Ingeschreven sinds 29 juli 2004
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Naomi Watts. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
vrijdag 30 december 2011, 19:43 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Sterke trip down memory lane.
Dat het zo lang heeft geduurd tot dat dit soort retro films in een modern jasje worden gestoken is mij een raadsel. Vooral de techniek van nu kan visueel zoveel betekenen voor de films van vroeger. Dat beviel mij nou ook zo aan The Artist, het neemt al het goede over van de stomme film en de oudere geluidsfilms, maken het technisch veel verfijnder en de mimiek is ook wat minder clownesque.
Dujardin en vooral Bejo zijn de sterren van The Artist. Beiden tonnen charisma, komen zeer sympathiek over en hebben een ongekende mimiek. Daar komt de prachtige glimlach van Bejo ook nog bij. Op momenten vergat ik echt dat ik naar een film uit het heden zat te kijken, grootste compliment wat je kan krijgen wat mij betreft. De romance tussen Dujardin en Bejo werkt veel beter dan in de films destijds, vooral omdat het gewoon wat minder clownesque is.
Sterke muziek, technisch goed (spiegel shot
), magistrale art-direction en een sublieme cast. Wat een filmjaar was 2011.
filmdetails permalink reageer
woensdag 28 december 2011, 20:13 uur
Briljant spionage film.
Nog nooit zo'n sterk suspense gevoeld in een film sinds Hitchcock. Een groots compliment. Maar een heerlijke spionage thriller die toch uit een ander vaatje tapt dan vele andere hedendaagse thrillers. De visuele stijl is hier een sterk element in. Alfredson weet met een grauwe en kille sfeer zoveel twijfel te zaaien, het toekomstbeeld is zo negatief en het ontmaskeren van de mol wordt hierdoor zo enorm significant voor een positief toekomstbeeld. De onderhuidse spanning en de uitwerking van het ontrafelen van het web van verraad en intriges is magistraal.
Erg sterke cast ook natuurlijk die de film met verve weten te dragen. Ook wel nodig bij deze afstandelijke personages die geheimen met zich mee dragen maar ook enorm veel lagen bezitten. Ik vind vooral de 'romantische' aard die deze personages met zich meebrengen erg ingenieus. Waar die van Strong en Firth er het meest uit springen en het significantst is. Erg sterk gedaan. Erg fijne shots ook, vooral die Hitchcockiaanse apartment shots
. Samenspel tussen Hardy en Khodchenkova is ook subliem.
Een zeer intelligente, spannende, onderhuidse, en gelaagde (en het zijn veel lagen) spionage thriller. Geweldig filmjaar is 2011 zeg en weer een meesterwerk die echt dik leunt tegen de volledige score (dat zien we wel bij herziening). Intelligentere thrillers heb ik zelden gezien. Herzieningswaarde ook enorm hoog. Must see.
filmdetails permalink reageer
maandag 26 december 2011, 14:59 uur
stem geplaatst
filmdetails
vrijdag 23 december 2011, 7:58 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
filmdetails
dinsdag 20 december 2011, 9:10 uur
Zoals verwacht een nachtmerrie.
Het verhaal is bekend. Sheridan's artistieke visie is totaal verkracht, tot groot ongenoegen van hem en ook Watts. Het is hier ook vrij duidelijk dat als hij de final cut had gehad het wat had kunnen worden maar het is nu door een studio gestuurd clichematig en tenenkrommend projectje geworden.
Het script rammelt aan alle kanten en overduidelijk waarom Sheridan hier van af wou maar als de regisseur al beperkt wordt merk je dat aan de uitwerking. Met actrices als Weisz en natuurlijk Watts is het onaangenaam opvallend dat zij zo weinig ruimte krijgen om te acteren. De meerwaarde valt hier totaal weg van zeer capabele actrices. De twee dames en de setting in New England zijn de pluspunten, afgezien daarvan is er weinig om aan vast te houden.
