HarmJanStegenga

Prachtig filmpje! Heerlijke personages en een aantal hilarische momenten! De scene dat Tom Hanks zichzelf met de brancard in de ambulance gooit is heerlijk! De twee buurmannen zijn geweldig om naar te zien en samen met Hanks halen ze de domste tafarelen uit! Lang geen topper dit natuurlijk, maar wel heerlijk om eens lekker met je verstand op nul te lachen!

Erg mooi. Geweldige chemie tussen Deschanel en Levitt. Fris en origineel filmpje, leuke muziek, er wordt uitstekend gebruik gemaakt van split-screens, een lekker luchtig sfeertje, wat grappige bijpersonages en ondanks dat het over de ''pijn'' van Tom gaat, wordt het voor ons als kijker nooit zwaar.

Het mag dan wel grotendeels over het ''niet bijelkaar zijn'' gaan, regisseur Webb gooit ons leuk heen en weer in de tijd, wat er ook voor zorgt dat we nooit echt in een diep dal vallen als kijker. We zien een scéne waar het echt niet goed gaat tussen Summer en Tom, waarna we direct daarna weer terug in de tijd worden gegooid, waar dit wél weer het geval is. Daarnaast zorgen zo'n beetje alle personages er met ''hun momenten'' wel voor dat het grappig blijft en nooit zwaar wordt. Prachtige scéne overigens wanneer Tom voor het eerst met Summer heeft geslapen en over de straten danst op weg naar z'n werk en door alle mensen wordt gefeliciteerd. Leuk.

Voor de rest haalt de film wel weer de nodige cliché's uit de kast, kent ook deze film de nodige stereotype karakters (z'n zusje, die maat van hem), maar niet op een manier dat het stoort. Het einde is fijn, al zorgt die er ook weer voor dat de echte ''pijn'' nooit gevoeld wordt. De muziek, montage, (het uitstekende) script, een paar leuke originele vondsten en de hoofdrolspelers zorgen ervoor dat dit best een klein pareltje genoemd mag worden. Hele dikke voldoende.

Ah, eindelijk weer eens een film die me de stuipen op het lijf heeft weten te jagen. Gelukkig, want daar draait het bij dit soort films toch om. Jammergenoeg weet [Rec] niet altijd het niveau hoog te houden en bereikt de film dan ook een paar keer een redelijk dieptepunt. Vooral die jonge journaliste wist me soms behoolijk op mijn zenuwen te werken. Een aantal dialogen kwamen ook behoorlijk ongeloofwaardig over, de acteerprestaties zijn niet van iedereen voldoende en soms word de film nogal saai. Vooral het saaie gedeelte had ik niet verwacht, want ik had echt één brok angst in gedachten, maar veel praatscenes (waarvan sommigen wat onnodig vind ik) deden dit idee de das om.

Gelukkig bevat de film genoeg positieve dingen om deze mindere momenten op te vangen. Het is in ieder geval lang geleden dat ik zovaak geschrokken ben tijdens een film. Er was zelfs één moment dat ik bijna van de bank afdonderde, niet te geloven. Dat kleine jongetje op zolder was daar de boosdoener van. Ik vraag me wel af wat die daar in hemelsnaam doet. Ondanks dat je sommige momenten echt mijlenver van tevoren aan ziet komen schrik je je toch dood. Het moment dat de camera inzoomd op dat kleine meisje wanneer die agent haar een spuit wil geven is daar een prima voorbeeld van. Die oude vrouw vond ik trouwens eerder om te lachen, vooral de scene waneer die brandweerman haar gezicht inbeukt met een hamer. Veel schrikmomenten aanwezig dus die de mindere dingen - zoals eerdergenoemd - goed weten op te vangen. Het camerawerk valt weer goed in de smaak net als bij Cloverfield en het verhaal stelt misschien niet zo veel voor, maar daar kijk ik echt niet naar bij dit soort films.

Voldoende voor deze film die me een paar keer goed op het puntje van mijn stoel heeft laten zitten. Ben nu ook wel benieuwd naar het reeds geplande tweede deel.

* * *

Niks minder dan het eerste deel wat mij betreft. Dit 2e deel is op een aantal vlakken zelfs nog beter voor zover ik me deel één nog kan herinneren. Ik heb me wederom erg vermaakt in ieder geval.

De regisseurs voegen een aantal dingen toe die érg goed uitpakken. Zo vond ik die headcams geweldig, erg gaaf dat daar steeds naar omgeschakeld wordt, maar ook het feit dat ze (op het eind) met de night-vision andere dingen zien dat met het normale licht vond ik erg cool. Op visueel vlak sowieso meer dan geslaagd dit tweede deel.

Na het 1e deel is de verrassing er natuurlijk wel wat af, ook al het mysterie uit deel één is nagenoeg weg en wordt vervangen door allemaal demonisch gedoe en duivelse bezetenheid, maar het werkt wel en brengt genoeg creepy momenten met zich mee. De scéne met de vuurpijl is geweldig, leuk om de hoofdrolspeelster uit deel één weer terug te zien en we vervolgens op het eind dankzij haar ook nog een lekkere twist te verteren krijgen. Erg leuk bedacht allemaal. Het plot kent wel wat mankementen, maar dat stoorde me niet.

Zo lang deze twee regisseurs aan het roer blijven mag er wat mij betreft lekker een [REC]³ komen. Zowel dit deel als de vorige staan op een dikke 3 sterren, maar beide zijn in staat tot verhoging. Heerlijk vermaak.

