dave
Ingeschreven sinds 24 februari 2004
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van dave. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Vicky Cristina Barcelona (2008)
maandag 31 januari 2011, 15:20 uur
Vlotte Woody die ter afwisseling eens over Spaanse liefdesperikelen handelt. Het acteerwerk is fenomenaal, om maar meteen met de puerta in huis te vallen. Met name Bardem en Cruz vormen samen de crème de la crème via hun schitterende samenspel. De twee personages hebben duidelijk een turbulente, doch diepgaande relatie achter de rug. Ik zag ze ontzettend graag in beeld en vond hun passionele en plastische manier van communiceren behoorlijk ravissant. Johansson oogt vooral fantastisch, terwijl Hall ietwat overbodig aanvoelt. Jammer dat enkel de historie tussen het Spaanse koppel enige interesse kon opwekken, en dat ongeveer al de rest voor mijn part weggeknipt mocht worden. De kracht van de ex-geliefden schuilt wel degelijk in de mysterieuze aard van het verhaal, doch een groter aandeel in deze film zou geenszins verkeerd zijn.
3,00 (3,25)
filmdetails permalink reageer
There's Something about Mary (1998)
zondag 30 januari 2011, 21:57 uur
Modale komedie die met de romantische bijzaak enkel de draak wil steken. Stiller levert verder maar matig werk, net zoals de gehele cast. Diaz stak er met borst en schouders bovenuit, maar iets zegt me dat met een volledig nieuwe cast de film aantrekkelijker zou voorkomen. Persoonlijk kon ik Dillon, Evans en zelfs Stiller echt niet uitstaan. Iets dat, ondanks het potentieel dat de grappen hadden, een flagrante smet op het beeld toverde. Nochtans een echt twijfelgeval. Misschien weet ik het slappe verhaaltje later beter te waarderen.
2,50 (2,75)
filmdetails permalink reageer
About Schmidt (2002)
zondag 30 januari 2011, 14:12 uur
Een film waarbij vele details de pijnlijke en appetijtelijke kantjes van het alledaagse leven in kaart brengen. Een dubbeltje op zijn kant weliswaar, want zo bijster interessant zijn de prozaïsche escapades van Schmidt nu ook weer niet. Slechts als je jezelf bereidwillig opstelt zijn op het eerste zicht onbeduidende wereld te betreden, zal je de ware pracht kunnen doorgronden. Nicholson leunt vooral op zijn uiterlijk en trage manier van spreken, hetgeen hier perfect uitkomt. Zijn snufferd straalt evenveel apathie uit als hilariteit en zorgt voor een gebalanceerde tragikomedie. Mooie plaatjes en een knappe vertelstijl sluiten aan.
3,50
filmdetails permalink reageer
Dumb & Dumber (1994)
Alternatieve titel: Dumb and Dumber, zaterdag 29 januari 2011, 1:43 uur
Extreem grappige roadmovie die voor een constante aanlevering van hilarische humor zorgt. Allesbehalve subtiel, gedistingeerd of complex van aard en het feit dat het verhaal vanuit het standpunt van de twee mentaal begrensde foorapen wordt verteld, verandert hier weinig aan. De grapdichtheid ligt krankzinnig hoog in deze knotsgekke komedie. Of het nu gelinkt is aan een bepaalde situatie, een belachelijke opmerking omvat of simpelweg te wijten is aan de gekke smoelen van Carrey en Daniels, ik lag onophoudelijk in een deuk. Ik heb geluk dat ik niet veeleisend ben op dit vlak, want over het algemeen betreft het enorm goedkope fratsen. Werkelijk alle lof gaat uit naar de twee hoofdacteurs en de grapjassen die het script schreven, zonder wiens inbreng dit een jammerlijke miskleun zou zijn. Hoogtepunt moet het gesprek in de bar tussen Carrey en die FBI-agente zijn.
4,00 (3,75)
filmdetails permalink reageer
Adventureland (2009)
zaterdag 29 januari 2011, 23:08 uur
Knusse, romantische film die ongeveer elke grap doet werken. Weinig tartende humor, eerder gebonden aan levensechte situaties. Het verhaaltje stelt weinig voor, al zoek ik nu vooral spijkers op laag water. De afwezigheid van een doordacht script wordt slim opgevangen door talloze andere factoren. Vooral de muziek zorgt voor aardig wat compensatie. Judas Priest, The Cure en Lou Reed zetten de gemoedelijke toon. Het acteerwerk valt buitengewoon goed mee, met een sterke Eisenberg als alfadier. De roedel kent echter genoeg acteurs die sterk in hun schoenen staan. Stewart oogt bijvoorbeeld fantastisch en heeft me zowaar bijna kunnen verleiden de Twilight serie een kans te geven, al mijn kinderachtige vooroordelen ten spijt. Bill Hader komt eveneens schitterend tevoorschijn als dubieuze pretparkuitbater. Die kleine rolletjes passen hem als gegoten. Verder zijn de dialogen doorgaans goed te pruimen en is het totaalpakket zodoende absoluut de moeite waard.
