Mug
Ingeschreven sinds 5 april 2004
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Mug. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Dellamorte Dellamore (1994)
Alternatieve titel: Cemetery Man, dinsdag 29 mei, 23:33 uur
stem geplaatst
Je Suis le Seigneur du Château (1989)
Alternatieve titel: I'm the King of the Castle, donderdag 24 mei, 20:05 uur
Ruwe diamant die langzaam maar zeker geraffineerd wordt bijgeslepen tot een prachtig geheel en een finale die naast uitermate vervreemdend toch ook wel op z'n plaats is.
De vraagtekens die Movsin plaatst bij de (of een) betekenis van de film kunnen vervangen worden door uitroeptekens. Want de film laat naadloos en genadeloos het verschil zien tussen de wereld (en interpretatie daarvan) van kinderen, en die van volwassenen. En meer valt er ook niet te ontdekken. Vaag/Onduidelijk??? Nee hoor, verre van. Veel fantasie heb je er echt niet voor nodig...
Tel hierbij op de prachtige locatie(s), een paar adembenemende speekseldruppende scenes en natuurlijk de bombastische muziek van Prokofiev om in sommige scenes de jeugdige sprookjesgevoelens extra te benadrukken. De waltz tussen moeder en zoon (terwijl de klok langzaam maar zeker naar een belangrijke eindtijd sluipt) is niet voor niets de balwaltz uit Cendrillon (Assepoester dus) waar de klok abrupt 12 uur slaat.
Adembenemende film waarbij helaas de 2 jonge hoofdrolspelers te 'gespeeld' overkomen; maar misschien is dat ook wel weer de bedoeling of mijn interpretatie als volwassene. 
Liberi Armati Pericolosi (1976)
Alternatieve titel: Young, Violent, Dangerous, maandag 21 mei, 23:26 uur
Alleraardigste exploitation / poliziottesco film uit de koker van Fernando Di Leo. Naast het veelvuldig bloedvergieten, gierende autobanden, blikschade en de nodige blote borsten van een softporno-ster, is het vooral een maatschappij-kritische film over verwende kids (gespeeld door volwassenen, but who cares) die zich doodvervelen en het begrip rondhangen ietsiepietsie te ruim interpreteren.
De boodschap wordt er wel heel erg ingepeperd, en komt niet over. Het praatje van politiechef Tomas Milian jegens de (single) ouders van de drie doerakken waar hij hen confronteert met 'de juiste opvoeding' en 'ouderliefde' zou ook kunnen passen in een Monty Python sketch... om nog maar te zwijgen van die boomtak die overduidelijk gemaakt is van plastic.
Raar genre, lekkere nonsens geweldscenes die afgewisseld worden met maatschappij-kritische noten à trop serieux...
Bataille du Rail, La (1946)
zondag 20 mei, 22:38 uur
Indrukwekkende mengelmoes van cinema vérité danwel neo-realisme (inderdaad). Een hommage aan het Franse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog, in het bijzonder het personeel (top + bottom) van de Franse Spoorwegen. Geportretteerd door de helden zelf, om het belang van deze film alvast in een historisch perspectief te plaatsen.
Allereerst laat de zwartwit-film in geuren en kleuren zien op welke manieren de Spoorwegen vluchtelingen helpen via verstopplekjes voor personen en belangrijke documenten. En sabbotage-acties in het logistieke centrum. Al snel verplaatst het perspectief van de film naar 1 belangrijke actie, namelijk de rol van de Spoorwegen inzake D-Day. Deze grootschalige sabbotage-actie wordt dunnetjes overgedaan, en is naast geestig ook fascinerend. Zeker ook qua beelden. Wat is het toch lekker om zo'n 10 locomotieven van een brug te zien denderen!!
Pippo spreekt nog over een hamer en sikkel op het eind. Niet gezien overigens, maar het zou me niks verbazen. Overigens ademt La Bataille du Rail sowieso Sovjet-cinema uit. Prachtige close-ups van gezichten, of een klein gedetailleerd shot naar iets kleins, en natuurlijk de vele shots van de hemelblauwe lucht met hier en daar een wolkje als er weer iets gebeurt wat het daglicht niet kan verdragen. De executie-scene is wellicht een perfect voorbeeld hiervan, een scene die door merg en been gaat, en het kameraadschap nog eens extra benadrukt.
Fascinerend schouwspel met hier en daar wat flaws (de ongeinspireerde dubbing van de Duitsers) en de poging om wat clowneske personages in het verhaal te weven die er gewoon niet thuis horen.
Een van de grotere prijswinnaars in Cannes, niet onverdienstelijk.
Avere Vent'anni (1978)
Alternatieve titel: To Be Twenty, maandag 14 mei, 23:11 uur
Film die haar bekendheid geniet door het 'verboden' slothoofdstuk. Het publiek vond het maar niks, dus werd de film binnen een week uit de zalen gehaald, werd het einde in de gehaktmolen gestopt en werd de rest verknipt tot een rare volgorde, zodat de film een nieuw leven ging leiden als een ordinaire seventies sekskomedie waar het publiek juist niet genoeg van kreeg.
Beide versies zijn te bewonderen op dvd, incl. documentaire over de film, waar Di Leo zijn exploitation films verdedigt als vrouwvriendelijke films. Daar valt over te twisten, en dat zal ook wel de bedoeling zijn.
De prent moet het vooral hebben van de twee dames die helemaal in hun element zijn. Blondine Gloria Guidi is mysterieus, bloedmooi, en 'gewillig'. Ze laat zich helemaal meesleuren door de temperamentvolle Lilli Carati, die mij weer een beetje deed denken aan die andere Italiaanse schone uit mijn jeugdjaren - jaja, Sabrina.
