Ingeschreven sinds 31 augustus 2004
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Lennert. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Alternatieve titel: Saw 2, maandag 28 mei, 0:21 uur
Toch leuk om te zien dat het tweede deel dan wel meer vallen heeft, maar nog steeds niet echt de over the top splatter is die de reeks vanaf het derde deel zou gaan produceren. Dat maakt deel 2 in ieder geval nog steeds een erg interessant deel na het erg sterke eerste deel. Goed, helaas worden we ook getrakteerd op een hoop vervelende personages die meer zitten te wachten om aan hun einde te komen, dan dat ze echt iets voorstellen, maar vooral de scenes met Jigsaw en Matthews zijn erg sterk, om over de twist op het einde nog maar te zwijgen. Voor mij toch wel een van de betere vervolgen uit de reeks.
filmdetails permalink reageer
maandag 28 mei, 23:27 uur
Best een geslaagde film in een hoop opzichten. Six komt in het interview dan wel niet over als het helderste licht, als het aankomt op het regisseren van een horrorfilm heeft hij wel degelijk door hoe hij met een minimaal budget en een aantal goeie acteurs een beklemmend sfeertje neer kan zetten. Goed, zonder Dieter Laser zou het al een stuk minder zijn geweest, want deze man komt met zijn Lance Henriksen kop en nazi-achtige praktijken uitstekend uit de verf.
Het moment waarop de dokter zijn plan begint uit te leggen is angstaanjagend en tegelijkertijd bijna grappig, maar de uitwerking valt wat tegen. Niet echt smerig of eng, maar vooral mensonterend, en precies dat gegeven maakt het alsnog niet heel prettig om uit te zitten. Naakte mensen die in de mond gescheten worden, is wel degelijk een gruwelijk gegeven, of het er nu wel of niet realistisch uit ziet.
Maar goed, in dat opzicht slaagt de film wel als horrorfilm, want een ongemakkelijke sfeer was er wel degelijk aanwezig. Ik weet niet of ik de tweede film per se hoef te zien, maar heb me niet verveeld met deze film. Echt genieten kan ik het helaas niet noemen.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: John Nada: De Hel Breekt Los, maandag 28 mei, 23:15 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Ik had nog nooit van deze film gehoord, maar net zoals bij andere Carpenter films is het weer degelijk genieten van de trashy sfeer, de stereotyperende soundtrackk en de zwarte humor. Jammer genoeg heeft deze film een grote hoop momenten die niet nodig waren, zoals een vechtscene van 10 minuten tussen de twee hoofdrolspelers en mist de film toch wat overtuigingskracht in het make-up departement. In dat opzicht is het nog het meeste genieten van de lijpe sfeer, de nonchalante kop van worstelaar Roddy Piper en enkele geslaagde grappen. Als sociale kritiek ook erg leuk, maar het hele principe van de rijken die de armen onderdrukken is ook weer op zo'n manier weergegeven dat het niet heel herkenbaar is buiten Amerika. Leuk, maar zeker niet Carpenters beste werk.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Vampire Hunter D, maandag 28 mei, 12:47 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren
filmdetails
Alternatieve titel: Vampire Hunter D, maandag 28 mei, 12:45 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Vampire Hunter D: Bloodlust was mijn eerste animefilm en zal daarom (ondanks de tegenvaller bij laatste herkijkbeurt) toch altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben. Het origineel was ik nog nooit tegengekomen, daarom was ik toch aangenaam verrast dat RuudC erin geslaagd was deze op vhs te vinden. Jammer genoeg alleen in Engelse dub, maar dit was ik bij het vervolg toch al gewend. Helaas had men daar toch wat meer tijd en moeite in de voice-actors geinvesteerd, want ondanks het feit dat het daar nog steeds niet top was, waren de stemmen hier toch wel dramatisch oninteressant. Kost mijn filmervaring toch zeker nog een halve punt.
Verder is het alsnog een vrij standaard jaren '80 splatter anime filmpje zonder noemenswaardig script of personages. Wat wel leuk is, is de hoeveelheid aan verschillende monsters en de interessante soundtrack. Wel jammer dat het verder vrij weinig doet om nog iets bijzonders toe te voegen, met uitzondering van de afgehakte hand die zichzelf weer opnieuw aanzette. Verder niet mis om een keer te zien, was in het Japans hoogstwaarschijnlijk een stuk aangenamer.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Saw 4, maandag 14 mei, 10:40 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Krijg nu wat, deel 4 vond ik so far na deel 1 eigenlijk nog de beste van de reeks. Ik heb deel 6 dan nog wel niet gezien, maar het feit dat men zich hier toch iets meer richt op een verhaal en karakterontwikkeling (voornamelijk van Jigsaw dan), maakt de film toch al een behoorlijk stuk minder goedkoop vermaak dan de andere delen. Je merkt dit ook wel in de vallen zelf, die met uitzondering van het haar weinig echt gruwelijk zijn.