3,50
filmdetails permalink reageer
Sideways (2004)
zaterdag 29 januari 2011, 17:59 uur
Heerlijke tragikomische film waarin de mistroostige Miles centraal staat. Een man met vele talenten, alleen vindt hij deze, overigens volledig onterecht, weinig voorstellen. De reis doorheen wijnland met zijn vroegere kamergenoot staat bol van de contrasten tussen beide hoofdpersonages en biedt een overdaad aan boeiende gesprekken, details uit het verleden, enzovoort. De humor leunt vooral op de interactie tussen het ietwat gekunstelde duo. Ik ken Giamatti niet erg goed als acteur, maar hier hoort hij alleszins perfect thuis. Vooral dankzij zijn kleurloze uiterlijk en schorre stemgeluid. Iedereen loopt heel soepel in beeld en krijgt door de erg aanwezige jazz een bijkomstig duwtje in de rug. Verder zijn de metaforen zeer subtiel in de dialogen verweven en is 'Sideways' in feite op meerdere manieren te interpreteren. Het open einde vormt een mooie afsluiter.
4,00 (3,75)
filmdetails permalink reageer
Wedding Singer, The (1998)
woensdag 26 januari 2011, 23:34 uur
Geen hoogvlieger, ondanks de realistisch opgebouwde sfeer uit the Eighties. Deze ontzettend voorspelbare romantische komedie volgt namelijk een soort weggetje dat iedereen van kilometers afstand ziet liggen. Een film die dus enkel gericht is op mensen die hier genoegen mee kunnen nemen en een wandeling willen maken die avontuurlijk blijft, zonder een vervelende gids die bij elke paddenstoel een ingestudeerde uitleg opdreunt. Zo eentje die zijn overgewicht probeert te camoufleren met weetjes over de lijsterbes of het bosviooltje. De geslaagde grappen zijn spijtig genoeg op de vingers van een hand te tellen. De hand van iemand die heel onhandig met scherp gereedschap omspringt weliswaar. De meerderheid van de geintjes mist doel wegens te flauw of te braaf. De algemene sfeer is echter wel redelijk te pruimen en zuigt je als kijker door het kleine kijkgaatje langs waar je de schaamte opwekkende taferelen moet aanschouwen. In mijn geval probeerde ik dit tegen te werken en kwam ik aldus halverwege vast te zitten in dat gaatje, wat overigens resulteerde in een zeer oncomfortabele zit. Perfect voorbeeld van niet weten te huilen of lachen. Feit is dat ik me na verloop van tijd even gemoedelijk als onbehaaglijk ging voelen, omdat ik niet meer wist of het nog uitmaakte of een paddenstoel nu giftig is of niet. Een typisch randgeval dus, om de schuld voor de verandering eens in de pantoffels van de marginalen te schuiven.
2,50
filmdetails permalink reageer
Expendables, The (2010)
woensdag 26 januari 2011, 19:10 uur
Kleine meevaller, maar of de jongens echt terug in de stad zijn, dat durf ik niet zonder scrupules beweren. De actie is gelukkig wel in gepaste hoeveelheid voorradig en is royaal ingesmeerd met die lekkere authentieke jus. Het laatste halfuur wordt hier merkelijk door getekend en wel op zo'n manier dat het m.i. zelfs één van de beste in zijn soort moet zijn. Zonder veel pretentie wordt er lustig op de vijand geschoten en ingehakt. Geweren spuwen kogels tot hun loop er slap van gaat hangen. Tevens zijn de geweldige bloedeffecten weer aanwezig. Heerlijk stroperig en toch niet afkomstig uit een fastfoodrestaurant. Tenzij het CGI-team daar zijn werkplaats had.
Verhaaltechnisch en auditief is clichématigheid zowaar een relatief goede deugd hier. Zou een spitsvondig scenario namelijk wel passen bij Stallone en Statham? Verder zijn de cameos van Schwarzenegger en Willis helaas wat overroepen, maar natuurlijk leuk om ze even samen in beeld te zien. Rourke daarentegen speelde zijn bescheiden rol met verve en is denkelijk een veel betere acteur dan mensen hem willen toeschrijven.
Goed.
3,50 (3,25)
filmdetails permalink reageer
Jin Yi Wei (2010)
Alternatieve titel: 14 Blades, woensdag 26 januari 2011, 18:23 uur
Zeer gestileerde film, waarin het eenkleurige uiterlijk de sleutelrol speelde. Erg leuk in HD natuurlijk. Het verhaaltje plus interactie tussen beide hoofdpersonages was helaas naast overdadig sentimenteel ook te clichématig, met het verschrikkelijke eindbeeld als kers op de rijsttaart. Een oosterse held die zichzelf nogal serieus neemt raakt haast onvermijdelijk opgezadeld met een eigenwijze vrouw. Zo simplistisch kwam het alleszins over. De complottheorieën waren verder niet bijster interessant en de ontmoetingen met boefjes van allerhande herkomsten voelden onnodig aan. Buiten het feit dat je naar een mooie serie beelden zit te kijken, heb je enkel de vlotte gevechten die je af en toe tot likkebaarden verleiden. Lang niet elke zwaardslag of sprong komt even geloofwaardig over, maar het merendeel voelt gelukkig uitermate ritmisch en vloeiend aan.
