Devoo

Ik had hoge verwachtingen van deze film, maar werdt uiteindelijk toch wat teleurgesteld. Ten eerste vond ik de setting er erg goedkoop uitzien met kleurloze achtergronden en de goedkoop uitziende binnenkant van het ruimteschip. Maar in feite zaten er toch wel enkele andere erg mooie dingen in, dus dit is niet het grote minpunt.

De grote handicap aan deze film voor mij, was de spanningsopbouw. Die miste ik compleet, ik zat nooit op het puntje van mijn stoel, ik vond het totaal niet spannend en dat was voor mij een zeer groot minpunt. Ik wist op voorhand ook altijd wat er ging gebeuren. Bijvoorbeeld het stukje met die kat in de kast. Op voorhand wist ik al dat het niet de Alien was die daar zou zitten en toen later, wanneer Brett alleen ging zoeken naar de weggeholde kat, wist je ook al op voorhand dat hij het niet zou redden. Van spanning was er voor mij geen sprake en dat bevorderde de kijkervaring niet.

Ik moet toegeven dat er best goede scénes inzaten en ook één schrikmoment waar ik weldegelijk geschrokken heb. Maar over het algemeen best teleurstellend, met een nog veel teleurstellender einde. Ook met Sigourney Weaver heb ik helemaal niets, wat een vervelend wijf is dat zeg.

Heb best nog genoten van deze film. Het is junk, maar vergelijk het met een pak frieten of een hamburger ofzo. Het is ook junk-food, je weet dat het eigelijk niet goed is, maar toch geniet je er van.

Het verhaal gaat dus om drie bevallige dames die in het midden van de woestijn een maffiabaas proberen af te persen. En aan de hand van flashbacks kom je steeds meer te weten over de meisjes zelf. Wat hun verleden is, hoe ze elkaar kennen, hoe ze in deze situatie zijn terecht gekomen enzovoort.

De vrouwen zelft zijn stoer, agressief en de rondingen worden uitgebreid in beeld gebracht. Wanneer ze uit de wagen stappen word er ingezoomd op de boezem en vaak zitten er scénes in die niets met het verhaal te maken hebben, maar die toch nog eens de lichamen van de vrouwen in de schijnwerpers wil plaatsen.

Al bij al een vermakelijke film, met een vermakelijk verhaaltje die op het einde toch een mooie twist kent. Pulp, maar leuke pulp!

Voor mij persoonlijk voorlopig de beste Chucky. Child's Play 1 vond ik goed, Child's Play 2 en 3 ook, maar toch iets minder. Maar deze Bride of Chucky is voor mij de betere uit de reeks. Ik hou van de meer humoristische aanpak bij deze film en ook het verhaaltje vond ik leuker. De gore in dit deel is trouwens ook een stuk meer aanwezig, waar het in de Child's Play delen voornamelijk suggestief was, komt in dit deel alles expleciet in beeld.

Nouja, op dit moment is deze mijn favoriete Chucky-film, ik moet alleen nog Seed of Chucky zien, benieuwd of die ook zal bevallen

Slecht geacteerd, bol van de fouten en het camerawerk is extreem irritant. Ook audiovisueel valt deze film ongelooflijk tegen. Geluid is barslecht, de muziek is vaak ongepast en slecht, en het beeld is bevreemdend. Rare kleuren, wazig, slechte cameraperspectieven en vaak onnodig lange scénes waar eigelijk niets gebeurt, behalve twee wandelende mensen, en dat soms 2 minuten lang zonder enig dialoog.

Qua fouten is het ook lachwekkend slecht. Bijvoorbeeld de ademende lijken, het beest die niet tegen het licht kan, maar plots in een goed verlichtte kamer tevoorschijn komt... Ahja, een serieuze bagger film, die een uiterst lage score verdient..

Veel te lange film, over een onderwerp die best wel interessant kan zijn, maar hier gewoon saai uitgewerkt wordt, waardoor het niet boeiend blijft. Het is wel wreed om te zien dat er patiënten afgewezen worden voor een half miljoen dollar, maar dat er dan wel standbeelden voor het ziekenhuis worden gezet die net zoveel kosten. Maar de hele film is te lang, te saai en te oninteressant om de aandacht die volle 2 uur te kunnen vasthouden.