Wel blijft het me zo tegenstaan dat deze serie slechte acteurs lijkt te handhaven in praktisch alle delen na de eerste. Tobin Bell is natuurlijk uitstekend als badguy, maar figuren als Patterson en Mandylor kunnen op geen enkele wijze mijn sympathie wekken. In dat opzicht was Lyriq Bent weer eens een aangename verrassing, maar echt veel te doen had hij ook niet. Jammer dat de regie verder bij vlagen wel gruwelijk vervelend was, die ondervraagscene tussen Patterson en Russell was afgrijselijk geschoten.
Desalniettemin tot nu toe zeker mijn favoriete vervolg uit deze reeks, nu alleen deel 6 nog.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Saw 3D: The Final Chapter, zondag 13 mei, 12:48 uur
Ook al heb ik 4 en 6 nog niet gezien, ik heb niet het idee dat ik die films per se in chronologische volgorde moet zien omdat het verhaal eigenlijk al lang niets meer voorstelt. De reden dat deze film me nog bleef intrigeren, was voornamelijk vanwege het feit dat de vallen best spannend waren en ik me zo zat te ergeren aan de gehele cast (uitzonderlijk voor Cary Elwes, al vond ik zijn motieven echt niet realistisch), dat ik toch hoopte dat een paar mensen het loodje zouden leggen.
Voor mij was alleen de eerste film waar het nog niet om gore draaide een erg goed werkje en varieren de andere films van matig tot aardig. Maar goed, het is allemaal uit te zitten en verveelt niet, maar origineel of briljant is het echt al lang niet meer. Hopelijk is dit ook echt de laatste film uit de reeks.
filmdetails permalink reageer
zaterdag 12 mei, 3:04 uur
Ik begrijp de fascinatie met slechte films en doe er graag ook aan mee, maar als een film met slechte special effects, slechte acteurs en een slecht script me ook echt verveelt, dan is het toch snel voorbij. De film was gewoon echt gruwelijk saai en als ik alleen kan genieten van het feit dat er een schaarsgeklede en gedubde actrice rondloopt, dan is er toch echt iets mis. Christopher Plummer en zelfs David Hasselhoff zijn te goed voor dit soort zooi. Ik had toch heel erg veel moeite om wakker te blijven tijdens de vele saaie actiescenes en lelijk weergegeven omgevingen. Vooral saai en daardoor totaal niet interessant.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 8 mei, 9:38 uur
Scriptschrijvers, laat die drugs nu eens liggen! Door de ruimte kunnen reizen op basis van het feit dat je popcorn in de magnetron laat poppen? AAARGH! Na het rampzalige The Brave Little Toaster To The Rescue komt The Brave Little Toaster Goes To Mars iets minder hard aan, maar alsnog is het een grove belediging voor de intelligentie van zowel kinderen als volwassenen. Zoetsappige kutliedjes over baby's (ook wel 'het kleine Baasje!' genoemd), achterlijke scripts over gehoorapparaten die vanaf Mars de Aarde willen vernietigen, een pleidooi voor hoe lief mensen zijn voor hun spullen(?) en een compleet uit het niets komende scene met een hippieballon die Woodstock heeft meegemaakt en nu zonder te knallen door de ruimte zweeft: gekker moet het niet worden. Dat de animaties nog steeds abominabel zijn mag de pret vooral drukken, want het is nog steeds onooglijk eerste klas. In dat opzicht is deze film slechts een halve ster beter dan het origineel vanwege het feit dat we ons nog de pleuris hebben kunnen lachen over hoe achterlijk het script is, maar wederom raad ik iedereen aan deze film vooral te laten liggen als je je kinderen een leuke dag wil bezorgen.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 8 mei, 9:23 uur
Gore troep waar kinderen vooral niet aan blootgesteld dienen te worden.
