Ingeschreven sinds 14 juni 2008
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van jeroentjuhhhhh. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Alternatieve titel: Guts of a Beauty, maandag 31 januari 2011, 17:36 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren
filmdetails
Alternatieve titel: Zombie Transfusion, maandag 31 januari 2011, 16:45 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Steven C. Miller moet nog leren.
Het fijne aan Automaton Transfusion is dat het zo vlot begint, een knallend eerste uur weet veel leuks te brengen. Hoewel de film te snel van settings wisselt en nogal wat continuïteit foutjes bevat (&slordigheden), is het niet meteen aan iemand te wijten, het zijn soms gewoon wat té mooie ideeën met zo'n budget (denk aan de lege snelweg!). De ideeën zijn leuk en de gore is fris en vooral erg aanwezig.
Het enige wat me tegenstaat is het einde. Alsof hij er geen zin meer in had. Dat de zon is opgekomen is sowieso al een flinke sfeerdoder en het uitleggerige gedoe totáááál overbodig. Het 'to be continued' scherm aan het einde voelt als een mes in je rug, c'mon...
Het weet zich wel te onderscheiden van de meerderheid binnen de 'teen zombie' films die amerika rijk is. De typische rock (herrie) is nog steeds een doorn in het oog maar het is ze vergeven, visueel is het namelijk wel weer meer dan prima; zeker voor een debuut!
Jammer dat de kwaliteit van de dvd niet zo goed is, ziet er een beetje korrelig uit en het loopt af en toe niet zo smooth. Niet dat ik me daar uiteindelijk nog aan heb geërgerd. Behoorlijk vermakelijk zombie tussendoortje die verrast met z'n gore en looks maar toch flink wat laat afweten voor een écht overtuigende score.
filmdetails permalink reageer
woensdag 26 januari 2011, 13:58 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Wake up.. Donnie.
Kelly kan ik nu met gemak een regisseur naar mijn hart noemen. Donnie Darko is een debuut om trots op te zijn, hoewel het niet zo compleet is als een Southland Tales...is het wel weer een meesterwerk van formaat.
Grootste verschil ligt hem in de bijdrage van de soundtrack. Visueel bereikt hij weer de perfectie, de dromerige feeling brengt de film naar een veel hoger niveau. Dat de soundtrack niet altijd een even grote bijdrage levert is uiteindelijk als enige echt jammer. Enkel de scene in de bioscoop vormt audiovisuele perfectie en ook Mad World aan het einde is geweldig. Beweer heus niet dat de soundtrack slecht is, alles behalve zelfs, maar als je het vergelijkt met de leidende en sfeerverhogende factor die Moby had in Southland Tales, dan wass dat toch een goede stap vooruit.
De scenes met het konijn zijn wellicht het hoogtepunt (dusver) in het oeuvre van Kelly. Ontzettende nare, nightmare-like, ongemakkelijke en sfeervolle ontmoetingen. Die in de bioscoop is alwéér het beste moment wat dat betreft. Dat Donnie een geweldig personage is die ook nog eens briljant wordt vertolkt door Gyllenhaal hoeft eigenlijk niet eens meer vermeld te worden, dat lijkt me obvious.
Leuk hoe mensen meerdere ideeën achter de film zoeken, ik geef er echter geen fuck om. Het is zoals het is en niet alles HOEFT een reden te hebben, face it, Kelly doet graag waar hij zin in heeft en als jij vervolgens de behoefte hebt om er een geheel van te maken dan doe je dat; in een ander geval is er ook niks aan de hand. Hij dringt je niks op waardoor je je eigen waarde kunt bepalen wat betreft logica, ik neem het zoals hij het je voorschotelt. Aanwijzingen zoals Cellardoor zijn er wat mij betreft enkel om hem te leiden naar het uiteindelijke kwaad dat zal plaatsvinden, niets meer...niets minder.
Ik twijfel nog tussen een volledige score en een dikke 4.5*. Omdat ik erg audiovisueel gericht ben, vind ik het toch een kleine domper dat niet alles een bijdrage levert...aan de andere kant; het geheel is zo memorabel en getuigd van grote klasse, dat dit meesterwerk zo'n score wel verdient.
filmdetails permalink reageer
woensdag 26 januari 2011, 8:49 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Beter dan verwacht...
