Friday the 13 th

Degelijke film, maar net iets minder dan Borat. De film is over de hele lijn stereotiep en ik kan me wel voorstellen dat de holebigemeenschap er ergens aanstoot aan neemt. Toch vind ik het nog allemaal goed meevallen en vind ik allemaal zeer luchtig.

Er zit meer humor in dan in een andere gemiddelde humoristische film, je lacht dus ook minstens 1 keer per minuut, maar toch miste ik iets. Er zijn een paar geniale scènes in de film zoals een eikel die Brüno schreeuwt. Maar echt choquerend of vies werd hij nergens.

Goede acteur en een degelijke film. Leuk voor een avondje uit, maar de humor is minder dan in zijn vorige films. Bij Borat had ik soms nog het gevoel dat het "real life" kan zijn, maar bij deze zie je dat alles in scène is gezet.

"Animal" blijft toch een apart subgenre op horrorgebied. De meeste films in zijn soort kunnen mij amper boeien: reusachtige spinnen, dreigende haaien, stekende bijen, kakkerlakken die steden terroriseren, zeg nu eerlijk wat moeten we ermee?

Dit subgenre heeft mij (op enkele titels na) vaak teleurgesteld. Vaak komt dit door twee redenen: er zit vaak weinig suspense in deze films. Een bijkomende dooddoener is dat er weinig variatie in de moorden zit (als er al iemand doodgaat: het moet altijd met klauwen, verstikking of tanden gebeuren). Wat ook normaal is want een haai kan immers geen mes of bijl erbij pakken .

Bent u zoals mij en vaak teleurgesteld geweest in dit soort films? Maar wilt u het voor de allerlaatste keer nog een kans geven? Ja, inderdaad want er is toch nog hoop in dit subgenre na Cujo gezien te hebben.

Het leuke aan deze film is dat hij erg mainstream aanvoelt. Niet alleen het dreigende dier staat centraal, maar ook andere dramatische componenten. Een groot verschil wat ik in andere films vaak mis. Toch zal ik de inhoud van de vorige berichten niet ontkennen. Cujo neemt ruim de tijd om zijn verhaal te ontwikkelen. Mij stoorde het eigenlijk niet zo erg, omdat ik vond dat alles wat er gebeurde het verhaal ten goede deed. Alles wat we gezien hebben voor de '"terreur" losbreekt is niet zinloos en terrecht.

De cast is zeker niet slecht, er wordt zeker naar behoren geacteerd, maar de grote ster is toch echt wel Cujo zelf. Hij zag er erg angstaanjagend uit en de film had een erg dreigend sfeertje. De suspense was erg voelbaar in sommige scenes (maar dit kwam mede door de fantastische soundtrack). Nog nooit zoveel suspense gevoeld in een animal-horrorfilm. De film heeft echt wel zijn momenten.

Geef hem zeker eens een kans, zet zeker de surround goed hard en geniet lekker mee. Stoor je niet teveel aan de langzame opbouw en kom gewoon rustig mee in het verhaal, dat zeker en vast uitloopt in een erg spannende confrontatie met CUJO.

Screw Beethoven, here's Cujo.

4

Een zeer vermakelijk occult 80's slashertje. Een zeer grote aanrader voor mensen die van cheesy-films houden.

Wel ja, dat hoog cheesy-gehalte heeft eigenlijk betrekking op de ontknoping en het einde. De film begint nogthans serieus met vreemde gebeurtenissen in de plaatselijke gym. Sommige scènes zijn vrij creepy en er wordt zeker moeite gedaan om sfeer op te bouwen. Ook hier en daar zeer geslaagde schrikmomenten. De film bevat ook verrassend genoeg veel goor en veel originele scènes (bijtende diepvriesvissen, vallende wipplanken...). Sommige scènes moet je werkelijk zien om te geloven.

Maar al snel merk je dat Death Spa nergens meer naartoe wil. Het plot en script rammelt langs alle kanten. De ontknoping is in mijn ogen vrij zwak, maar het bezorgt wel enkele schitterende momenten voor mensen die van die grote kaassauzen over hun filmpje lusten. De hele party massacre is nog het sterkste uit de hele film. Deed me heel hard denken aan "Carrie".

De film begon met een mysterieuze en gek genoeg serieuze start, maar kan dit niet helemaal in die lijn voortzetten. Toch is deze film zeker aanbevolen om te kijken, er is hier niets mis bij. Bijzonder ondergewaardeerd, want sommige moorden zien er vrij sfeervol uit. De gym is ook een aparte setting met enorm veel mogelijkheden tot sfeervolle moorden. En Death Spa heeft deze originele setting zeker benut! En dan vergeet ik nog bijna die foute 80's aerobicmuziek en die strakke fitnesspakjes. Absoluut het kijken waard met een biertje en een zak chips.

