timbo_
Ingeschreven sinds 31 maart 2004
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van timbo_. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Moneyball (2011)
zaterdag 31 december 2011, 18:05 uur
stem geplaatst
Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011)
vrijdag 30 december 2011, 0:47 uur
Wat een teleurstelling. Had gehoopt op een waardige voortzetting van de Mission Impossible reeks maar het werd de slechtste Mission Impossible tot nu toe. Ik rekende op een heuse popcornfilm waarbij technische snufje en duizelingwekkende actie elkaar in rap tempo opvolgden. Die kreeg ik ook, maar jammer genoeg kreeg ik er ook nog iets bij: humor. Of beter gezegd, iets wat daarvoor door moest gaan. Wat een infantiel gedoe. Echt, wie heeft bedacht dat Simon Pegg een welkome aanvulling zou zijn voor het Mission Impossible-team moet direct ontslagen worden (een grotere miscast is nauwelijks denkbaar). Nu heeft de Mission Impossible reeks nooit uitgeblonken in geloofwaardigheid, maar de film wist de kijker in ieder geval nog zo ver te krijgen dat hij er in meeging. Dat is door de aanwezigheid van de stuntelende Simon Pegg definitief voorbij. Doodzonde, want de actiescenes waren weer van absolute topklasse.
Shop around the Corner, The (1940)
zondag 25 december 2011, 0:20 uur
stem geplaatst
King's Speech, The (2010)
zondag 25 december 2011, 0:19 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren
Queen: Days of Our Lives (2011)
Alternatieve titel: A Certain Band Called Queen, dinsdag 20 december 2011, 14:14 uur
Ik ben niet opgegroeid met Queen. Ik ken de nummers wel, maar de band en met name frontman Freddie Mercury hebben nooit een onuitwisbare indruk op me gemaakt. Voor mij was de documentaire Queen: Days of Our Lives daardoor een echte eye opener. De ups en downs van de band, Freddie Mercury, het commentaar van Brian May en Roger Taylor, de waanzinnige concertbeelden en de indrukwekkend momenten rondom het overlijden van Mercury, maken van deze docu een fascinerend inkijkje in veertig jaar Queen. Een absolute aanrader voor iedere muziekliefhebber al is het maar om het ontstaan van Bohemian Rhapsody en We Will Rock You nogmaals mee te maken. Ik meende dat Senna de beste documentaire van 2011 was, maar na het zien van Queen: Days of Our Lives ben ik daar niet meer zo van overtuigd.
Warrior (2011)
maandag 19 december 2011, 21:34 uur
Het enige wat het filmjaar 2011 nog miste was een echt goede mainsteamfilm. Blijkbaar was die er wel maar had ik hem alleen even gemist. Warrior is namelijk imponerend. De plot, over twee broers die tegenover elkaar belanden in een martial arts toernooi, is weinig vernieuwend, maar de uitwerking feilloos. Regisseur Gavin O'Connor weet er voor te zorgen dat cliché's niet storen en haalt het beste uit zijn cast. Joel Edgerton en vooral de meesterlijke Tom Hardy zijn grandioos als de twee broers. De verbale confrontatie tussen het duo op het strand is zelfs een ware cursus hogeschoolacteren.
Ook de bijrollen zijn uitstekend. Nick Nolte laat als de vader van de broers nog maar eens zien het acteren nog lang niet verleerd te zijn en zelfs House hulpje Jennifer Morrison is prima op haar plaats. Daarnaast zijn ook de lekker rauwe vechtscénes een lust voor het oog. O'Conner weet met Warrior een standaard verhaal om te turnen tot een meeslepend drama boordevol goed geregisseerde actie. Het maakt van Warrior met afstand de beste mainstreamfilm van 2011.
Midnight in Paris (2011)
maandag 19 december 2011, 14:32 uur
Het fenomeen Woody Allen. Ieder jaar komt hij met een nieuwe film. En ondanks de talloze missers door de jaren heen, komt er altijd weer een moment dat een Woody Allen film wel de moeite waard is. De laatste jaren is de cineast sowieso weer op dreef en Midnight in Paris is daarop geen uitzondering. Allen weet op lichtvoetige wijze het Parijs van de jaren twintig tot leven te wekken, met alle grootheden die daarbij horen. Het zijn ook deze bijrollen (Picasso, Hemingway, Dali, Fitzgerald, Buñuel enz) die de grootste attractie van de film vormen, al slaat Allen er wel rijkelijk in door. Midnight in Paris zal me niet lang bijblijven maar is desondanks een bijzonder vermakelijk tussendoortje met rake dialogen en Parijs op zijn mooist.