Het verhaal is gewoon te zielig voor woorden. Weer zo'n vervelend geesten mysterie, uitwerking daarvan is onsamenhangend en bovendien nergens verrassend. En dat is in een film als deze toch wel een pré en de scares zijn niet effectief en te zielig voor worden. Snel vergeten en Naomi herstelt zich wel. Weer even een miss van haar kant, kan gebeuren. Weer typisch een Hollywood wants to do horror, met een zeer brave, onoriginele en ongeïnspireerde uitwerking. Kortom; farce.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 20 december 2011, 8:49 uur
My Social Network
Spijtig genoeg wist ik erg lang niet van het bestaan af van deze film, aangename verrassing want ik ben een enorme Athletics fan. Een zware tijd del aatste jaren maar dit maakt wel veel goed.
Briljant idee om een film rond één van de meest uit het oog springende general managers ooit te bouwen. Billy Beane is een prachtkerel, geweldige persoonlijkheid, en ook hoe zijn carriere is verlopen is een jongensboek. Wel tragisch. Tel daarbij mijn enorme liefde die ik heb voor de Athletics, dep ijn en vreugde heb ik zelf ook meegemaakt met de A's en zijn toch momenten om te koesteren. Dan nog Sorkin die met het script aan komt zetten. Duidelijk is dat dit mijn Social Network is. Zowel rond Beane, als de Athletics en het grandioze regular season staat het als een huis. Wedstrijden ook erg intens, ondanks dat ik de outcome al wist. Die acteur die Bradford speelt heeft zijn worp wel heel goed gemimicked.
Pitt speelt de rol van zijn leven, Hill ook erg indrukwekkend, Hoffman is altijd fijn en de rol van Dorsey was zo aandoenlijk. Maar de kracht zit 'm vooral in het script van Sorkin en dat er nu eindelijk een man en organisation die wel boeiend is, i.t.t. een Social Network. Al moet ik die na het zien van Moneyball nodig herzien. Enorm performance driven en de sabermetric theorie van Beane wordt zeer duidelijk uitgelegd. Enige baseball kennis is wel vereist al is het prima te volgen als baseball leek. Ook wordt de persoon en carriere van Beane perfect geillustreerd, de vertel structuur is grandioos. Ik krijg er nog steeds een brok in mijn keel als Beane het aanbod van Boston weigert en dat Boston zijn theorie gebruikt en de world series wint. Bean heeft nooit de waardering gekregen die hij verdient binnen de baseball wereld maar vrij duidelijk. Over een brok in mijn keel gesproken. Kerris Dorsey die Lenka's The Show zingt, erg mooi. Vooral op het eind, wat een wereld gozer is Beane toch. Pitt is perfect gecast.
Een performance driven film, met een setting die dicht bij mezelf staat. Moneyball is een 'kleine' film maar groot en zeer krachtig in zijn daden. Al zal Moneyball nooit de waardering krijgen die een gehypte Social Network wel krijgt een warm plaatsje in mijn filmhart is dik verdiend.
filmdetails permalink reageer
maandag 12 december 2011, 13:06 uur
Mwah.
Verre van de sterkste van de franchise en op een enkele fijne kill na is het gewoon één grote anti-climax. Vooral na wat positieve verhalen gelezen te hebben. Het meest pijnlijke zijn de plotholes waar deze FD5 als prequel gelijk de opzet van de andere delen ontkracht. Qua concept is de FD serie best aantrekkelijk alleen heb ik de uitwerking altijd zwaar ondermaats gevonden.
De sleutel blijven toch inventieve kills en ook al leek het op het begin best positief valt het overall gezien toch erg tegen. Wel overduidelijk dat de film gemaakt is vanuit een 3D uitgangspunt. Hierdoor is het op horrorgebied niet meer genietbaar omdat de focus daarop ligt. Helaas te weinig inventieve kills en een climax om te huilen. Maar wel Tony Todd, al moet ie zijn tijd niet verdoen met deze rommel.
filmdetails permalink reageer
maandag 12 december 2011, 10:04 uur
Scott, Neveldine & Taylor, Burger
Een verrassende film van Burger die qua stijl erg doet denken aan N&T en vooral Scott, veel kleurenfilterjes, lekkere editting en een verhaal dat vooral minimaal wordt gehouden want het is vooral een stijloefening en daar slaagt Burger wonderwel in. De eerste 45 minuten zijn een waar genot, veel leuke vondsten, veel moois maar net als Tony Scott had met Deja vu, weet hij dit niet de gehele speelduur vol te houden en gaat hij de focus meer leggen op het narratief...