3,00
filmdetails permalink reageer
Other Guys, The (2010)
dinsdag 25 januari 2011, 21:28 uur
Matige komedie, waarin Ferrell voor de eerste maal als beste acteur voor de dag komt. Of dit per se als positief moet bestempeld worden betwijfel ik echter ten zeerste, want een gebrek aan overacting is allesbehalve onderdeel van een juiste analyse. Zo lijkt Wahlberg bijna elke zin uit te brullen, alsof de doelgroep een kudde bejaarden omvat. Verder ziet alles er heel gemaakt uit en zien de ontploffingen en andere halsbrekende toeren er derhalve weinig bloedstollend uit. De klemtoon ligt over het algemeen weliswaar op de uitgehaalde fratsen, dus of de taferelen aan de zijkant van groot belang zijn is kwestieus. Dit geldt tevens voor het verhaal, waar doorgaans te veel aandacht aan wordt besteed. Punten gaan uit naar de dun bezaaide humor.
2,50 (2,75)
filmdetails permalink reageer
Anda Muchacho, Spara! (1971)
Alternatieve titel: Dead Men Ride, maandag 24 januari 2011, 14:01 uur
Een Italiaanse Western die schijnbaar nooit de wijde wereld heeft mogen aanschouwen en opgegaan is in de grote massa. Dit feit is bijna een ramp te noemen, want 'Dead Men Ride' is goud waard.
Na de eerste 'kijkbeurt' blijf je evenwel achter met een lege maag. Er zijn veel details die in vergetelheid verzuipen en de complexiteit van het verhaal vereist een aanzienlijke hoeveelheid aandacht. Om alles perfect in elkaar te laten passen en elke onbenulligheid eer aan te doen, was een herziening onvermijdelijk. Het gebeurt wel vaker dat het meermaals bekijken van een Italiaanse Western de oorspronkelijke indrukken op die manier opkrikt en verstevigd.
Eerst en vooral is het script erg interessant opgesteld en vallen alle losse eindjes als puzzelstukjes samen. Misschien is het geheel iets te moeilijk gemaakt, want je hebt aanvankelijk weinig anders te doen dan de gebeurtenissen proberen te plaatsen en begrijpen. Enige puntje van kritiek gaat echter uit naar het sporadische, soap-achtige gevoel dat sommige scènes kenmerkt. Later weet je dit gelukkig wel te relativeren. De fans van Leone zullen eveneens overrompeld worden met gelijkende beelden. Referenties naar 'A Fistful of Dollars' en 'Once Upon A Time in the West' zijn er in overvloed. Vooral het einde, waarop de hele geschiedenis uit de doeken wordt gedaan, zal belletjes doen rinkelen.
Fabio Testi doet het geweldig, ook al houdt hij doorgaans de lippen stijf op elkaar. Zijn toot en gestalte zijn kenmerkend genoeg. Een ietwat slank figuur met een mysterieuze aard die toch onmiskenbaar wat emotionele bagage meesleurt. De rest van de cast doet zeker en vast meer dan zijn best. Goed gecaste bad-guys en grappige tot serieuze nevenpersonages.
De muziek kon makkelijk door Morricone zijn geschreven, ware het niet dat louter ene Bruno Nikolai zich verantwoordelijk mag noemen. Een naam die ik nochtans enkel aan een of andere Django film koppel. Heerlijke deuntjes weliswaar, die gegarandeerd een meerwaarde bieden.
Superbe regie, verrukkelijke setting en geweldige shoot-outs maken het rijtje af. Uiteindelijk een verborgen pareltje dat, zoals mijn voorganger reeds terecht opmerkte, een must see is voor de fanaten.
4,00
filmdetails permalink reageer
Click (2006)
zaterdag 22 januari 2011, 22:27 uur
Grote teleurstelling. Vooral het feit dat ze je op het einde zo goedkoop de laan in sturen kan er bij mij niet in. Waarom hebben ze in hemelsnaam geopteerd voor zo'n enorm voorspelbare en flauwe afloop? Ik heb er geen woorden voor. What were they thinking? Tussendoor verscheen er misschien een glimlach of twee op mijn gezicht, mede dankzij een klassieke trap in de genitaliën. Maar over het algemeen is dit een onaangename zit. De acteurs doen hun werk niet goed en buiten Walken is geen enkel personage de moeite waard om langer dan vijf seconden bekeken te worden. Moest het matige verhaaltje, 'Bruce Almighty' met Sandler en Walken voor mijn part, afgesloten zijn met een cynische noot, dan zou de waardering hoger liggen. De realiteit ligt helaas anders en loopt aldus uit op een onvoldoende.