Avere Vent'anni is overigens niet alleen een foute sekskomedie met een bevreemdend slotstuk. Er zit waarempel een hoogstaande (jazeker) scene in waar de twee dames eens niet uit de kleren gaan en de geschiedenis van hun personages vertellen in de camera.
De film is te beschrijven als opmerkelijk curieus, furieus en een tikkeltje serieus.
Spice Girls: Giving You Everything (2007)
Alternatieve titel: De Spice Girls Vertellen Hun Verhaal, maandag 14 mei, 11:41 uur
stem geplaatst
Uomini si Nasce Poliziotti si Muore (1976)
Alternatieve titel: Live like a Cop, Die like a Man, dinsdag 8 mei, 23:11 uur
Getriggerd door de titel van deze documentaire, kwam ik al snuffelend door de rekken van de cultvideotheek dit filmpje tegen. Ach, laat ik dan maar eens in het wereldje stappen van het subgenre 'poliziottesco'.
De openingsscene (jaja, 10 minuten lang gecross en gestunt op motoren) mag er wezen, en is ook het absolute hoogtepunt van de film. Daarna zien we veelal kwajongensstreken (niet altijd met een knipoog), blote borsten van een Zweedse blondine, en iets met een oog dat voor de bioscoop-release er al uit geknipt moest worden omwille de tere zieltjes.
Kortweg gezegd een gewelddadige slapstickfilm die garant staat voor aardig vermaak, en zeker smaakt naar meer binnen dit genre.
Curieus: aanvankelijk hadden de twee protagonisten, die echt alles samen doen in de film, ook een oogje op elkaar. Dat ging blijkbaar te ver... waardoor de ontelbaar vele verwijzigingen naar hun extreme heteroseksuele losbandigheid té hilarisch voor woorden zijn.
Inferno, L' (1911)
Alternatieve titel: Dante's Inferno, zondag 29 april, 15:40 uur
stem geplaatst
Kurenai no Buta (1992)
Alternatieve titel: Porco Rosso, zaterdag 28 april, 13:01 uur
stem geplaatst
Première Passion (2010)
Alternatieve titel: First Passion, zondag 8 april, 18:49 uur
stem geplaatst
Horton Hears a Who! (2008)
Alternatieve titel: Dr. Seuss' Horton Hears a Who!, zaterdag 7 april, 23:06 uur
stem geplaatst
Shtikat Haarchion (2010)
Alternatieve titel: A Film Unfinished, zaterdag 7 april, 13:39 uur
stem geplaatst
Gedo Senki (2006)
Alternatieve titel: Tales from Earthsea, donderdag 5 april, 20:46 uur
stem geplaatst
Shutter Island (2010)
woensdag 4 april, 19:18 uur
stem geplaatst
Raeis Jomhur Mir Qanbar (2005)
Alternatieve titel: President Mir Qanbar, maandag 2 april, 22:28 uur
De overeenkomsten met Don Quichote en z'n 'trouwe' knecht Sancho Panchez zijn frappant, en jawel, hilarisch. Wanneer grijsaard Mir Qanbar of van z'n fiets valt of uitermate ongelukkig op z'n bips valt na een dollemansrit op een muilezel, weet je niet of je moet huilen of lachen.
Maar dat is niet alles. De filmmakers weten de juiste toon te raken, en met respect om te gaan met de oude man. Het verwijt dat het een 'Man Bijt Hond'-achtig lange reportage is, wordt teniet gedaan door de vele onderonsjes tussen filmmakers en protagonist 'of het nu wel verstandig is om dit te laten zien in de documentaire'. Dat er in veel shots de microfoon prominent boven in beeld hangt is er soort samenzwering tussen de amateuristische filmmakers en de amateuristische (let's be honest) presidents-wannabe-kandidaat.
De droogkomische noot is ook duidelijk te vinden in de opzet van de documentaire en broodnodige trucjes. Een minutenlange revue van 'luxe voorwerpen uit President Mir Qanbars huis' lukt bij mij luidkeels gelach te ontluiken.
Hoog must-see gehalte. Prädikat wertvoll zoals ze dat zo mooi weten te omschrijven bij onze oosterburen...
Grande Hotel (2010)
maandag 2 april, 10:36 uur
stem geplaatst
Inferno (1980)
Alternatieve titel: Dario Argento's Inferno, maandag 2 april, 10:32 uur
stem geplaatst
4 Little Girls (1997)
maandag 2 april, 10:26 uur
Behoorlijk indrukwekkend. Echter, Spike Lee komt met zoveel personen/verhalen op de proppen in een te rap tempo waardoor hij de kijker geen tijd gunt om het een en ander te 'verwerken'. De balans is erg zoek. Het lijkt wel alsof de documentaire puur gemaakt is voor degenen die reeds weten wat er allemaal precies is gebeurd en de geschiedenislesjes w.b. de strijd van 'the blacks' jegens het separatisme moeiteloos kunnen opzeggen. Voor de gemiddelde know-not wordt het een 100 minuten 'spektakel' waarbij je je aandacht niet mag laten verslappen.
Persoonlijke smaak: ik houd er toch wel van om hier en daar even een rustpunt in een docu te krijgen om alles even te laten bezinken.
Desalniettemin een respectvol stukje 'zwarte' geschiedenis die de juiste snaar weet te raken. Het interview met George Wallace was inderdaad bizar, had van mij er wel uit mogen worden gelaten. Die man had ze al niet op een rijtje, maar nu was hij echt medisch gezien al te ver heen qua seniliteit.