Het Dappere Broodroostertje was altijd al een beetje een 'vergeten' Disney personage, maar nu ik de twee vervolgen op een van onze gezellige 'kijk nu weer eens wat voor vhs we gevonden hebben!- filmavondjes gezien heb, weet ik precies waarom. De gehele reeks zit vol met vervelende personages, liedjes die de plank compleet misslaan, abominabele animaties (dit is gemaakt in 1997?) en een script wat als schrijfopdracht op de basisschool nog afgekeurd zou worden.
Er gebeurt praktisch niets in de hele film. Ja, er is gedoe met een missende scriptie van 'het baasje' en een hulpje van 'het baasje' wat zonder enig motief kennelijk een hekel aan dieren heeft (waarom werk je dan in een asiel?) en ze daarom maar probeert te verkopen aan het Tartarus Laboratorium (om maar even aan te geven dat hier slechte dingen gebeuren, de eigenaars van zo'n testlab hebben er vast over nagedacht hun werkplaats de naam van de Grieksche onderwereld voor slechteriken te geven). Gelukkig is daar de oude computer Wittgenstein (lol) die probeert mensen hiervan op de hoogte te brengen, waarna de vriendjes met zijn allen de dieren kunnen redden.
Zoetsappige, onlogische troep. Ja, ik weet dat het een kinderfilm is, maar als mijn kinderen dit achterlijke script zouden trekken, weet ik zeker dat ik gefaald ben als opvoeder. Dat Disney het heeft gewaagd dit soort troep uit te brengen.
filmdetails permalink reageer
zondag 6 mei, 0:47 uur
Uitzonderlijk vreemde film, maar tegelijkertijd intrigeert het geheel bijzonder. Misschien ben ik toch teveel een fan van mensen met soms hilarische, maar soms ijzersterke monster make-up om me teveel te laten beinvloeden door zaken als overacting of een compleet gebrek aan een coherent script, want vermaken deed The Island Of Dr. Moreau bijzonder goed.
Het feit dat Val Kilmer en Frankenheimer kennelijk een gruwelijke hekel aan elkaar hadden maakt alle scenes waarin Kilmer in beeld is extra interessant, omdat ik nu niet direct het idee heb gekregen dat zijn performance er onder gelden heeft. Vreemd alleen dat Thewlis niet als een van de main actors staat aangegeven op de poster, want hij heeft toch beduidend de grootste rol en doet het eigenlijk zeer behoorlijk. Fairuza Balk intrigeert ook met haar rol, want ze heeft haar exotische uiterlijk in ieder geval goed mee en zet nog een redelijk intense rol neer. Brando is... Brando, met een rare ondertoon. Het meest vreemde vond ik nog om er achter te komen dat Mark Dacascos ook nog als beestmens rondloopt, hij deed het zelfs binnen deze ondankbare rol niet slecht.
Voor de rest is het script een vreemde aaneenschakeling van metaforische dialogen en pseudo-filosofische insteekjes. Ik ga er maar even van uit dat het boek zelf beter is uitgewerkt, want de scheiding tussen onbewust humoristische en onbeschaamde zweefteverij was hier heel klein. Verder bij vlagen wel spannend of gruwelijk, maar ook weer niet eng genoeg om echt een keiharde horrorfilm genoemd te mogen worden. Soms intrigerend in insteek, maar nergens zo uitgewerkt dat we over goede scifi kunnen spreken. Grappig was het eigenlijk ook niet, daarvoor miste de knipoog, maar ergens was het allemaal ook weer hilarisch in de uitwerking.
Een goede film is het absoluut niet, maar ik heb me toch heel erg vermaakt. Heb toch een hoop ergere films gezien dan dit, bewijst maar weer eens dat zo'n flop 100 net als altijd zeer subjectief is.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Deep Star Six, woensdag 2 mei, 10:08 uur
Onderschat werkje dit. Natuurlijk is het in vergelijking met The Abyss (DeepStar Six was eerder geschreven) allemaal wat low-budget en minder goed uitgewerkt, maar voor het budget heeft men een goed acterende cast en behoorlijke special effects neergezet. Jammer dat het monster pas na een uur in beeld komt, maar het ziet er prima uit en komt in ieder geval over als een meer realistische dreiging dan de CGI aliens uit The Abyss.