Geen spannende film, alles is nogal dik aangezet. Ik vond het ook nogal langdradig bij momenten, ook juist omdat er geen enkel spannend moment tussen zit. Dit is toch geen mysterie die film? Op een andere Belgische post speelde Flightplan, ja dat is wel een mysterie, in zo een film wil je wel weten hoe de vork aan de steel zit. Dit lijkt meer een 80's politieserie. Wie maalt er nu eigenlijk om of die werkgeefster vermoord is en hoe het mogelijke "ongeval" zou gebeurd zijn?

Zijn er positieve punten? Ja, gelukkig wel, ik vond Kathy Bates echt goed in deze film. In tegenstelling tot Misery (waar ik ze heel slecht vond) gaat ze hier niet in overdrive. Drama zal dan wel meer haar ding zijn. Ook de genoemde flashbackscènes die een contrast geven tussen de warme en koude kleuren zijn leuk neergezet.

Nog degelijk, goed voor een keertje, maar geen topper.

Langdradige zever. Vroegtijdig afgezet omdat er totaal niets spannend of noemensaardig in voor komt. Bovendien was het allemaal vrij donker en gewoon niet interessant gefilmd.

Special effects trekken op niets. En het verhaal is immens slecht.

Hoe dit misbaksel de bioscopen heeft gehaald is mij een raadsel. Ik kan echt niet geloven dat dit dezelfde regisseur is die de Texas Chainsaw Massacre remake heeft gemaakt. Ik kan in dit filmpje weinig talent terugvinden.

Er zijn dingen in deze film die onvergeefbaar zijn en die me mateloos stoorden. Ten eerste de hoeveelheid sex of de enorme grote hoeveelheid sexueel beladen woorden. Sex mag er zijn, sterker zelfs het is één van de belangrijkste ingrediënten voor slashers, maar dit is te ergerlijk voor woorden. Het verpest de film helemaal. Iemand die seks met een paspop prijst, iemand die niet wilt rukken omdat een hert toekijkt.....? Niet te doen.

In tegenstelling tot de orginele film, slaagt deze remake er niet in om enge of beklemmende scènes neer te zetten. Hij doet nogthans een paar keer moeite, maar het werkt niet. Het allerbekende deuntje komt ook amper voor. Nergens echte stalkscènes zoals in de eerste film die de sfeer ten goede komen. Verder vond ik sommige moorden (vooral in het begin) enorm slecht ge-edit en over het algemeen vond ik de film vrij donker geschoten (en dat is zeker niet positief!!).

Mijn all time favoriet Pamela Voorhees kreeg ook nog een klein rolletje. Hoewel haar debuut maar 20 seconden duurde, was het al genoeg om afbreuk te doen aan wat het origineel ooit opgebouwd heeft. Wat een belabberde scène. Ik ken Nena Visitor niet, dus ik ga geen uitspraken doen, maar dit was echt zwakjes hoor. Betsy Palmer krijgt een hartinfarct in haar oude schommelstoel als ze dit ooit te zien krijgt. Van het melo-dramatische schrizofene typetje wat zij in 1980 er ooit van gemaakt heeft, blijft niets van over. Net of een kleuter een versje aan het opzeggen was. Nena Visitor, schaam u!

Ik kan begrijpen dat dit lekkere kost is voor mensen die de leeftijdsgroep 14 jaar nog niet bereikt hebben. Het origineel is op alle vlakken beter. Ik geef 1,5 omdat ik de moord-scènes aan het meertje en die van de Aziaat best wel geinig vond.

Toch een gigantische tegenvaller hoor. Afgezaagde prut, inderdaad!!

Erg interessante documentaire. Ik ben blij dat hij ook terugblikte op minder bekende slashers zoals "Prom Night" - " Happy Birthday To Me" - Graduation Day". De slasher kende zijn hoogte en laagtepunten, maar zoals je ziet kent hij in elke decennia tot nu toe een opmars. In the nineties had je een geweldige comback met Scream en I know what you did last summer. Dit gaf een eerlijke kans voor Valentine, Cherry Falls, Urband Legends...In the nillies had je SAW, Hostel...De slasher weet zich tot nu toe altijd heruit te vinden.

Dus ik ben erg benieuwd wat dit decennia gaat voort brengen. Voor mij werkt de simpele formule , een killer met een wapen met doorsnee tieners als slachtoffers, nog altijd het beste. Soms gaan ze het gewoon te ver zoeken. De 80's slashers zijn voorgoed voorbij. Een girl next door type zie je nu niet meer snel, nu zijn het allemaal bombshells die de screens veroveren. Ik genoot van elk stukje in deze documentaire, enkel aan de stukjes van Rob Zombie vond ik niet veel aan. Deze man wil zo een surrealistische sfeertje scheppen dat hij voor mij te veel afwijkt van de simpele formule. I don't like his movies. Misschien leuk als je ze apart bekijkt, maar nu ik deze beeldfragmenten kon vergelijken met die van andere slashers moet ik zeggen dat zijn films erg weinig met het slashergenre te maken hebben.

