dave
Ingeschreven sinds 24 februari 2004
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van dave. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Dark City (1998)
zaterdag 31 december 2011, 18:45 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
En donker was deze stad wel degelijk, laat daar geen misverstand over bestaan!
Proyas had duidelijk nog kraaienbloed door zijn aderen stromen toen hij aan 'Dark City' begon. Een zeer duister, onverlicht decor staat hier immers centraal, en de enige die het even verwonderd aanschouwt als de kijker is ene John Murdoch. Met een lui oog en een lange regenjas loopt deze warrige man door de straten, op zoek naar antwoorden. Antwoorden die zowel ikzelf als Johnny zullen teleurstellen. Want godallemachtig, zo fantastisch formidabel is de uitkomst niet. Voor mij had alles veel eenvoudiger gemogen, veel 'cooler'. Draai desnoods nog een lamp of drie uit. En geef bovenal die octopussen from outer space een schop onder de broek. Hun inkt doet meer kwaad dan goed.
Toch meer dan voldoende voor de consistente sfeer en solide vertolkingen.
3,50 (3,25)
Laberinto del Fauno, El (2006)
Alternatieve titel: Pan's Labyrinth, donderdag 29 december 2011, 15:44 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Te weinig fantasie, te veel (oorlogs)drama. En dat is in dit geval een zeer spijtige zaak, daar de onfrisse wezens en de lugubere sfeer die ze met zich meebrengen in mijn ogen tot de beste behoren in hun categorie. De scène met de 'blinde', naakte menseneter is makkelijk één van de meest volmaakte momenten in de algemene filmgeschiedenis. Een nieuwe hoofdzonde aldus dat er werd beslist het wel en wee van een meute soldaten in de kijker te zetten. Niet dat de gebeurtenissen van laatstgenoemden dermate vervelend waren, maar in vergelijking met de sprookjeselementen voelden ze aan als een regelrechte afknapper.
Kon een meesterwerk zijn.
3,00 (3,25)
Last Samurai, The (2003)
donderdag 29 december 2011, 12:50 uur
Maakt de verwachtingen helemaal waar. Een niet onaardig epos waar nog net geen bizons zijn te zien en in geen geval met wolven wordt gedanst. Cruise valt mee, al ben ik er nooit een grote fan van geweest. Watanabe steelt de show met een handvol overtuigende samurai aan zijn zijde. De dolle avonturen van de keizer en zijn raad van bestuur kunnen me evenwel geen spreekwoordelijke fluit schelen. Mede hierdoor voelt de film te langdradig aan.
3,00
Hellboy II: The Golden Army (2008)
donderdag 29 december 2011, 12:50 uur
"Dat kan beter", was slechts één van de gedachten die door mijn hoofd spookten na afloop van het eerste deel. En gelijk kreeg ik. Het vervolg scoort op alle vlakken hoger. Meer fantasierijke figuren en omgevingen (Op een gegeven moment zelfs behoorlijk gelijkend op 'The Shadow of the Colossus), een boeiender verhaal door het weglaten van die dwaze John Myers en alle romantische spanningen die daaruit voortvloeiden en meer geslaagde humor. Twee uur lang gegarandeerd spektakel.
3,50 (3,75)
Hellboy (2004)
donderdag 29 december 2011, 12:50 uur
"Dit smaakt naar meer", dacht ik na afloop. Perlman schittert onder kilo's make-up en vuurt te gepasten tijde een droge, koele opmerking op ons af. Hellboy is in wezen een typische anti-held met een heleboel clichématige zorgen aan zijn gehoornde kop. In actie is deze sympathieke duivel evenwel niet te versmaden en gaat hij de strijd aan met een aantal zeer originele slechteriken. Aan fantasie geen gebrek, zo bleek. Moest de totaal overbodige 'John Myers' weggelaten zijn, dan zou het geheel hoger scoren. Aan romantisch geleuter heb ik hier immers geen boodschap. Ten laatste nog een bescheiden ovatie voor del Toro, daar de regie meer dan puik was.
Goed.
3,00 (3,25)
Michael Clayton (2007)
maandag 26 december 2011, 20:35 uur
Niet slecht.