Acteerwerk was trouwens erg goed. Personages zijn goed uitgewerkt en zijn voor het grootste gedeelte meer dan slechts het volgende slachtoffer. Dat het verhaal verder niet heel sterk is, is dan weer toch iets minder een probleem, van tevoren is het al vrij moeilijk om te verwachten dat een monsterflick als dit echt hoogstaand zal zijn. De soundtrack is wel gruwelijke kitsch, maar al met al is DeepStar Six een zeer behoorlijke film.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 1 mei, 17:24 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Doorgaans heb ik echt een hekel aan Will Ferrell, maar in combinatie met Mark Wahlberg vond ik hem hier toch wel erg leuk. Ik moet de man toch maar eens wat meer kansen geven (zolang hij maar niet in films met Ben Stiller zit) want ergens heeft hij toch wel gevoel voor komedie zolang hij zich maar omringt met andere leuke acteurs. Het zijn overigens niet alleen de twee hoofdrolspelers die fantastisch werk leveren, ook Mendes, Johnson, Jackson en vooral Keaton (een van zijn gaafste rollen so far) zijn erg sterk bezig.
De film steunt op banaliteit, maar slaat nergens door in open deuren in trappen of simpele poep- en piesgrappen a la The Hangover (braak) en heeft uitstekende dialogen en absurde situaties. Het moment dat Johnson en Jackson van een flatgebouw springen en met een vloeiende camerabeweging te pletter storten op de grond was hilarisch, helemaal omdat je gewoon niet verwacht dat het zou gebeuren. Het was het meest voor de hand liggend natuurlijk, maar dat men het op een dergelijke wijze in beeld zou brengen was compleet verrassend.
Fijn dat de film ook verder gewoon lekker hard en grof is. Ik heb Cop Out nog maar voor een klein gedeelte gezien, maar ik weet nu al zeker dat deze film in ieder opzicht een betere politiekomedie is. Typisch een film waarbij ik hoop dat er een vervolg komt.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 1 mei, 12:41 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Persoonlijk heb ik bijzonder genoten, maar moet ik toch in een opzicht het origineel boven deze film verkiezen: die was namelijk wel eng. In deze film zit er gedurende de gehele speelduur een flinke dosis sfeer en spanning, maar de monstertjes zelf zijn eigenlijk gewoon niet eng. Slechts de momenten dat we de schilderijen zien waar ze opstaan, wekken ze enig gevoel van ongemak op, maar zodra ze in volle glorie verschijnen valt dit toch behoorlijk tegen. In dat opzicht viel de film dan ook wat tegen, want ik had echt gehoopt op een fijn nachtmerrie opwekkend werkje, maar het was nu vooral 'sfeervol'.
Verder vrij weinig aan te merken op de film. Holmes en Pearce zijn best goede acteurs, maar het is vooral Bailee Madison die de show steelt. Zelden een kindactrice zo overtuigend zien spelen in een horrorfilm en het is dan ook voornamelijk haar performance die de film daardoor toch altijd nog wel een beetje angstaanjagend houdt. Troy Nixey's regie is prima, maar ik heb toch het idee dat producent Del Torro hem gedurende het hele proces bij de hand heeft genomen, want echt veel verschil in stijl met bijvoorbeeld Pan's Labyrinth kon ik ook niet vinden. Ook in het creaturedesign zelf was de hand van Del Torro goed te herkennen, ik had toch het idee dat ik de beestjes al eerder in een film als Hellboy 2 had gezien.
Verder gewoon een fijn werkje. Had allemaal best iets enger gemogen, maar het hele concept van in een schoorsteen naar de onderwereld getrokken worden blijft net zoal in het origineel intrigerend en best freaky. Gewoon een fijne horrorfilm.
filmdetails permalink reageer
donderdag 26 april, 2:13 uur
Grote verrassing! Ik heb Hugh Jackman altijd wel hoog zitten als acteur, maar vreesde toch heel er voor typische PG-13 (lees: niet harde) actie. Helemaal als halverwege de film verteld wordt dat menselijk vechten uiteindelijk niet meer op tv werd vertoond, omdat men niet ver genoeg kon gaan, terwijl robots dat wel kunnen, moest ik toch even lachen. Hoe grappig is het dat het publiek echt harde actie wil, maar dat men de impact van een gevecht compleet teniet doet door de deelnemers hun menselijkheid te ontnemen? De reden waarom MMA/K1/UFC zo populair is, komt juist door het feit dat veel mensen genieten van actie in zijn meest rauwe vorm. Zodra de menselijke inspanning compleet weg is, is een gevecht net zo interessant als twee auto's tegen elkaar zien op botsen.
