clutch

Mwah beetje een tegenvaller dit. Deel 1 vond ik erg vermakelijk, de humor, fijne (nutteloze) dialogen, tof jaren 90 sfeertje, ruw, authentiek, speciaal. Daar vind ik in dit deel veel minder of helemaal niks meer van terug. Vooral het laatste half uur ongeveer is niet om aan te zien. Doet mij te veel aan als een standaard hollywood productie met wat goedkoop sentiment (waar deel 1 in de letterlijke zin van het woord goedkoop was)maar gelukkig blijft er nog een hele aardige dosis debiele humor over en wat hilarische momenten (lord of the rings), al kan Smith beter.

Bijzonder mooie film. Ik had hem al een hele tijd liggen maar vreemd genoeg mezelf er nooit toe aangezet te kijken.

Ik was sowieso al redelijk fan van Bjork vanwege haar muziek, maar wist niet dat ze ook nog eens goed kon acteren. Wat een ontzettend sterke rol speelt zij, erg intens.

Von Trier heeft overigens in een interview aangegeven dat ie er achteraf meer musical aspecten in had willen doen.. Ik weet het niet, de combinatie van zwaar emotioneel geladen drama en musical werkt op de een of andere manier wel, maar meer had van mij toch niet gehoeven. Zou me denk ik té veel uit de film halen.

Het piano spelen is natuurlijk vooral om zijn persoonlijkheid aan te duiden. Je ziet dat ook aan al die tekeningen in de kelder. Hij was eigenlijk een erg creatief en ook slim iemand, en zag zijn schoolgenoten als domme mensen (ook de hele tijd dat beetje denigrerende nee schudden). Dat karakter zie je ook erg goed terug in Alex uit ACO (in het boek komt het duidelijk naar voren iig, film nog niet gezien).
Vind ik meteen een van de sterke punten, de film probeert niet zozeer duidelijk de oorzaken uit te leggen. Erg beklijvend, en zeker niet opdringerig.

Fur Elise past ook perfect in het plaatje. Heel effectief.

Niet echt geslaagd in mijn ogen, vond het wat te afstandelijk en het rauwe dat de film enigszins probeert over te brengen komt ook maar geforceerd over. Het kabbelt allemaal wat voort, maar weet nergens te raken en dan zijn die 90 minuten een lange zit. Saai.

Vannacht voor het eerst gezien, wat een idioot goeie film. Het verhaal, de beelden, de muziek, wat een ervaring. Kruipt echt onder de huid. Gruwelijk, vooral het einde ook. Kreeg hier echt kippenvel van.

Waardeloze documentaire over het auteursrecht.

Erg eenzijdig en ongenuanceerd allemaal, analyses/voorbeelden/kreten worden steeds herhaalt zonder in een context geplaatst te worden, steeds dezelfde invalshoek en vergelijkingen die nergens op trekken. Ik had op een betere docu gehoopt over dit toch wel interessante onderwerp.

Aardige film voor een keertje, maar die dik opgesmeerde moraal trek ik niet zo. Het onpersoonlijke van deze maatschappij, het familaire, het lag er voor mij al snel te dik bovenop.