Ook leuk dat je de reacties van het publiek op bijvoorbeeld Silent Night, Deadly Night kon zien - outrageous gewoonweg. Ik miste wel een paar horroriconen in deze documentaire, voor een belangrijke van de 80's namelijk Chucky. Geen enkel fragment of niets. Voor de rest kwam alles zowat aan bod.

Ook heerlijk dat ze de holiday themed slashers even hadden toegelicht, toch wel mijn favoriete subgenre bij de slashers.

Laat die man astublieft geen volgend Halloweendeel meer maken. De reeks is nu al om zeep geholpen. Rob Zombie moet zijn eigen films maken, wat hij op zich redelijk goed doet, maar geen klassiekers een nieuwe boost geven. Want deze man heeft zo een hardnekkige stijl die enkel in zijn eigen concepten past. Michael Myers is een concept op zijn eigen, een concept waar niet afgeweken van moet worden. Helaas gebeurt dit veel te veel in Rob Zombies remakes.

De film gaf goeie hoop. De eerste 20 minuten zijn van een hoog niveau, spannend en je kan er het pure evil van Michael wel in terugvinden. Natuurlijk zijn de slachtoffer, zoals in zijn eerste remake, bijzonder loom en traag. De verpleegster die gewoon op de grond blijft wachten tot Michael Myers aan haar komt, net alsof ze niet anders wilt dan vermoord worden. Make my day baby, bring it to me, schreeuwde ze! Neen dat laatste is niet waar, maar zo leek het wel. Dat terzijde gelaten kende Halloween 2 best een goede start.

Dat het concept van de moeder meer aan het licht komt is overbodig. Maar ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om zo een langlopende serie nog een nieuwe dimensie te geven, dus waarom niet. Enkel de manier waarop is zo tenenkrommend. Gothic style, een wapperende wit gepoederde toverfeeks op een wit paard? Zoiets komt duidelijk van de hand van Rob Zombie, maar hoort niet in een Halloween film. Hoewel de eerste 20 minuten behoorlijk veel spanning hadden, ben ik dit helaas nergens meer in de film teruggekomen. Waarom niet vraag ik me af? Hier draait Halloween toch om. Heerlijk huiveren en griezelen.

Ook de castleden zijn weer typisch voor een Rob Zombie film. Geen alledaagse personages en geen doorsnee Amerikaanse tieners als je het mij vraagt. Grosso modo is 90 % van de cast trailertrash, inclusief Laurie, Annie en de meeste andere personages. Zo weinig sympatie voor op te brengen. En wat is er gebeurd met Dr. Loomis. De oude Dr. Loomis was respectvol, een man waar je naar opkeek. Deze vervelende uitzuigende luis bracht enkel irritatie op. En dan Michael zelf. Waarom in godsnaam dat masker af doen en waarom juist een Michael Myers kiezen die er als een zwerver uit ziet? Ik kan me herinneren dat Michael Myers in de originele reeks ook af en toe een glimp van zijn gezicht liet zien. Maar dan had hij altijd pekzwart haar met donkere, zelfs zwarte duivelse ogen. Het stoorde toen niet dat je af en toe zijn gezicht zag, hier wordt het te pas en te onpas gedaan. Storend gewoonweg, inclusief al die flashbacks over zijn verleden. Laat een evil persoon toch evil, zonder al die poespas en vervelende storytelling. Want geef nu toe, heeft Rob Zombie nu eigenlijk voor enige extra diepgang gezorgd met al zijn leuterverhaaltjes? Voor mij allesinds niet, enkel de serie compleet verkracht. Die man zijn stijl is gewoonweg te fanatiek en te vreemd om een reeks als Halloween aan te pakken.

De moorden waren wel bruut en dat was te verwachten. Dit is dan samen met die eerste spannende 20 minuten meteen het beste wat over deze film te vertellen valt. Vandaar die 1. Voor de rest een flut, een flop, een blamage en een aanfluiting van jewelste.

Inderdaad, heel leuke film die zijn voorganger overtreft op bijna alle vlakken.

Het is duidelijk dat deze film een mix is tussen Carrie, A nightmare on Elmstreet en The Exorcist. Verscheidene scènes uit deze films zijn zelfs letterlijk overgenomen.

Gelukkig weet "Hello Mary Lou: Prom Night II" aan deze herhalingen nog enkele originele en leuke ideetjes bij te voegen zodat het toch weer allemaal fris en nieuw lijkt.

In de originele Prom Night zat zo goed als geen goor, in deze film zijn de kills al wat gevarieerder en een beetje meer bloederiger. Vooral de wedergeboorte die Onderhond vernoemt is lekker smullen voor de fans die van cheesy en corny films houden.

Voor de rest zullen de scènes met het hobbelpaard en het gymkastje mij bijblijven. Het acteren was voor mij meer dan inorde voor een horrorfilm.

" See you later Alligator"

Zwakke familie-horror, is duidelijk voor een pre-teen publiek gemaakt. Voor volwassenen is er geen reet aan en zeker niet voor fans van het genre die wel wat meer gewent zijn.