....en dan te bedenken dat ik hier ongelooflijk hard naar uitkeek! Normaal gesproken begin ik m'n mening graag met een toffe quote, maar wanneer een film zoals Tick-off Trannies with Knives (beste filmtitel ooit?) afgelopen is en ik overblijf met 376 geniale quotes, dan wordt het wat lastig om de leukste uit te kiezen.
Het moge duidelijk zijn; Israel Luna begrijpt de exploitation en brengt het als één van de beste, zo niet dé beste moderne regisseur, naar 2010. De dialogen zijn briljant geschreven (gelul over god, einde met die kaarten, die training...pfoeh, kan er zo nog 20 opnoemen) en de personages worden vrijwel perfect neergezet, stuk voor stuk memorabele cult-figuren ![]()
Wat mij betreft weet Luna als enige de stijl écht te evenaren, hoewel een trucje zoals het missen van een stuk film wat gimmicky aanvoelt, is het geheel zó perfect opgebouwd, zijn de personages zo kleurrijk en is de actie compleet in de stijl van bijv. een Faster Pussycat, dat je gewoon +- 40 jaar terug in de tijd lijkt te gaan en dus volop kunt gaan genieten van álles wat je als fan wilt.
Na de toffe, lange en aan één stuk door geschoten openingsscène zit het meteen goed. De introductie van de dames is briljant gedaan en de daaropvolgende kennismaking met de groep is bijzonder verfijnd. De geweldige humor en rare gespreksonderwerpen vullen moeiteloos de eerste helft van de film, terwijl geweldige gevechten en steeds droger wordende humor (die Rachel
!!) voor een epische tweede helft zorgen.
Een moderne exploitation die aan alle eisen van een fan zullen voldoen, dit zal gegarandeerd in de smaak vallen bij enkele users hier. Bovendien is Ticked-Off Trannies with Knives een film die je 2 keer wilt gaan zien, i know i will.. met (wie weet) nog een kans op verhoging
.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Resident Evil 4: Afterlife, zaterdag 22 januari 2011, 4:39 uur
Vooruitgang.
Dvd erin, papieren brilletje op, wat chips en bier naar binnen gooien en dan weer het brilletje af. Nee, dat is niks. De gekleurde gloed die het beeld vertoond met het brilletje op is tergend genoeg om het na een half uur op te geven. Het 3D werkt maar weegt niet op tegen de lelijke vale/afwijkende kleuren.
Anyhow, 2D dus. Beste deel so far, al kent deze ook z'n mankementen. Zo blijft het duidelijk dat Anderson verre van een goede regisseur is en dat de balans tussen zombies en actie nogal eens te wensen overlaat. Maar hé, het is echt heel vermakelijk!! Visueel leek het vooraf het meest interessante deel te worden...en dat was ook wel zo. Ik hou van slow-motion en ik hou van kitscherige scenery en actie, laat Afterlife daar nou vol mee zitten.
Hoewel het soms iets te bont wordt (het stuk bovenop het gebouw met de kabel) zijn er weer andere momenten waar de cgi erg tof uitpakt. De apocalyptische look werkt en ook de gebleekte look doet het erg gaaf (einde vooral). De komst van 'The Executioner' was ontzettend gaaf, de uitwerking echter...blegh! Het eerste shot (wat echt uit het niets kwam) beloofd veel goeds maar de uiteindelijke tegenstand die het bood was teleurstellend. Kwam vrij gemakkelijk tot z'n val, in een overigens erg leuk opgezette scene.
Wat de actie betreft, is het allemaal wel in orde. Hij mag (of moet) meer met de zombies doen aangezien het allemaal simpele run & gun is zonder de écht opvallende fun. Het lijkt wel alsof hij zich aan een PG13 rating wou houden o.i.d, waar is het lef Anderson? Grow some nuts..
