Baggerman

Geinig om de piepjonge (en zelfs zingende) Banderas te zien in een rol die hij nu nooit meer zó zal accepteren! (Helaas! En dit bedoel ik slechts acteertechnisch. Dit om misverstanden te voorkomen... )

Ik had deze film al heel lang op dvd in huis (eigenlijk om mijn Spaans wat op te krikken!), maar deze bleef altijd maar liggen. Onterecht, want ik vond de film toch heel boeiend! (ja, prachtige woordkeuze, hè!)

Het verhaal kabbelt lekker (lich absurdistisch) voort en blijft toch vermakelijk. Ik vind trouwens de films die ik van Almodóvar heb gezien ook allemaal iets kitscherigs hebben!

Maar overall: leuke film, totaal niet vervelend!

De film is drastisch ingekort om in de bioscoop te worden vertoond en dat is duidelijk te merken. Rare sprongen in het verhaal en soms onverklaarbare vetes tussen de hoofdpersonages. Ik neem aan dat daar in de TV-versie meer tijd voor werd genomen. Nu weet ik niet wat er is weggeknipt, maar het resultaat is niet geweldig.

Voor een (Tsjecho)slowaakse film bevat deze ook veel stereotype propaganda. Een van de slechteriken bijvoorbeeld heeft een Hitlersnorretje en is kerkelijk, terwijl de goeden allemaal socialist zijn. (Aan de andere kant is deze slechterik ook ongewenst kinderloos, wat dan weer een reden moet zijn voor zijn kwalijke gedrag).

Het acteren en de decors en requisieten zien er wel degelijk uit en houden de boel nog wel interessant. En als je het eerste uur van een epos hebt overleeft, wil je toch ook weten hoe het met de hoofdpersonen afloopt.

De film ziet er inderdaad uit of ie in de jaren dertig is gemaakt. Als ik niet beter zou weten zou ik dat ook denken, ook qua special effects! Van een jaren dertig film valt dat knullige (b.v. de bomaanslag op Kras!) nog wel te accepteren, maar nu valt dit me wel wat tegen.

Toch kijkt de film wel lekker weg en wordt je als kijker af en toe wel op het verkeerde been gezet (nou, ja, behalve 'TheOneRing' dan! ).

Deze film is net als de laatste cd van U2. Het blijft niet slecht, maar we kennen het onderhand wel zo'n beetje...

Is Gert Fröbe trouwens ook Goldfinger?

(Edit: Ja dus! Ik wist niet dat deze acteur een Duitser of Duitstalige was.)

Een vreemd en mooi mozaiekwerk. Sommige bijdrages (Burkina Faso, Groot Brittanië, India en Egypte) vond ik verrassend kritisch ten opzichte van de USA.

Mijn becijfering:

Israël 3*: irritant en schreeuwerig, maar waarschijnlijk zo bedoeld.

Iran 3,5*: mooi licht kritisch.

Burkina Faso 4,5*: geweldig! Ik snap de negatieve commentaren hier niet. Volgens mij missen jullie het hele punt van deze bijdrage???
Namelijk: waarom een beloning van 27 miljoen uitloven voor het vangen van een schim, terwijl daarmee zoveel goeds gedaan zou kunnen worden??? Het is schandalig! Dapper ook om te durven humor te gebruiken in een compilatie met dit onderwerp!

Mexico 2,5*: Hoewel sommige beelden en geluidsfragmenten bij mij wel aankwamen had ik teveel de neiging om door te spoelen.

Groot Brittanië 5*: Ken Loach legt inderdaad de vinger op de zere plek en is héél gedurfd kritisch. Hij zal zich ook geërgerd hebben aan het verontwaardigde en volledig naieve gehuilebalk van de Amerikaanse natie in de maanden na de aanslagen. Waarom wij? Een aanslag op vrijheid en democratie!
"Wake-up!', zegt Loach terecht!!!!