Wat een verrassende en heerlijke film zeg. Kan eerlijk zeggen dat ik de gehele speelduur best genoten heb. Prima acteerprestaties van een (erg) jonge cast, vooral Heath Ledger is erg goed. Blijft geweldig om hem aan het werk te zien. Julia Stiles vond ik in het begin behoorlijk irritant, maar ze verdiend toch ook zeker een voldoende over het algemeen.

Het verhaal heeft misschien niet veel om zich heen, maar is toch leuk uitgewerkt. De humor is heerlijk en heb ook een paar keer slap gelegen. Volgens mij hadden alle personages wel een scene waarin ze grappig waren, maar ik vond die zwarte leraar toch ook geweldig. Heb me bescheurd om die vent. De film kijkt gewoon heerlijk weg, bevat lekkere muziek, een heerlijk sfeertje en op het eind hou je een goed gevoel over. Wat wil je nog meer. Ik heb niks te klagen in ieder geval. Dikke voldoende voor deze prent.

Het ziet er soms wel leuk uit, maar voor de rest is dit gewoon één groot prutswerk van Emmerich. Die tijger lijkt supernep, de vele gebieden die zo mooi moeten zijn kunnen niet overtuigen en de muziek is niet goed gekozen wat mij betreft. Als er dan ook nog een paar matige acteurs in dit flutverhaaltje voorkomen is de maat helemaal vol. Ik had niet veel verwacht, maar ik heb nog minder gekregen dan de lage verwachtingen die ik had. Erg jammer...

Prima film, erg mooi gemaakt. Ik wou deze '12 Angry Men' al lang zien, heb 'm ook al een tijdje op dvd, nu eindelijk eens gezien. Hoge verwachtingen en ondanks dat ik het een goede film vond, had ik nét wat meer verwacht.

Het is allemaal al eerder gezegd natuurlijk. Van geloofwaardigheid moet deze film het niet hebben en daar stem ik mee in. Het gaat op een gegeven moment té makkelijk allemaal met o.a. mensen die hun stemmen veranderen. Je ziet zelfs iemand tot drie keer toe (binnen de minuut) veranderen van stem omdat die één punt hoort, terwijl het allemaal niet eens zeker is hoe het zit. Wat dat betreft een geslaagde aanklacht tegen het rechtspraak-systeem. Er zitten me toch een paar figuren bij, ongelovelijk.

Het feit dat de film (bijna) op één locatie is geschoten is fijn en brengt - ook dankzij de hete weersomstandigheden - een heerlijke sfeer met zich mee. Ik vond de karakters wisselend; de één was érg leuk, terwijl een ander gewoon strontvervelend was, ook mede dankzij de ongeloofwaardigheid en makkelijkheid waar de film vooral naar het einde toe mee te koop loopt. Vooral die twee mannen met die woede-uitbarstingen. Vreselijke figuren.

Maar... ondanks dat vind ik de film knap geregisseerd. Geweldige dialogen, interessante punten en een rap tempo die voor een meeslepend geheel zorgen. De punten die aangekaart worden lijken aan de ene kant gewoon veel te slordig om überhaupt pas in die kamer aan bod te komen, terwijl een advocaat ze nooit heeft genoemd. Aan de andere kant hadden we geloof ik met een domme pro-deo advocaat te maken, die ''maar wat deed'' en net als een paar mannen in die ruimte zo snel mogelijk naar huis wou. Beetje gemengde gevoelens op dat punt misschien, maar ik geeft ze het voordeel van de twijfel.

Knap dat zo'n enorm voorspelbare film tot de laatste minuut boeiend kan blijven. Mijn complimenten daarvoor. Acteerwerk is sterk, vooral van Fonda en op technisch vlak slaagt deze film met vlag en wimpel. Dikke voldoende voor de 12 boze mannen.

Het is niet makkelijk voor een regisseur om na een groot succes als 'Slumdog Millionaire' het publiek weer zo te imponeren. Danny Boyle flikt dat (bij mij) wel, met deze 127 Hours. Schitterend.

James Franco mag de Oscar mee naar huis nemen wat mij betreft. Op de ijzersterke en (wederom) frisse regie van Boyle na, is dit een meeslepende, bijzondere en indrukwekkende one-man-show. Echt een geweldige prestatie. Het is wel een tijdje geleden dat een film me zó mee wist te slepen; constant met grote ogen, regelmatig met open mond, rillingen, kippenvel en wat dan ook maar naar het scherm zitten kijken. Wát een beklemmende sfeer in Ralston's persoonlijke hel daar zeg. Vreselijk.

Je zal daar maar klem zitten. Wat te doen? Hoe te reageren? Franco raakt echt bij elke actie de juiste snaar. Van de pijnlijke stilte in het begin wanneer de rots op z'n arm valt, tot de momenten waar-ie regelmatig helemaal doordraait, z'n eigen show opzet (wow!), denkbeeldige vrienden / familie boven water haalt, Scooby Doo, de hevige waterval, de paarden (?) die over de kloof springen en natuurlijk de amputatie zelf. Laatstgenoemde scénes horen bij de meest indrukwekkende momenten die ik in lange tijd heb gezien. Geen gemakkelijke momenten voor veel kijkers en ook ik zat op een gegeven moment wel in een ietwat vreemde houding. En dan te denken dat-ie elk moment z'n arm eraf scheurt en eindelijk weer vrij is. Brrr.