Maar goed, ik wil nu ook weer niet te negatief doen, want zoals ik eerder al zei was de film een grote verrassing. Deed me in bepaalde opzichten denken aan een betere variant van Over The Top, omdat het in feite toch gaat over een vervreemd kind wat voor het eerst met zijn vader op pad gaat, al is hij daar in eerste instantie niet blij mee. Petje af voor Dakota Goyo, die echt een uitstekende en bovenal niet-vervelende kindrol neer zet, dat is bij dit soort films nog wel eens anders. Jackman doet het vanzelfsprekend goed en komt overtuigend over als aan lager wal geraakte ex-bokser.
De actie doet in feite nog het meeste denken aan Japanse Mechaseries. Geen reden om echt geinteresseerd te raken in de gevechten, behalve het feit dat het er allemaal leuk uitziet. Het blijven uiteindelijk toch robots en hoe men ook tracht de hoofdrobot een karakter te geven, het blijft een stuk metaal. Dat wil niet zeggen dat de choreografie slecht was, maar het bleef net teveel een bokswedstrijd (qua verloop deed het heel erg aan Rocky I en IV denken), waar ik toch misschien net iets meer spektakel had gehoopt. Wat de film gewoon het meest sympathiek maakt is vooral het acteerwerk, het verhaal en de technische kanten van de film, die maken het geheel al bijzonder de moeite waard.
filmdetails permalink reageer
woensdag 25 april, 13:01 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Viel me niets tegen. Sowieso mag ik Hawke en Dafoe altijd graag bezig zien, maar het verhaal was ook zeer origineel en alleen daarom al mag Daybreakers zich een fijne vampierfilm noemen. Leuk gegeven ook hoe de vampiers die het lang zonder bloed doen, transformeren in de nachtmerrie vampiers als Nosferatu, terwijl de personen die zich wel op tijd voeden er nog zo beschaafd uit zien.
Goed gebruik van kleurenfilters, lekker gory en bovenal goed geacteerd. Het enige waar de film voor mij echt de mist in ging, was op het einde als blijkt dat de grote baas en zijn wetenschapper zich gewoon als kapitalisten gedragen, dat had iets beter uitgebeeld kunnen worden. Ook weer niet heel bijzonder, maar zeker leuk om te zien.
filmdetails permalink reageer
maandag 23 april, 0:17 uur
Ik mis de tijd dat Emmerich nog goede films maakte. Niet dat Universal Soldier, Stargate of Independence Day nu echt fantastische verhalen hadden, maar de personages deden me allemaal een stuk meer en zaten niet continu vol met melodramatische momenten waar de gemiddelde RTL4 'waargebeurde verhalen' films zich voor zouden schamen. Ja, 2012 ziet er fantastisch uit, maar door al het gezeik er omheen en het feit dat geen enkel personage me ook maar een moment sympathie voor hem/haar laat voelen, maakt de film toch een lange zit. Ja, Woody Harrelson had een leuke rol waarin hij zichzelf weer lekker kon uitleven als idioot, maar zelfs zijn personage deed me helemaal niets.
Maar ach, het was allemaal vanzelfsprekend wel uit te zitten door de wijde shots van een zich afspelende Armageddon, maar who cares uiteindelijk als het me niets uitmaakt of de hoofdpersonen het wel of niet overleven. Emmerich maakte deze fout ook al in The Day After Tomorrow en 10.000 BC en doet het hier weer. Zelfs als groot liefhebber van domme actiefilms met Steven Seagal of Jean-Claude van Damme kan ik niet vaak genoeg zeggen dat een film ook personages nodig heeft waar je iets mee voelt. In dat opzicht is 2012 niets meer dan een duur drama.
filmdetails permalink reageer
maandag 23 april, 0:10 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Wel podverdrie nog aan toe, kennelijk zijn er toch nog romantische komedies waar ik van kan genieten. Niet dat de film het ene na het andere lachsalvo bij me opwekte, daarvoor waren er toch teveel pijnlijke situaties (de exotische danser of het eskimo dansje met oma... autsj), maar door het uitstekende acteerwerk van zowel Bullock als Reynolds (en ik kan die gast doorgaans niet uitstaan) heb ik in ieder geval continu met een grote glimlach kunnen kijken. Het concept mag dan wel achterhaald zijn, zolang de twee sterren van de film onderlinge chemie hebben is de film grotendeels al geslaagd. Werd op het einde iets te melodramatisch (maar dat is volgens mij de regel in romantische komedies), maar door de hilarische aftiteling maakte dit niet al teveel uit. Aangename verrassing!
filmdetails permalink reageer
zaterdag 21 april, 2:00 uur
Ik was alweer vergeten dat ik deze film ooit al becijferd had, maar dat moet dan toch echt minstens zes jaar geleden zijn geweest. Nog steeds een erg goeie film, maar de 4,5 sterren die ik er vroeger voor gaf zijn nu misschien toch wat overtrokken. Maakte in ieder geval een hoop indruk vroeger en blijft vandaag de dag nog steeds erg indrukwekkend. Kevin Bacon blijft toch wel een top acteur die in deze film op perfecte wijze een naderende waanzin weergeeft.