Familie-horrors staan natuurlijk garant voor geen bloed of goor. Dit geeft dan weer het gevolg dat het echt zoeken is naar een gedenkwaardige scène. Deze is er echt niet in The Hollow. Er is zelfs een heel lang stuk waar de moordenaar niet opduikt en de film duurt amper 80 minuten.

Het hele Halloween-verhaaltje is geen ergernis om te volgen, het kijkt tamelijk goed weg. Maar naar het einde toe wordt het te saai voor woorden. De moordenaar zag er ook niet eng uit en deed me wat denken aan de moordenaar uit 'Satan's little helper'. Ook erg zwakke acteerprestaties, alhoewel die Zac Efron-kloon nog wel meeviel. Nogal duffe personen in deze film, ook die zwerver deed me wat denken aan Crazy Ralph uit de Friday the 13th reeks.

Een filmpje dat misschien leuk is om als babysitter met 7 jarigen te kijken, maar totaal geen aanrader. Waarschijnlijk morgen al helemaal vergeten wegens geen enkele memorabele scène.

Saaie brok dit!

Mensen die hier een 0,5 aan geven begrijp ik niet en ik vraag mij überhaupt af of die mensen deze film wel echt gezien hebben.

Dit is zoals Legan zegt een standaard romcom gevuld met leuke momenten. Hij kijkt echt vlot weg. Het wordt nergens echt grappig en de humor is vaak wat stereotiep en soms iets te flauw, maar ik vind het verhaal fantastisch mooi uitgewerkt en het moraal van het verhaal komt mooi tot zijn recht. Neem nu die laatste scène met dat buiten adem zijn, zo voorspelbaar, maar het sluit het verhaal echt mooi af.

Het acteren is inderdaad standaard, maar zeker niet slecht zoals velen beweren. Ook Paris Hilton deed het vrij goed en werd nergens irritant. Het viel me wel op dat Paris Hilton zeker niet zo mooi is als ze zelf beweert. Vond haar nevenpersonage June toch zeker meer uitstraling hebben. Maar de film ligt Paris Hilton wel, de aandacht, het geprijs van de mannelijke bevolking. Ik kan me voorstellen dat ze de rol zonder problemen of al te veel oefenen kon waarmaken.

Jammer dat er maar één scène is in deze film dat me werkelijk zal bijblijven en dat is die met de teennagel. De film heeft bijzonder weinig uitschieters, maar geeft je wel over de ganse lijn een feel-good gevoel. Ook het constane sixties/seventies retro-interieur gaf me een blij gevoel! Netjes allemaal.

Toch wel een film om eens te zien. Er bestaan er betere, maar hij zal je ook zeker niet teleur stellen.

Een rioolfilm, een onverwachte cultfilm, een weeral matige nederhorror....de film wordt overal de grond ingeboord. Wel normaal natuurlijk, want goed is hij niet. Wel moet ik bekennen dat ik blij ben dat Nederland een (echte) slasher heeft gemaakt. Ze hebben dit onlangs ook nog gedaan met Sl8N8, maar deze Intensive Care voelt veel vertrouwder aan met de albekende formule. Er is duidelijk afgekeken naar de twee grootste slashers ooit gemaakt: namelijk Halloween en Friday the 13th.

De regiseusse beschermt haar film nog steeds en wil nergens erkennen dat dit om een grap ging. Deze film is internationaal gereleased en er was zelfs al sprake van een Intensive Care 2. Deze is er natuurlijk nooit gekomen aangezien de flauwe bioscoopsbezoeken van het publiek en de reacties van de critici.

De film valt uit te kijken, maar bij sommige scènes moet je nu eenmaal lachen. Sommige keuzes van personages of storytelling roepen vraagtekens op. Toch kan ik de ernst van Intensive Care soms toch nog bespeuren. Ik denk bijvoorbeeld aan de muziek en in het begin in de Intensive Care met de nachtverpleegster en al de comapatiënten met een masker op. Zowat de enige scène waar wat suspense te bespeuren valt (duidelijk afgekeken van Halloween).

Volgens mij hebben ze iets te veel geld moeten geven aan George Kennedy, een acteur die duidelijk op terugwas was. Ze hadden beter dat geld kunnen besteden aan make-up effecten of aan een goed verhaal. Want daar schort het toch temenes aan, vooral aan dat laatste. Het verhaal is hilarisch belachelijk en de twee settingen (het huis en heel eventjes het ziekenhuis) zijn te eentonig om geboeid te blijven kijken. Slashers bevatten allemaal veel te veel dezelfde ingrediënten, hetgeen waar ze zich kunnen van onderscheiden is een climax. Hier dient aan gewerkt te worden, daar is in deze film jammer genoeg niet lang over nagedacht.

