Dardan

The horror... the horror...

Ik heb van deze film enkel de redux-versie gezien en zo wil ik het ook houden, puur omdat die versie eigenlijk Copolla's werkelijk artistieke droom was, kan hij er wat aan doen dat het korter moest om wat voor redenen dan ook. Het is al bijna een anderhalf jaar geleden sinds ik deze film voor het eerst zag en toen was ik al gebrand om hem eens te herzien en herbeleven, de eerste keer was deze film zo mysterieus en vreemd, wat me vooral opviel toen was dat de kracht van de film pas later kwam inwerken - ik begon met een 4,5* en 8ste plaats in de top10, na een week werden dat 5* welverdiend en #2 met kans op #1.

Ik kan eerlijk toegeven dat ik zelden zo'n indrukwekkende films gezien heb als dit, de film barst van de mooie beelden, indrukwekkende momenten, grappige quotes (soms dan?), ijzersterke acteerprestaties, diepzinnigheid en psychologie, avontuur, etc. Alleen de muziek kon misschien (bij momenten) wat beter vind ik.

Ondanks zijn lange duur vind ik deze film op geen enkel moment langdradig, je weet ook al wat er gaat gebeuren, maar wat boeit dat? Captain Willard zoekt een laatste missie om zijn leven wat meer zin te geven maar weet zelf niet waaraan of tegen wij hij begint, je volgt hem door een spannende reis met een briljant opgebouwd einde dat sterker is dan verwacht.

Wat voor mij deze film vooral zo'n topper maakt is het verhaal in combinatie met het psychologische gedeelte, zelden heb ik films gezien waar de menselijk ziel (hoe ziek misschien dan ook?) zo naar boven komt, prachtig in beeld gebracht en geacteerd.

De laatste slotwoorden van de stervende in combinatie met de laatste woorden uit het boek bezorgen me keer op keer kippenvel! Apocalypse Now is een film die werkelijk tot denken aanzet vind ik, zelfs meer dan andere diepzinnige films doen bij mij - zeker iets dat je je hele leven bijblijft als het je bevalt. Bij momenten krijg ik ook gewoon het gevoel alsof ik die hele reis/levenservaring zelf meegemaakt heb, de stille indruk die deze film achterlaat is voor mij tot nog toe onovertroffen in zijn soort.

- "Drop the bomb - exterminate them all"


Dé beste film aller tijden, naar mijn mening dan - Maar ik ben dan ook een bescheiden filmkijker die maar af en toe eens iets meepikt.

Tom Ford - eigenlijk was hij voornamelijk de reden waarom ik deze film speciaal in de bioscoop ging kijken. Ik ben geen grote filmkijker, laat staan iemand die dan speciaal naar de bioscoop gaat hiervoor. Maar toen ik voor het eerst met de naam geconfronteerd werd (via zijn hemden-lijn) was ik erg on de indruk: zijn biografie inzake mode is tot nu toe ook op zijn minst impressionant. Waar Guccio Gucci zijn merk naam gaf en groot maakte, zorgde Tom Ford er voor dat het modehuis herleefde onder zijn creativiteit. Stijlvol, elegant, bewonderenswaardig - dezelfde eigenschappen die ik kan gebruiken om zijn kledij te beschrijven kwamen me ook op tijdens het kijken naar deze film.

Wat me vooral eerst opviel aan deze film is het veelvuldig gebruik van muziek, het kan aan mij liggen maar er zijn toch bijzonder weinig scènes in deze film die niet gevuld zijn met muziek? Ik vond het een bijzonder mooie meerwaarde, voornamelijk ook doordat ik de muziek op elk moment eg kon waarderen.

Het verhaal op zich komt niet bijzonder spannend over, maar goed: Tom Ford wil hier ook een mooie film over rouw en eenzaamheid brengen, geen Die Hard 5 - hiermee vind ik ook commentaar als "het is saai / er gebeurt niets / ..." bijzonder nietszeggend, alsof het moeilijk is voor zo'n mensen om diepgaander naar een film te kijken... - Van de openingsscène, die ik werkelijk prachtig vind, tot het erg absurde einde vond ik dit een zeer mooie film die wat mij betreft zeker een half uur langer had mogen duren.

Colin Firth legt een bijzonder sterke acteerprestatie neer, het hele thema en de gebeurtenissen worden ook op een bijzonder mooie manier weergeven. Of het nu de indrukwekkende scènes zijn, de bij momenten absurde humor (ironie) Neem nu die zelfmoord-scène in dat bed - bijzonder tragikomisch, de dialogen die me wist te raken - alle elementen in deze film vond ik op zijn minst goed.

De vergelijking met "'American Beauty" is ook niet geheel onlogisch, toch is dit een heel andere film.De protagonist in dit verhaal lijkt me niet zozeer 'gelukkig' met zijn leven op het einde. Hij heeft eventjes een lichtpunt, maar ook dat vervaagt als dat ene gevoel dat hij beschrijft voor het sterven.

Al bij al vind ik dit dus een zeer geslaagd debuut van Tom Ford, het gaat wat mij betreft misschien nét wat meer uitvoeriger gebracht mogen worden met misschien nog nét wat meer diepgang. Maar voor wat het is is dit een prachtige film die alle eer verdiend.

Ik zag trouwens dezelfde dag ook nog "Slumdog Millionair", vreemd dat zo'n film dan 8 oscars wint en deze voor één genomineerd is/was - maar goed, net zoals het ironische einde van deze film, is er geen ontkomen aan.