Bijzonder meeslepend en beklemmend gemaakt door Boyle. Je weet wat er gaat gebeuren - je wil echt dat-ie z'n arm eraf snijdt op een gegeven moment, maar het maakt zoveel indruk. Het breken van de arm eerst alleen al. Als je zelf eens iets gebroken hebt komt het nog harder aan en Franco z'n briljante prestatie zorgt nóg eens voor het extra schepje er bovenop. Bijrollen zijn leuk, vooral de momenten dat Ralston terugkijkt op de mooie momenten met de dames zijn erg mooi; sowieso prachtige scénes, wanneer ze tussen die rotsen door in het water vallen. Jep, Danny Boyle tovert weer een visueel imponerend plaatje tevoorschijn. Op cinematografisch vlak briljant, ijzersterke editing, mooie muziek - een flitsende trip.

Het einde is - hoe voorspelbaar ook - prachtig. Ralston's ijzersterke wil om te overleven zorgt ervoor dat je hier zó naartoe leeft. Hoe ver kan een mens gaan? Wat gaat er allemaal wel niet in je hoofd rond op die momenten? Wat een vreselijk moeilijke beslissing. Respect voor Ralston. En niet zo'n beetje ook.

Goede film, maar wel één die zich vooral in het tweede uur tot een rommeltje weet te maken. Het begin is ijzersterk. De eerste stappen in room 1408 zijn geweldig en de spanning word goed opgebouwd. Het gesprek tussen Jackson en Cusack is een onmisbaar feit voor de film en een belangrijk punt voor deze goede spanningsopbouw. Cusack is trouwens goed bezig in deze film. Had een beetje moeite in het begin, maar hij zit al snel in zijn rol.

Dit soort films kun je toch echt wel het beste alleen zien denk ik. Gewoon 's nachts, raampje open en kijken geblazen. Doet bij mij in ieder geval altijd wel wat extra's. Ik zie in een paar posts dat de film niet spannend bevonden wordt en al helemaal niet eng wordt. Nou, daar ben ik het niet mee eens. Ik heb de film in ieder geval toch als aardig spannend bevonden en een paar momenten wisten mij toch goed aan het schrikken te maken. Een leuk voorbeeld is de scene dat Cusack naar de overkant van het gebouw zichzelf ziet en dat daarna dat enge ventje achter hem staat, geweldig. De scenes met zijn dochtertje werden op een gegeven moment een beetje té allemaal. Te vaak en te nietszeggend wat mij betreft.

Als we in de tweede helft van de film aangekomen zijn wordt het zoals eerder gezegd allemaal wat rommelig. Nooit slecht, maar wel een beetje te veel van het goede. Ach jah, en het einde. Ik had zelf verwacht dat Cusack zou overleven om gevonden te worden door de maandelijkse schoonmaakdienst. Vanaf het begin had ik het zo in gedachten, maar zo ging het dus niet. Vind het einde te gemakkelijk en niet goed geslaagd. Wel leuk is dat schrikmoment bij Jackson in de auto nog eventjes...

Over het algemeen een leuke wegkijkfilm die zijn schrikmomenten kent, maar nooit weet te overtuigen als geheel. Leuke scenes zoals eerdergenoemde, de achtervolging in de tunnel en het toch wel heerlijke sfeertje doen de film goed. Acteerprestaties zijn prima in orde, maar toch wel jammer dat de muziek dramatische wisselingen kent. Van een typisch thriller muziekje tot de score van een soort Indiana Jones film. Beetje jammer, maar over het algemeen verdient deze film wel een voldoende.

* * *

Ja, leuk.

Weer eens een filmpje waar ik niet zo veel van verwachtte, veelal negatief nieuws over hoorde en vooral Zac Efron zou zo slecht moeten zijn. Nou, neuh hoor... De film én Efron vielen reuze mee.

Het is allemaal zo ongeloofwaardig, voorspelbaar en we worden overgoten met cliché's, maar de film is eigenlijk (bijna) elke scéne erg leuk en vermakelijk. Efron doet het prima en speelt een rol die precies bij hem past, zijn beste vriend Ned is ook erg leuk. Vooral de ontwikkeling tussen hem en de principal is zó fout, maar erg grappig. Die Lord of the Rings dingen erin, geweldig. Trachtenberg is altijd wel leuk, doet het niet geweldig, maar in ieder geval beter dan Matthew Perry. Die bakte er niks van.

Ja, ik heb me eigenlijk best vermaakt met deze film. Snap het nietzo waarom Efron nou zo de grond ingeboord wordt eigenlijk (hier doet ie het goed, veel beter dan in HSM). Die gast heeft echt wel talent, mjah... die looks hé. Makkelijke voldoende van mijn kant.

Wat een rotfilm, maar tegelijkertijd toch stiekem ook wel een beetje leuk. Volgens mij is dit de grappigste horror die ik heb gezien, maar dan is het weer jammer dat de film vaak té ver gaat. Een beetje fout is leuk, maar vaak slaat het gewoon nergens op. Dan is dat de bedoeling misschien wel, maar mij kon het niet altijd bekoren.

Robert Englund vind ik trouwens maar een minpunt in deze film. Bij vlagen behoorlijk irritant en totaal niet grappig. Natuurlijk bevat elke horrorfilm dan weer een ''grappige'' neger die zoiets hersteld en ook in deze film is dat het geval. Voor de rest zijn zo'n beetje alle personages erg slecht. Soms grappig, dat zeker, maar soms ook behoorlijk irritant. Dat ene wijf - wiens hoofd er op het eind nog eens afgehakt word - heeft volgens mij een behoorijke voice-over in de film. Dat klonk in ieder geval aardig slecht bij haar allemaal.

