Walkure

Een duistere en bovenal harde B-film van Carpenter. De dood van het meisje is bruut en zet daarmee gelijk de ongezoute toon van de film. Met weinig middelen weet Carpenter een benauwde en grimmige sfeer op te roepen, 'ze' zijn daar, maar toch ook weer niet. De fantastische score van Carpenter (behorende tot het beste wat hij heeft gemaakt) geeft nog de extra boost en zet alles op scherp, voor de zoveelste keer 90 minuten lang genieten.

4.0*

Duvivier's Au Bonheur des Dames is een cinematografisch lust voor het oog, een snelle rit vol prachtige filmische stijlmiddelen. Veel subtiele en soms ook spectaculaire tracking shots, fijne/ subtiele close-ups , trucage, slowmotion ( Riefenstahl zal vast inspiratie uit deze film hebben gehaald voor Olympia) en beeldcollages. De stijlmiddelen passen binnen het verhaal en versterken het acteren en de bij horende emoties goed, maar soms maakt Duvivier het ook weer iets te wild.
Au Bonheur des Dames, hanteert onderwerpen die heden ten dagen nog veel terug te vinden zijn in de media, als machtsmonopolie, reklame en massaconsumptie en daarmee werpt de film ook een voorspellende blik naar de toekomst. liefdesverwikkelingen zorgen voor de (hectische) sociale toets in de film. Dita Parlo, de wees, is wellicht 'to much' met haar grote ogen blik. Neemt niet weg dat ze er eigenlijk toch ook weer erg mooi door is..