Frankrijk 4,5*: Mooi, alleen de ruzie vond ik wat onecht overkomen.

India 4*: Ook mooi kritisch, maar het acteren van de moeder was abominabel slecht.

USA 5*: Visueel mooi en origineel. Daarnaast mooi om de oude vakman Borgnine te zien!

Bosnië 3*: Beetje vlak, maar toch mooi eenvoudig.

Egypte 2,5*: Gedurft om een andere invalshoek te kiezen, maar het komt niet uit de verf.

Japan 4*: Typisch eigenzinnig Imamura. Mooi vakkundig gemaakt, maar ik zie de link met 9/11 ook niet zo?

Gemiddelde is 3,77 dus 4*

Na 'Muno no Hito' ook gezien te hebben durf ik wel te stellen dat dit een typische Takenaka-film is. Langzaam en zeer droogkomisch. Hij heeft hier leuk een aantal contrasterende koppen genomen in de hoofdrollen: Takenaka zelf, Akai, Tsukamoto en Nukumizu; als je ze alleen al in een rijtje naast elkaar zet moet je al lachen!

Grappig ook om de piepjonge Asano te zien in deze film. En inderdaad, net als in 'Muno no Hito' gebeurt er hier vrijwel niets en geen Hollywood Happy End, maar juist een geweldig droog einde! Gelukkig ben ik juist gek op dit soort films. Ik heb me dus weer zeer vermaakt.



Ja, de beweegredenenen hierachter blijven iedere keer een raadsel.

De hele discussie gevolgd en ik heb wat moeite met onderstaande uitspraken: (hoewel ik ieders mening respecteer en hoewel de onder geventilleerde meningen van de andere kant bekeken nou ook niet persé 'fout' zijn).



Hier ben ik het maar deels mee eens. Een film is inderdaad een film. Daarom krijgen veel oudjes ook van veel mensen een onvoldoende. Toch vind ik dat je oudere films wèl naar hun tijd moet beoordelen (als is het alleen maar extra credits voor 'originaliteit').
Een goed voorbeeld waar dat onontbeerlijk is, geldt voor 'The Great Dictator' van Chaplin (zie mijn commentaar aldaar!).
Ander goed voorbeeld zijn de films van Buster Keaton, die daarin stunts uithaalt die geen enkele stuntman tegenwoordig meer zou durven uitvoeren.



Dat technieken evolueren betekent niet meteen dat de films daardoor beter worden. Een goed verhaal en goede dialogen zijn vaak ook onontbeerlijk voor een goede film. Om een analoog voorbeeld te geven: kijk eens naar de snelle ontwikkeling van computergames. Tegenwoordig zien die er tig maal mooier uit dan de spelletjes die ik op mijn Commodore 64 speelde, maar sommige adventures van de Commodore zou ik minimaal even hoog raten dan die van nu. En van een simpel bordspel als 'schaken' zou je nu een flitsend uitziend computerspel kunnen maken, maar uiteindelijk blijft het toch gewoon schaken!



Iemand met een goed historisch besef kan de genialiteit in oude films wél beter naar waarde inschatten. Je leeftijd heeft daar niets mee te maken. Iets in het verleden kan in die tijd enorm goed gemaakt zijn met de middelen die men toen had. Als je jouw redenering bot doorvoert zouden schilderijen van de oude meesters ook maar niets zijn, want 'foto's van tegenwoordig kunnen veel mooier en scherper een landschap of stilleven vastleggen!'

De gemengde gevoelens zijn goed te begrijpen, want de film maakt inderdaad een enorme ommezwaai van luchtige komedie naar zwaar drama (met als hoogtepunt de zelfverbranding van één van de buurtbewoners !) Dat was allemaal even slikken, maar gelukkig ben ik dit soort vreemde plotontwikkelingen/genrewijzigingen inmiddels wel gewend van andere Aziatische films.

