riesma

Visuele, oppervlakkige meuk, dat somt 2012 voor mij op. Ik wil niet bij dit soort films over geloofwaardigheid spreken, maar het ontbreken daarvan ligt er te vaak te dik bovenop. Been there, done that, Emmerich verrast hier nergens, op geen enkel gebied. Zelfs de special effects, die toch de reden van de film zijn, konden de aandacht niet vasthouden. Een gemiddelde game van tegenwoordig poept er stukken betere kwaliteit graphics uit.
Daarnaast zijn de acteerprestaties om te huilen. Alleen Woody Harrelson tovert een geloofwaardige idioot uit zijn hoed, kudo's voor deze man. John Cusack heb ik voor het laatst in High Fidelity een fatsoenlijke rol zien spelen.
Deze ergenissen zorgen ervoor dat ik geen voldoende kan geven.

Ik ga een poging doen een niet al te negatieve recentie te schrijven. Daarom begin ik bij de pluspunten:

1.

Wat een ongelooflijk stomme film! Het is lang geleden dat een komedie ook daadwerkelijk een lachfilm was. De 7 Zwerge is er zo een.
Waalkes doet het geniaal als de randdebiel onder de niet zo kleine dwergen - wat trouwens alleen maar een vooroordeel is. Sneeuwwitje wil je nog wat meer "witten", Roodkapje wil je bewerken met je "rooie kapje". Dubbelzinnigheid zit er genoeg in. Net als de vele lollige grapjes waarvan de beste citaten al in de berichten voor mij gegeven zijn.
Tophumor, ik ga gauw het tweede deel zien!

Dat zijn er veel

Het jammere van dit soort films is dat acteurs als Pacino nog zo hun best doen, maar in de editroom hun prestaties volledig vernaggeld worden. Op papier zou dit wel een goede film zijn geweest, maar wat de director (of de studio!) na het filmen er mee doet, kan zo verkeerd uitpakken blijkt maar eens te meer.
Soms lijkt het wel of er een standaard script voor dit soort thrillers klaarligt, alleen de personages en verhoudingen aanpassen en finito, filmpje!

Weer een te hoge verwachting had deze film bij mij. De trailer zag er zo veelbelovend uit. Origineel verhaal, goede kwaliteit vormgeving, leuke en spannende sfeer, mooie effecten et cetera.
En dan valt het in zijn geheel een beetje tegen. Het verhaal begint veel te abrupt, nergens is een goede inleiding. Tijdens de film komt de abruptheid steeds terug: ineens is daar een tweede pop (#2 toevallig) en gaan ze met zijn tweeën het avontuur tegemoet, zonder een duidelijke reden.
Het uitgangspunt van het verhaal is daarentegen wel erg origineel, daar zit genoeg potentie in. Er zijn genoeg spannende momenten die je even op het puntje van je stoel laten zitten. Maar het lijkt te veel op een aaneenschakeling van spannende momenten met een te weinig diepgaand verhaal als koppelstuk. Acker had wellicht meer met Burton aan het verhaal moeten zitten, deze was nogal mager.
Visueel ziet het er allemaal goed uit, ware het niet dat er nogal eens verschil in kwaliteit te vinden is. Alsof er naderhand nog een huisje bijgeplakt is vanuit een jpeg-bestand en er soms een texture vergeten was op een object te plakken. De stijl zorgt in elk geval voor een goede toepasselijke sfeer.
9 Is wat aan de korte kant en mist net te veel om hoge ogen te gooien. Hopelijk krijgen we een goede herkansing van Acker, hij is op de juiste weg.