2,00
filmdetails permalink reageer
Family Guy Presents Stewie Griffin: The Untold Story (2005)
zaterdag 22 januari 2011, 14:56 uur
Leuk, dit zogenaamde drieluik. Bewonderaars van de show krijgen evenwel niet de meest geslaagde componenten naar hun hoofd geslingerd. Normaal is het samenspel tussen Brian en Stewie namelijk de grootste zegen. Met name de 'Road to...' episodes zijn vrijwel de beste uit de hele reeks. In de langspeelfilm, of beter gezegd de fusie van drie op zichzelf staande afleveringen, wordt dit jammer genoeg niet extra in de verf gezet. Enkel het middenstuk profiteerde van de hilarische, doch onderwijl erg makkelijke interactie tussen hond en baby. Doch, de aandacht blijft de hele rit specifiek op Stewie gericht. Eveneens geen slechte keuze, daar de populariteit van dit schrander kereltje vele andere geanimeerde figuren de loef afsteekt. Terecht, durf ik te beweren.
Het bescheiden verhaaltje blijft tevens boeiend, al is het uitgangspunt in wezen allesbehalve origineel. Meer aanstekelijk zijn de totaal irrelevante en absurde referenties, die in verschillende gedaanten op beeld verschijnen. Meestal wordt dit door middel van flashbacks of andere willekeurige weetjes aan de man gebracht, zonder een speciale vergelijking hard te maken. Een beetje vervelend is het wel dat je van alle ongein op de hoogte moet zijn. De aangehaalde shows en bekende Amerikanen kunnen immers volslagen onbekend in de Europese oortjes klinken.
3,50 (3,25)
filmdetails permalink reageer
Punch-Drunk Love (2002)
vrijdag 21 januari 2011, 23:51 uur
Even luchtig als psychedelisch, en net zo ondoorgrondelijk als het geheimzinnige harmonium. Of is dit werkelijk niets meer dan een symbool voor de haast puberale liefde tussen beide hoofdpersonages? Een film die weliswaar niet meteen aanslaat, maar rustig zijn tijd neemt om je hoofd te doen tollen. Bonte golven en knappe schaduwen overspoelen het scherm en bevreemdende tonen pruttelen voortdurend op de achtergrond. Langzaam wordt de chaos minder storend en voordat je het weet loopt de aftiteling. Gelachen werd er niet, in kleine mate genoten wel. Sandler zet een perfecte halvegare neer, terwijl Watson diegene is die het vreemdst overkomt. De mens die de zot volgt is immers nog zotter, nietwaar? Een prachtprestatie van het uiterst snoezige koppel, sterk geholpen door de uitstekende regie.
3,50 (3,25)
filmdetails permalink reageer
Commando (1985)
woensdag 19 januari 2011, 17:18 uur
Oerdegelijke actiefilm die naast het in beeld brengen van honderden figuranten die op hun beurt tientallen kogels in hun kansloze lichaam gepompt krijgen, geen verdere ambities koestert. Niet dat het graatmagere verhaal iets aan de ervaring veranderd, integendeel. Buiten het feit dat die elf uur vliegtijd soms wel heel snel wegtikt en aldus de indruk wekte dat het horloge van Matrix waarschijnlijk een herstelling kan gebruiken, is er werkelijk niets dat de moeite waard is om langer dan een seconde of twee door je hoofd te spoken. Het laatste bloedbad dat het strand van het eiland ontegensprekelijk een permanente rode kleur heeft bezorgd, is één van de beste in zijn soort. Deed me overigens sterk denken aan 'The Expendables', een film die gerust hierop gebaseerd kan zijn.
Hou je van atletische vechtjassen die zich onophoudelijk een weg banen doorheen talloze vijanden en gebouwen? Spreken ondoorgrondelijke chaos en teugelloze veldslagen op grote en kleine schaal je aan? Eet je wel eens rood vlees? Dan is dit een absolute aanrader.
3,50 (3,25)
filmdetails permalink reageer
American Pie 2 (2001)
dinsdag 18 januari 2011, 17:59 uur
Leuke nakomer, met een karrenvracht aan seksueel getinte ongein. De acteurs uit de eerste Amerikaanse Taart zijn wederom van de partij, wat het gevoel van een sequel naar de achtergrond duwt. Op die manier wordt de indruk gewekt dat het eigenlijke vervolg gelijkwaardig is aan het eerste deel. Veel valt er echter niet over te vertellen, want het merendeel van de tijd luister je naar op zichzelf staande pis- en kakhumor. Gelukkig dat ik me er wel in kan vinden en dat er aldus vaak genoeg kan gelachen worden. Jammer dat ze hierna niet van ophouden wisten.
3,00
filmdetails permalink reageer
Batman (1989)
dinsdag 18 januari 2011, 16:52 uur
Matige Vleermuisman.