... oh boy. Hier gaat het dus helemaal mis en Burger doet iets teveel zijn best op een verhaal te vertellen. Hierdoor gaat het aangename en zeldzame visuele genot helemaal verloren. Jammer. Qua verhaal ook helemaal niet zo boeiend en Burger vergooi tde solide basis die hij gelegd heeft in de eerste helft. Toch ga ik maar gul zijn omdat ik deze zeer zeldzame gestilering een zeer warm hart toedraag. Ik koester de eerste helft en de fallback van Burger zal ik door de magistrale eerste helft maar met een mild oog toezien.
filmdetails permalink reageer
maandag 12 december 2011, 9:58 uur
Ze zijn schaars maar als het raak is is het dan erg fijn. Een enorme verrassing dit, een erg leuke comedy.
Vooral een heerlijke cast. Met Sudeikis, mijn persoonlijke held Bateman en de verrassend leuke Day heb je al een hele sterke cast te pakken. Als die ook nog ondersteund worden door Farrell, Spacey, Foxx en The Bunk (!) kan het eigenlijk niet misgaan. Daar bovenop komt dan nog dat Aniston het verrassend leuk doet. Humor is niet haar ding dus grappen krijgt ze niet maar de kracht zit 'm vooral in haar typje, en die draagt ze met verve.
Erg veel leuke grappen, erg leuke delivery en wat toffe lines. De lines zijn zo ridicuul dat ze leuk worden. Dragracing in a prius
. Ik was wel bang voor het typetje van Aniston en was bang dat haar seksverslaving wat quasi-sexy moest overkomen maar ze doet het toch met verve. Dat gutter mouthin' ook van d'r. Had zo van een Gia Paloma, Alicia Rhodes of Jeanna Fine kunnen komen
. Ook den odige WTF momenten en weinig tot geen moraal. Erg leuk. Al is dat gedramatiseer van dat personage van Day lachwekkend natuurlijk, suck it up son and be a man.
filmdetails permalink reageer
zondag 11 december 2011, 17:11 uur
Prima prequel.
Helaas moet deze Thing het doen zonder de sublieme jaren 80 sfeer, wat wel de grootste troef is van de Carpenter versie maar daarnaast doet deze ook best veel dingen goed en veel ook beter dan die van Carpenter. Creature design vond ik sterk, wat campy op momenten maar dat is geen minpunt in een creature flick. Prima cast, pacing is zeer degelijk en toch wel aangenaam verrassend dat het als prequel zijnde toch een aantal dingen beter doet dan haar sequel. Probleem van deze film is toch wel de titel, waardoor de haren van de Carpenter sympathisanten fier overeind gaan staan. Dat is vooral de achilleshiel van deze Thing. Spijtig maar ik heb me prima vermaakt.
filmdetails permalink reageer
zondag 11 december 2011, 17:10 uur
Fijne docu.
Ik ben nog geen Gleek, ik kom net kijken maar de pilot beviel erg maar toch wel genoten. En dat komt niet alleen door de bloedmooie verschijning die Lea Michele heet. Fijne wisselwerking van de concertregistratie met wat fans aan het woord. Leuk om te horen hoe significant de rol van Glee is in hun leven, het nuanceren van negatieve gebeurtenissen in hun leven en zelden zo'n uiteenlopende groep mensen gezien die bij elkaar komen omdat ze één ding gemeen hebben; Glee. Ik wist niet dat de impact van deze serie zo groots is.