Vlotte vertelstijl, weinig of geen inzakkingen ondanks de lange speelduur en overtuigende personages. Clooney is nu eenmaal een persoon die weinig verkeerd kan doen. Het is een geroutineerd acteur die zijn vak verstaat en dat hier voor de honderdste keer laat blijken. Min of meer hetzelfde geldt voor Wilkinson. Voorts een verteerbaar en aanvaardbaar verhaaltje, dat twee uur lang niet gaat tegensteken, maar je ook niet van de stoel doet vallen. Intrigerend tot op bepaalde hoogte, waarna het langzaam aan zijn afdaling begint.
3,00 (3,25)
Box, The (2009)
zondag 11 december 2011, 12:33 uur
Een zeer vage film, die zijn warrige aard probeert te parafraseren als zijnde 'mysterieus', terwijl hij in werkelijkheid natuurlijk man noch paard noemt. Door hoeveel manden precies werd gevallen is moeilijk te constateren, maar dat er aan Diaz geen bedreven mandenvlechtster is verloren, kan niemand ontkennen. De actrice is bovenal een fraaie verschijning, hetgeen hier nog meer in de kijker komt te staan door haar uiterst zwakke performance. Het lijkt wel alsof de actrice voor elke opname haar gezicht in een kuip cement begroef, daar haar ietwat verwonderde uitdrukking ons zonder verpinken gedurende het volledige epos vergezelde. Over de andere aspecten valt eveneens weinig te zeggen. Doorgaans even matig als de rest.
Deze doos is overduidelijk van Pandora. Kelly had hem nooit mogen openen.
2;00 (1,75)
Misery (1990)
woensdag 7 december 2011, 23:46 uur
Fantastisch uitgangspunt, twee meer dan behoorlijke acteurs en het consistente, desolate sfeertje vormen de stuwende kracht achter deze film. Meer is er in feite niet nodig om een minimalistisch verhaal als dit tot een goed einde te brengen. In mijn geval niet altijd even boeiend helaas, mede te wijten aan een aantal oninteressante inzakkingen her en der.
Goed.
3,00 (3,25)
From Dusk till Dawn (1996)
woensdag 7 december 2011, 21:34 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
Yip Man (2008)
Alternatieve titel: Ip Man, woensdag 7 december 2011, 20:03 uur
stem geplaatst
Twelve Monkeys (1995)
Alternatieve titel: 12 Monkeys, zondag 4 december 2011, 17:48 uur
Briljante film boordevol psychologische puzzels en doolhoven. Tonnen details vragen allemaal meer dan een seconde denkwerk, maar vallen uiteindelijk steeds weer op hun plaats. Het acteerwerk is vlakaf schitterend en de regie, de setting en de muziek zijn dat evenzeer. Chaotisch. De uitkomst blijft hoe dan ook grandioos.
4,00 (4,25)
Source Code (2011)
zaterdag 3 december 2011, 22:41 uur
Een zéér toegankelijke film voor de modale filmliefhebber. Knap uitgangspunt, veel vaart, overtuigend acteerwerk en hier en daar een spitsvondig element. Jones komt slechts tot aan de schouders van zijn schitterende debuut, maar dat is gelukkig nog steeds hoog genoeg. Ik had evenwel liever naar wat andere muziek geluisterd. Een vol anderhalf uur een banaal Hollywood-orkest aanhoren is ook niet alles.
Goed.
3,50 (3,25)
Man on Fire (2004)
zaterdag 3 december 2011, 22:37 uur
Iets te lang naar mijn smaak en niet bijster boeiend over de hele lijn. Washington zit wel lekker in zijn vel en Dakota is een leuke tegenspeelster. De regie is zonder meer goed en de actiescènes overtuigend. Binnen genre derhalve een meevaller, al hou ik persoonlijk van een meer bombastische aanpak, wat hier nog zeker binnen de grenzen van het mogelijke ligt.
