Kippie.

Op de één of andere manier deed deze film me op bepaalde momenten denken aan "Into the wild". Niet dat het zo veel overeenkomsten vertoont qua verhaal, maar de sfeer op bepaalde momenten en de flashbacks naar zijn jeugd en eerdere momenten deden me toch sterk aan into the wild denken. Mooie stijl qua filmen, met die 3 frames en korte tussenshotjes wanneer hij bijvoorbeeld water drinkt.

Het is me nog steeds een raadsel hoe deze film, die zich zoals bekend voornamelijk afspeelt in de canyon, 94 minuten lang boeit. Het is voor een groot deel te danken aan het acteerwerk van Franco, manier van filmen en de flashbacks dat deze film geen moment gaat vervelen. Van langdradigheid heb ik in ieder geval geen last gehad. Vond het in het begin wel wat stroef op gang komen. Moment dat hij z'n arm breekt en erin gaat steken is niet erg lekker (understatement) op het moment dat je aan het eten bent. Ik legde m'n eten dan ook maar even opzij op dat moment en raad dat alle anderen met een zwakke maag ook aan. Muziek werkt perfect en de film laat echt een indruk achter. Mooi.

Laatst voor de tweede keer herzien. Wat een film. Elke keer als ik de film opnieuw bekijk vallen me weer andere subtiele details op. Geluid, kleine special effects die niet schreeuwen om aandacht. De eerste keer dat ze naar de schilderijen die haar moeder van haar maakte kijkt bijvoorbeeld. 1 schilderij daarvan rolt steeds met haar ogen. Heel subtiel. Ook de clubscène is magnifiek gemaakt. Wel vele malen beter wanneer die scène in de bioscoop wordt gedraaid met bas en surround geluid. Dat horrorelement tegen het einde kwam ook niet ongelegen. Het paste perfect in de setting.

Het verhaal is absoluut sterk, evenals het acteerwerk van de cast. Dat Natalie Portman 'één bedroefde blik heeft' heeft mij nooit gestoord. Sterker nog, ik merkte het niet eens. Die vrouw kan acteren zeg. Wat een verdiende Oscar. Het gevoel wat deze film me geeft is denk ik met niks te vergelijken. Die soundtrack ook .

Had 'm trouwens in Blu-Ray maar het beeld was soms ronduit korrelig. Viel me echt op. Komt dat omdat ze met een bepaald soort camera hebben gewerkt?

I don't love you anymore.
Since when?
Now.


Tja, ik weet het niet. Ik moet zeggen dat Jude Law en Natalie Portman ervoor zorgen dat de boel wat opgekrikt wordt. De scènes met Portman vond ik ook de beste scènes. Helaas zat zij er niet vaak genoeg in om de film te 'redden'. Want voor de rest is deze film vooral erg verwarrend. De hoofdpersonages zijn eigenlijk geen van allen sympathiek en er gebeuren dingen die in een gemiddelde soap ook behandeld worden. Het is allemaal ook erg chaotisch (vond ik). Wat gebeurde nou wanneer en met wie? Een jaar later, nog een jaar later, ik snapte het op een gegeven moment niet echt meer. Film laat me ook heel unsatisfied achter. Raar, dit. Credits voor Natalie Portman trouwens. Alleen zij kan een stripper spelen zonder haar klasse te verliezen.

De twee punten die jij noemt zij niet de reden bij mij. Ik heb het boek niet gelezen en ging dus blanco de film in en daarnaast ben ik een groot liefhebber van de Nederlandse film. Ik verwachtte dus ook dat het wel aardig mee zou vallen met deze film. Maar ik vind hem gewoon écht niet goed. Bijna nergens spannend, chaotisch met de hoofdpersonages, rare plotwending op het einde enzovoorts. Ik denk dat meer mensen hier op MovieMeter daar last van hebben, maar laat ik voor mezelf spreken: dat waren de punten waar ik me aan stoorde.

Nee. Het begint al slecht: de film komt echt enorm stroef op gang, waarna je na een stuk of 20 minuten eindelijk een beetje in de film zit. Het merendeel van de grappen kwam totaal niet aan. Ook de rol van de homoseksuele man heb ik met een stalen gezicht moeten doorstaan. Elke minuut dat hij in beeld was, had ik zin om met dingen te gaan gooien. Wat een ergernis. Dan Timberlake en Kunis, die het naar mijn mening niet onverdienstelijk deden. Ook de stijl en sfeer van de film waren naar mijn mening goed. Ik moet hierbij even de vergelijking trekken met No Strings Attached, waarbij de sfeer en stijl me meer stoorden dan bij deze film. Friends with Benefits ziet er naar mijn mening qua kleurgebruik beter uit.

De dramatische wending omtrent de Alzheimer van Dylans vader kwam echt uit de lucht vallen en paste totaal niet in het verhaal. Het irriteerde meer dan het ontroerde. Natuurlijk komt het "Live life to the fullest" leermoment ook hier om de hoek kijken, iets waar ik me ook erg aan stoorde. Desalniettemin geef ik deze film niet het laagst haalbare aantal sterren, vanwege de mooi geschoten beelden en dito locaties, Kunis & Timberlake (al waren ze niet al te best) en de stijl van de film.