Verder is het acteertalent om van te huilen. Het komt te geforceerd over, maar dat kan misschien ook wat aan de "mooie" Nederlandse uitdrukkingen liggen die ze constant gebruiken en eigenlijk een beetje debiel overkomen. Aan jonge popzanger Koen Wouters dachten ze een slimme zet te doen. Helaas kan niets deze film redden. Het essentiële ontbreekt gewoon. Koen Wouters is geen goed acteur, dit was ook zijn laatste film. Als presentator vind ik hem wel sterk. Wel vind ik het geweldig dat hij alles probeert, het laat zijn veelzijdigheid zien en voor ambities moet je nu eenmaal respect tonen, ook al komen ze soms niet zo geweldig uit de verf.

De moordenaar zag er ook niet uit. Die handen in het begin hadden nog wel iets creepy, maar toen éénmaal het gezicht in beeld kwam, was de engheid weg. Het lijkt wel een mix tussen een lompe boer, een zombie en Frankenstein. De make-up en de special effects waren bedroevend.

Gelukkig is de film niet volledig voor de vuilbak geweest. De film is officieel erkend als wansmaakfilm en kan zo eindelijk een positief leven verder lijden zonder nog de pretentie te hebben als een serieuse poging tot slasher.

Inderdaad Halcyon zegt het grotendeels allemaal al in zijn prachtige recensie. Ik zou durven stellen dat "Intruder" qua suspense en schrikelementen Halloween en Friday the 13th zeker overtreft. Ook qua kills zit deze late 80's slasher bijzonder goed. Alles wordt zo sfeervol en ruw in beeld gebracht. Gorehounds zullen hier zeker aan hun trekken komen. Er passeren ook weer heerlijke metaforen zoals met die meloen die aan stukken wordt gesneden.

Qua deze elementen overstijgt hij degelijk Halloween en ja zelf mijn all time favoriet Friday the 13th. Toch vind ik niet dat hij als totaalplaatje in dit rijtje mag geplaatst worden, er zitten namenlijk wat mindere punten gekoppeld aan de film. Ten eerste de variatie van het aantal slachtvee. Het slachtvee ligt bijzonder hoog, maar de verdeling tussen "mannelijke" en "vrouwelijke" slachtoffers vind ik bijzonder spijtig. Het mocht meer fifty-fifty zijn, er worden constant mannen bruut bewerkt.

Wat ik overigens nog erg spijtig en een echte sfeerbreker vond zijn toch wel die twee politie-agenten die komen opdagen in het begin. Het is spijtg hoe een film als "Intruder" die zich serieus neemt zomaar ineens in een plot van "Dumd & Dumber" verandert. Dit moest als komisch overkomen, maar waarom? Dit was toch helemaal niet op zijn plaats in de film en was een big crasher.

Verder vind ik de poster van deze film een enorme OPGELET!! spoiler, het verraadt de identiteit van de moordenaar.. Iets wat toch niet echt slim is denk ik?

Die twist op het einde vond ik ook echt niet overtuigend (zowel niet qua acteerprestaties als opzet). Ook de eindscènes lijken eeuwig te blijven duren. Iets wat niet voor de doorwinterde horrorfanaat interessant is, want iedereen weet dat de finalgirl niet doodgaat. Dus buiten een paar achtervolgingsscènes valt er dus weinig te bespeuren.

Door deze punten kan ik toch onmogelijk "Intruder" ophemelen tot een niveau van "Friday the 13th" of "Halloween". Toch is dit geen slechte slasher, integendeel. De supemarkt is bijzonder sfeervol en biedt erg veel potentieel. En het is juist aangenaam om te zien dat de regisseur enorm goed gebruik maakt van dat potentieel, denk maar aan de kreeftenbak, de vleeshaken, de vleessnijder, de kartonnen dozen die op een enge manier uit de rekken vallen...... Bijzonder sfeervol dus.

Net zoals Halcyon kan ik dus zeggen dat dit een aanrader is. Al twijfel ik sterk dat hij in een reguliere videotheek terug te vinden is.

3,5

Gigantisch slechte sequel. Zo jammer dat de goedkoopheid er vanaf straalt. De acteurs acteren verschrikkelijk en de humor is van een bijzonder kinderlijk niveau. Die stem van Jack Frost alleen al.

De makers proberen het bloederig te maken, maar wat ben je hiermee als je al vanaf kilometers afstand merkt dat het was bessensap met ketchup is. Onze moordende sneeuwman is duidelijk een man in een pak en hier en daar nog wat met badschuim en slagroom overgoten, wat natuurlijk het smelten moet voorstellen. De moorden zijn af en toe creatief, allesinds leuk bedacht, maar nergens goed uitgevoerd. Zo lowbudget allemaal.

Ook nogal zwakke verhaallijnen met de baby sneeuwmannetjes en de boze sneeuwmanvader als absolute dieptepunt. Of neen toch niet, het kan nog erger, een sneeuwman met een bananenallergie?