Ik begrijp de vergelijkingen met The Sixth Sense in ieder geval wel, maar vind het alsnog een film die compleet op zichzelf staat. Veel rauwer en duisterder dan de toch wat cleane film van Shyamalan en veel intenser qua uitwerking. Sterke regie zonder al teveel goedkope scares, maar vooral een grote dosis sfeer en fijne naargeestige uitwerking. Ook leuk om Jennifer Morrisson op jongere leeftijd te zien, vond haar in House altijd een fijne actrice in ieder geval.
Echt heel bijzonder is het qua verhaal ook weer niet, maar de film biedt een hoop kwaliteit en staat nog steeds als een huis. Het vervolg ga ik in ieder geval maar overslaan, dat kan nooit goed zijn.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Beyond the Gate, dinsdag 17 april, 0:13 uur
Zijn er serieus mensen die hier van genieten? Aan de hand van de IMDB score hadden we al niet veel verwacht toen we de vhs in de speler stopten, maar dat het zo'n oersaai product was had ik nooit durven denken. Ik zal maar meteen het enige pluspunt aanhalen: Linda Haynes was een mooie vrouw. Jammer dat haar acteerwerk vrij rampzalig is, maar in een cast waar niemand echt moeite lijkt te doen om er verder iets van te maken maakt dit alsnog niet heel veel uit. De zogenaamde methode die Geoffrey Lewis wil handhaven om mensen te genezen slaat nergens op en is oninteressant. De personages die hier onder lijden deden me nog minder. Wat men hier in godsnaam mee probeerde te bereiken is me in dat opzicht compleet onduidelijk. Misschien een interessante film voor mensen die graag kijken naar masturberende vrouwen in gevangenissen die daarna insecten over zich heen krijgen, persoonlijk hoop ik niet nog een keer zo'n experiment als een film als deze te moeten verduren.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 17 april, 0:04 uur
Ah, ik kan er toch echt van genieten om op onverwachte momenten oude films te vinden die ik never nooit op dvd zou kunnen vinden. Met Dudikoff en Hamill op de voorkant en het Cannon logo op de achterkant, had ik niet verwacht dat ik een briljante film zou krijgen, maar vermakelijk zou toch wel moeten kunnen? En ja, Midnight Ride is absolute pulp, maar volgens het befaamde Cannon recept wel met een hoop actie en explosies. Wie kan er nou niet genieten van een scene waarbij de held onder hardrock klanken een met een auto achterstevoren van een grote truck rijdt?
Valt ook meteen op dat Dudikoff eigenlijk op zijn best is als hij niet geforceerd de stoere jongen uit hoeft te hangen. Natuurlijk is hij nog badass, maar niet onoverwinnelijk en komt realistisch over als wanhopige politieagent die zijn vrouw uit de klauwen van een maniak probeert te houden. Petje af voor de maniak overigens, want Mark Hamill zet hier een vele malen meer overtuigende rol neer dan hij ooit in een Star Wars film heeft gedaan. Een ongelooflijk eng figuur met vieze obsessies en oh zulke sadistische trekjes. In dat opzicht jammer dat Savina Gersak met haar accent een rampzalig actrice bleek te zijn (en het feit dat Robert Mitchum even enkele minuten door het scherm slaapwandelt), maar de eindconfrontatie tussen beide mannen was weergaloos.
Ja, Midnight Ride (ja, het is een compleet middernachtelijke film ook) is een erg leuke, zo niet de beste film die ik tot nu toe met Dudikoff heb gezien. Lekker duister en sinister horrorachtig sfeertje, maar tegelijkertijd met de over the top Cannon actie. Erg gaaf, blij dat ik deze heb gevonden!
filmdetails permalink reageer
dinsdag 17 april, 22:19 uur
Toch wel een van Stallone's minste films, maar wel de beste film over armworstelen die ik ooit heb gezien. Dat het ook meteen de enige is zullen we dan maar even voor lief nemen...