Dan ga ik nu voor de laatste keer de balans opmaken tussen No Strings Attached en Friends with Benefits, en moet daarbij concluderen dat Friends with Benefits me teleur heeft gesteld. Jammer.

Een film kijken in de klas is altijd moeilijk: De één vindt het mooi, de ander vindt het niks en die mix gaat niet erg goed samen. In dit geval ergerde mijn klas zich groen en geel aan deze rolprent. Ik kon nog enige sympathie opbrengen voor Firth, die het naar behoren deed. Ik ergerde me wel aan Scarlett Johansson die als aangeschoten wild door het beeld liep. Na deze film is maar weer eens bewezen dat historische films niet voor me zijn weggelegd. De sfeer spreekt me niet aan; ik wil flitsende beelden zien en een verhaal dat tijdloos of juist bij de tijd is. De belichting en sfeer was oké hier, maar het spreekt me gewoon 0 aan. Net als het verhaal, dat me niet kon bekoren. Komt misschien later nog wel dat ik me ga interesseren in dit soort films. Misschien eens herzien over een tijdje.

Eens, er zijn films waar kinderen geweldig acteren, maar in een klein land als Nederland is het waarschijnlijk een moeilijkere opgave om een kind te casten dat goed acteert dan in bijvoorbeeld de Verenigde Staten, simpelweg omdat daar meer mensen wonen. Daarbij moesten de kinderen wel voldoen aan een bepaald beeld (uiterlijk, leeftijd). Lijkt me best moeilijk om dan nog 2 goed acterende kinderen met bijpassende uiterlijk te casten.

"Vroeger", zo'n 8/9 jaar geleden, was ik al helemaal gek van de serie. Geweldige personages met een al even geweldige vertolking ervan. De film haalt niet het niveau van de serie, maar het blijft toch aardig overeind staan allemaal. Gewoon lekker absurd.

Omdat 'ie voor kinderen bedoeld is en kinderen deze film waarschijnlijk helemaal geweldig vinden?

Na gisteren 'Paris, je t'aime' gezien te hebben vond ik het vandaag tijd voor New York, I love you. Bijzonder! Wat heb ik weer genoten. Dit soort films interesseren me heel erg. De meeste verhaallijnen vond ik prachtig gefilmd en waren heerlijk om naar te kijken. Zaten helaas ook weer wat missertjes tussen, maar niet overheersend. Vond het ook aangenaam dat sommige personages terugkwamen en niet zomaar verdwijnen als hun deel voorbij is.

Een paar bijzondere verhaallijnen:

- Verhaallijn van de poëet en de prostituee. Je verwacht dat ze elk moment mee kan gaan, de poëet maakt het steeds interessanter om mee te gaan, tot "I'm a hooker." 4*.
- Rolstoel. Moest erg lachen toen ze zichzelf met haar handen vastbond aan een boom en al hangend zei; "Oké, trek nu maar m'n slipje uit!". Ook als ze ineens uit haar rolstoel stapt en zo haar huis binnenloopt. Didn't see that one coming! Erg leuke verhaallijn en mooi gefilmd. M'n favoriet! 4*
- De "ober" die zelfmoord pleegt 3,5* Jeetje, wat indringend. Eerst heel sfeervol verfilmd en dan..

Minpuntje aan de film vond ik toch dat de liefde voor de stad New York eigenlijk nergens duidelijk naar voren komt. Verder een heerlijke film.

Heerlijke film. Ik heb echt 120 minuten lang genoten, ook al spraken bepaalde stukjes film me minder aan dan anderen. Eigenlijk zou ik 'm niet in z'n geheel moeten beoordelen, de ene was héél goed (nummer 16, ultieme favoriet) en de andere stelde me teleur (nummer 3). Desalniettemin beoordeel ik 'm in zijn geheel.

1. 3*
2. 4* --> Erg mooi.
3. 1,5*
4. 3* --> Vreemd en indringend.
5. 3*
6. 2,5*
7. 4* --> Heel mooi, net niet lang genoeg om me te raken maar erg mooi.
8. 3,5*
9. 3* --> Vanuit een lichtelijk tragikomische dimensie. Aardig.
10. 2*
11. 2,5*
12. 4*
13. 3*
14. 3* --> Horror is op z'n zachtst gezegd niet m'n genre.
15. 3* --> Was ook bijzonder, maar interesseerde me pas op het moment dat de dode praat en daarna.
16. 4,5* --> Heerlijk stukje film, had van mij nog veel langer mogen duren. Bijzonder gefilmd. M'n favoriet van de film.
17. 2,5*
18. 2* --> Tenenkrommend dat accent, Amerikanen PRAAT ALSJEBLIEFT GEEN FRANS! Echt, m'n haren gingen recht overeind staan en ik kon het niet helpen om hardop die irritante uitspraak constant te verbeteren (Nee, ik ben ook niet vloeiend in Frans maar kan het toch een stuk beter uitspreken moet ik zeggen). Wat een hel om hiernaar te luisteren. Ik overdrijf niet, ik kon er echt niet tegen. Eej sje vwuuleej parleej de Frrrrrançeej. Hou gewoon op. Kon het daardoor ook niet optimaal volgen. Het verhaal van de vrouw was prachtig, maar werd totaal verpest door het accent waardoor ik niet in staat was om mee te voelen. Doodzonde.

Vind de film in z'n geheel zeker 4* waard.