Vinokourov
Ingeschreven sinds 2 oktober 2006
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Vinokourov. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012.
Player, The (1992)
donderdag 9 februari, 18:25 uur
The Player start met Altmans handelskenmerk: een grote brei van karakters die met elkaar in contact komen en een helder verhaal is er niet in te ontdekken. Net als met Nashville vond ik het niet heel vervelend, maar nog minder vervelend vond ik het dat er na een tijdje toch een normale verhaallijn gestart wordt. Tim Robbins, studio executive in Hollywood, krijgt dreigbriefjes. Hij vermoedt dat er een gefrustreerde screenwriter achterzit, zoekt hem op en vermoordt hem, per ongeluk! Oeioei, hoe gaat ie zich hier uit redden?
Ondertussen komen een heel batterij Hollywoodsterren (die zichzelf kunnen spelen) en referenties naar oudere films voorbij. Het plot en de uitvoering daarvan vond ik dan ook best leuk in elkaar steken. Alleen de rol van de ex van de per ongeluk vermoorde screenwriter vond ik wat problematisch. Ze gaat erg rap en probleemloos een relatie met Robbins aan, komt een beetje vreemd over natuurlijk. Maar zoiets laat juist de manco's van de Hollywoodfilms zien. De al dan niet corny ongeloofwaardigheden en natuurlijk de onvermijdelijke happy endings. Het einde van The Player zelf past daarom juist zo goed, dat is namelijk wel redelijk geniaal gevonden.
I Love You, Man (2009)
woensdag 8 februari, 17:49 uur
Boh, dit is een doorsnee komedietje, waarvan de echt goede grappen op één hand te tellen zijn. Vooral die geforceerde quasi-coole woordgrapjes stuitte me tegen de borst. Geen één daarvan was hilarisch! De vreemde eend in de bijt van deze komedie is de eigenzinnige Sydney Fife, die tijdens zijn introductie nog enigszins grappig en sjeu aan de film geeft. Maar na een tijdje deelt hij ook mee in de ongezouten malaise van de rest. Het einde zag je natuurlijk ook van mijlenver aan, dus echt enthousiast kan ik hier niet over zijn!
Roma, Città Aperta (1945)
Alternatieve titel: Open City, dinsdag 7 februari, 17:34 uur
Ik had er nooit bij stilgestaan dat het Italiaanse neorealisme ook prima toegepast kan worden op een Tweede Wereldoorlog-setting. De filmstroming laat het echte leven zien, is ruw en een en al sentimenteel. Daarvoor leent zich zo'n plot als die van Roma, Città Aperta wel. In het begin vond ik het nog een beetje aftastend, maar na een tijdje is het hartverscheurend. Goeie film dus met mooie rollen voor Magnani en Aldo Fabrizio als priester
Last King of Scotland, The (2006)
zondag 5 februari, 18:19 uur
Griezelig goed, hoe Forest Whitaker de rol van dictator Idi Amin neerzet. Zijn volslagen idiote gedrag maakt de film boeiend om te volgen. McAvoy wordt als arts meegetrokken door zijn charisma en al zijn beste bedoelingen. Maar na een tijdje verandert Amin in een geschifte dicator. Erg interessant om dit pijnlijke stuk geschiedenis te volgen. Voor de rest weinig aan te merken aan deze film, een goede film dus 
.
Nashville (1975)
zondag 5 februari, 10:19 uur
Het idee achter Altmans films begin ik door te krijgen. Je wordt als argeloze kijker ergens in een setting gekwakt en Altman geeft de kijker als boodschap mee: red je dr maar mee! Na MASH en Gosford Park was dit mijn derde Altman. Vooral Gosford Park (een Brits kostuumdrama) vond ik erg vervelend saai, dus hetzelfde vreesde ik bij Nashville. Maar liefst 24 'hoofdrolspelers' worden in een ruim 2,5 uur durende film lukraak in hun doen en laten gevolgd.
