timbo_
Ingeschreven sinds 31 maart 2004
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van timbo_. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Hodejegerne (2011)
Alternatieve titel: Headhunters, dinsdag 28 februari, 23:36 uur
Waarschijnlijk de meest aparte film die ik de laatste maanden gezien heb. Hodejegerene begint nog relatief rustig maar explodeert vanaf het moment dat de hoofdrolspeler in de problemen komt nadat hij de verkeerde man, in dit geval Clas Greve, bedriegt. Wat volgt is een achtbaanrit vol bruut geweld en een flinke dosis zwarte humor die me in het hilarische middenstuk nog het meest deed denken aan een pijnlijk realistische filmische bewerking van Tom en Jerry. Ontzettend ongeloowaardig maar van begin tot eind hoogst vermakelijk.
Pina (2011)
maandag 27 februari, 19:02 uur
Veel positiefs over deze dansfilm gehoord en daarom zonder verdere voorkennis aan deze film begonnen. En ik moet zeggen Pina is zware kost. Nu ligt dat vermoedelijk vooral aan mijzelf. De moderne danskunst is een kunstvorm die niet zo aan mij besteed is en aangezien Pina voor 90% uit dans bestaat lag verveling bij momenten op de loer. Die momenten waren er ook absoluut. Veel stukken dans duren me te lang en weten niets anders dan vervreemding in me op te roepen. Ik zie het verhaal of de gedachte achter de diverse choreografieën niet en het raakt me simpelweg niet.
Dat ik desondanks zonder tegenzin de film heb afgekeken zegt ook wel iets. Want hoewel Pina veel in zich heeft dat met niet bevalt, heb ik toch regelmatig met bewondering zitten kijken naar dit dansfestijn. De vormgeving, locaties en geslaagde visuele vondsten voegen bovendien echt iets toe. Pina bleek uiteindelijk niet voor mij weggelegd als geheel, maar desondanks is Pina een eerbetoon geworden aan de inmiddels overleden Pina Bausch dat er zijn mag. Haar dansgezelschap weet op mooie wijze duidelijk te maken wat haar zo bijzonder maakte en vooral de dansscènes buiten het theater wisten zelfs mij met enige regelmaat te raken. En dat is een prestatie op zich. Ik kom uiteindelijk uit op een nipte voldoende maar liefhebbers van moderne dans kunnen er moeiteloos twee punten bij optellen.
Margin Call (2011)
maandag 27 februari, 18:23 uur
Overdonderend. Beetje ondergesneeuwde film, maar wat is Margin Call goed. Een weergaloos inkijkje in de wereld van de graaiende banken en bankiers. Een cultuur waarin lange werkdagen, bonussen, drank en vrouwen een grote rol spelen, maar waarin maar één ding echt telt: Geld! Morele dilemma's, principes, ethiek, ze worden stuk voor stuk zonder veel moeite aan de kant geschoven.
Buiten de fascinerende weergave van dit wereldje heeft Margin Call ook nog eens een cast om van te watertanden. Paul Bettany, Zachary Quinto en Demi Moore zijn allen uitstekend. En als Jeremy Irons, Kevin Spacey, Stanley Tucci en de relatieve onbekende Simon Baker elkaar verbaal te lijf gaan, weet je meteen weer hoe echt goed acteerwerk er uitziet. Hulde voor regisseur J.C. Chandor voor het bij elkaar krijgen van deze groep acteurs en eveneens hulde voor zijn voortreffelijke script.
Het maakt van Margin Call een acteursfilm van hoog niveau die mij meermaals deed denken aan Glengarry Glen Ross. Bepaald geen verkeerde film om mee vergeleken te worden, dunkt me. En dan is Margin Call zelfs nog een stukje beter.
Hugo (2011)
maandag 27 februari, 18:16 uur
Gemengde gevoelens over Hugo. Al begon de film nog zo betoverend mooi. Het eerste 3D shot is een kunststukje op zich en zet meteen de toon voor een avontuurlijke familiefilm. Ook de personages zijn stuk voor stuk op hun plek in deze film en vooral de bijrollen van Kingsley en Lee vergroten de bijna sprookjesactige sfeer nog eens extra.