Jodaeiye Nader az Simin (2011)
Alternatieve titel: A Separation, maandag 19 december 2011, 12:28 uur
Wauw! Iran staat bij mij nu niet meteen bekend als een geweldig filmland maar dat er wel degelijk pareltjes vandaan komen bewijst A Separation. Een ijzersterk drama met een onovertroffen script dat op weergaloze wijze laat zien hoe de kleinste leugens en misverstanden kunenn lijden tot een conflict van immense proporties. Het knapste is nog wel hoe regisseur Asghar Farhadi voor iedere beslissing en ieder personage begrip weet te kweken. A Separation is daardoor een film geworden zonder goed of fout, een prestatie op zich. A Separation is een eerlijk drama dat ook nog de Iraanse maatschappij op ragfijne wijze weet te ontleden. Maar ook voor wie dat niet opmerkt of interesseert is A Separation een meesterwerkje.
Another Earth (2011)
maandag 19 december 2011, 12:27 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Het uitgangspunt van Another Earth doet vermoeden dat we hier te maken hebben met een hardcore science-fiction film maar niets blijkt minder waar. Veel meer is Another Earth een film over twee mensen wiens leven onlosmakelijk is verbonden door een noodlottig auto-ongeluk. Het levert een ingetogen en puur drama op, dat op de achtergrond speelt met fascinerende filosofische vragen. Een aanrader al is het maar vanwege het acteerwerk van Brit Marling en William Mapother.
50/50 (2011)
maandag 19 december 2011, 12:27 uur
Indrukwekkende film over de 27-jarige Adam (Joseph Gorden-Levitt) wiens leven van de ene op de andere dag verandert door de diagnoase kanker. Ondanks het zware onderwerp is 50/50 geen zware film geworden. Vooral dankzij Seth Rogen die, als Adams beste vriend Kyle, zorgt voor de luchtige momenten. Rogen slaagt er echter niet in om zijn personage diepgang mee te geven. Je mist bij zijn personage empathie waardoor zijn voortdurende grappen bij momenten misplaatst aanvoelen.
Anna Kendrick weet als therapeute van Adam gelukkig wel te overtuigen. Ook zij dreigt in eerste instantie wat karikaturaal weergegeven te worden maar Kendrick weet dat gevoel gelukkig al snel weg te nemen. Absolute ster van de film is echter Joseph Gordon-Levitt. Op indrukwekkende wijze slaagt hij er in om de jonge kankerpatiënt die alle stadia van zijn ziekte doorloopt gestalte te geven. Het maakt van 50/50 een indrukwekkende film over kanker die zichzelf wel serieus neemt maar nooit doorslaat in emotie en zwaar drama.
Charlie St. Cloud (2010)
zondag 18 december 2011, 14:32 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren
Melancholia (2011)
vrijdag 16 december 2011, 15:46 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Teleurstellend. Het vorige week tot de beste Europese film van 2011 uitgeroepen Melacholia wist mij niet te raken. Het basisgegeven is redelijk interessant maar ook erg afstandelijk uitgewerkt. Daar komt nog eens bij dat meeleven met het hoofdpersonage onmogelijk is. Kirsten Dunst neemt als de depressieve Justine continu vreemde en onlogische beslissingen waardoor het al snel een film wordt die er weliswaar prachtig uitziet maar er niet in slaagt de kijker te raken. De goedkope truc waarmee Von Trier aan het eind probeert om het te doen lijken alsof het noodlot alsnog kan worden afgewend, is zelfs Von Trier onwaardig en neigt naar effectbejag. Gelukkig is er nog het laatste kwartier.
Flickan Som Lekte med Elden (2009)
Alternatieve titel: Millennium 2: De Vrouw Die met Vuur Speelde, donderdag 15 december 2011, 10:53 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren
Tree of Life, The (2011)
woensdag 14 december 2011, 22:12 uur
Ik ben nooit zo’n fan geweest van Terence Mailick. Dat is ook één van de redenen waarom ik deze veelbesproken film nog steeds niet gezien had. The Tree of Life bleek uiteindelijk echter een zeer welkome verrassing. Cinematografisch is de film meesterlijk. Over ieder shot is nagedacht en of het nu gaat om een vrouw die de was op hangt of een veld zonnebloemen, alles ziet er even mooi uit.
En daar waar Malick me in het verleden nooit wist te raken met zijn personages, lukt dat nu wel. Brad Pitt is indrukwekkend als de vader die zijn zoons op harde wijze probeert voor te bereiden op het leven. Jessica Chastain doet niet onder als de liefdevolle moeder en ook de drie kinderen maken grote indruk. Er is nog meer dan genoeg wat ik niet begrijp na een eerste keer The Tree of Life, maar wat ik wel weet is dat zojuist een werkelijk adembenemend mooie film heb gezien over een opgroeiende jongen waarin zo ongeveer alle grote thema’s van het leven op natuurlijke wijze voorbijkomen. Pretentieus? Het zal best. Maar dit keer loop ook ik weg met Malick.