Ontzettend vermaakt met dit (alweer) 4e deel, ondanks de vele kwaaltjes. De beste in de reeks en ik hoop dat de volgende nog beter wordt
..
filmdetails permalink reageer
zaterdag 22 januari 2011, 15:47 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
(reactie op ander bericht)
Exactly!
Wanneer ik de comments lees op imdb volgt er een zucht, nergens vind ik het commentaar in terug. 'Room' is bovenal een doelloos gebeuren, in de meest positieve zin van het woord. Julia (een perfecte rol van Cyndi Williams) is verdwaald in haar eigen gedachte, langzaam geestelijk aan het afbrokkelen. Zo doelloos en verloren als zij zich voelt, zo zweverig en hypnotiserend is hetgeen wij te zien krijgen.
Het is een film zonder duidelijke richting, zonder pretenties en het mooiste is nog; het ontbreken van een uitleggerig karakter. Dat zou een complete dooddoener zijn in een dromerig stukje cinema zoals 'Room' dat is. Waarom gebeurt dit? Who gives a fuck? Julia weet het niet, wij weten het niet. Het enige wat zij voor ogen heeft is hetgeen haar dromen en black-outs 'laten doen'.
Het is schitterend hoe de film eindigt zonder antwoorden achter te laten, dat mag vaker gebeuren! Heeft ze de hoop opgegeven, komt er geen einde aan of wat? De gebeurtenissen lijken geen van alle een bijdrage te leveren aan de rode draad die de film volgt maar weten stuk voor stuk een bepaald gevoel op te roepen. De verwarrende ontmoeting met een oud vriendin of de chaotische en angstaanjagende 'reading', het maakt alles net dat beetje dromeriger en ongemakkelijker.
Al met al een audiovisueel uitstekend debuut, een blinde aankoop die goed is bevallen. Sterker nog, dit is hoe een 'drama' moet zijn....niet opdringerig!
Vreselijke poster btw, m'n dvd is gelukkig een stuk prettiger
filmdetails permalink reageer
woensdag 19 januari 2011, 11:38 uur
Uitgedroogd.
Maar wel fúcking leuk! Hoewel Napoleon Dynamite droog is, zijn het geen droge grappen die het vullen. Het zijn de gortdroge personages en situaties die het zo mooi maken.
Overtreffende trap van stereotypes, dat zijn het. Geweldige figuren om een film mee te vullen! Het ontbreken van een duidelijke lijn in het verhaal (welk verhaal?) is heerlijk, de luchtigheid straalt er vanaf en de film vliegt voorbij.
Een uitstekend tussendoortje die anders bleek dan verwacht, maar desondanks ontzettend vermaakt en stiekem continue laat lachen
.
filmdetails permalink reageer
maandag 17 januari 2011, 4:53 uur
Sentiment 101.
Zware stapel van clichés, een overdosis aan oninteressante personages en een véél te dik moraal. Daarmee is het grootste deel van Gridiron Gang wel beschreven, hoewel ik niet kan ontkennen dat het verder best vermakelijk was.
In z'n eenvoud en voorspelbaarheid valt nog best wat leuks te vinden. De Steen doet het uitstekend en zo geldt dat eigenlijk voor de rest van de cast ook wel. Hoewel het een traditionele route volgt weet het toch te boeien. Je krijgt de tegenslagen en de meevallers op de momenten waar je ze kan verwachten en daar doet het zich uiteindelijk toch echt te kort mee.
Een vrij makkelijk 2uur om uit te zitten, een film met veel zwakke punten die over het geheel gezien niet eens zoveel kunnen storen. Vermakelijk, makkelijk verteerbaar en eigenlijk alles wat je 'mag' verwachten.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Mosquitoman, maandag 17 januari 2011, 0:23 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren
filmdetails
maandag 17 januari 2011, 5:28 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Verrassing.
In eerste instantie alleen aangezet door de aanwezigheid van Carell, één van de weinige acteurs waar ik alles van móet zien. Had eigenlijk verwacht dat 'ie weer de funny guy zou zijn maar wat ik van hem te zien kreeg was op z'n minst verrassend te noemen.