Gelukkig vond ik dit nog best aangenaam om te zien. Met zoveel hoofdrolspelers kan het nooit veel diepgang hebben, maar de sfeer deed het hem voor mij. De Vietnamoorlog is over en de treurnis daarvan proef je de hele film door. Men heeft het bepaald niet gemakkelijk en is ook niet meer zo hoopvol gestemd. Daarbij worden vele simpele maar erg aanstekelijke country-deuntjes uitgevoerd. Wat lijkt dat veel op de Nederlandse piratenmuziek of Duitse schlagerscene trouwens als je de inhoud van de teksten hoort.
Bank Job, The (2008)
zaterdag 4 februari, 16:07 uur
Gebaseerd op binnenlandse shizzle in Engeland uit de jaren '70. In het begin met die heist nog wel leuk en zowaar spannend, maar nadat de Bank Job gelukt is volgt nog een web van verhaallijnen. Dat vond ik een stuk minder interessant. Ook zo'n Jason Statham kan me zelden op het puntje van mijn stoel brengen.
Unknown (2011)
zaterdag 4 februari, 12:03 uur
Gaat wel, deze thriller met een degelijke Neeson en Kruger. De Berlijnse winterse setting is een pluspunt, de rest eromheen is een beetje spannend, maar telkens had ik het gevoel te kijken naar iets wat vele malen vaker gedaan is.
Days of Heaven (1978)
donderdag 2 februari, 17:20 uur
Wat een gave plaatjes kan die Terence Mallick schieten 
. Dat er nog een simpel verhaal bij zit, wat klinisch en niet zo mooi verteld wordt, maakte voor mij uiteindelijk niks uit. Ook zonder het verhaal had ik me prima kunnen vermaken met al die uitgestrekte akkervelden en andere schitterende landschappen. Het is lekker traag in tempo, maar de speelduur is gelukkig kort.
Blind Side, The (2009)
woensdag 1 februari, 17:51 uur
Sentimentele sportfilm over een Big Mike, die van de goot het schopt tot American Footballer. Met als achtergrond een getraumatiseerde jeugd, krijgt ie onderdak bij een gezin dat het financieel erg goed heeft. Vanuit die omgeving lukt het om ook op te krabbelen en dus American Football te spelen. Soms leek het allemaal too good to be true, maar het schijnt allemaal waargebeurd te zijn! Naast het succesverhaal van onze protagonist, steelt Sandra Bullock ook de show. Ik ben niet echt ondersteboven van haar soort rol, maar ze vult het wel oke in en won er een Oscar mee.
Âge d'Or, L' (1930)
Alternatieve titel: Age of Gold, dinsdag 31 januari, 17:47 uur
Destijds onbegrepen door het publiek. Complete bioscoopzalen werden overhoop gehaald bij vertoning van deze film in 1930 en ik snap dat wel. Want wtf heb ik gezien? Een surrealistische aanklacht tegen de kerk en de bourgeoisie geloof ik. Buñuel surrealistische brainfarts waren nog zeker vermakelijk om te zien. Zo wordt een luierende koe van een bed weggejaagd, stort een giraffe (een neppe hoor) van grote hoogte naar beneden en pijpt een jongedame de teen van een standbeeld 
. Maar tel daarbij een volslagen incoherent verhaal d'r bij op en ik kom tot de conclusie dat dit toch niet helemaal mijn kop thee is.
Crazy, Stupid, Love. (2011)
zondag 29 januari, 17:29 uur
Geinige komedie, waarin personages en verhaallijnen in elkaar verwikkeld raken. Wel een beetje wisselvallig. Steve Carrell en zijn zoontje met die crush op de babysitter konden op mijn aandacht rekenen, Ryan Gosling en Emmah Stone vond ik dan bijvoorbeeld weer wat minder boeiend. Maar al met al toch een redelijke film met genoeg grappige momenten.
