Bla

Inception

Een week lang uit lopen kijken naar vandaag want vandaag zou ik eindelijk Inception zien. De eerste trailer had me eigenlijk al wel te pakken met die dreigende bombastische muziek eronder maar de laatste week werden de verwachtingen alleen maar groter.

En dus nam ik plaats in de zaal met een berg verwachtingen. En allemaal zijn ze ingelost behalve één. Waarover moesten we met zijn allen nou zo hard nadenken? Heel simpel is de film niet, maar heel moeilijk ook zeer zeker niet. Een man twee plekken verderop hoorde ik tegen zijn vriendin zeggen dat hij de film al niet meer begreep (dit gebeurde na een uur). Het spijt me maar dan heb je echt wat anders zitten doen tijdens de film of je bent heel dom. Gewoon opletten en hij is heel goed te begrijpen.

Het verhaal is in één woord: geniaal. Als Nolan de oscar voor beste script dit jaar niet mee naar huis neemt weet ik het ook niet meer. Er zaten enkele briljante scène's in waarbij voor mij de terugkeer vanuit level 3/limbo terug naar de werkelijkheid er toch wel uitsprong.

Het acteerwerk is van hoog niveau met enkele zeer bekende, maar ook een aantal onbekende acteurs. Eigenlijk deden ze het allemaal wel erg goed maar enkele bijpersonen zoals Ellen Page hadden toch net iets te weinig om het lijf. Dit doet echter niets af aan de film.

Wat blijft staan is een geweldige film die pakt van begin tot eind. Als ik een top10 had kwam deze er zeer waarschijnlijk in.

5*

Loft

Een film vol intriges en ontrouwe echtgenoten. Ik ging er zonder al te hoge verwachtigingen in en werd van mijn stoel geblazen.

De gehele sfeer hing er een donkere louche sfeer. Iedereen liep iedereen te belazeren. Dit was zeer goed overgebracht op film waardoor er constant een zekere spanning hing. 'Op het puntje van mijn stoel' is hier ook wel van toepassing.

Het kleurgebruik was ook zeer mooi gedaan. De kleuren die vooral werden gebruikt waren die die je ook op de poster ziet. We zien in de film enkele plaatsen die het elitaire van het rijkeluiswereldje uitstralen in de vorm van vooral moderne architectuur, prachtig gedaan.

Over de acteerprestaties kan ik niet veel kwijt, het waren geen bekende acteurs en actrices (tenminste niet in Nederland voor zover ik weet) behalve Jan Decleir die maar een kleine rol vertolkte. Maar ze deden allemaal zeer effectief hun ding. Vooral de overgang van blij naar zeer boos van Philipe op zijn eigen bruiloft vond ik zeer goed.

Het verhaal gooide je van de ene kant naar de andere kant, twistje hier, twistje daar. Tot bijna op het einde wist ik niet dat Luuk het had gedaan. Veel films proberen dit effect na te jagen en mislukken miserabel. Naar mijn mening slaagde deze er juist heel goed in.

Over het geheel genomen zou ik deze vooral kijken voor de sfeer, spanning en constante twists. Het enige nadeel wat ik kwijt kan is dat ze Chris dokter noemen terwijl hij psycholoog is. Een psychiater is een arts en dus dokter, een psycholoog niet.

5*

Millenium: Män Som Hatar Kvinnor

Wat had ik er graag meer voor willen geven. Jammer maar helaas, niet dat het een slechte film is, zeer zeker niet, het boek is gewoon veel beter.

Qua camerawerk en acteerwerk zat het allemaal wel goed. Het casten was alleen al meteen een struikelblok. Lisbeth Salandar was erg goed gecast alhoewel ze ook erg mooi zou moeten zijn ondanks haar 'aparte' uiterlijk. Smaken verschillen natuurlijk maar ik vond Noomi Rapace niet universeel mooi (zeker die borsten niet ), klein puntje maar het is er wel één. Zelfde geldt voor Mikael Blomkvist. De man zou een vrouwenversierder ten top horen te zijn, er goed uitziend voor zijn leeftijd etc... Ik zie het niet. Zoals ik al zei acteerden ze wel naar behoren.

Grootste hekelpunt is echter het verhaal wat ik altijd voor het gemak 'verkrachten' noem. Het verhaal was aangepast voor een film, compleet begrijpelijk - er zijn al duizenden discussies gevoerd over het hoe en waarom een boekverfilming zo anders moet zijn. Dat is simpelweg gewoon zo omdat je een boek van 600 bladzijden onmogelijk in 1,5 uur kunt proppen (hier 144 min.).

Zoals al gezegd is Mikael in de film niet echt een vrouwenversierder en dat blijkt. De driehoeksrelatie met Erika Berger en haar man wordt voor het gemak gewoon weggelaten alhoewel dat heel veel zegt over de persoon Mikael. Hier kom ik later op terug. De romance met Cecilia Vanger is er niet, het blijft bij een grapje in het hutje van Gottfried en de hand die de galante Mikael haar aanbiedt bij het afstapje. Mikael zou een bepaalde werking op Lisbeth hebben (volgens het boek), hij 'kraakt' haar, beweegt haar met zijn charme. Die charme weet Michael Nyqvist naar mijn inzien maar moeilijk over te brengen. Lisbeth werpt zich wel op hem maar waarom eigenlijk? Oh ja, hij zegt dat hij ook wel een fotografisch geheugen zou willen hebben.

Delen van het verhaal zijn weggelaten, aangepast of jazeker mensen, toegevoegd. De elementen die uit het boek waren overgenomen waren ongeveer het feit dat Harriët verdwenen was en de veronderstelling dat het moord was, de lijst met namen gelinkt aan cijferreeksen en de foto's. De rest was gewoon tot een geheel verzonnen door de scriptschrijver. Jammer om zo'n goed verhaal te veranderen in een minder goed verhaal. Wat moest Mikael in hemelsnaam in Harald's huis?

Naar mijn bescheiden mening vind ik dat de film teveel gefocust was op Lisbeth terwijl het op Mikael had moeten zijn en dit is waar ik op terug zou komen. Het boek draaide meer om Mikael en Lisbeth drong in het verhaal binnen waarbij de schrijver af en toe flarden van Lisbeth's verleden liet zien. Mikael blijft een beetje één-dimensionaal in de film terwijl Lisbeth wordt uitgediept maar niet ten volste. Het had allemaal wat beter gekunt. Het is gewoon jammer omdat het boek één van de beste boeken is die de laatste paar jaar gelezen heb.

Ondanks dit alles blijft er toch een heel behoorlijke film over die zeker beter is dan de gemiddelde prut die uit Hollywood deze kant op komt. En het was toch wel geweldig om op het scherm te zien hoe Lisbeth wraakt neemt op haar wellustige toezichthouder.

3,5*