Vocaal blijven Michele en Riley de ziel van Glee (imho) en eerstgenoemde vormt. Performance wise erg energiek en wat me muzikaal nog te wachten staat viel ook niet tegen. En de performance van Morris met Britney's I am a Slave 4 u, was behoorlijk indrukwekkend
. De speelduur is tekort om echt te kort om elk castlid/personage genoeg eer aan te doen maar ook wel begrijpelijk met zo'n breed spectrum aan sterren. Ik had graag wat meer Michele gezien maar dat is een persoonlijke voorkeur. Prima film, ook als non Gleek erg vermaakt.
filmdetails permalink reageer
zaterdag 10 december 2011, 21:03 uur
Een film die de laatste dagen tal van vernietigende reviews heeft ontvangen, ook van zeer gevestigde namen in het reviewersgilde. Ook ik zag er geen heil in maar dat was toch misplaatst. Gewoon een prima film die een feestdag aandoet, meerdere verhaallijnen die bij elkaar komen en ook dat lukt ook niet onaardig. Wat de reden is dat NYE de nieuwe pispaal van de reviewers is is mij geheel onduidelijk.
Tuurlijk is het behoorlijk overkill met het aantal verhaallijnen (iets minder had wel gemogen), ook is niet elke verhaallijn boeiend en sommigen zijn helemaal niet zo boeiend maar over het algemeen gezien werkt het prima. Efron/Pfeiffer is zeer genietbaar. Berry/De Niro is aandoenlijk maar niet overtuigend, Heigl/Jovi is niet storend maar ook niet zo interessant verder (iets te zeurderig), Duhamel's verhaallijn is erg leuk, Biel/whatshisface is boring en Parker/Breslin was ook veel gejammer, Swank was ook soso, Vergara is zoooooooo vervelend (een spreekverbod is wel op zijn plaats) maar de show wordt toch echt gestolen door Michele/Kutcher. Waar ik bij de andere personages weinig betrokkenheid voelde had ik dat bij Kutcher en Michele wel. Enorm veel chemistry, leuke wisselwerking, Kutcher speelt overtuigend de wat pessimistische slacker en Michele is héééél erg overtuigend als love interest. Bloedmooi en ik heb sinds lange tijd weer een actrice crush te pakken
. Die jurk ook
.
Ook wordt er op momenten iets too much van verhaallijn gewisseld en ook qua screentime had er wel wat eerlijker gedoseerd mogen worden. Er worden nu toch een tal van personages ondergesneeuwd. Qua narratief loopt het ook best vlot, humor is vaak prima maar is op momenten toch wel erg banaal (Vergara anyone?) en veel bekende gezichten is altijd leuk (al zorgde het wel vaak wat moeite om bepaalde castleden te plaatsen). Ook erg fijn dat één van mijn favoriete nummers (Tom Waits) voorbij gekomen en dan nog deels gezongen door het engelenstemmetje van Michele. Prima gedaan, ook van Jovi overigens. Een verademing na the Voice vorige week. New York als setting rond oudjaarsdag is perfect voor een romantische film. Soms wat oversentimenteel, soms te afstandelijk maar ook erg mooi, warm en aandoenlijk.
Nee, bepaalde recensenten zijn wel een deel van hun geloofwaardigheid kwijtgeraakt inzake New Years Eve.
filmdetails permalink reageer
donderdag 8 december 2011, 23:58 uur
Wat een briljante film blijft dit toch. Het acteerwerk van Crowe en Pacino, de cameravoering van Mann, die een docu stijl hanteert wat de betrokkenheid intens vergroot en natuurlijk het ijzersterke scenario. Boeiend vanaf begin tot eind en dik 2,5 uur zijn nooit zo snel voorbij gevlogen. Mann's werk blijft voelbare cinema, altijd lastig een redelijk lange review te tikken omdat veel zaken uit zijn films zo ongrijpbaar zijn, het is voelbare cinema, het moeten zien om het te omvatten. Ijzersterke film weer van Mann en een zeer geslaagde herziening. Laat die Bluray eens komen.
filmdetails permalink reageer
woensdag 7 december 2011, 19:48 uur
Prima Cassavetes weer. Weer slaagt Cassavetes er weer een enorm powerhouse character spektakelstuk van te maken. Gazzara draagt de film met verve. Helaas miste ik de subtitles en dat was op een aantal vlakken wel welkom geweest. Ook de lange versie gezien en als ik de verhalen zo hoor is de Director's Cut toch een veel betere cut die een verschil van dag en nacht geeft. Toch een prima film, met een uitstekende Gazzara en waar vakmanschap van Cassavetes. Snel de D.C. van Criterion maar eens gaan aanschaffen en kijken.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 6 december 2011, 11:21 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren
filmdetails
maandag 5 december 2011, 0:15 uur
Iets beter dan het eerste deel maar nog steeds onleuke rommel van de bovenste plank. Als ik iets onbegrijpelijk heb gevonden de laatste jaren in filmland is het wel dat er daadwerkelijk mensen die dit grappig vinden, laat staan een heleboel. Zo heb je zaken die totaal niet uit te leggen zijn, zo ook het gevalletje The Hangover.