Depressief, behaard en uitgeput. Zo maken we met hem kennis wanneer hij bij z'n zus terecht komt. Een behoorlijk fucked-up gezinnetje die voor een traan en voor een lach zullen zorgen, dit allemaal tijdens een reis waarin alle personages wel wat te lijden hebben...what are the odds.
Opa heeft geen blad voor de mond en is verslaafd, oom is suïcidaal, moeder is overspannen, vader is een klootzak en de zoon heeft een rare belofte gedaan. Daar tussen zit dan een dochter die als enige wél in orde blijkt te zijn, hoewel constant beïnvloed door de omgeving. Ontzettend sterk geacteerd, de scéne met de opa (voor en na z'n dood) grijpt je.
Daar ligt sowieso de sleutel tot het succes van deze Little Miss Sunshine. Dankzij de onmiddellijk boeiende personages en de uitstekende cast valt al het drama op de juiste plek. Het is vooral knap hoe de drama zich afwisselt met humor, wat mij betreft is de scene in het ziekenhuis daar het beste voorbeeld van. Het wisselt tussen deze verschillende 'tonen' zonder ergens te verslappen, álles werkt gewoon!
Dat het einde dan wat jolig is maakt niet uit, zeker omdat het stuk rondom die wedstrijd echt te fout voor woorden is. Wat een zieke zooi, echt kapot gelachen
. De fijne soundtrack en uitstekende cinematografie maken het helemaal af, fantastisch!
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Who Am I?, maandag 10 januari 2011, 15:17 uur
Niet één van z'n betere.
Maar absoluut vermakelijk. Het is wat jammer dat de film zo erg wisselt in locaties, vind het merendeel namelijk niet geslaagd. Enkel Rotterdam bleek een geweldige locatie voor z'n fantastische stunts. Het flauwe gedoe in Afrika kon me echt niet bekoren.
Verder is het een lekker fout gebeuren waarin er behoorlijk wat gave stunts te zien zijn. Een zeer fraai gevecht op het dak en een grootse scene op de brug later en het zit erop. Mijn versie duurde gewoon 2uur wat ik eigenlijk te lang vind. 90minuten past de film waarschijnlijk veel beter, kon die ongein er wat meer buiten blijven.
Al met al zeer vermakelijk (zoals JC altijd is) en zeker het laatste gedeelte behoorlijk goed.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Tenebrae, zondag 9 januari 2011, 3:06 uur
Zeer fraai.
In m'n oneindige queeste (
) naar de Video Nasties, zag ik deze Argento er tussen staan! Komt dat goed uit, had 'm al maanden lang stof laten happen in de kast. Op Jenifer na (alweer een behoorlijk tijd geleden) is dit m'n Argento ontgroening *schaamt zich*.
En hoewel dit niet bekend staat als z'n topper, is dit toch echt om te smullen! Die achtervolging met de hond, of wat te denken van die idioot sterke slotscene
? Visueel is het allemaal piekfijn, doeltreffend en bovenal érg sfeervol.
De soundtrack maakt alles nog appetijtelijker en daar kan geen flauw personage of standaard verhaal iets aan afdoen. Dikke 'schreeuw naar meer', deze Tenebre!
filmdetails permalink reageer
zondag 9 januari 2011, 17:45 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Niet flawless
Craven slaagt er overduidelijk in om een nare sfeer te creëren maar het grootste deel daaromheen blijft een beetje achter, er valt genoeg op te merken aan Last House on the Left maar het is de vraag of die punten iets uitmaken. Ik vind van niet!
De remake had ik al eens gezien en het werd dus eens hoog tijd (ook ivm de aanschaf van de Video Nasties docu!) om deze te zien. Een absolute must voor de liefhebber van exploitation. De vernedering is eigenlijk wat tammer dan verwacht en ook het revenge gedeelte komt nogal eens knullig over (kettingzaag gekloot, hoewel een gaaf idee is het wel een enorme stumpert met dat ding) en nog wat meer kwaaltjes.
Of ik me er echt aan stoor? Fuck no... Het is alleen niet zo krachtig meer. Gelukkig heb je dan die uitstekende sfeer nog en de sterke personages die het geheel méér dan boeiend houdt. Slot scene is behoorlijk memorabel, sterk beeld!