Stallone is sympathiek in ieder geval, al komt de obsessie voor deze sport maar matig uit de verf. Zoonlief is ook wel een groot onderdeel van de oorzaak dat de film gewoon nergens echt goed wordt, omdat het een strontvervelend joch is die door een melodramatisch achtergrond verhaal van een zieke moeder ook niet de beste teksten toebedeeld krijgt. Het verveelt allemaal verder niet, maar echt spannend is zo'n armworstelwedstrijd nu ook weer niet om te zien.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 17 april, 22:14 uur
Zeker de beste film van Austin tot nu toe. Ik heb als het op acteerwerk aankomt een beetje een haat/liefde verhouding met de beste man, maar hij komt in ieder geval wel overtuigend over als survivalspecialist en heeft voor de verandering eens vechtscenes waar hij niet als een complete olifant over komt. Vanzelfsprekend heeft dit ook te maken met de sterke choreografie van Gary Daniels in hun gevecht (klein toppertje!), maar Keoni Waxman heeft me met The Keeper al overtuigd dat hij ook weet hoe hij actie moet schieten.
Verder een aantal leuke schurken, maar een afgrijselijk dochterfiguur waar ik geen moment sympathie voor kon opbrengen. Dat ze gered moet worden van de boeven is duidelijk, maar bij vlagen vraag je jezelf toch af waarom papalief nog moeite zou willen doen voor zo'n ondankbaar wicht als zij. Gil Bellows was overigens uitstekend als maniakale boef, Gary Daniels vanzelfsprekend op zijn best als henchman voor een boss fight.
Zeker niet briljant, maar men heeft goed gebruik gemaakt van de omgeving en de actie mag er zeker zijn. Kakt nergens echt in, al is het toch wel grotendeels wachten tot de momenten waarop Austin lekker los kan gaan in de actiescenes.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 17 april, 22:05 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Als Clash Of The Titans God Of War was, dan is Wrath Of The Titans God Of War 2. Nieuwe personages, nieuwe moves, grotere monsters en betere graphics maakten dat spel namelijk een grote vooruitgang van het al eveneens gave deel 1. Het probleem bij de films is echter dat ze wegkijken als games (ik zit in gedachtes nog steeds playstation controller knopjes in te drukken om combo's te maken), maar dan niet het best sterke verhaal van de GoW reeks hebben.
Clash Of The Titans had spectaculaire actie die teniet werd gedaan door het feit dat het van het origineel gekopieerde script vrij zielloos vertolkt werd. Ook waren niet alle special effects even goed, maar dit maakte door alle vette actie niet bijster veel uit. Wrath Of The Titans gaat echter qua verhaal en helemaal qua acteerwerk nog verder de diepte in. Ik mag Rosamund Pike graag zien, maar ze had een uitzonderlijk zinloze rol. Worthington blijft een redelijke non-acteur voor mij, dat was in Avatar al duidelijk en het blijkt hier maar weer eens. Op zich wel wat uitstraling, maar zo onovertuigend in het acteerdepartement. Zelfs grootse acteurs als Neeson en Fiennes komen maar moeilijk overtuigend over, alsof ze zelf ook door hebben dat hun teksten te knurftig voor woorden zijn. Nee, alleen Bill Nighy kwam nog goed over, maar hij moest weer veel te snel aan zijn einde komen.
Maar goed, de actie was weergaloos en de scenes in Tartarus en op het slagveld met Kronos waren weergaloos. De 3D effecten werkten goed en waren een verademing ten opzichte van de eerste film (remake dus). Wrath Of The Titans is in dat opzicht niet beter of slechter. Uitzonderlijk vermakelijk, maar niets meer dan dat.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Superkapje en de Turbo-oma's, dinsdag 17 april, 14:31 uur
Beetje hetzelfde als wat de rest van de users vindt. Deel 1 was ondanks de matige animaties nog best een leuke film, maar deel 2 mist iedere vorm van spitsvondigheid of vindingrijkheid die de andere film nog wel leuk maakte. En juist door dit gemis valt ook de waardeloze animatiekwaliteit weer eens extra op. Natuurlijk zitten er wel enkele leuke momenten in de film (de jodelaars), maar voor het grootste gedeelte is de film het gewoon allemaal net niet.
filmdetails permalink reageer
maandag 16 april, 20:14 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Af en toe is het toch fijn om een blockbuster te bekijken met de verwachting dat het te afgrijselijk voor woorden wordt, om uiteindelijk na afloop toch te concluderen dat er behoorlijk wat te genieten viel. Er moet wel meteen gezegd worden dat The Three Musketeers absoluut geen goede film is, maar het feit dat de film zichzelf vooral niet te serieus neemt en de acteurs stuk voor stuk een plezierige rol met knipoog neerzetten, maakt het allemaal toch bijzonder genietbaar.