Phillips moet zijn eerste fatsoenlijke comedy ook nog afleveren en ook daar ligt het probleem. Met Galifianakis en Cooper heb je in de main cast al genoeg potentie en ook Jeong is bijna altijd leuk. Dan heb je nog Giamatti achter de hand, fijn rolletje van hem ook. Maar het schrijfwerk is gewoon tergend slecht. De 'situaties' missen wtf momentjes, zijn nergens bizar al zijn de geforceerde pogingen daartoe wel duidelijk, alleen falen ze keer op keer pijnlijk. Dat met die tranny was wel aardig en heb ik een zwak voor Bangkok. Ondanks deze troeven wordt het toch een pijnlijke zaak.
Weer vooral niet leuk, t.o.v. het eerste deel is de creativiteit nihil, Phillips herhaalt dezelfde niet grappige trucjes en heeft maar weer bevestigt een ongetalenteerde nobody te zijn. Nee, gauw vergeten.
filmdetails permalink reageer
maandag 5 december 2011, 0:15 uur
Eindelijk weer zo'n verrassend goede comedy. Ze zijn redelijk schaars, vooral als de massa wegloopt met zo'n pijnlijke The Hangover. The Change-Up weet als één van de eerste echt effectief gebruik te maken met de identity mix up thematiek, twee sterke komische acteurs en het schrijfwerk heeft lef. Veel lef.
Bateman bewees zijn komische kunsten al in de beste comedy serie ooit, die zelfs tot op de dag van vandaag nog geen degelijke concurrent heeft gehad. Zijn timing is vlekkeloos en de mimiek van Reynolds is too die for. Erg sterk duo. Al heb je met een goed en komisch duo nog niet genoeg, ze moeten wel bruikbaar materiaal krijgen en dat krijgen ze volop. Veel WTF momenten ook en dat zie je niet vaak in comedies meer. Blijven vaak, hoe vervelend dan ook, in de veilige marge.
Vooral het begin is krankzinnig. Erg veel moeten lachen, mede door de in your face humor. Verre van subtiel maar wel zeer effectief. Ook ligt de moraal er niet te dik op, tuurlijk gaat het wel die kant op maar het zit The Change-Up niet in de weg. Erg fijne supporting ook met Arkin, Wilde en vooral Mann. Fijne comedy actress, wordt wat onderschat omdat ze de vrouw is van. Onterecht. Ook nog ode voor de rollen van Bierko (heerlijk droge Manuel Ferrara reference) en O'Connell.
filmdetails permalink reageer
maandag 5 december 2011, 0:15 uur
Prachtige docu over één van de mooiste dagen uit mijn leven. lastig om te beoordelen, vooral om de kwaliteit van de docu tegenover je persoonlijke gevoelens te zetten.
Zeer boeiende inside information maar vooral de segmenten met Webb zijn een enorme meerwaarde. Erg veel begrip gekregen voor zijn beslissingen en het niet wegsturen van in ieder geval de Jong. Ook de stukken in de townships erg boeiend, ook erg mooi om ze intens te zien juichen voor een land waar ze geen binding mee hebben.
Dan komt de main event, de finale an sich. Ijzersterke montage wat de intensiteit enorm verhoogt. De finale al meer dan tien maal gezien maar ondanks dat de uitkomst bekend is blijft het toch nog erg spannend en schiet je emotioneel van het ene uiterste in het andere. Door de eerder geprezen montage bereik je toch een nieuwe dimensie, veel nieuwe perspectieven, de vreugde in de Spaanse VIP sectie, de vreugde bij de Spaanse supporters en vooral de prachtige emotie op het veld bij de spelers. Iets wat op de televisie niet te zien was.