Ach, voor de rest vermaakt de film zeker en wil ik 'm ook nog wel eens weer zien met wat vrienden ofzo. Toch eigenlijk wel heerlijke nonsens soms, maar jammergenoeg overheersen de minpunten in deze film. Misschien dat ik de film nog eens aanschaf, maar voor nu kom ik niet op een voldoende.

2,0*

Ik had geen idee welke film ik even op moest zetten, maar zag hier een leuke discussie, dus heb ik me maar voor een 2e keer aan 2001: A Space Odyssey gewaagd. De eerste keer kijken zorgde voor gemengde gevoelens, maar deze tweede keer zorgde voor iets heel anders.

Veel mensen vinden deze film saai, maar dit is dan ook niet zomaar een filmpje voor mensen die om de minuut een dramatische wending eisen of zin hebben in één brok actie. Deze film moet je echt voor gaan zitten, om vervolgens overgoten te worden door alle audiovisuele pracht wat deze film te bieden heeft. Deze film roept zoveel vragen op, zit bomvol met symboliek dat het gewoon niet mogelijk is om saai te worden. In ieder geval niet voor filmliefhebbers, die ook moeite willen doen voor film zelf.

Dit is een erg bijzondere film, nog gemaakt voordat de mens zijn eerste stap op de maan zette. De strijd tussen mens en computer, een magistrale overgang naar het ''oneindige'' en Kubrick die vooral de oogstrelende beelden en prachtige muziek het werk laat doen. Door de minimale aanwezigheid van dialoog, zorgt Kubrick ervoor dat de kijker meer ruimte krijgt voor eigen interpretatie en om ieders fantasie los te laten. Deze film laat de kijker met zoveel vragen zitten, waarvan de helft volgens mij nog niet eens bedacht zijn. Dat is één van de sterkste punten van de film, dat nu, meer dan 40 jaar later nog gediscusseerd wordt wat ''hier'' nou eigenlijk mee gezegd word allemaal. Wat probeert de film precies te vertellen? Waarom doet HAL zo? Worden mensen na verloop van tijd overbodig? Vertrouwen we teveel toe aan machines? Zullen machines nieuwe heersers worden? En hoe zit dat dan weer met het einde?

Veel vragen waar veel kijkers mee blijven zitten denk ik. En dat kunnen velen waarderen, al zijn er genoeg die hier echt totaal geen moeite voor willen doen. En dat kan. De sprongen in de tijd, de monoliet die voor een sprong in onze evolutie staat, allemaal wel duidelijk, maar deze film bevat zoveel dat het gewoon onmogelijk lijkt om hem helemaal te kunnen ontrafelen. En dat hoeft ook helemaal niet, want dat is juist één - van de vele dingen - die deze 2001 zo vreselijk speciaal maken, vooral na een tweede keer kijken en ik weet zeker dat volgende kijkbeurten alleen maar beter gaan bevallen.

De laatste scéne, waar we het sterrenkind over de aarde uit zien kijken, is één van de mooiste scénes die ik ooit heb gezien. Gewoon geen woorden voor. Owh jah, verhoogd van vier naar vijf sterren uiteraard.

''It seems to me that the worst is over'' [Oostenrijks accent/]

Geweldige rol van Schwarzenegger. Tsjah, wat valt er voor de rest nog te zeggen wat nog niet ter sprake is gekomen. Het is voor iedereen inmiddels wel zo'n beetje duidelijk dat dit het grootste spektakel ooit op het witte doek is. Emmerich schopt Bay's kont en niet zo'n beetje ook.

En daarvoor was ik gekomen. Heerlijk vermaak, visueel overdonderend, prachtige CGI, erg mooi gemaakt allemaal. Interessant concept; de apocalyps, het einde van de wereld. We gaan er allemaal aan! Whaah! Dat is nog even afwachten natuurlijk. De uitwerking is voldoende. Hoewel de logica vaak ver te zoeken is (het eigenlijk gewoon zo onlogisch en ongeloofwaardig als de pest is), het verhaaltechnisch één zwak geheel is en eigenlijk alleen de stunts en de special effects de film op de been houden werkt deze film gewoon. Het enige wat we nodig hebben zijn indrukwekkende beelden van onze wereld die zwaar naar de knoppen gaat. Geweldige scéne toch, wanneer Cusack en co. in de limousine alles precies weten te ontwijken, het vliegtuigje net halen en één of andere amateurvlieger die net een paar uurtjes les heeft gehad ze van alle ellende weg weet te vliegen. Ik vond het heerlijk, fantastisch over the top, spannend, visueel imponerend en gewoon puur vermaak.

Ondanks dat geen van de personages echt weet te overtuigen (behalve Chiwetel Ejiofor, geweldig acteur) slaan ze ook nergens de plank mis. Cusack doet het prima, Peet is altijd leuk, Harrelson kent een paar grappige scénes en ook de andere vele grote namen in de bijrollen doen gewoon hun ding. Die dikke Rus is ook grappig trouwens, vooral die scéne in dat vliegtuig dat Cusack de Bentley niet aan de praat krijgt en die Rus met z'n stem wel. Heerlijk. Eén van de grootste minpunten uit de film vond ik dan de score. Ik miste Hans Zimmer, of in ieder geval één van die mannen die heerlijk zo'n bombastische score neer kunnen zetten. Trevor Rabin, Steve Jablonski, noem ze maar op. Dat zou het allemaal toch wat af hebben gemaakt, nu moeten we het doen met een opzich prima, maar toch ongeïnspireerde score. Beetje jammer.