Pina (2011)
dinsdag 13 december 2011, 17:37 uur
Veel positiefs over deze dansfilm gehoord en daarom zonder verdere voorkennis aan deze film begonnen. En ik moet zeggen Pina is zware kost. Nu ligt dat vermoedelijk vooral aan mijzelf. De moderne danskunst is een kunstvorm die niet zo aan mij besteed is en aangezien Pina voor 90% uit dans bestaat lag verveling bij momenten op de loer. Die momenten waren er ook absoluut. Veel stukken dans duren me te lang en weten niets anders dan vervreemding in me op te roepen. Ik zie het verhaal of de gedachte achter de diverse choreografieën niet en het raakt me simpelweg niet.
Dat ik desondanks zonder tegenzin de film heb afgekeken zegt ook wel iets. Want hoewel Pina veel in zich heeft dat met niet bevalt, heb ik toch regelmatig met bewondering zitten kijken naar dit dansfestijn. De vormgeving, locaties en geslaagde visuele vondsten voegen bovendien echt iets toe. Pina bleek uiteindelijk niet voor mij weggelegd als geheel, maar desondanks is Pina een eerbetoon geworden aan de inmiddels overleden Pina Bausch dat er zijn mag. Haar dansgezelschap weet op mooie wijze duidelijk te maken wat haar zo bijzonder maakte en vooral de dansscènes buiten het theater wisten zelfs mij met enige regelmaat te raken. En dat is een prestatie op zich. Ik kom uiteindelijk uit op een nipte voldoende maar liefhebbers van moderne dans kunnen er moeiteloos twee punten bij optellen.
Ides of March, The (2011)
maandag 12 december 2011, 17:56 uur
Begin George Clooney steeds meer te waarderen als regisseur van poltieke thrillers. Na het meesterlijke Good Night and Good Luck schiet hij met The Ides of March weer raak. Clooney zelf speelt de rol van één van de kandidaten maar de hoofdrol in The Ides of March is, alweer, weggelegd voor Ryan Gosling. Toch wel één van de absolute sterren van 2011. The Ides of March weet een fascinerend politiek spel, grandioos acteerwerk over de gehele linie met glansrollen voor Phillip Seymour Hoffman en Paul Giamatti en een minder geslaagd subplot tot een uitstekend geheel te maken. Helaas wordt dit subplot alsmaar belangrijker naarmate de film vordert waardoor het geweldige eerste (politieke) uur het hoogtepunt van de film blijft.
Moon (2009)
dinsdag 6 december 2011, 18:30 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren
Celda 211 (2009)
Alternatieve titel: Cell 211, dinsdag 6 december 2011, 18:29 uur
stem geplaatst
Hævnen (2010)
Alternatieve titel: In a Better World, zondag 4 december 2011, 17:53 uur
stem geplaatst
Ramona and Beezus (2010)
zaterdag 3 december 2011, 19:42 uur
stem geplaatst
Up in the Air (2009)
zaterdag 3 december 2011, 13:50 uur
Het lijkt er sterk op dat ik in de eerste maand van het nieuwe jaar de beste film van 2010 al heb gezien. Up in the Air is namelijk een niets minder dan briljante film over eenzaamheid, geluk, liefde en .... vooral vliegen. Up in the Air vertelt het verhaal van Ryan Bingham. Een man wiens baan het is om mensen te ontslaan en die daarvoor ruim 300 dagen per jaar het hele land doorvliegt. George Clooney speelt deze van zijn sociale isolement genietende Bingham, en doet dat weergaloos. Vooral in het eerste uur als cynisme en egoisme zijn belangrijkste karaktereigenschappen zijn, is het ademloos genieten van deze masterclass acteren. In het tweede deel boet de film heel even een klein beetje aan kwaliteit in. Het verhaal wordt iets te voorspelbaar maar een kniesoor die daarover valt. Up in the Air is simpelweg een modern meesterwerk met glansrollen voor Clooney en Vera Farmiga, fantastische dialogen en een grappig maar ontroerend verhaal. Kortom iedereen zo snel mogelijk naar de bioscoop voor deze op zeker Oscarwinnende film.
4,5*
Rafle, La (2010)
Alternatieve titel: The Round Up, zaterdag 3 december 2011, 13:50 uur
Opvallend dat tegelijkertijd met het boek Haar naam was Sarah deze film uitkomt. Want eigenlijk is het onderwerp exact hetzelfde. De Franse deportatie in 1942 van duizenden Joodse kinderen. Het grote voordeel dat deze film heeft zijn de twee hoofdrolspelers. Met Jean Reno heeft La Rafle één van de beste Franse acteurs uit de laatste twintig jaar in de gelederen. Daarnaast heeft de film met de wederom imponerende Mélanie Laurent één van de grootste acteertalenten van het moment in haar midden. Die combinatie zorgt er samen met het indrukwekkende, heftige maar bij mij momenten ook zeker mooie verhaal voor dat La Rafle. op de valreep nog binnenkomt in mijn top 10 van beste films uit 2010.
