Boenga

Sterk drama, prima acteerwerk, realistisch door de basislijnen van het verhaal (relatieproblemen & waartoe die kunnen lijden & hoe er mee om te gaan), maar ook door de locatie - de culturenmix in Kings Cross.
Helaas zijn er een paar schoonheidsfoutjes die Minghella uit Hollywood toegeworpen kreeg: o.a. de onrealistische getuigenissen van Will en z'n echtgenote voor de rechtbank om Miro vrij te pleiten; en Liv die uit de auto springt, maar zes seconden later weer in de armen van Will hangt.
Invloeden van Ken Loach waren beter geweest...

De casting is okee, er wordt prima geacteerd, ik hoor mooie muziek, zie prachtige beelden, en de basis van het verhaal is een boeiend gegeven.
Maar: gans de film door is er iets mis met de dialogen; die zijn op geen enkel moment boeiend, vaak te toneelmatig; met als gevolg dat je je bijzonder moeilijk in de personages of in het verhaal kan inleven; en dat de sfeer die zo'n film moet uitstralen er gewoon niet door komt - een groot contrast met het bijna perecte Dead Poets Society...

De basislijn van het verhaal is heel leuk - en eerder zeldzaam: liefde en sex bij 50-plussers, niet meteen een populair thema voor een film. Bovendien is er uitstekend acteerwerk van Jeffrey Tambor en Bill Duke; Jill Clayburgh zie ik iets minder graag bezig, en lijkt bovendien een stuk ouder dan ze is (film = werkelijke leeftijd, maar naar verluid leed ze al jaren aan een slepende ziekte).

Het probleem is dat er te zeer geprobeerd werd om er een komedie van te maken - terwijl de ingrediënten zich vooral leenden voor een romantisch drama (met meer nadruk op de romantiek dan op het drama.
De situatie in de homoclub, de date met de travestiet, Tambor zonder broek in de lift, Clayburgh in een soort sm-outfit, het betrapt worden door haar dochters, de dwerg,... Geen enkele van de situaties die grappig moesten zijn deden me lachen, wegens te gemaakt, te onwaarschijnlijk. Pretty Woman lijkt me een realistischer verhaal, en dat is een bijzonder spijtige vaststelling voor deze low-budget.

Toch 3*, vooral voor de 2 mannelijke acteurs die de film dragen, maar Schaeffer had hier meer en beter mee kunnen doen.

Prima rechtbankthriller/drama, heel degelijk verhaal, sterk opgebouwd, en uitstekend acteerwerk van Macy en Huffman (Lynette Scavo in Desperate Housewives).
Potter en Selleck zijn iets minder - maar dat heeft voor een deel te maken met het feit dat ik bij het zien van Selleck voortdurend Magnum voor ogen heb, én omdat bij hen de relatie iets te veel op de voorgrond wordt gebracht. Ik las Turows boek nog niet (ook al probeer ik dat bijna altijd vòòr ik naar een film kijk), maar ik kan me moeilijk voorstellen dat dat daar ook het geval was.
Maar verder denk dat de film een prima beeld geeft van hoe Turow schrijft, en welke richting hij met z'n boeken uitgaat; dit is géén whodunnit, krysrng, de afloop is bijzaak. Het is een kritische kijk op hoe het er in en rond de rechtbank en in rechtszaken aan toe gaat. Dàt is wat thrillt, niet de zoektocht naar de schuldige.
En wie bij een verhaal van bijna 160 minuten alleen naar het eerste uur kijkt, Marcusnld, heeft nauwelijks meer gezien dan de intro...

Best wel leuke kinderfilm, met een verhaal dat zich blijkbaar afspeelt in Zwitserland of Oostenrijk?

Degelijke acteerprestaties van de twee jonge acteurs; en ook Fonda doet het uitstekend als de slechterik, zonder dat daar overacting bij komt kijken.
Prachtige beelden, schitterende locaties,mooie costumes, allemaal opgesmukt met heel warme kleuren.

De special effects zijn dan weer van een iets minder niveau, maar storen doet dat niet.Wat mij betreft: liever een paar manquants bij de special effects dan om het even welke animatie.

Bijzonder grappig, met verder een heel beperkte portie humor: de buurman van Gerda in de cel - die een rendier blijkt te zijn...

Geen topper - ook al omdat het verhaal toch wel iets te lang uitgesponnen wordt - maar een prima kinder/familiefilm.

Prima film over de haat/liefde relatie tussen twee totaal verschillende mensen, zonder het gevreesde Hollywood-einde.
Een heel rustig tempo met mooie beelden, warme kleuren, die aangename zuiderse sfeer, en meeslepende muziek. Daarbij uitstekend werk van hoofdacteurs die hun uitgediepte personages perfect weergeven. Vooral Zellweger doet dat heel goed; bij D'Onofrio is er een behoorlijke portie overacting, maar daar is hij ongetwijfeld niet zelf de schuld van. Toch storend genoeg om een halve * te verliezen...
3,5*
Opmerkelijk: MM = 2,77*, terwijl IMDB = 7,1* of 3,55*. Een behoorlijk verschil.