Vanaf het moment dat Athos in Iron Man outfit uit het water rijst en enkele soldaten afmaakt maakte ik al de opmerking 'wat houd ik toch van historische accuraatheid!' om vervolgens te besluiten dat het toch wel goed zou komen met de film. Wat een over the top nonsense, maar oh zo heerlijk weergegeven. In dat opzicht sowieso een dikke pluim voor Anderson die op perfecte wijze de actiescenes zo in beeld brengt dat alles te zien is en we geen moment geteisterd worden door schokkende camerabeelden die moeten verhullen dat de acteurs eigenlijk niet kunnen vechten. Nee, de slow motion en wijde shots werkten prima en toonden verbazingwekkend weinig stuntmensen voor de hoofdrolspelers.
Petje af voor Orlando Bloom, dit is de eerste keer dat ik hem niet meteen wilde zien sneuvelen. Het was overduidelijk te zien dat hij het heel erg naar zijn zin had. Logan Sherman had ik van te voren niet veel van verwacht, maar voor een jonge acteur deed hij het verbazingwekkend goed. Mila Jovovich mag van mij persoonlijk wel eens wat minder in Anderson's films opdraven, geen vervelende actrice, maar echt sterk vond ik haar hier ook weer niet, net iets teveel een geval van 'getrouwd met de regisseur'.
Maar goed, het script was complete onzin en historisch dermate inaccuraat dat ik me kan voorstellen dat er een hoop mensen niets met deze film zouden kunnen. Ik heb me echter alsnog gigantisch vermaakt met de overdreven actie, humor en absurde situaties. Erg leuke pulp.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 3 april, 10:45 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Briljant.
De makers zelf lieten al duidelijk halverwege de film zien dat het publiek vergiftigd wordt door deze film, maar ik kon me in dat opzicht toch heel erg goed identificeren met de man in de rolstoel die ondanks alles gewoon door blijft kijken.
Heerlijk experimentele cinema waarvan ik prima begrijp dat lang niet iedereen hiervan zal genieten, maar ik heb me uitzonderlijk vermaakt met de complete absurditeit van het gegeven van een zelfbewuste autoband. De moorden zelf waren dan ook eigenlijk het minst interessante gedeelte van de film, het waren voornamelijk het zelfbewuste karakter van de dialogen, de sterke regie en de interessante soundtrack die de aandacht vast hielden. Helemaal de openingsscene is weergaloos en zet al meteen de toon voor hoe de film verder (zonder reden) zal gaan verlopen.
Kijkt helemaal op het einde weg als een videoclip, maar dat mag de pret niet drukken. Voor mij een uitzonderlijk geslaagd experiment.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 3 april, 10:26 uur
Geen idee waarom dit nu weer verboden zou zijn voor een lange tijd, aangezien de film in vrij weinig opzichten lijkt op de versie van King Kong uit 1976. Verder stiekem best gelachen om de flauwe grappen en enkele spitsvondigheden, jammer dat de film in dat opzicht dan ook behoorlijk inkakt op het moment dat de aap in beeld komt. Aan het einde pakt de film zichzelf gelukkig weer een beetje op, maar dit neemt niet weg dat een groot gedeelte helaas wat aan de saaie kant is. Inderdaad een film voor een melige bui, maar lang niet zo slecht als het gros van de stemmen hier laat lijken.
filmdetails permalink reageer
maandag 2 april, 11:11 uur
Absoluut geen goede film, maar de gemiddelde score hier is weer eens een uitzonderlijke overdrijving van de werkelijkheid. Behemoth ziet er voor een budget van 1.3 miljoen helemaal niet slecht uit, het grote probleem zit hem meer in het feit dat er vrij weinig gebeurt en je weinig sympathie voor de personages ontwikkelt. Grappig verder dat de gemiddelde X-Files en Stargate kijker de omgeving (en een gedeelte van de cast) ook wel zal herkennen, aangezien die afleveringen in Canada met Canadese cast geschoten zijn.
Maar goed, een stuk beter dan de meeste Asylum producties en de special effects mogen er best zijn. Uiteindelijk stelt het allemaal niet veel voor, maar het had zoveel erger gekund.
filmdetails permalink reageer