In het tweede deel neemt Scorsese echter wat afstand van het personage Hugo en zijn belevenissen. De film wordt minder de familiefilm die hij was en wordt meer en meer een buitengewoon mooi gemaakt filmgeschiedenisles. Fantastisch voor de cinefielen onder ons maar de film wordt er niet beter op. Ingezette verhaallijnen worden niet afgerond en Scorsese verliest zich in zijn hommage aan de Franse pioniers van weleer.
Het liet bij mij toch een beetje een nare bijsmaak achter omdat hij gevoel dat er veel meer in had gezeten overheerst. Wat overigens niet wegneemt dat Hugo een meer dan aangename film is die er werkelijk oogverblindend mooi uitziet.
Voor een uitgebreidere recensie zie Tim's Filmblog - filmmad.wordpress.com
Extremely Loud & Incredibly Close (2011)
maandag 27 februari, 18:16 uur
Vreemd dat mensen dit een kinderfilm noemen. Is geen seconde in me opgekomen. Zoals ik hier al eerder schreef is het boek van Safran Foer een mijn persoonlijke favorieten. De trailer en de uitblijvende prijzenregen deden me het ergste vermoeden. Ik ben dan ook erg blij te kunnen zeggen dat de film me 100% meeviel. Sterker nog ik vond hem zelfs meer dan behoorlijk.
Het begint al met het plot. De zoektocht van een jongen naar een kluis of deur waar de sleutel van zijn vader op past. Een zoektocht die in de praktijk overigens veel meer een zoektocht naar Oskar zelf en zijn vader is, dan een zoektocht naar een kluis of iets dergelijks. Een ontroerende ontdekkingstocht waarbij een aantal scenes toch wel indruk maakten. Ook indruk maken Thomas Horn als Oskar van Max von Sydow in een bijrol. De relatie tussen de twee is ook het mooiste en best uitgewerkte stuk van de film.
Natuurlijk vallen er ook wel wat dingen aan te merken op de film. Oskar was in het boek een personage dat vooral fascineerde door zijn prachtig beschreven gedachtekronkels. Iets wat moeilijk blijkt te vertalen naar het wittte doek. Het wordt wel geprobeerd met voice-overs maar de impact van het boek wordt nooit geevenaard. Ook is de film niet op alle punten even subtiel maar storen deed mij dat niet. Extremely Loud & Incredibly Close is wat mij betreft tegen alle verwachtingen in een prima geacteerde en mooie drama geworden die ik zeker niet als een kinderfilm zou bestempelen.
Beginners (2010)
vrijdag 24 februari, 10:53 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren
Until Death (2007)
zondag 19 februari, 9:21 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren
Gladiator (2000)
dinsdag 14 februari, 20:04 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren
Tinker Tailor Soldier Spy (2011)
maandag 13 februari, 15:19 uur
De film met de coolste titel en de beste cast van 2011, dat stond vooraf al vast. Maar Tinker Tailor Soldier Spy blijkt daarnaast ook nog eens een geweldige film. Om maar met die cast te beginnen. Ongelofelijk hoeveel fantastische acteurs er in deze film meespelen. Iedere Britse acteur van naam speelt wel een rol in deze John le Carré verfilming. En waar een dergelijke cast met enkel grote namen vaak afleidt is dat hier totaal niet het geval. Gary Oldman is als hoofdrolspeler George Smiley de absolute topattractie van Tinker Tailor Soldier Spy maar ook Ciarán Hinds, Toby Jones, Colin Firth, David Dencik, Mark Strong, Tom Hardy en John Hurt maken indruk.
Daarnaast is het een verademing om te zien dat regisseur Tomas Alfredson vertrouwen toont in de kijker. Geen uitleggerige dialogen in Tinker Tailor Soldier Spy, maar een lastige puzzel, over de zoektocht naar een mol binnen de Britse geheime dienst, structureel 'The Circus' (een personage op zich) genoemd, die zich langzaam ontvouwt en waarbij opletten een absolute must is. Als Tinker Tailor Soldier Spy dan ook nog op weergaloze wijze het troosteloze Engeland van de Koude Oorlog op het scherm weet te toveren, blijft er werkelijk niets te klagen over.