Mjah, ik heb me prima vermaakt met deze 2012. Er zaten ook zeker wel wat subplotjes in die ik ook niet helemaal kon waarderen; Cusack en z'n zoon, Danny Glover en Thandie Newton, Cusack en Peet (hé, je man is net dood!) etc. Het zal er bij horen, veel vond ik het niet toevoegen, maar oké. Ach, boeiend ook. Ik wou spektakel en heb het gekregen. Prachtige boodschap ook; maak nu nog wat van je leven, geniet, want op 21-12-12 gaan we er allemaal aan. Emmerich weet een verbluffend staaltje spektakel neer te zetten zoals we die nog nooit zagen. Dikke voldoende voor deze film.

Ja, best mooi filmpje, deze 2046, maar helaas deed het me (nog) niet zoveel allemaal. 'Fa Yeung Nin Wa' vind ik nog altijd de beste film van regisseur Wong Kar Wai.

De cast is uitstekend en het sterkste punt in de film. Leung is een geweldige acteur (zo ook hier) en ook zijn twee vrouwelijke tegenspeelsters - Cheung & Zhang - leveren een sterk staaltje acteerwerk af. De film kent veel fraaie shots, een sterke sfeer, er wordt mooi gebruik gemaakt van kleuren en de mooie score ondersteund alles prima.

Helaas had ik wat moeite met het verhaal zelf. Het wist me niet echt te pakken, kwam nooit tot een echt hoogtepunt en de personages deden me vrij weinig... op een paar scénes na. Vooral op romantisch vlak vond ik het nogal een flucturerend geheel; soms sterk, mét gevoel en deed het me wel wat, een andere keer totáál weer niet.

Toch is het (ook wel bijzondere) eindresultaat er één om weer te zien. Misschien valt het dan wat beter. Heb nu regelmatig best genoten, maar helaas nog niet constant.

Redelijke film voor een keer. De jonge cast doet het goed. Het is duidelijk te zien dat ze veel plezier hebben in hun werk. Spacey is ook redelijk op dreef, maar van hem zijn wel veel beter gewend. De film kijkt lekker weg, bevat goed camerawerk, het ziet er leuk uit allemaal, maar is erg ongeloofwaardig, voorspelbaar en nou niet echt origineel te noemen. Die tekens begonnen op een gegeven moment hilarisch te worden. Steeds op het goede moment naar de goede persoon kijken wat die voor teken geeft en tegelijkertijd ook nog eens je hoofd erbij houden met tellen? Dacht het niet. Wel een voldoende, want ik heb me opzich wel vermaakt.

Prima film van Iñárritu, die mij wederom niet heeft teleurgesteld. Desondanks was de film toch een beetje minder dan Babel en vooral Amores Perros. De kracht van 21 Grams ligt 'm in de drie hoofdrolspelers - Watts, Penn en Del Toro - die alledrie een sublieme prestatie neerzetten, maar dat is dit trio dan ook meer dan toevertrouwd. Het verhaal is goed, maar de vertelstructuur had niet helemaal op deze manier gehoeven wat mij betreft.

In het begin van de film - het eerste uur ongeveer - maakt Iñárritu zoveel verschillende tijdssprongen in het verhaal dat het gewoon een belemmering was voor mij om mezelf mee te laten leven met de personages. Eigenlijk kon ik me de rest van de film ook nog niet helemaal overgeven aan de personages, ondanks de vreselijk dramatische gebeurtenissen die ze meemaken. De non-chronologische vertelstructuur zorgt er dan wel weer voor dat het allemaal nét wat interessanter word en dat de puzzelstukjes op een gegeven moment mooi in elkaar vallen. Toch had er in het begin ook wel wat minder verteld kunnen worden over het einde, want dit maakte een aantal dingen een beetje voorspelbaar.

Ondanks dat ik me niet helemaal heb kunnen inleven in de drie hoofdpersonages waren er toch een paar momenten die me even met bewondering lieten kijken, maar dit lag 'm dan vooral weer in het ijzersterke acteren van de drie. Een scéne die me wel even bijblijft en waar de drie hoofdrolspelers niet direct hun kunsten laten zien is het moment dat de vader met de twee meisjes bij de tuinman langs lopen. De camera blijft op de tuinman, we zien de auto voorbijkomen en na de crash blijft de camera hangen, echt een zeer goede scéne. Daarnaast vond ik het moment dat Penn midden in de nacht bij Watts langskomt en ''het'' verteld erg sterk. Maar gelukkig kent de film nog een aantal prima scénes die me nog wel even bijblijven. Deze momenten en de acteerprestaties spelen dan ook de sleutelrol in deze film.

Misschien dat herziening meer te bieden heeft. Ik zag er al een tijdje naar uit om deze film te zien en dat ga ik ook zeker nog wel een keer doen. Voor nu hou ik het op drie sterren en begin dus rustig, maar verhoging is zeker niet uitgesloten voor een toekomstige herziening.

Goed film! Norton speelt (zoals gewoonlijk) erg goed en zijn collega's Hoffman en Pepper doen het ook uitstekend! De film bevat een aantal sterke scenes en een goed einde. De scene onder de brug was erg sterk en je wordt er op het einde bijna ingeluisd! Tot de laatse shot! De allerbeste scene was die voor de spiegel: fuck you. Goede film die een prachtig beeld geeft van de laatste dag van Montgomery Brogan!