De eerste "Jack Frost" is een waardevolle culthit, dit vervolg is dit zeker niet. Brengt totaal geen meerwaarde met zich mee en is rommel van het eerste uur!

Op zich is dit deel zéér vermakelijk. Er zijn terugkerende elementen uiteraard, maar de Leprechaun reeks weet tot nu toe altijd wel verse ideeën in de reeks te proppen (in dit deel was dat de infectie door de beet van de Leprechaun, in deel 2 de speurtocht naar een bruid...). Het bevat op zich dus meer verhaal en variatie dan een Halloween of Friday the 13 th aflevering. Ook de verscheidenheid aan settingen (in deze Las Vegas) doen de reeks niet al te suf overkomen.

Toch blijft desondanks dit een tegengevoel hangen. De Leprechaun kan me niet echt overtuigen als horrorfiguur met zijn rijmpjes en zo, maar aan de andere kant vind ik de humor wel beter dan bijvoorbeeld in de latere delen van Freddy. De humor is met die van Freddy vergelijkbaar; sterk overdreven dus, ik denk spontaan aan die Elvis vergelijking en in het ziekenhuis.

Ook de nevenfiguren vond ik best wel weer leuk in dit deel. Grappige dialogen, zeker die Loretta is echt wel lachen. De moorden zijn minder dan in déél 2, ook lelijk verknipt soms, maar wel origineel. Verder zag ik véél vergelijkenissen met andere horrorfilms zoals bijvoorbeeld The Exorcist, Wolf Man en Child's Play. Ik zie soms mensen de vergelijking maken met Child's Play, waarschijnlijk omdat ze allebei kleine individuën zijn. Er waren ooit geruchten voor een spin-off "Chucky VS. Leprechaun". Deze zal er niet snel aankomen, maar ik denk wel objectief gezien dat Leprechaun zou winnen vermits hij magische krachten heeft, kan verdwijnen en evengoed kan bijten en met messen steken zoals Chucky. Aan de andere kant is Chucky dan wel weer sneller vermits die niet op hakken moet lopen . Eigenlijk zou ik best wel benieuwd zijn naar zo een spin off.

Het belangrijkste is al door bovenstaande users gezegd. Ik heb me goed kunnen vermaken met dit late 80's horrorfilmpje.

Het eerste half uur is bijzonder sterk. Het grauwe New-York, de ijzige muziek, de hoeveelheid aan moorden....maar dan willen ze inderdaad er meer verhaal in brengen. Een paar verdachten ten tonele brengen, een paar flashbacks en dan merk je al snel dat Maniac Cop inderdaad als een kaartenhuisje in elkaar valt.

De moorden mochten misschien iets bruter, maar de grote hoeveelheid maakt véél goed. Met het bovennatuurlijke karakter dat hij aangemeten krijgt, heb ik oorspronkelijk weinig problemen bij, als hij zoals Michael Myers mysterieus en pure evil blijft. Helaas wordt er te veel over dit personage vertelt, waardoor die onsterfelijkheid wat suf overkomt.

Wel moet ik zeggen dat onze Maniac Cop in het begin best scary is met zijn struise silhouet en zijn gezicht bedekt met een enge schaduw. Des te meer is het jammer dat de uiteindelijke zichtbaarheid van het gezicht ook de wensen wat over laat. Het idee van de littekens is allemaal goed, tenminste als je iemand in dienst neemt die iets kent van make-up. Uiteindelijk wordt het een komische verschijning met zijn tanden knarsend op elkaar. Dit deed afbreuk aan de film.

Toch heb ik me best wel kunnen vermaken. De sfeer zat er goed (tot het eerste uur) in en het was weer een tijdje geleden dat ik nog een redelijke 80's horrorfilm had gezien. De score en het originele thema zijn de film's grootste troeven, al moet ik zeggen dat niet alles even goed is benut. Maar dat wordt misschien wel goed gemaakt in de volgende delen....

Matig slashertje uit het perktijd van de slashers of simpelweg de jaren 80. Het feit dat de film maar matig is, hangt grotendeels af van de sterk verknipte beschikbare versie. Er zijn dus 9 minuten lange gore scènes weggeknipt waardoor het net iets te braaf en te simpel uitziet. De kijker krijgt amper iets te zien van de moorden. De scène met de vallende mijnwerkpakken is daarentegen wel ontzettend sterk. Maar te weinig van dit in 90 minuten gezien.

Het goede aan deze film is de creepy setting waar deftig gebruik van gemaakt wordt. De outfit van de killer is origineel en zijn constante geadem is hallucinerend. Toch vond ik de cast net iets te cheesy om geloofwaardig te zijn en om te kunnen blijven boeien. Er werd ook verschrikkelijk slecht geacteerd (vooral de burgemeester en de politie). Ook het eeuwige gerammel over de legende en de nietszeggende dialogen verzwakken de aandacht.

My Bloody Valentine neemt een gigantische aanloop om te kunnen scoren, maar kan de finish niet heelhuids halen. Sommige scènes voelen te rommelig aan om een hit in handen te hebben. De remake gaat het beter doen volgens mij.

