalve dat de film me echt achterliet met een desolaat gevoel, gaf hij me op de een of andere manier ook een goed, liefdevol gevoel. De eerste keer dat ik deze film keek zat ik net in een moeilijkere periode qua privé en de film ramde echt mijn gevoel binnen. Zoiets had geen film ooit eerder met me gedaan.
Nu herkijk ik hem vaak - of delen ervan - JUIST op momenten dat ik me gelukkkig voel, gewoon omdat hij me behalve het deprimerende ook een sprankje geluk weet te geven. Geen idee wat dat is...
Alles lijkt - zoals rep_robert al heeft gezegd, perfect te zijn. de editing is natuurlijk geniaal, het camerawerk, en dan de muziek.. Clint mansell - Lux Aeterna. Ja, de film overtuigt me meer en meer..

Doet me denken aan mijn opa, een man die ook opnieuw begonnen met leven is na mijn oma's dood. Al is dat heel erg en missen we haar nog steeds vreselijk, de beste man moet natuurlijk wel door met zijn leven, net als het mannetje uit de film. Ik vind het knap dat hij dit zo goed weet te doen, en dan de manier waarop! Dat is toch fantastisch?
Wat verhaal en ook wel wat sfeer betreft trok ik de vergelijking met Gran Torino. Niet echt een voordehandliggende vergelijking natuurlijk: een haast cultachtige film met een Disney/Pixar film; Up is dan ook geen echte animatie zoals we die standaard kennen; deze film was meer ontroerend dan grappig, en had geen simpel moralistisch lesje zoals in heel veel andere (vooral oudere) Disneyfilms wel het geval is. Knap staaltje werk!