Prima filmpje. Erg vermakelijk en hoewel ik geen fan ben dat films digitaal worden geschoten werkt het eigenlijk erg goed in deze 28 Days Later... Erg sfeervol, bij vlagen aardig spannend en uitstekend geacteerd, vooral door Cillian Murphy.

Dat Danny Boyle altijd uitstekende scores heeft voor z'n films was me al duidelijk. In Sunshine was het bijv. John Murphy met ''Surface of the Sun'', waar alleen deze score me al meer dan kippenvel wist te bezorgen. In deze film zit het met de score weer meer dan goed. Na het kijken van deze film zet ik graag nog eens ''An Ending (Ascent)'' van Brian Eno op. Wat een prachtige muziek en het past ook precies bij de scénes. Echt een hoogtepunt in deze film.

De film kent ook een paar vreemde, minder goede punten. Zo vond ik de scéne dat ze met z'n vieren in de auto over zo'n grote bult andere auto's, lijken, weet ik veel heen rijden wat vaag. Kan nooit volgens mij. Daarnaast vraag ik me ook af waarom Murphy naakt in het verlaten ziekenhuis wakker wordt. Maar oké, voor de rest erg leuk filmpje, vooral ook door een paar leuke schrikmomenten nog. Ik heb me vermaakt, makkelijke voldoende dus. En... Brian Eno rules.

Prima filmpje dit. Het verhaal is vreselijk karig, maar wel vermakelijk en bij vlagen erg spannend. Een afgelegen, besneeuwd dorp zorgt voor een uitstekende setting die ervoor zorgt dat de sfeer sowieso prima in orde is.

De opbouw van het verhaal is wel goed. De inwoners weten dat er 30 donkere dagen aan zitten te komen. Een groot deel smeert 'm zelf een maand en ook Melissa George was dit van plan. Uiteraard lukt dit niet Wel jammer dat de gebeurtenis die daarvoor zorgt uitermate slecht is. Een aanrijding op zo'n overzichtelijke plaats Njah, ze moeten toch iets verzinnen denk ik dan maar. Naast Melissa George - mooie verschijning trouwens - speelt Hartnett de hoofdrol. Prima prestatie van hem, helemaal niks op aan te merken. Daarnaast doet de rest van de cast het ook goed en is Ben Foster lekker creepy. Dacht dat die een veel grotere rol zou hebben, aangezien hij hier als derde naam staat aangegeven en ook op de dvd hoes als één van de hoofdrolspelers staat.

Geweldig werkt trouwens in het begin van de ''duisternis'' met de schaduwen en snelle flitsen die we te zien krijgen van de vampieren. Een paar geweldige schrikmomenten, afgewisseld met wat lekkere gore, zoals die hoofdhak scéne. De film bevat een constant lekker beklemmend sfeertje en de muziek ondersteund alles voldoende. Ik heb me wel vermaakt met deze film dus. Echt helemaal niks speciaals wat het verhaal etc. betreft, maar de spanning is regelmatig om te snijden. Dikke voldoende dus ook.

Jeetje, wat duurde deze film lang zeg! Nou jah, zo voelde het in ieder geval. Wat een prutswerk zeg! Ondanks de speelduur die niet lang is leek het een eeuwigheid. Cinematografish en visueel is de film opzich wel in orde, maar dat is dan ook het enige. Baggerslecht plot, slecht bijpassende muziek en veels te veel over-the-top actiescenes. De gevechtscenes zijn trouwens verschrikkelijk slecht. Je ziet overal soldaten door de lucht vliegen terwijl ze amper worden aangeraakt, hilarisch gewoon. Ook is 300 opgebouwd uit wat mij betreft allemaal gejatte elementen uit o.a. Braveheart en Gladiator. Zo goedkoop en echt té opvallend. De scenes die emotioneel over moeten komen op het publiek zijn superzwak. Heb me eerder geërgerd op die momenten. Dat de film historisch incorrect zou moeten zijn boeit me opzich nog niet eens, want dat is in veel films zo. Echt jammer van deze film. Had opzich nog geeneens hoge verwachtingen, maar zo slecht had ik het niet verwacht. Dikke onvoldoende voor deze wat mij betreft verschrikkelijk overgewaardeerde film!

Erg leuke film. Veel leuke en hilarische momenten, maar ook jammergenoeg nog wel wat momenten die wat te ver gingen; soms gewoon té flauw en ook een paar momenten die dan weer totaal niet grappig waren. Najah, dat geeft niet, want over het algemeen heb ik me meermaals bescheurd van het lachten, geweldig! De cast doet het uitmuntend, waar ik Steve Carell zelf misschien nog wel het minste vond.

Judd Apatow is een regisseur die - net als in Knocked Up - echt alles uit een dialoog weet te halen in grappig opzicht. Het overgrote deel aan dialogen is superhilarisch, neem nou die twee Al-Quaida medewerkers, geweldig. Het trio Rudd, Rogen en Malco steelt wat mij betreft de show. Geweldige figuren die een behoorlijk aantal geweldige momenten op hun naam mogen schrijven. Het verhaal is dan wel wat triest, maar opzich ook wel weer grappig. Ongeloofwaardig en voorspelbaar zijn vele films in dit genre dus dat beschouw ik niet als een probleem. Gewoon een erg geslaagde film en behoorlijk verrassend, want ik had iets veel slechters verwacht eigenlijk.

Denk je dat je alles gehad heb begint Asia ineens te spelen, met Heat of the Moment Leuk nummer, maar de daaropvolgende scéne - dat Steve Carell door die vrachtwagen vliegt - is nog leuker. Over het algemeen heb ik me dus lekker vermaakt met deze film. Ook leuk om nog eens een keer vaker te zien. Dikke voldoende voor deze prent.