2,5

Het zien van One Missed Call herinnert mij weer aan het feit dat ik helemaal niets moet hebben van die Aziatische horrors en zeker niet van de remakes. Het draait steeds rond hetzelfde, zo doorzichtbaar, zo flauw, zo een afgezaagde formule...

Deze film is niet anders. Een reeks onsamenhangende, verwarrende scènes aan elkaar geplakt met hier en daar een scare. Op het einde krijgen we dan weer zo een 13 in een dozijn spookverhaaltje met lachwekkende special effects tot gevolg. Hoe verder de film vordert, hoe saaier het wordt. Ofwel zijn die Aziatische horros echt gewoon mijn ding niet.

2

Een film van Dario Argento staat gelijk aan verschrikkelijke plotholes, ergerlijk acteerwerk (vooral van de vrouwen), verwarrende/rommelige scènes en meestal een anti-climax van een einde. In deze film is het niet anders.

Toch kon ook deze Dario Argento film mij boeien. Gewoonweg het goede camerawerk, de prachtige invalshoeken en de verscheidene suspensescènes geven mij genoeg redenen om bovenstaande fouten te vergeten. In tegenstelling tot Phenomena irriteerde de heavy metal muziek mij in deze film niet. Zoals in de meeste werken van Dario Argento die dateren uit de jaren 70 en 80, is ook deze film gevuld met creatieve scènes. Al moet ik zeggen dat de gorescènes in tegenstelling tot wat vele reviewers beweren erg goed meevallen. Toch enkele zéér leuke kills.

Het einde sluit de film met een mooie filosofische spreuk af, maar qua geweld en uiteindelijke afsluiting wat de moordenaar betreft, viel het toch ergens tegen. Eén ding kunnen we gerust zeggen. Met Opera had Dario zijn laatste (grote) succes. Hierna ging het hopeloos bergaf.

Deel 1 wordt terecht als een cult-klassieker bestempeld. Deel 2 is letterlijk een grote herhalingsoefening, maar had dan toch nog hier en daar zijn momenten. Deel 3 is een complete ramp.

Het verhaal van uit de coma ontwaken en de telepathie is te belachelijk voor woorden en wordt erg saai gebracht. Erg grote fout om de moorden off screen te laten gebeuren. Geen gore en geen creatieve moorden dia het langradige verhaal nog kunnen recht trekken.

Tevens ook het laatste deel dat op de vorige verhaallijnen verder speelt. Deel 4 en deel 5 hebben andere verhaallijnen.

Deze 1 ster is voor de oma (zielig dat het oude mensje nadat ze zo goed geweest is toch nog aan haar einde moet komen), voor Eric DaRe die er erg 80's uit zag, dat ene grote schrikmoment (wanneer hij met zijn twee handen door de voordeur komt en die vriendin begint te wurgen), en om Bill Moseley eens in een vroegere prent te zien schitteren (het is eens iets anders dan The Devils Rejects).

Kwestie om over de film toch nog iets te zeggen dat naar de positieve kant neigt. Want geloof me, deze film is werkelijk om te huilen.

Beter dan de eerste! Iets minder cliché (al krijg je dat er toch nooit uit), een geweldig verhaal en zeer goede dancemoves!!

De muziek was ook wel ok. Commerciële en bekende muziek, maar ook wel met wat echte "streetmusic". Ik vond het dus allemaal heel leuk om te volgen. Verder vond ik Briana echt schitterend, zeker goed gecast voor deze rol!

Door haar zat er tenminste wat humor in deze film, iets waar de eerste toch wat in tekort schiet. Het einde is de regen is trouwens een hoogtepunt!

Aanrader!

Saai, slecht en waardeloos vervolg in de Stepfather reeks. Dit deel wil vooral meer naar de horror-kant gaan. De moorden zijn ook bruter en bloederiger dan in de vorige delen. Knap dat de makers die kant willen opgaan, maar helaas denken ze niet meer aan de spanning. Nergens, maar dan ook nergens zijn spannende momenten te bespeuren. Iets wat de vorige delen echter wel hadden.

De moorden (en vooral die eerste) zijn behoorlijk slecht ge-edit. Vond sommige scènes nogal komisch overkomen. De allergrootste erger voor mij was de slecht acterende cast. Iedereen kwam zo houterig over. Dat kind (Andy) is een miscast van jewelste, uiterst irritant. Helaas is de hoofdfiguur, de evil stepfather waar het allemaal om draait ook een behoorlijke misser. Zonder Terry 0' Quinn is de Stepfather reeks inderdaad niets waard. De stepfather in dit deel is behoorlijk ergerlijk, die stem vooral. Het ziet er ook iemand uit die ergens leren schoenen verkoopt in de Brantano of zo. Zijn acteer-skills zijn ook te mager om zo een rol neer te zetten.