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Yatterman, zaterdag 8 januari 2011, 3:23 uur
Yatter! Yater! Yatterman! ![]()
Pfoeh, dikke 'guilty pleasure' erbij.. Miike gooit de kijker helemaal dood met de meest debiele zooi die je maar kunt bedenken. Op sommige momenten is het even fronzen wanneer je nagaat dat dit voor een jong publiek is bedoelt...maar is dat eigenlijk wel zo? Volgens mij is het voor een groot deel voor de stiekeme genieter bedoelt...zoals ik
Af en toe met tranen in m'n ogen gezeten, geniaal! De flauwe humor bereikt z'n limiet en het werkt. Absoluut niet voor iedereen(!) en zéker niet altijd even grappig maar wat is deze Yattaman een memorabel stukje onzin zeg.. over de gehele speelduur gezien is het een barstende bron van creativiteit.
Het deed me (uiteraard) vaak terugdenken aan vroeger, aan Power Rangers en vooral Pokemon. Miike vertaalt dit naar wat live action (bijna fetish achtig) gedoe waarin alles wat krankzinnig is binnen Japan even langs komt. De debiele robots en vreemde pakjes tot de rare typetjes die de pakjes vullen. En wat te denken van de kitscherige CGI en véél te foute soundtrack...ja....dit is alleen voor de Miike fans met een (beschamend
?) kinderhart.
De speelduur leek me wat teveel van het goede maar uiteindelijk vloog het voorbij. Dit zou 10 jaar geleden m'n jeugd compleet hebben gemaakt, lachen gieren en brullen... pfoeh..
filmdetails permalink reageer
zaterdag 8 januari 2011, 18:55 uur
Ooooooooooh
Heeeeerlijk dit!! Wat een vreselijk geniale ode aan (of parodie op) de blaxploitation, ga er zeker wat meer van kijken
. Jai White is perfect als bad ass motherfucker tussen de ongelooflijk flauwe shitload aan grappen. Fijn tempo, continue grappig en visueel is het een feest.
Veel van die (verwachte) trucjes en de typerende montage die vaak grappig samengaat op de muziek. De dialogen zijn fantastisch geschreven en nog beter uitgevoerd, hilarische scenes zoals die in het restaurant waar ze het plan achterhalen, zullen me nog lang bijblijven...tranen in m'n ogen van het lachen
.
Thanks Scott Sanders, voor dit meesterlijke stukje zwarte ownage.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: π, dinsdag 4 januari 2011, 2:16 uur
Foutloos debuut.
Wat Aronofsky met 'Pi' weet neer te zetten is verbijsterend. Een vreemd genoeg érg boeiend script dat feilloos hand in hand gaat met de magistrale cinematografie en minstens zo goede soundtrack. 'Pi' maakt cijfertjes intrigerend en hypnotiserend, not bad..
Wanneer er 'Wi' op m'n schoolrooster stond was het een instant kater bij het wakker worden. Een kater die groeide tijdens het klaarmaken voor de fietsrit naar school. Bah, wat een rotzooi. Uiteindelijk komen zelfs die akelige gevoelens niet meer in de weg van 'deze ervaring, wie weet komt dat omdat ik alsnog Havo heb afgesloten met een 6 (*schouderklopje*
).
Aronofsky pakt een vrij ongebruikelijk uitgangspunt en gaat daarmee tot het uiterste. Psychologische kwellingen stapelen zich op wanneer Max zichzelf steeds verder verliest in z'n obsessie. Een obsessie die zich als een soort tumor ontwikkelt, een perfect neergezette ontwikkeling waarin de waanzin zich uitbouwt tot aan een einde die de 'perfectie' in stand houdt.
Van het overtuigende acteerwerk tot óntzettend boeiend gelul over dingen waar ik niets van weet (/af wil weten) en van 't bizar sterke audiovisuele aspect tot de ongelooflijke diepgang...'Pi' doet al mijn verwachtingen overtreffen. 'The Fountain' en 'Black Swan' volgen (hopelijk) spoedig, al verwacht ik niet dat ze dit makkelijk gaan overtreffen.
filmdetails permalink reageer