3,0*

Heerlijk filmpje. Nolte en Murphy zijn een leuk duo en weten de nodige grappen te produceren. Vooral Eddy Murphy is bij vlagen hilarisch. Het verhaal is makkelijk te volgen, kijkt lekker weg, heeft natuurlijk niet zoveel om zich heen, maar vermaakt gewoon de gehele speelduur. Echt een filmpje die je vaak kan zien en nooit gaat vervelen.

Redelijke film met een sterke Pacino die duidelijk de reden is dat deze film nog een aardig niveau haalt. Leuk om te zien dat Pacino toch echt een meester in het acteren is. Hij overklast iedereen in deze film en hij is dan ook degene die in elke dialoog het overwicht heeft. Het verhaal is redelijk, maar als je een spannend geheel verwacht kom je bedrogen uit. Spanned word de film dus nooit en constant worden we in hetzelfde lage tempo meegevoerd.

De film bevat zeker leuke momenten en kijkt lekker weg, maar over het algemeen had ik toch wat meer verwacht. Had overigens al snel door wie nou eigelijk de ''dader'' was en het einde kwam dus ook niet als een verassing. Kleine tegenvaller dus en daarom moeten 2,5 sterren wel goed genoeg zijn voor deze film wat mij betreft.

Prima film. Nicolas Cage zet een uitstekende prestatie neer wat mij betreft. Ik hoor veel commentaar op hem, maar dat viel mij reuze mee. Hij speelt gewoon erg goed. Ook alle bijrollen zijn prima ingevuld, dus wat de cast betreft ben ik tevreden. Het verhaal is toch wel ''fucked-up''. Nicolas Cage die steeds verder wegzakt in een donkere, smerige, spannende wereld. De sfeer is uitstekend in de film, wat een groot pluspunt is. Lekker donker en later erg spannend, vooral de scéne in het huis op het laatst is erg goed. Voor de rest is de film met een aantal dingen niet altijd even overtuigend, maar echt storend werd het voor mij nooit. Dikke voldoende dus ook.

De tijd was zo om. Vermakelijk fimpje, visueel érg mooi en bij vlagen aardig spannend. Verhaaltechnisch stelt het echter niet zoveel voor. Weinig diepgang en een simpel en magere uitwerking van een allesbehalve bijzonder plot. Met dit originele gegeven had meer gedaan moeten worden. Toch erg vermakelijk, mooi gemaakt en genoeg leuke scénes die voor een voldoende zorgen.

Behoorlijk indrukwekkende documentaire. Natuurlijk vooral omdat al deze beelden levensecht zijn. Wat een leuk filmpje zou moeten worden van een jongen die zich opwerkt als brandweerman veranderd drastisch, echt geweldig gedaan. De blikken op alle gezichten zijn echt schrijnend. Vaak gezien op tv, maar toen ik het vanavond weer zag moest ik toch geregeld slikken. Het werd zelfs nog een keer behoorlijk spannend, toen de brandweermannen niet wisten waar ze heen moesten omdat de toren instortte.

Ondanks dat het eigenlijk wat toeval is dat dit alles zo opgenomen is door de Franse cameraman is het grootste gedeelte toch prima gefilmd. Behoorlijk gedaan, aangezien de schrik er natuurlijk vreselijk in zit op zo'n moment. Het blijven onvergetelijke beelden voor iedereen denk ik. Er zal niet snel een gebeurtenis volgen die zoveel impact heeft dan de aanslagen op het WTC, althans dat hoop ik niet. Ik heb met bewondering zitten kijken, maar ik miste nog iets: ''Overcome'' van Live. Dat nummer hadden ze wat mij betreft in deze docu mogen stoppen.

Mijn 1e Godard. Leuke film - mooie luchtige sfeer en twee prima hoofdrolspelers. Bijzonder vond ik het echter (nog) niet echt. Maar wat niet is, kan nog komen?

Zou me niets verbazen. De stijl die Godard hanteert bij deze À Bout de Souffle beviel me namelijk prima. Zo'n 1e keer is dan misschien even wennen en ik was (na een lange dag) nogal moe tijdens het kijken, dus wie weet wat herziening in petto heeft.

Belmondo is érg (wannabe ) cool als hoofdrolspeler, met z'n sigaret steeds. Mooi camerawerk, visueel sowieso sterk. Een paar mooie scenes, dus een voldoende.

Wat een buttfilm.

Opzich begint deze À l'Intérieur best aardig. De spanning wordt mooi opgebouwd, mevrouw is alleen thuis, het is donker en... we krijgen bezoek. Best wel geslaagd tot dan toe eigenlijk, totdat we ''de vrouw'' duidelijk te zien krijgen. Dan is het eigenlijk wel gedaan met de spanning.

Bij horror- en/of thrillers is het naar mijn mening toch erg belangrijk dat de moordenaar (bad-guy/girl) niet - duidelijk - te zien is. Dat is in deze film eerst ook zo. Spannende scénes wanneer de vrouw voor het raam staat en er een barst in ramt. Daarna ook weer een prima scéne, wanneer ze achter Sarah staat en niet duidelijk te zien is in het donker. Njah, na deze scénes was het voor mij eigenlijk al over met de spanning, misschien op het einde nog een beetje.