Zeker van het eerste gedeelte kon ik wel genieten en daar af en toe om grijnzen. De film ziet er ook mooi verzorgd uit en dat had ik niet verwacht, want dit is toch wel een B-film. Er wordt trouwens ook weer flink op los geslagen en gescholden. Die Korean (b)lijken toch een mepperig volkje en ook kinderen worden daarbij niet ontzien!

Uiteindelijk is er tòch (hoewel miniem) een happy end!

Deel 1 is beter, maar ik heb me toch weer vermaakt. Vreemd genoeg ben ik nog steeds geïntrigeerd na dit tweede deel. Bij mij werkt de formule dus, maar hopelijk blijkt het derde deel wel het laatste, want mijn geduld is eindig. Ik vind Friend ook erg irritant.

De film heeft wat van een detective, waarin je als kijker het idee ingegeven wordt dat jij naast de hoofdpersoon òòk de puzzel kunt oplossen, maar dat is natuurlijk niet zo.

Geinig vond ik de simpele toekomsthype-jes zoals de laserstring figures. Hierdoor kijkt de film lekker weg.

Hopelijk krijgen we een waardige clou....

Nou, ik vond het een spannende film die me in ieder geval nooit verveelde. Een beetje een Stephen King's "It" insteek. Maar met leukere suspense.

Inderdaad is het wel gaaf dat het gezicht van de Nemesis van Kenji niet wordt prijsgegeven. Het werkt in ieder geval voor mij, want ik ben benieuwd naar deel 2! (die vrees ik dan alleen maar kan tegenvallen, maar ja, wie weet?)

In ieder geval tig malen leuker dan de meeste Hollywood-crap.

Stilistisch adembenemend. Nu is überhaupt het uitzicht met Gong Li, Zhang Ziyi, Maggie Cheung èn Faye Wong (die ik nog niet kende) in deze film al mooi!

Moeilijker had ik het in het begin met het volgen van het verhaal, maar zoals ik hier net las, eigen schuld: 'in the Mood for Love' niet gezien! (maar dat gaat dan ook maar gauw gebeuren!).

Maar met een prachtig kleurgebruik, superbelichting en fijne muziek creëren meneer Wong en zijn discipelen wel een heerlijke sensuele sfeer. Ook de SF-beelden passen daar wat mij betreft prima in.



Mag ik een poging wagen? Mo li hua kai (Jasmine Women) van Yong Hou?? Zhixi (Suffocation) van Zhang Bingjiang? Of Avalon van Oshii??

Volgens mij niet. Ik heb meteen na afloop de eerste keer dat die gast naar het veld terugslenterde vergeleken met die keer op het einde (waar hij rent!). Grappig, want toen ik later het Koionbori-boekje las, las ik dat de recensent daar precies hetzelfde heeft gedaan! Het is een typische Kitano-truuk.

Dit soort droge humor is aan mij wel besteed. De kerel op de motor en 1 seconde later op de grond, de punks die de pompbediende en zijn liefje scheldend inhalen en bovenop een geparkeerde auto knallen. Schitterend!

De film deed met denken aan Sonatine (de strandscènes op Okinawa!) en qua droogkloterigheid en stilzwijgende personages aan de films van Aki Kaurismäki. Ook bij Aki Kaurismäki gezapig gedoe en dan inèèns (kort) actie!

Kitano zelf vind ik prima in zijn rol. Een enorme lul, maar toch vind je het klote als hij zo patsboem wordt afgeknald.

Gelukkig heb ik nog een aantal Kitano's om me op te verheugen!

Aparte, voor mij wat ongrijpbare film (mede doordat de ondertiteling af en toe ontbrak!) . Deed mij wel wat denken aan het werk van Godard.

Vrij uniek in deze Tsjechoslowaakse New Wave film is dat de hoofdpersoon een voormalig communistische havik is, maar in deze film tòch wordt afgebeeld als goed mens.