Het feit dat de hoofdrolspeelster een hoofd had waar ik echt niet naar kon zien, heeft ook niet meegeholpen. Een, in mijn ogen, echt lelijke vrouw, en geen goede actrice. Natuurlijk moet je niet knap zijn om te acteren, maar hier bakte de hoofdrolspeelster er niet veel van. Veel te overdreven emoties, altijd dat geschokte gezicht die niet natuurlijk overkwam.. Ahja, echt een beroerde film.

Mijn eerste stille film die ik gezien heb en ik moet zeggen dat het me absoluut niet bevalt. Ik wist maar half over wat het ging en kon mijn aandacht er dus ook niet echt bijhouden. Het is een horror, maar het werd nergens echt eng. Ik kan me voorstellen dat het in zijn tijd angstaanjagend was, maar voor mij deed het niets meer.

Waar het wel snor zit, is het sfeertje. Dat voelt echt luguber aan door de oude grimmige zwart-wit beelden en de best wel goede make-up van de griezelfiguren. Wat de muziek betreft scoort deze film dan weer ontzettend laag. Ongelooflijk irritante deuntjes, die eindeloos herhaalt worden tot vervelends toe. En dan nog één iets vreemds, die Nina, is dat een man met een pruik op ofzo?

Stille horrorfilms is dus duidelijk niets voor mij, ik zal wel nog eens een stille komedie proberen, misschien dat het me meer bevalt, maar wat horrors betreft is dit een éénmalige ervaring.

Psycho is voor mij samen met The Shining, de beste horror ooit gemaakt. Waarom ik deze mening heb, kom je te weten in deze recensie.

Marion Crane, gespeeld door Janet Leigh, heeft 40.000 dollar gestolen en slaat op de vlucht. Ze maakt een tussenstop bij het Bates Motes en daar begint er een heuse nachtmerrie. Ik vind Janet Leigh echt een bijzonder goede actrice. De overtuigende manier van gevoelens spelen en de echtheid van haar handelingen, maken haar tot een zeer pure actrice. Om even een voorbeeld te geven, noem ik de scéne waar ze in de auto zit en er achter haar een politiewagen rijdt. De manier hoe ze haar gevoelens van opluchting overbrengt wanneer de politiewagen een andere straat inrijdt zijn zo goed gebracht. Het zijn misschien allemaal maar kleine dingetjes, maar juist deze zaken maken het onderscheid tussen goede en slechte acteurs.

De film is geregisseerd door Alfred Hitchcock en dat doet hij zeer voortreffelijk. De scénes in de wagen, waar Marion verzinkt zit in haar gedachtes, sleuren de kijker helemaal mee in die gedachtengang. Alles rond je wordt vaag en gedachtes van Marion worden ook de gedachtes van de kijker. Zeer goed gedaan!

Het verhaal kent ook veel plotwendingen. Je denkt op het eerste moment dat Marion Crane het hoofdpersonage is, maar na een halfuurtje wordt ze vermoordt in de douche. Deze scéne is qua special effects misschien niet zo indrukwekkend, maar de regie is ronduit geweldig! De camerastandpunten, de spanningsopbouw, het schrikmoment en het moment na de moord zijn zo fantastisch geregisseerd. Het stuk waar de camera een close-up neemt van het oog van Marion's levenloze lichaam, om daarna geleidelijk aan uit te zoomen is werkelijk waar schitterend gedaan.

Ik heb in deze lap tekst al veel lofbetuigingen gedaan jegens Janet Leigh, maar de ultieme ster in deze film is natuurlijk Anthony Perkins als Norman Bates. De rol die hij hier neerzet is subliem.

Het verhaal kent zoals eerder vermeldt veel plotwendingen en de ontknoping is dan ook zeer verrassend. Dit is een waar meesterwerk van Alfred "The Master of Suspense" Hitchcock. Uiterst sterke horror!