Voor de rest vond ik dit echt een rukfilm eerste klas. Beroerd plot, erg slechte uitwerking. Uiteraard zo voorspelbaar als ik weet niet wat. Voor mij in ieder geval al snel duidelijk dat ''de vrouw'' Sarah haar baby wou, omdat ze haar eigen was verloren in het ongeluk, tsjah... wat anders? Daarnaast is deze film eigenlijk te stompzinnig voor woorden, ik bedoel; Waarom probeert Sarah niet uit het raam in de badkamer te ontsnappen? Waarom houdt ze dat raam anders niet in de gaten voor politie (van wie ze weet dat ze nog langskomen) om vervolgens eens goed te schreeuwen? Waarom schreeuwt ze überhaupt alleen maar als er niemand is? Sowieso al enorm fout gedoe in het begin van die politie; ''Ja, die vrouw is weg, ze komt vanavond niet meer langs, we sturen anders nog wel eens een auto om te checken of alles goed is later in de nacht''. Tsjongejonge... en wanneer die agenten er zijn begint het pas écht triest te worden. Ten eerste hoort de laatst overgebleven agent in de auto dat er geschoten wordt in het huis, dan moet je de centrale hier wel even over informeren enorme idioot! En dan... een vrouwtje vermoordt drie (gewapende!) agenten en nog wat andere personen... met een schaar, owh my god, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Sowieso zijn alle bijpersonen in de film gewoon belachelijk (dom). Wanneer Sarah naar onderen kruipt wil ze haarzelf uiteraard gaan verdedigen tegen deze vrouw, er liggen wat pistolen en zelfs nog een wapen wat wel op één of ander kanon lijkt, maar wat pakt ze? Tsjah. Owh jah, eerder had ze immers al eens een pistool gekregen van die agent (zonder uitleg hoe zo'n ding ook maar werkt, maar oké), maar toen besloot ze even te gaan slapen en gooide ze dat pistool maar wat dom naast haar neer. Dit, terwijl de agent eerst ook nog eens bij haar weggaat om de stroom te repareren, waarom? Slaat natuulijk nergens op om haar zo alleen achter te laten. Ik weet het allemaal niet meer hoor, maar dit is wel erg slecht.

Van de geloofwaardigheid moet deze film het dus echt niet hebben en dan ben ik naast de bovenstaande punten vast nog veel vergeten. Het is eigenlijk teveel om op te noemen. Owh jah, Sarah die de stem van haar moeder niet herkent (oké, das tot daar aantoe), maar haar ook nog even doodleuk een priem in haar nek steekt. What the fuck!? Owh, nog eentje; waarom breekt ze die spiegel zo belachlijk dom om vervolgens een scherf als wapen te gebruiken. Bind daar eens even snel wat kleren omheen, anders snijdt je jezelf nog. Hoe meer ik hier over nadenk, hoe slechter het wordt, vreselijk. De laaste scénes zijn gewoon écht vreselijk, dat trek ik dus niet. Een normale uitwerking van een simpel en voorspelbaar rotplot krijg ik al niet en dan ook nog eens zo'n totaal onnodige, zieke scéne waar ''de vrouw'' de baby uit de buik van Sarah snijdt? Asjeblieft zeg. Ik vraag me nu af waarom de schrijver- en regisseur(s) deze film nou willen maken en op de markt willen brengen. Om naam te maken dankzij de beruchte laatste scéne? Voor de rest is dit gewoon troep eerste klas. Zoveel fouten, zo voorspelbaar en dan zelfs nog een totaal mislukte poging om het publiek te laten lachen; Die zombie-agent op het eind, die ineens weer herrijst. Ach ja, velen kunnen er natuurlijk van genieten, dat moge dankzij de score hier wel duidelijk zijn en dat vind ik ook heel erg mooi voor die vele mensen, al kan ik er niet bij dat ''dit'' zo goed bevonden wordt, maar oké.

Buiten al het stompzinnige om begint de film spannend en zijn de effecten prima. Ook de muziek is aardig verzorgd, dus ik ga deze film (voor nu) hoger beoordelen dan landgenoot Martyrs. Ben benieuwd of ik het nog eens écht eens wordt met die Fransen en hun horror. Wie weet geef ik ze nog wel eens een kans. Dit vond ik in ieder geval dikke bagger. Twee (erg) magere sterren voor dit zwaar overgewaardeerde filmpje.

Heb lang gewacht om weer eens wat van Miike te gaan zien, dankzij één van de meest onnozele films ooit; Ichi The Killer. Ik wist niet echt wat ik van deze Miike moest gaan verwachten, maar ik wou de regisseur een nieuwe kans geven en gelukkig maar, want deze Ôdishon was eigenlijk best wel goed.

In tegenstelling tot vele users vond ik de opbouw wel goed. Er heerst een lekker sfeertje en dankzij het mooie rustige tempo wordt er prima naar een sterke climax toegewerkt. De droomscénes zijn sterk, mysterieus en het moment dat die gast ineens uit de zak komt is ongelovelijk. Ben me doodgeschrokken, damn! De finale is best heftig al had ik gedacht dat Miike het allemaal nog wat erger gedaan zou hebben. Viel opzich best mee dus. Vond dat hele auditie gebeuren best vermakelijk, de hoofdrolspeler erg goed en de prima muziek wist alles mooi te ondersteunen.

Echt geweldig wordt het echter - op een paar érg sterke scénes na - niet echt, maar het verhaaltje bleef best wel meeslepend. Ondanks dat de climax best indrukwekkend was vind ik het op één of andere manier totaal niet in de film thuispassen. Ik vat het niet helemaal eigenlijk. Mjah, nu wil ik toch best eens meer van Miike zien. Voldoende.