Nochtans zijn alle gadgets en geheime schuilplaatsen wel present. Enkel de uitwerking van het verhaal kon veel beter. Ik vond het namelijk weinig boeiend, hetgeen steevast negatief uitdraait voor een film van deze lengte. Het verhaal is doorheen de hele reeks vrijwel chronisch oninteressant. Werkelijk niets dat in staat is je te verwonderen. Veelal wordt dat opgevangen met overtuigende vertolkingen en duistere decors. Hier is dat min of meer het geval. Met name Nicholson heeft uiteraard de perfecte smikkel om de Joker te vertolken en hoeft zijn roem niet eens aan de schminkster toe te schrijven. Keaton daarentegen viel wat tegen, eens temeer omdat er onvoldoende aandacht uitging naar Bruce Wayne zelf en diens activiteiten. Doorgaans zie je de acteur dus enkel met masker op. Het gevecht tussen held en deugniet stond duidelijk centraal. Qua entourage zijn er eveneens wat stokpaardjes, zoals de picturale gebouwen op de achtergrond. De opvallende donkerte had ook een positieve invloed en de confrontatie in de kathedraal zag er zonder meer mooi uit.
Er zijn genoeg films waarbij het script totaal geen verschil maakt, maar dan moet er wel een en ander aanwezig zijn dat dit gemis opvangt. Die voorwaarde is helaas niet volledig vervuld. Het geheel kon me niet bekoren.
3,00
filmdetails permalink reageer
Up in the Air (2009)
zaterdag 15 januari 2011, 15:22 uur
Aardige, alternatieve roadmovie die hoe langer hoe minder aangenaam wordt. Niet dat de overheersing van het dramatische of solitaire bestaan per se negatief uitdraait, integendeel. Het semi-aandoenlijke wandelpad van Bingham is wat deze film aanvankelijk een goede conditie bezorgt. De humor heeft een schaduwzijde, maar garandeert helaas geen glimlach. Ik kan er me wel in vinden, maar na verloop van tijd vervaagt de grens tussen sombere zelfspot en harde realiteit. Wat op zich wederom allesbehalve storend is. De sporadische voorspelbaarheid is een ergernis en ondanks een vrij onverwachte wending op het einde toch een knelpunt gebleven. Ik had een meer troosteloos verhaaltje verwacht. Iets wat in feite enkel op het allerlaatste moment voorvalt.
Hier zat meer in.
3,00 (3,25)
filmdetails permalink reageer
Role Models (2008)
vrijdag 14 januari 2011, 23:22 uur
Plezierig, maar de volkomen voorspelbaarheid doet hier in grote mate afbreuk aan. De grollen à la Apatow gaan er zoals gewoonlijk met sprekend gemak in, stevig ondersteunt door de uitstekende vertolkingen. Rudd komt goed over als beginnend zwartkijker en zelfs sidekick Scott is te pruimen. Als ik echter een keuze moet maken, dan gaat de voorkeur toch uit naar Lynch, die het over het algemeen met kleinere rollen moet stellen, maar zich hierdoor zeker niet minder in de kijker plaatst. Vrij hilarische actrice, die steeds weer een soort bevreemdende, ongemakkelijke grijns op mijn gezicht weet te monteren.
Heel jammer van de clichématige rode draad.
3,00
filmdetails permalink reageer
Rushmore (1998)
vrijdag 14 januari 2011, 18:38 uur
Heel voorzichtige, maar tegelijk gedurfde film met de immer sympathieke Schwartzman. Vroeger meen ik dat ik murw was geslagen door 'Rushmore'. Overweldigende tragikomedie met puik acteerwerk, passende muziek en een boeiend verhaal dat alle kanten uit lijkt te stuiteren. Er zit werkelijk van alles in verwerkt. Liefde, jaloezie en oneindig veel andere emoties. Allen omringt door zachte, allesbehalve opdringerige humor.
Steeds een plezier om na verloop van tijd nog eens op te leggen. Doorspekt met een dikke laag jeugdsentiment - tevens één van de eerste films die ik zag - kom ik aan een meer dan behoorlijke score.
4,00 (3,75)
filmdetails permalink reageer
Funny People (2009)
woensdag 12 januari 2011, 22:04 uur
Het voordeel van de twijfel.
Ik ga akkoord met het tragikomische aspect van deze Apatow. Sandler is bij momenten vrij vervelend, maar komt wel overtuigend over als labiele komiek, waar het uiteindelijk om draait. Lakei Rogen speelt als vanouds. Erg soepele acteur die samen met Hill en Schwartzman (die laatste maakt veel kans om één van mijn lievelingsacteurs te worden) de drie perfecte huisgenoten vormt. Enfin, een lach en een traan dus. Vrij onderschatte film.
3,50 (3,25)
filmdetails permalink reageer
Get Him to the Greek (2010)
Alternatieve titel: American Trip, woensdag 12 januari 2011, 17:40 uur
Leuk, dankzij het samenspel tussen Hill en Brand.
Geen overvloed aan vuilbekkerij deze keer, maar bij wijlen geweldige humor die misschien niet heel subtiel is, maar alleszins goed gebracht wordt. Het verhaaltje mag dan wel graatmager zijn, doch dit maakt weinig verschil. Het staat in ieder geval toe een boeiend contrast te bieden tussen de aanvankelijk perplexe Greenberg en het donkere leven van Snow. Helaas beseffen ze nog steeds niet dat een film die aan een ellendige rotvaart richting finishlijn spurt, geen boodschap heeft aan kalmere momenten. Hiervan waren er weliswaar niet veel, maar toch genoeg om even op het horloge te kijken. De doorslag wordt mede hierdoor geleverd.