Ik ben liefhebber van de typische Oosterse stijl. De vechtkunsten, de mooie kleurrijke landschappen, de schitterende muziek en de cultuur op zich. Deze film was voor mij een ware droom, want alle elementen die voor mij de Oosterse cultuur zo prachtig maken, zijn in deze prent verwerkt.

De film is een opéénvolging van schitterende scénes. Wanneer je denkt de beste scéne van de film gezien te hebben, en je vermoed dat het niet meer beter kan, wordt je toch weer verbluft door een hoogstandje waar je mond van openvalt. De dansscéne op het begin, het gevecht in het bloemenveld, de momenten waar de pijlen van de boog door ze lucht suisen en vooral het slotgevecht zijn stuk voor stuk magistrale gebeurtenissen waar ik ten volle van heb gesmult.

Ook de acteerprestaties waren uitzondelijk goed. Ziyi Zhang speelt uitstekend als de blinde Xiao Mei, en de rest van de cast zet ook een meer dan voortreffelijke prestatie neer. Ook de verhaallijn was erg prettig, en goed volgbaar. De vele actiescénes maakten dit een plezier voor het oog. De figuranten in deze scénes waren talrijk en schitterend vormgegeven. De verschillende camerastandpunten waren schitterend uitgevoerd en is het ultieme bewijs wat voor een briljante regisseur Yimou Zhang is. Alles werd ondersteund door een schitterende soundtrack verzorgd door Shigeru Umebayashi.

Uiteindelijk kom ik tot het besluit dat deze film een ware parel is en dat hij zeker een plekje in mijn top 10 krijgt. Dit maakt me benieuwd naar meer films van Yimou Zhang.

Spartacus verteld het verhaal van de gelijknamige gladiator die een slavenopstand op benen zette die zeer grote proporties begon aan te nemen. Kirk Douglas vertolkt de rol van Spartacus en doet dat in mijn ogen voortreffelijk. Het verhaal is enorm meeslepend en boeit de volledige drie uren. De setting is adembenemend en de schitterende score van Alex North versterkt de Romeinse sfeer nog meer.

Een geweldige historische film door de topregisseur Stanley Kubrick. Kubrick zelf ziet deze film als een smetje op zijn carrière, dat maakt me dan nog meer benieuwd naar andere films van hem. Aangezien ik deze echt schitterend vind.

Een klassieker onder de westerns met een voortreffelijke rol van John Wayne, wat ook zijn grote doorbraak betekende.

De film begint misschien wat traag, met korte rommelige scénes, maar éénmaal de film op gang is, valt er toch best veel te genieten. De cast is goed en bevat veel uiteenlopende karakters. Mijn favoriete personage is Buck, gespeeld door Andy Devine. Hij zorgt voor de humor met zijn aparte stem en acteert gewoon zeer goed. Ook Doc Boone, gespeeld door Thomas Mitchell zette een schitterende rol neer als alcolistische dokter. Hij heeft voor deze rol dan ook een oscar gewonnen. Mijn minst favoriete personage is Hatfield, die wordt gespeeld door John Carradine. Hij zet een vreselijk irritant, slijmerig personage neer, die alles op alles zet om indruk te maken op de zwangere Lucy Mallory.

Natuurlijk heb je ook John Wayne, die een zeer goede rol neerzet als Ringo Kid. De chemie tussen hem en Dallas is zeer goed in beeld gebracht en komt zeer geloofwaardig over. Dallas gespeeld door Claire Trevor wordt tot haar oren verliefd door de charmes van Ringo en dit zorgt voor een zeer leuk liefdesverhaaltje tussendoor.

De actie scéne naar het einde toe, waar de indianen de koets achtervolgen is werkelijk waar fenomenaal en vooruitstrevend. De schitterende stunt waar John Wayne van paard naar paard springt bijvoorbeeld is levensecht en maakt die achtervolging des te spannender.

Mijn conclusie is, dat deze film zijn tijd zeker vooruit is en het best een aangename film is, die zeker aan te raden valt voor liefhebbers van goede westerns. Deze film is historisch zeer belangrijk, aangezien het een grote invloed heeft gehad op latere westernfilms. Knappe film!