Zijn observaties van het gewone leven, mensen op straat, aan het werk, spelende, etcetera, zijn toch wel interessant om te aanschouwen en maakt het geheel; levendig.

De begeleidende jazzscore beviel me overigens erg goed!

Boeiend 'psychiatrisch' drama met veel plottwists. Weliicht erg interessant voor studenten psychiatrie?

Morita's aanpak doet wat denken aan de films van Yoshitaro Nomura en helemaal aan diens film 'Jiken'. De omlijstende muziek is minimaal, maar doeltreffend genoeg.

Het enige wat ik wat slecht vond uitgewerkt was de achtergrond van Kafuka en haar moeder? Dit leidde alleen maar af van het hoofdplot en kon er van mij uit worden gesneden.

Een opvallende rol in de film voor Ittoku Kishibe (´Birdman´) als giga-glibberige politieman.

Best een hippe niet-gecompliceerde film, waarmee men waarschijnlijk op het jonge (Koreaanse) publiek mikt. Sowieso eens een leuke variatie op het moordmysterie-genre.

Er zal zat op aan te merken zijn op dit filmpje, maar uiteindelijk is ie wel spannend en kijkt gewoon lekker vlot weg.

Hier zal vast wel een keer een Amerikaanse remake van komen (zucht).

Beide hoofdpersonen (hier op de poster) komen me ontzettend bekend voor. De film staat niet op imdb, dus ik kan niet eenvoudig opzoeken van waaruit ik ze zou moeten kennen. Irritant.

Na het zien van deze film hoop ik nu niet dat JIJ ook het slachtoffer van zo'n gek bent geworden! Want er is vast wat tussengekomen gezien de datum van je berichtje?

Jammer overigens dat het 73 i.p.v. 71 fragmenten zijn......heb ze geteld.

Maar toch weer een prima typisch Haneke film. Bevat een aantal zeer sterke scènes, zoals het al eerder gememoreerde telefoongesprek, of het snelle, zeer menselijke (letterlijk en figuurlijk) bidden van de geldloper. Het alledaagse (b.v. afbeelden van bijvoorbeeld de inhoud van de koelkast of dagelijkse rituelen als opstaan en ontbijten) is echt de kracht van Haneke.

Sorry, maar dit vind ik he-le-maal niks!

Je mixt wat concertregistraties door wat expliciete sexscènes heen en dat is het ineens een arthouse romantiek/muziek film?

Laat me niet lachen. Misschien een idee voor de Amerikaanse pornoscene??? Kunnen al die bimbo's ook eens over die rode lopers bij de Oscar-uitreikingen!

'....And the Oscar for best motion picture goes to:....................

'13 songs' by Beverly Jerkov!!!!!!

Nou? Toch wel, hoor! Voor Charlize (de mooiste vrouw sinds Grace Kelly!) 5*, maar voor de film/plot 0,5 en dan kom ik uit op 2,5 *

Kan me helemaal aansluiten bij de commentaren over het einde. Het verhaal kabbelt maar een beetje voort, maar blijft toch nog bezienswaardig genoeg om te blijven kijken.

Om je dan een beetje onthutst achter te laten over het abrupte slappe einde..........

Een krappe voldoende!

Mooie film en (nadat ik 'Még kér a nép' en 'Csillagosok, katonák' al eerder zag) typisch Jancsó.

Dus weinig dialoog en veel weidse shots van kale landschappen. Ik moet bekennen dat het geheel me het eerste uur wat verveelde, maar het simpele verhaal zoog me toch in zich op en gaanderweg ging ik toch sympathie voor de hoofdpersonen krijgen.

Mooie eenvoud.

Hippe Tsjechische film met best aardige (visuele) vondsten.

