JJ_D schreef:Filmkriebel schreef:
(quote)
Ik geloof juist dat Benjamin, omwille van zijn "aandoening", heeft leren proeven van het leven zoals het komt. "
You never know what's coming for you", zegt zijn pleegvader nadat hij een stuk uit Shakespeare's
'Henry VI' heeft geciteerd, en dat beseft Benjamin ook. Daarom staat hij, ondanks zijn eeuwige verlangen (
zuivere liefde, wat is daar verkeerd of "eng" aan?) naar Daisy, verwachtingloos in het leven.
De wereld van Benjamin Button is er - in mijn ogen - één van de bescheiden glimlach, waar veel anderen melancholisch zouden worden in zijn plaats (
jouw omgekeerde projectie op het personage Benjamin Button?).
En kijk maar eens hoe "zoet" Brad Pitt het karakter vertolkt: die verwondering om het mirakel dat de existentie is, dat kreeg Benjamin mee uit de Anglicaanse kerken, en het idee leeft verder in een rustige tred, een blik, een glimlach...
Ook wil ik eraan toevoegen dat datgene (het verwachtingloos staan in het leven) mij juist heeft geïnspireerd.
Ik heb erg veel genoten van deze film. Ik heb het gevoel dat ik al een tijdje op deze film aan het wachten was. Een klein stukje uit de film heeft me dan ook echt geraakt en intensief aan het denken gezet, en dat is het stuk waarbij Benjamin zegt dat sommigen ervoor kiezen om stil te staan of juist veranderingen te maken/accepteren. Hij zegt het op een bepaald rustgevende manier.
4,5
[permalink] geplaatst op 22 juli 2009, 4:26 uur