Een sterke docu over één van de mooiste dagen uit mijn leven. Een wereldkampioenschap die veel heeft betekent voor een natie die nu nog steeds verdeeld is geweest maar op deze bewuste dag is de natie wel bijeengekomen en dat is nu dik een jaar niet veranderd. Ook de economische recessie die in Spanje nog steeds zorgelijk is, maar deze winst heeft veel pijn verzacht. Een solide 4* maar toch nog een halfje erbij i.v.m. persoonlijke sentimenten. Prachtig, weer tranen met tuiten gehuild. Ik verwacht dat die intensiteit nooit verloren zou gaan.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: The Secret World of Arrietty, maandag 5 december 2011, 0:15 uur
stem geplaatst
filmdetails
maandag 5 december 2011, 0:15 uur
The World's Greatest
Magnifieke biopic over de meest intrigerende sportman ooit. Vergis je niet, dit is niet de film van Ali de legende, het icoon, maar het mens achter de grootste ooit. Hierdoor kan het wat fragmentarisch aanvoelen omdat er eigenlijk zoveel te vertellen is. Ali's leven leent zich perfect voor een film, diepe dalen, enorme hoogtes en een sterke mindset....
... want dat had Ali. Een enorme sterke wil en zal zijn eigen principes voor niets of niemand verloochenen. Mann is de perfecte cineast om het verhaal achter de sportman te vertellen. Zijn dynamische dicht op de huid camerawerk zorgt voor enorme intensiteit, weet je als kijker nog meer te boeien en een intieme sfeer te creëren. Zijn afzet tegen onderdrukking, zijn duidelijke opinie over toen actuele zaken en natuurlijk zowel zijn goede als slechte kanten. Het had op momenten wel iets kritischer gemogen maar ik ken geen kritischere biopic als Ali.
Al de selutelmomenten van zijn carriere zitten erin en als Ali fan zijnde is het een verademing om te zien hoe objectief Mann is. Niet 100% secuur maar hij komt akelig dichtbij. Het camerawerk van Mann is vooral zeer effectief bij de matches, zo up, close and personal is toch wel heerlijk. Ook de sound direction is weer ijzersterk, magnifieke soundtrack en met een welbewogen leven van een intrigerend mens en sportman in combinatie met één van de grootste cineasten ooit heb je toch een winning combination.
filmdetails permalink reageer
maandag 5 december 2011, 0:14 uur
Als grote Mann fan zijnde schandalig dat ik de film nu pas zie maar goed. Tegenvaller. Klinkt gek natuurlijk met mijn beoordeling maar had een groots magnum opus verwacht maar was het toch net niet. Dat het één van de grootste cineasten ooit is is al lang geen vraag meer.
Zoals bij elke Mann is het hoogtepunt toch zijn zeer dynamische camerawerk, DVI blijft een verademing al vind ik dat nog beter werken in hedendaagse steden. Maar wat laat Mann hier toch weer staaltjes mooifilmerij zien. Spijtig dat ik zelf gewoon niet zo veel heb met de setting en dat is bij Mann wel wenselijk want maar weinig mensen in Hollywood die zo effectief gebruik maakt van zijn environment.
Verhaal is erg vermakelijk, zowel de main- als supporting cast acteert zeer overtuigend en op narratief gebied is het toch weer erg solide. Prachtige muziek ook, die de visuele poëzie van Mann perfect ondersteunen. Een weer ijzersterke film van Mann, en nu breidt hij zijn diverse CV uit met een gangsterfilm, waar hij ook wonderbaarlijk goed in slaagt.
Tuurlijk is het weer style over substance maar ook voor wie narratief aan zijn trekken wil komen staat Mann weer goed zijn mannetje
. Vanaf Manhunter nu alles gezien van de beste man en Miami Vice blijft zonder twijfel zijn beste film. Even achter zijn oude werk aan.
filmdetails permalink reageer
maandag 5 december 2011, 0:14 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren
filmdetails
maandag 5 december 2011, 0:00 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren
filmdetails