Moneyball (2011)
zaterdag 28 januari, 10:02 uur
Mooie sportfilm over hoe je met statistische shizzle de World Series zou kunnen winnen. Het heeft uperrollen voor Pitt, Hill (dit keer bloedserieus!) en Hoffman. Met zulke namen zit je wel gebakken! Enige voorkennis van de honkbalsport is wel een pre denk ik, maar de grote lijnen zijn wel goed te volgen. Ook mooi dat er niet alleen aandacht besteed is aan al die statistische verwikkelingen maar ook aan het karakter van Billy Beane zelf. Je ontkomt er niet aan bij sportfilms, maar ook hier wordt de sentimentele weg ingeslagen, maar gelukkig niet zo opzichtig en irriterend.
Perfume: The Story of a Murderer (2006)
Alternatieve titel: Das Parfum - Die Geschichte eines Mörders, donderdag 26 januari, 22:52 uur
Een film over het zintuig reuk, tsjah, dr zijn toch nuttigere zintuigen te bedenken, maar vooruit ook al ben ik niet omver geblazen, de film was nog best oke. Allereerst ziet het er prima uit (vooral dat gedeelte rond het stadje Grasse) en is het verhaal nog best aardig om te volgen. Hoofdpersoon Jean-Baptist Grenouille is toch een interessant en mysterieus karakter, die langzaamaan steeds meer grip op andere personages krijgt. Alleen jammer dat op het eind de film compleet uit de bocht schiet. Dat soort eindes liggen mij totaal niet.
Senna (2010)
Alternatieve titel: Ayrton Senna: Beyond the Speed of Sound, dinsdag 24 januari, 23:15 uur
Puike docu over racelegende Ayrton Senna. Hij komt over als een sympathieke gast met een sterke drang om te winnen. Dat blijkt uit de verhitte duels die hij met Alain Prost uitvecht op de racecircuits. Ik wist eigenlijk alleen van hem dat ie verongelukt was. Met dat in het achterhoofd is het toch allemaal wrang wat je te zien krijgt. Zeker naar het eind toe naar het fatale ongeluk wordt de docu steeds sterker. Ook erg mooi dat enkel archiefmateriaal gebruikt is, je zit meteen in het eind jaren '80/begin jaren '90-sfeertje en word je niet telkens onderbroken door eigentijdse beelden.
Girl with the Dragon Tattoo, The (2011)
zaterdag 21 januari, 1:42 uur
Best mooi in elkaar gezet, die twee verhaallijnen van Craig en Mara, die dan bij elkaar komen. Echt heel boeiend vond ik het niet in het begin, maar het werd steeds sterker ook mede door de look van de film die er gewoonweg goed uitziet. Alleen jammer dat na de grote climax-scene er nog een heel overbodig stuk aangebreid is. Echt een vage keuze van Fincher. Had dat gedeelte desnoods voor het volgende deel bewaard.
Ugetsu Monogatari (1953)
Alternatieve titel: Tales of Ugetsu, woensdag 18 januari, 23:14 uur
Erg hoog aangeschreven deze oude Japanner, die laat zien wat gebeurt als je veel te gulzig in het leven staat. Ik vond de film best oke. Ugetsu Monogatari kun je opvatten als een aangenaam sprookje, maar helaas wel wat onevenwichtig. Twee hoofdpersonen en hun drang naar rijkdom worden gevolgd, maar de één, een pottenbakker, krijgt veel meer focus dan de ander, een wannabe samurai-krijger. Qua cinematografie is er gelukkig genoeg te beleven. Van mooie plaatjes schieten heeft regisseur Kenji Mizoguchi wel kaas gegeten.
Kill the Irishman (2011)
Alternatieve titel: Bulletproof Gangster, dinsdag 17 januari, 23:09 uur
Uiteindelijk maar een zwak werk. Het probleem is dat de film veel te veel wil vertellen in korte tijd. Meeleven met Danny Greene, een simpele kerel die mafiabaas wordt, zit er nauwelijks in, laat staan dat je enige sympathie voelt voor andere bijkarakters. Zonde, want de film zag er door het jaren '70-sfeertje er super uit.