3,00 (3,25)
filmdetails permalink reageer
Step Brothers (2008)
dinsdag 11 januari 2011, 22:49 uur
Grappig, maar niet constant.
Misschien wel dé beste Ferrell komedie, maar zoals steeds is er net iemand beter dan hijzelf. Reilly komt namelijk veel vermakelijker uit de hoek, al ligt dit vooral aan zijn koddige uiterlijk en stemgeluid. Het samenspel tussen beide heren kent pieken en dalen, maar is over het algemeen wel meer dan leuk te noemen. Toch bizar dat ik steeds op de extended edition stuit als ik een Apatow koop of binnenhaal. Bij mijn weten nog nooit een ingekorte versie mogen bekijken. En die extra 10 minuten laten zich voelen, want het geheel duurt te lang om imponerend te blijven. Vandaar de inzakkingen op willekeurige momenten. Rond het midden was de vaart er bijvoorbeeld helemaal uit.
Ondanks de sporadische flauwheid en impasses waren er meer dan genoeg momenten die deden glimlachen tot schuddebuiken. De humor is soms erg spitsvondig en schiet als een duiveltje uit een doosje. Met name de totaal irrelevante opmerkingen bevallen. "Feels like a lightning bolt just hit the tip of my penis."
3,50 (3,25)
filmdetails permalink reageer
Conan the Barbarian (1982)
Alternatieve titel: Conan, Koning der Barbaren, dinsdag 11 januari 2011, 19:34 uur
Sword and Sorcery dus. Het smaakt me wel.
De gevechten stellen weinig voor, maar de epische koorgezangen en de schijnbaar heroïsche opzet van het verhaal werken wel. Verder valt het decor eveneens goed mee. Alleszins geen amateuristisch schouwspel. Er zijn tal van scènes die me oprecht verrast hebben, en dat in positieve zin. En geef toe, hoe vaak heb je een kameel al eens een lel tegen zijn smoelwerk zien krijgen? Enige puntjes van kritiek gaan uit naar de verteller/tovenaar, die om de een of andere reden in Conan zijn meester herkent. Komt nogal ondoordacht over. En ook de uitwerking van de personages kon beter. De boogschutter was namelijk zonder meer een leuke toevoeging, maar graag had ik wat meer van hem gezien of gehoord.
Arnold past in het plaatje en weet ondanks zijn uitermate beperkte gedachtewisselingen toch overeind te blijven. Ik denk dat hij misschien aan vijf zinnen komt over een tijdspanne van een dik anderhalf uur. Gelukkig voert zijn torso veeleer het woord. De vrouwelijke acteur en de rest mogen er ook wezen, al zitten er doorgaans een niet onaanzienlijk aantal barsten en scheuren in hun acteerwerk.
3,50 (3,25)
filmdetails permalink reageer
Walk Hard: The Dewey Cox Story (2007)
maandag 10 januari 2011, 22:50 uur
Niet geheel overtuigend. Het semi-serieuze aspect was beter verbloemd. Een duidelijke parodie die min of meer zijn eigen richting wil uitgaan is namelijk maar een vreemde bedoening. De rode lijn vertoont wel veel overeenkomsten, maar de zijsporen doen dat minder. Zonder de parodiërende eigenschap was dit echter een aaneenrijging van sketches geworden. Nu zijn de mopjes doorgaans wel tamelijk tot zeer geslaagd, maar trop zou natuurlijk teveel zijn. Hetzelfde geldt voor het zingen, dat te aanwezig is. Ben geen fan van deze 'rock'.
Reilly is gelukkig goed gecast en steekt veel moeite in een belachelijke rol. Hij speelt heel los en slaagt erin om samen met de rest van de cast de humor zo vloeiend mogelijk te laten overkomen.
3,00 (2,75)
filmdetails permalink reageer
Rambo (2008)
Alternatieve titel: John Rambo, zondag 9 januari 2011, 22:25 uur
Wat hou ik van de bloedfonteinen die in deze Rambo en andere films van Stallone rijkelijk vloeien. Lekker gore en viskeuze klodders die ongegeneerde extravagantie bieden. Qua actie zit het dus wel snor in deze (slot)aflevering van Rambo. En John zelf mag er ook zijn. Nog steeds weinig noten op zijn zang, maar dat geldt gelukkig niet voor zijn wapens van massavernietiging. De scène waarin onze stille, asociale held als een alternatieve Robin Hood een hoop afstotende soldaten doorzeeft vormt het hoogtepunt.
Veel jungle, een verhaaltje dat wellicht de Oscar voor simpliciteit kon winnen, clichématige maar opzwepende muziek en de getekende Rambo geven voldoening.
3,50 (3,25)
filmdetails permalink reageer
Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby (2006)
zaterdag 8 januari 2011, 1:14 uur
"Old man, I'm gonna come at you like a spider monkey!"