Ja, verder valt het te veel op dat ze het verhaal nieuw leven willen inblazen. Bepaalde feiten kloppen niet meer. De oerconservatieve brave huisvader, de familieman die even zijn gezin gaat bedriegen?. Neen, dit hadden ze beter weggelaten. Maar hoe moet je dit verhaal anders nog enige originaliteit bieden? Ik had bij vele scènes een hoog déjà-vu gevoel. Het is dan ook de eerste keer dat de voorspelbaarheid niet meer leuk werd.

Zeker geen aanrader. Het woord tv-film lag te dik op deze prent. Iets wat zijn voorgangers goed konden verbergen door beklemmende en spannende scènes. In Stepfather III valt hiervan niets te bespeuren.

Veel potentieel, maar enorm zwak inderdaad. Ik zou dit zeker niet aanraden aan slasher-fans, vermits de moorden erg dul in beeld zijn gebracht. Het is eerder een zeer flauwe whodunnit waarvan het einde nog wal nog kant raakt. Het ergste is dat je de moordenaar er zo uit haalt.

Het acteren was voor mij inorde, maar men had veel meer uit de locaties kunnen uithalen. Het hele Indianen vs. Cowboys-verhaaltje vond ik nogal misplaatst. De hele film speelt zich in een oude ranch af. Nogal een vreemde plaats zo een donkere kroeg om als vijftienjarige rond te hangen. Een meer natuurlijke setting om de moorden te laten plaatsvinden, zoals een school, zou beter geplaatst zijn in deze film. Het leunt ook meer aan in de leefwereld van een 15-jarige.

Ook het einde waar ik op gehoopt had bleef uit. Het feestje zag er leuk uit en het zou perfect geweest zijn voor een grote slachting, helaas speelt de ontknoping zich af in een donker bosje. Er is totaal niets benut geweest in deze film. Erg jammer.

Er zaten wel wat gedurfde scènes in, die nu misschien niet meer zo snel gemaakt kunnen worden. De 15-jarige Melissa had enkele zeer expliciete naaktscènes en er zat af en toe wat racisme in de film.

Het enige leuke aan de film is de soundtrack die af en toe in de redelijke saaie stukken passeert. Voor de rest zeker niet de film waar ik op gehoopt had, ook zeker niet zo mysterieus als dat ik dacht. Terrecht helemaal vergeten. Het is een film die bijna voor iedereen onbekend is. Zelfs bij zijn release in 1983 heeft amper een kat hem ooit gezien. De mensen in de eighties en nu hebben zeker niets gemist. Skippen!

Saaie horrorfilm die zich erg langzaam naar de climax opwerkt. Weinig spanning te bespeuren tenzij je een saaie monoloog en wat gezinsgeweld als eng beschouwd. De spanning op het einde is beter, maar ook the "unseen" stelt me toch wat teleur.

Het acteerwerk is in orde, maar de man des huizes overacteerd zo vaak dat het soms ergerlijk wordt. Geen goor, lage bodycount en weinig spanning zorgen dat deze film de naam "slasher-horror" amper waardig is. Ook het redelijk spannende einde kan dit niet meer goedmaken.

Ik heb ergere straight to video releases gezien. Deel 1 vond ik geweldig, vandaar mijn nieuwsgierigheid voor deel 2. Deel 2 is niet een heel onaardig filmpje en bevat op zich meer verhaal dan het eerste deel, maar kan toch op geen enkel vlak tippen aan het eerste deel.

Alles ziet er zo goedkoop uit, de camerabewegingen duizelingwekkend en de personages nogal lam. Niet dat de cast slecht acteerde hoor, integendeel zelfs,best wel goed eigenlijk, maar iedereen was zo misplaatst. De moordenaars zouden wel in een kleuterklas kunnen werken. Totaal niet geloofwaardig en veel te veel gepraat en te weinig actie. In deel 1 waren de moordenaars nog wat geheimzinnig, hier hangt nergens mystiek in deze film. Ook de verscheidene bosscènes (in deel 1 enkel in de motelkamers) vond ik wat misplaatst, om nog maar van de verscheidene niets terzake doende personages die even op het scherm langskomen te zwijgen.

Het einde is ook te langdradig en te veel van hetzelfde, maar volgens mij is het best vermakelijk allemaal als je het eerste deel niet gezien zou hebben. Matig tussendoortje en volledig in de schaduw van zijn voorganger.

2,5

Carrey is slechts bij vlagen vermakelijk. Hij is vooral oud geworden, dat viel me het meest op. Wat me nog opviel en het is misschien hier al gezegd geweest, is dat het personage dat Allison speelt als twee druppels water lijkt op de zangeres Katy Perry, ik dacht echt dat zij het was met dat zingen en zo.

De film duurde voor mij iets te lang. Het concept is leuk, maar aan de andere kant erg mager. Er gebeurd iets te weinig, maar het gaat wel allemaal vlot. Toch kon het allemaal iets meer grappiger, zoals bij zijn ouder werk.

3