3,00 (3,25)
Frankenfish (2004)
donderdag 1 december 2011, 19:04 uur
In een gotisch kasteel, ergens in een desolaat gedeelte van Duitsland, werd op een stormachtige avond door de krankzinnige professor Syfy en zijn gebochelde knecht een verschrikkelijk monster het leven ingeroepen. Hele stukken rotte zalm, kabeljauw en maatjesharing werden samengevoegd en door bliksemschichten tot leven gebracht. Het resultaat was Frankenfish, een niet onaardige bengel, die het leven dat hem was geschonken stevig omarmde. Maar foute vrienden tijdens de pubertijd en meerdere onenigheden met zijn vader aangaande zakgeld en het al dan niet mogen aanschaffen van bromfietsen, leidden uiteindelijk tot zijn ondergang. We treffen hem en zijn kornuiten thans aan in het Zuiden van de Verenigde Staten.
En wat is deze setting toch fabelachtig. Een vies, dampend moeras waarop drie krakkemikkige schuren drijven. Al dan niet bewoond door heksen, junkies of rare eenzaten. Wie zie je liever opgevreten worden? Het geluid van een snerpende mondharmonica op de achtergrond en talloze drankkruiken, wasborden en banjo’s die de roemrijke klanken van het Zuiden verspreiden. Zestien kinderen wachten vol spanning op hun vader die vissen vangt door ze met een lege whiskyfles op de kop te slaan. Ach, wie zou er niet op vakantie willen gaan?
De regie is overgelaten aan iemand die toch ietwat kennis van zaken heeft en zijn broek alleszins niet laat ophouden door een halve meter touw. Niet dat ik de nieuwe Scorsese heb ontdekt, maar niettemin zonder meer een verrassende vaststelling. Op technisch vlak over het algemeen degelijk, met uitzondering van het stemgeluid. Sommige acteurs zijn gewoonweg onverstaanbaar en mompelen onophoudelijk verder. Flikker de microfoon in de toekomst recht in hun smoelwerk en kwak er een emmer lijm overheen. Ook de monsters zelf zien er redelijk uit en getuigen af en toe van een zekere schattige ambachtelijkheid. Niet alles moet door computermachines worden afgehandeld.
Het is en blijft wel een product van Syfy, hetgeen vrijwel garandeert dat je bek sporadisch op je tenen valt. Beetje absurd bijvoorbeeld, hoe het langharig tuig plots met een krat vers fruit op komt draven. Wie wilt er een banaan? Hij moest er wellicht drie weken voor varen, maar het was de moeite blijkbaar meer dan waard. Of groeit er een bananenboom in hun achtertuin? Je weet het potdorie toch nooit met die hippies.
Verhaaltechnisch gezien werd er een tamelijk arrogante positie aangenomen, want jezelf serieus nemen is nooit een goed plan in dit milieu. Het gedoe omtrent die Chinese boot en dat plotse familiaire gedoe na het diner interesseert geen hond. Het duurt dan ook veel te lang vooraleer de eerste Frankenfish in beeld verschijnt en het kleine groepje halfgare kijkers in de handjes kan beginnen wrijven.
Zesendertig minuten saai geneuzel ging vooraf aan een dik halfuur prettig gestoorde ongein. En Jezus Christus, die vissen halen me daar toch een paar gekke fratsen uit. Ze bestaan vermoedelijk uit vloeibaar metaal, want een kogelregen van heb ik jou daar is nog niet voldoende om hun kadaver naar de zeebodem te stuwen. De slachtpartijen die onze zwemmende vriendjes aanrichten zijn wel min of meer entertainend. Volkomen voorspelbaar wie het loodje legt natuurlijk.
Echt hilarisch zijn de reacties van mensen op de dood van anderen. “Ach zeg, potjandorie. Meen je da nou serieus? Aaah, sta ik van te kijken, hoor.” Of zoiets. Niemand geeft om iets of iemand anders dan zichzelf. Sam maakt zich ook onsterfelijk belachelijk door de hartslag te meten van het meisje met een reusachtig gat in haar hoofd. Je weet nooit, misschien heeft ze nog een tweede brein in haar broekzak.
Schrap of vervang een aantal acteurs, kort de vervelende opbouw in en steek wat meer de draak met de plaatselijke bevolking en alle desbetreffende clichés die de wereld worden ingestuurd.
Matig.
1,50 (1,75)