Reken een kwartier tot twintig minuten om de geschikte atmosfeer te vinden. Indien dat je lukt, is de resterende zit meer dan gezellig en volgen de grappen elkaar razendsnel op. Ferrell is voor het eerst echt lollig te noemen, maar toch lopen wederom andere acteurs met de pluimen weg. Met name Cohen en de grootvader zijn allebei onbetaalbaar. Alles wat ze zeggen doet schaterlachen, hetgeen merkwaardig is, omdat het over het algemeen erg flauwe humor betreft. Maar flauw is precies hoe de kip het best smaakt. De lengte van de film is vaak een puntje van kritiek, maar dit kon moeilijk verholpen worden. Het leeuwendeel van de kluchten steunt juist op hun taedieuze aard. Hoe langer ergens over geluld wordt, hoe beter het resultaat.
Hilarisch.
3,50
filmdetails permalink reageer
Scott Pilgrim vs. the World (2010)
zaterdag 8 januari 2011, 17:12 uur
Leuk voor één keer, omdat de talrijke details aanvankelijk wel indrukwekkend overkomen. Na een herziening blijken ze echter in wezen nauwelijks iets voor te stellen. Domweg wat cijfertjes en metertjes, die eigenlijk niet eens zo spitsvondig of grappig zijn. Of lig jij reeds in een deuk om de 'Pee Meter'? De gevechten zijn wel leuk door de Arcade-achtige stijl, maar dat alleen is niet voldoende. Verder heb je enkel de vertolkingen van Culkin en Schwartzman (hoofdacteur uit mijn oude lievelingsfilm Rushmore) die aanhoudend plezierig ogen. Verhaal, muziek, Michael Cera en de rest van de cast, er wordt gepoogd, maar ze bedotten er niemand mee.
Ik mis iets episch en onvergetelijk.
3,00 (2,75)
filmdetails permalink reageer
Anchorman: The Legend of Ron Burgundy (2004)
vrijdag 7 januari 2011, 22:33 uur
Absurd, maar niet op de vloeiende manier die we gewend zijn van Apatow producties. Veelal een geforceerde boel met een cast die zichtbaar probeert de grappen op een zo hilarisch mogelijke manier naar voor te douwen. Dat blijkt achteraf toch een gemis te zijn, want de zekere naturel die anders zo overtuigend overkomt, is hier soms pijnlijk afwezig. Carell is verbazend genoeg de enige die hier mee weg komt, en zelfs meermaals tot luidop schateren aanmaant. Ferrell doet zijn best en heeft beslist zijn momenten, maar het samenspel met Applegate is wat deze film naar beneden trekt. Waarom zou je in een krankzinnig verhaal als dit ook zo'n serieus personage integreren? Het contrast tussen koele kikker en lolbroek pur sang resulteerde niet bepaald in een meer daverende beleving.
Verder is het prettig om zien dat er een heuse karrenvracht aan cameos werd ingehuurd. Danny Trejo als barman en ik denk zelfs Ben Stiller als Spaans/Mexicaanse presentator zijn er slechts enkelen.
Matig, maar in staat om een afdoend aantal grijnzen op het gezicht te doen verschijnen.
3,00 (2,75)
filmdetails permalink reageer
Machete (2010)
vrijdag 7 januari 2011, 12:50 uur
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Hier kroop het vooral op lompe wijze uit de computer, waardoor de B-factor nét te hoog kwam liggen. Machete is op elk vlak een grote teleurstelling. De scènes voelen enorm geforceerd aan en lijken meestal gericht op één enkele gevaarlijke stunt of one-liner. Films genoeg waarin dit werkt natuurlijk, maar hier slaan ze de plank mis. Het verhaal is allesbehalve boeiend en komt tussen de explosies door nog eens helemaal op de achtergrond te liggen. Hou het dan liever beperkt en focus op de wraakgevoelens van Machete, in plaats van die onnozele politieker erbij te betrekken. De Niro was namelijk, samen met beide bevallige dames, een grote domper op la festividad. (Babel Fish Vertalingen - El Pescado Babel Traducción)
De actie op zich viel eveneens tegen. Vaak valt er niets te herkennen en is het meer de camera die tegen honderd per uur rondvliegt, dan de messen van Trejo. Onoverzichtelijk. En qua muziek is me werkelijk niets opgevallen. Los Lobos zouden nochtans een meerwaarde kunnen vormen.
De pauw heeft op die manier slechts een gering aantal staartveren ter beschikking om mee te pronken. Een paar glimlachjes waren gepermitteerd, vooral dankzij de bijna hilarische Steven Seagal. Het eindgevecht met deze volgevreten 'Samurai Wannabe' was dan ook het hoogtepunt van dit overroepen actievehikel. Spijtig, want met kapitein Rodriguez en een gerenommeerde crew vallen grotere vissen te vangen. Als ode aan de B-film redelijk geslaagd. Redelijk, omdat de woorden 'ode aan' soms makkelijk uit die zin kunnen weggelaten worden.
