Naomi Watts

Ja, erg fijn filmpje.


Gordon Levitt draagt de film toch wel, enorm veelbelovend acteur ook. De benadering van het thema is ook wel fijn. Geen echte lovestory, geen valse sentimenten, geen perfecte personages en dit is eerder een 'road to the one'.

Erg fijn verhaaltje ook, enige minpunt is eigenlijk Deschanel. Acteren kan ze niet, plausibel als love interest vind ik haar ook niet door haar fletse uitstraling en bovendien maakt ze haar personage ook behoorlijk onsympathiek. Genoeg opties voor actrices die dit wel naar behoren kunnen invullen, en Deschanel is eigenlijk de factor die illustreert dat een 5* in de toekomst totaal out of the question is.


Gelukkig draagt Levitt de film naar hogere hoogtes. Zeer sympathiek ook waardoor je als kijker toch wel met hem meevoelt. Als hij dan merkt dat zij getrouwd is, is het toch ook wel even slikken. Al wordt de relatie van Levitt en Deschanel best mooi weergegeven (ondanks dat ie behoorlijk one sided is) en ik blijf struikelen over dat er weinig tot niks met de seksscenes gedaan wordt. Toch wel een sleutelpunt om een relatie meer diepgang te geven (hier zullen wel weer droge oneliners uit voortkomen ).


Maar voor derest gewoon een erg mooi, lief en klein filmpje. Ook fijn dat het eens belicht wordt vanuit het perspectief van een relatie die niet 'werkt'. Ook een leuke transitie om van Summer naar Autumn te gaan (en die zag er iig al veel beter uit ).

Flinke tegenvaller en zeer overbodig vervolg.


Het is echt letterlijk een vervolg. Niets vernieuwens, qua spanning veel minder dan het eerste deel, sfeerschepping komt ook niet helemaal uit de verf en die drie koters zijn te irritant voor woorden. Veel vervelend geschreeuw ook. Ook het hele handycam concept werkt hier niet zo goed en dan dat hele posessed gebeuren maakt het allemaal niet beter. Het is eigenlijk precies deel 1 dan minder. Gangetje, gangetje, even een bezetene killen en dan maar weer naar het dametje upstairs. Die twist is natuurlijk ook geen twist meer te noemen.

dave heeft het mis, alwéér


Maar goed, even over de film. Erg genietbaar filmpje, die inderdaad vergelijkbaar is met Bring It On en American Pie, en daar een perfecte mix van is. Alleen met veel meer ballen en tieten natuurlijk. Waar American Pie films redelijk te braaf waren, de Bring It On films nog veel braver en kinderlijker, daar trekt Cheerleader Camp alles uit de kast. De toon is eigenlijk gelijk gezet door die briljante opening credits .


Dan worden de twee protagonisten geïntroduceerd. grotere tegenpolen kunnen er niet zijn en dat geeft een frisse wisselwerking. Die Andy is ook zo'n geweldig figuur, zijn seksisme is lekker overdreven en dik aan gezet en dat levert veel 'pijnlijke' momenten op. Erg fijne cast ook aan vrouwelijk schoon op met Erica Duke, Deanna Meske, Diane Jay Gonzalez en Maura Murphy. Tuurlijk heb je constant het gevoel dit allemaal eerder gezien te hebben maar de uitwerking is hier zoveel beter. Acteerwerk is niet hoogstaand, en een dame als Gonzalez en nog vele anderen zijn nog behoorlijk groen in de business maar dat niet al te beste acteerwerk geeft de film wel enorm veel campy value. Bovendien moeten de vrouwen gewoon mooi of lekker zijn, en dat doen ze naar behoren. Dit vrouwelijk schoon wil ook best wel wat vuil werk doen (dat pakje van Meske ) maar helaas wordt er te weinig afgewend naar Gonzalez en Murphy (puur op Cheerleader Camp dan, in die strip joint sequence volop natuurlijk ).


Erg oversekst is het allemaal, ook vooral door het personage Andy. Tuurlijk zit de film vol cliché's, is de film op veel momenten erg voorspelbaar maar het werkt gewoon goed. Vooral omdat dit soort films al te vaak zijn gemaakt, en allemaal zo ontzettend preuts is uitgewerkt. Daarom is #1 Cheerleader Camp een verademing. Ik ga niet beginnen over montage, het visuele aspect of de editting, als je met dat soort zaken op de proppen komt, dan heb je echt geen flauw benul van wat je aan het kijken bent. Anyway gewoon erg genoten, en zonder twijfel één van de beste in zijn soort. Een absolute aanrader voor fans van dit genre, die zich niet te verfijnd voelen voor oversekste humor, veel tieten en konten, veel skin en lekker veel onzin.

Zeer verrassend goed filmpje.