Jammer is dat de personages geen sympathie weten te winnen of ook maar enige diepte krijgen in dit vlakke verhaaltje. Tatiana Vilhelmová doet het nog aardig als naief dorpstutje dat naar de grote stad komt. Muchow vond ik daarentegen hèlemaal niks. Hij schijnt wel verantwoordelijk te zijn voor de begeleidende soundtrack, die toch zeker wel passend sfeervol is en gehoord mag worden.

Een raar (Oosteuropees homofoob?) einde ook trouwens: is Filip nu 'genezen' van zijn homofilie door Anna, moet ik dat eruit opmaken? WTF?

Een redelijk gevangenisdrama. Wel eens leuk om dit in Tsjechoslowakije te zien. Hier nu niet eens de valse bewakers en de 'goede' gevangenen en 'slechte' gevangenen, maar gewoon een registratie van hoe het er daar aantoeging.

Wel een tikkeltje moraliserend, maar dat blijft binnen de perken.

De eerste pakweg twintig minuten had ik niet gedacht dat ik hier ooit nog een voldoende voor zou geven, want het was allemaal een beetje van een suf Swiebertje niveau. Ik vond het ook vreemd dat distibuteur Bonton ook deze kinderfilm, naast vele Tsjechische kwaliteitsklassiekers, met Engelse ondertiteling heeft uitgegeven?

Maar dan wordt het toch af en toe wel flauw grappig met de eerst suppergladde en daarna weer erg plakkerige vloer. De echte beren stelen ook tussendoor wel de show met verbazingwekkende trucs, zodat je ècht af en toe je ogen uitwrijft om te kijken of het tòch niet een kerel in een berenpak is (soms wel overigens). Geïntergreerd in de film haalt de clown nog allerlei gymnastische staaltjes uit en zijn er best geinig John Lanting revue-achtige ontwikkelingen. Voor de kinderen van nu is de film misschien nog steeds wel te pruimen.

Hoewel de film inmiddels wel wat overjarig oogt is hij als tijdsdocument nog steeds wel aardig. Beren dit soort dingen laten doen zal zelfs in circussen bijna wel niet meer mogen, maar over de hier vertoonde staaltjes dierendressuur kun je nog wel verbazen.

Ondanks alle oudbakken motteballigheid moest ik toch zowaar af en toe hardop lachen en ik vind een voldoende daarvoor nog wel op zijn plaats.

Tja, het kon ook bijna niet misgaan, want sinds ik Ivanhoe zag als kind heb ik een zwak voor films en series over de Middleeuwen.

Een gelikt uitziende film van Vlácil. Net als in Marketa Lazarova mooie lokaties en wéér mooie requisieten. Maar qua mooiheid van de shots beduidend minder.

Het plot is wat lauw, maar goed te volgen en door de korte speelduur verveelt de film niet.

Op zich wel mooi, maar de film heeft inderdaad ook zijn manco's. Er zijn toch betere oorlogsdrama's in Tsjechië/Slowakije gemaakt. Zo was ik ook niet zo weg van die fade-to-black overgangen tussen de scènes. Verder vond het plot ook ietsepietsje ongeloofwaardig. Zo ziet Eliska Joza helemaal niet zitten als lover, vijf minuten later is ze helemaal hoteldebotel van hem?

Toch wel mooie beelden en een mooie, dromerige soundtrack.



Inderdaad, zo heeft Jaroslav Dusek in een soortgelijke rol als in 'Diveded We Fall'.

Als ze nou nog een autistische gehandicapte in de film hadden gestopt, dan hadden ze die Oscar misschien nog gewonnen?

Niet slecht, maar ook nergens bijzonder. Nou, ja, Emília Vášáryová ziet er wel weer smakelijk uit, maar ze is helaas wel constant gehuld in een soort zwart nonnenpak!

Opvallend pompeuze muziek (niet mijn smaak) en af en toe te lyrisch acteerwerk zijn wel de minnetjes van deze film. Plussen zijn de fotografie (best mooi van tijd tot tijd) en de locaties. Al met al door de korte duur nog best het aankijken waard.