2,50
filmdetails permalink reageer
Lawrence of Arabia (1962)
Alternatieve titel: Lawrence van Arabië, donderdag 6 januari 2011, 17:02 uur
Ik hou van woestijnen. Koortsige en tegelijk ijskoude landschappen. Wat hebben mensen er toch te zoeken? Een vraag waar ik in dit langdurig epos geen antwoord op heb gekregen, want de motieven van T.E. Lawrence waren en bleven troebel. Hij komt over als een fantast, een naïeveling, die als bij wonder slaagt in het verenigen van verschillende Arabische stammen en daarbovenop overwinningen boekt tegen de Turkse strijdkrachten.
Het verhaal is slim opgezet en wekt meteen de interesse naar het verleden van de inmiddels verongelukte Lawrence. De meningen over hem waren verdeeld, maar wie heeft het bij het rechte eind? Verbazend genoeg wist ik het op het einde ook niet. Een heilige kan je hem i.i.g. allerminst noemen. Drieënhalf uur was alleszins nog niet genoeg om de aandacht te doen afnemen. Boeiende zit van begin tot eind.
Verder lopen uiteraard de prachtige plaatjes van woestijnen en steden met de punten weg. Lean brengt de op het eerste zicht erg eentonige woestijn op allerhande manieren in beeld. En Damascus sprak zeer tot de verbeelding, evenals de prachtprestaties van O'Toole en Sharif, om even van de hak op de tak te springen. Hun uiterlijk en samenspel alleen al vormden de centrale steunpilaar van deze film.
Enfin, moet er nog zand zijn?
3,50 (3,75)
filmdetails permalink reageer
Enter the Dragon (1973)
Alternatieve titel: Long Zheng Hu Dou, woensdag 5 januari 2011, 0:37 uur
Lee. James Lee.
Want buiten het feit dat het hoofdpersonage een kungfu expert is, kan het scenario makkelijk dienen voor een oude Bond film. Vroeger had ik nochtans echt een hekel aan Enter the Dragon, ondanks mijn toenmalige manie om alle opeengestapelde bakstenen of houten planken binnen een straal van 1 meter aan gruzelementen te slaan. Daar is vandaag helaas weinig aan veranderd. Aan die hekel weliswaar. Integendeel, apathie alom. Misschien ligt het aan het trage tempo, de dialogen die smachten naar een likje olie of het bij momenten zeer stijve acteerwerk. Het verhaal is eveneens van ondergeschikt belang, maar dit stoorde me geenszins.
Uiteindelijk heb ik me, verrassend genoeg, niet verveeld. Niettegenstaande de afstand die ik behield tegenover de gebeurtenissen, kon ik veel genoegen scheppen in de gekke bekken van Lee, evenals de gevechten op kleine en grote schaal. Het camerawerk was met betrekking hiertoe weinig consistent, maar niet in die mate dat er niets uit op te maken viel. De smoel van Lee op zich is sowieso amusanter om zien dan een schop in iemand anders zijn smoel. Dus de vele close-ups worden vergeten en vergeven. En ook het lichte gekakel dat de spierbundel produceerde toverde een spontane glimlach op mijn smoel. Smoel, smoel, smoel. Taalarmoede.
3,00
filmdetails permalink reageer
300 (2006)
dinsdag 4 januari 2011, 20:19 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren
filmdetails
Clockwork Orange, A (1971)
dinsdag 4 januari 2011, 14:35 uur
Vrij saaie film die ondanks een goed begin steeds verder en sneller de berg afrolt. Het magere moraaltje dat je van kilometers afstand aan ziet komen maakt thans weinig of geen indruk meer, terwijl je een aantal andere films van de regisseur wel degelijk tijdloos kan noemen. Ik meen me nochtans te herinneren dat ik deze Kubrick vroeger fenomenaal vond, mede dankzij een geweldige McDowell. Na deze toevallige herziening ga ik hier slechts deels mee akkoord. De theatrale manier van acteren blijft nog steeds leuk, maar zorgt niet voor een algemene goedkeuring. Ook de overdosis aan klassieke muziek blijkt uiteindelijk nefast. In feite gaat alle lof richting cast, want daarnaast is er werkelijk niets dat overweldigend of imponerend overkomt op mijn bescheiden persoontje.
3,00 (2,75)
filmdetails permalink reageer
Black Hawk Down (2001)
zondag 2 januari 2011, 15:49 uur
Erg realistische film waarin de kogels rondom menig oor vliegen. Mensen met een zwakke maag worden niet gespaard, want de soldaten die (bijna) om het leven komen mogen van geluk spreken als al hun ledematen nog aan hun zwartgeblakerde lijf hangen. De openingsscène van 'Saving Private Ryan' is er niets tegen. Verder is de missie uitstekend verteld en is er mooi weergegeven hoe de situatie precies in een zelfmoordcommando is veranderd. De vertolkingen zijn passend en hoewel de muziek wat clichématig schettert, past hij wel bij de plaatjes. Goed, maar in mijn geval niet vatbaar voor herhaling.
3,50 (3,25)
filmdetails permalink reageer
MovieMeter
Films