Vooral de chemistry tussen Freeman en Vega is een belangrijke troef. Het levendige enthousiasme van Freeman's personage is heel aanstekelijk en Vega weet hem te voorzien van een geweldige vrouwelijke counterpart. Vega sowieso één van mijn favoriete actrices, alles lijkt zo natuurlijk te gaan bij die vrouw.

Qua verhaal gebeurt er niet veel maar toch weet de film elke seconde intrigerend te blijven. De heerlijke gesprekken tussen Freeman en Vega en zijn aandeel in haar "nieuwe" leven is mooi om te aanschouwen. Wel typisch een film die flink de mist in kan gaan in het einde, maar Silberling kiest perfect en maakt hier toch wel een prachtige film van. Nu al onderschat op MM.

De DVD nu ook van mijn vriendin gekregen, ik heb nu al zin om hem weer te zien.

Sinds 2002 roep ik al dat Franco één van Hollywoods grootste talenten is, erg jammer dat ie nu pas de kans krijgt dat te laten zien. Franco is ijzersterk, raakt met zijn emoties de juiste snaar. Enige probleem is dat de film zelf niet zo best is. Boyle is een mooifilmer, erg leuke vondsten op momenten, ik zie zijn werk graag maar van 127 Hours wordt het op momenten wel erg clownesque. Vooral de 'droom' segmenten van Franco zijn op momenten erg lachwekkend en voelen erg out of place aan. Overschaduwt de leuke vondsten en de cinematografie van Boyle enorm.


Probleem van 127 Hours is ook dat er vele betere genre counterparts zijn. Vooral The Canyon is een vergelijkbaar filmpje, en die vind ik toch pakken beter. Jammer dat de adembenemende omgeving ook niet optimaal gebruikt wordt. Leuke vondsten, een uitmuntende Franco, sterke cinematografie maar de lachwekkende droom segmenten, het niet echt interessante verhaal en dat er betere genre genoten zijn maken er toch een matige film van.

Eindelijk dan gezien.


Prima opvolger, die qua uitwerking niet altijd even vlotjes loopt maar die qua ingrediënten wel stukken beter in elkaar zit dan zijn voorganger. Moseley is een held en een zeer waardige vervanger van Englund, op zijn minst. Ook het slachtvee is een erg sterke upgrade. Ordinair vrouwenvolk is onmisbaar in de Amerikaanse horror. Christa Campbell .


Kills zijn fun maar niets om warm van te worden (was in zijn voorganger beter, nu iets te veel offscreen) en ook de aanloop er naar toe loopt niet echt vloeiend. Zelfde geldt voor de pacing. Maar toch een erg leuke film, die erg lekker wegkijkt, sfeer blijft aangenaam en de bijkomende onzin is gewoon erg leuk. En genoeg nudity. Film moet het wel hebben van de randzaken, qua horror gebied komt het niet helemaal uit de verf. Al met al enorm vermaakt.

Overweldigend.

Wat een regisseur is die Miike toch, verwachtingen komen nooit uit, hij weet elke keer weer te verrassen, grenzen op te zoeken en te overdonderen.

Visueel erg mooie film, on-Miike zelfs. Het hele universum die hij weet te creeren is fenomenaal, de claustrofobische feel van de gevangenis is beklemmend en de buitenwereld heeft een heerlijke surreele atmosfeer, echt uitmuntend. Ondanks de thematiek is 46 voor mij de belichaming van vrijheid. Heerlijk om te zien hoe Miike speelt met droom/realiteit perspectieven en hoe hij speelt met verschillende genres. Miike is een genre.

Ook een heerlijke cast overigens. Ishibashi zie ik sowieso graag maar ook fijn om Ando weer eens in een leading role te zien en dat doet hij met verve.

Al met al een geweldige Miike ervaring weer.

Flinke tegenvaller inderdaad.

Prachtige animatie en design maar met deze 'volwassen' look wordt helemaal niet ondersteunt door de inhoud. Wel een prachtige geanimeerde post apocalyptische setting De inhoud is een kinderachtig en nietszeggend plotje, de characters zijn enorm vlak en ook een akelige keuze uit voiceactors. Hopelijk wordt er hier wat meer meegedaan en wordt er wat meer gericht op het adult publiek.

Fijn horrorland dat Frankrijk.

Sfeergegarandeerd meestal en A l'interieur is geen uitzondering. Heerlijk onderhuids beklemmend sfeertje met een sick twisted storyline. Komt voornamelijk ook omdat het dichterbij de realiteit staat dan de doorsnee horror.

Ook is er niet bezuinigd op het aantal gore en splattering momenten, ook erg fijne kills af en toe. Ook de opbouw is erg fijn; de overloop van suspense naar creepy en van creepy naar total horror is geniaal gedaan.

Ook visueel best wel aangenaam en voeg daarbi jde perfect gekozen speelduur en je hebt eigenlijk de ideale horrorfilm.