War Horse (2011)
donderdag 9 februari, 22:31 uur
Wat een bittere, bittere teleurstelling. De jeugdroman Oorlogspaard behoorde als kind tot mijn favoriete boeken en War Horse beloofde met Spielberg aan het roer dan ook op zijn minst een goede film te worden. Helaas slaat Spielberg met War Horse de plank op vele fronten mis. Het begint al met de erbarmelijke cast. Ik kan me maar weinig grote films heugen waarbij een zo weinig charismatische en matige acteur de hoofdrol speelt. Als dan ook nog menig bijrol matig is ingevuld, blijft er op acteergebied maar weinig meer over.
Toch stopt de kritiek daar niet. Het gegoochel met talen is een verschrikking. Spielberg krijgt het voor elkaar om zijn Duitse of Franse personages oorlogscommando's in hun moedertaal te laten roepen, waarna ze zich omdraaien en verder praten in het Engels. Ook is het pijnlijk om te zien dat de man die een nieuwe standaard zette als het ging om het filmen van oorlogsscenes, de oorlog dit keer zo plichtmatig toont.
Maar het allerergste is nog wel het gebrek aan gevoel. Het paard uit de titel weet nog wel medeleven op te roepen de mensen waarmee hij in contact komt doen dat nooit en zijn volkomen inwisselbaar. Daardoor slaagt Spielberg erin dit op papier zo meeslepende verhaal over een paard in de Eerste Wereldoorlog om te toveren tot een vlakke familiefilm. Een familiefilm die weliswaar makkelijk wegkijkt, er prachtig uitziet en nooit verveelt maar die de kijker niet weet te raken en waarbij de minpunten zo zwaar wegen, dat er niet meer dan een hele nipte voldoende inzit.
Little Voice (1998)
Alternatieve titel: The Rise and Fall of Little Voice, woensdag 8 februari, 20:09 uur
stem geplaatst
Help, The (2011)
zaterdag 4 februari, 20:31 uur
stem geplaatst
Descendants, The (2011)
woensdag 1 februari, 0:55 uur
Had eigenlijk niet al te hoge verwachtingen. Een redelijk standaard verhaal en Clooney in de hoofdrol ik dacht wel te weten wat ik kon verwachten. Dat kwam ook allemaal wel uit waardoor ik extra verbaasd was dat The Descendants me toch zo raakte. Belangrijkste reden daarvoor is denk ik toch Payne. Moeiteloos weet hij humor en drama te combineren zonder dat hij gaat voor het grote gebaar en het opgeklopte sentiment.
Een andere reden is de cast. En dan niet zoals ik verwachtte George Clooney maar zijn filmdochter Shailene Woodley is de absolute ster van The Descendants wat mij betreft. Erg knap zoals zij verdriet, woede en de drang om verder te gaan met haar leven verenigd in haar personage Alexandra.
The Descendants is dan ook een klein en intiem drama dat het hart op de goede plaats heeft. Enige minpuntje is wat mij betreft dat de film er richting einde voor kiest om de scherpe randjes wel heel erg af te vlakken. Jammer maar als je dan eindigt met zo'n ontzettend mooie slotscene dan doet dat ook ineens een stuk minder pijn.
Voor uitgebreide recensie zie Tim's Filmblog - filmmad.wordpress.com
Shame (2011)
woensdag 1 februari, 0:54 uur
Wauw, wat een film. Nooit eerder heb ik zo briljant een verslaving naar film vertaald zien worden. Nu had ik wel al gerekend op geweldig acteerwerk wat ik niet had verwacht was dat Shame zoveel memorabele scenes zou bevatten. Het begint al met de fantastische openingsscene in de metro. Het spel van jager en prooi gespeeld wordt begeleid door de sublieme soundtrack of de New York New York scene met Mulligan. Pareltjes die van Shame cinema maken zoals cinema bedoeld is.
En wat is Fassbender goed zeg. Onbegrijpelijk dat hij niet genomineerd is voor de Oscar voor beste hoofdrol. Had hem van mij zelfs mogen winnen. Ook mooi het gebrek aan antwoorden. Veel vragen blijven over de film hangen en je mag zelf invullen hoe de twee zijn geworden zoals ze zijn geworden. Nee, ik kan nu al met zekerheid zeggen dat Shame mijn eindejaars top 10 zal halen.
Voor nog meer lof Tim's Filmblog - filmmad.wordpress.com