Mépris, Le (1963)
Alternatieve titel: Contempt, maandag 16 januari, 17:27 uur
Maar weer een Godardje meegepikt, de derde alweer. En ik ben er wederom niet uit wat ik er van moet vinden. De film is ongewoon (of juist typisch Godard?) en heeft een lichtvoetig stijltje. Halverwege de film wordt bijvoorbeeld een half uur uitgetrokken tussen Bardot en Piccoli die een hele discussie hebben over van alles en nog wat. Dan besluiten ze wel naar Capri, dan weer niet, dan weer wel. Beetje oeverloos, maar ja ik bleef toch enigszins geboeid kijken. Gelukkig voor de kijker gaan ze naar Capri en word je op het eind van de film daardoor getrakteerd op schitterende natuur.
Maar toch, ik weet het niet. Uuiteindelijk heb ik het idee dat ik na iets heel magers gekeken heb., wat toevallig niet vervelend was om naar te kijken De uitwerking van het dilemma (Piccoli krijgt de opdracht om een verhaal commercieel aantrekkelijker te maken) vond ik niet heel super gedaan. Brigitte Bardot is zeker knap, maar zo bijzonder vind ik haar voorkomen ook niet. Tenslotte had Le Mépris ook nog regisseur Fritz Lang als zichzelf, dat was dan wel weer stoer. Maar ik heb absoluut niet het idee gehad dat dit weer een ander meesterwerk was van Godard.
Alexander (2004)
zondag 15 januari, 18:14 uur
Zohee, Oliver Stone vergalloppeert zich enorm met dit wanstaltige epos over Alexander de Grote. Om eerlijk te zijn, zo heel aansprekend vind ik dit stuk geschiedenis niet en wanneer het verteld wordt in een langdradige film blijft er niet veel over dan een vervelend misbaksel. Af en toe heeft het nog een epische gevechtje drtussendoor (die olifanten waren het enige stoere van de film), maar voor de rest was dit bizar saai.
Eagle Eye (2008)
zondag 15 januari, 10:20 uur
Het ellendige van dit soort films is dat je bij voorbaat weet dat die uit de bocht gaat vliegen. In het begin wordt alles zorgvuldig geïntroduceerd en spreekt het vermakelijke plot wel aan. Maar na een tijdje kun je het niet meer serieus nemen. Bij Eagle Eye gebeurde dit ook, ongeveer bij de introductie van die supercomputer. Het plot wordt te belachelijk, onzinnig en onwaarschijnlijk . Eigenlijk valt er dan ook niks meer te redden, maar goed neemt niet weg dat ik me wel heb geamuseerd en daar gaat het uiteindelijk ook om.
Descent, The (2005)
zaterdag 14 januari, 9:02 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Nette film met genoeg spanning en schrikmomenten. Heel anders dan de traditionele horrorfilm is The Descent niet: 6 vrouwen dalen een grot af en komen in aanraking met creepy mensenverslinders. Met de spanningsopbouw zat het dik in orde en dat is altijd wel zo prettig bij films zoals deze. Enige jammere is dat de film weinig opzienbarends of verrassends in petto heeft.
Sweet Smell of Success (1957)
woensdag 11 januari, 18:07 uur
Erg matige film, waarvan ik me afvroeg wat nou het probleem is. Burt Lancaster gebruikt zijn journalistieke macht (hij is een columnist met een publiek van 60 miljoen lezers) om een romance te voorkomen tussen zijn zus en een jazz-muzikant. Waarom in hemelsnaam? Al vraag ik me direct af hoe interessant die vraag zelf is. Hij gebruikt overigens Tony Curtis daarvoor om eens lekker te stoken. Die heeft nog de interessantste rol van iedereen, maar de rest vond ik maar saai en vervelend. En dan heeft deze film ook nog al die quasi-intelligente gevatte dialogen. Die deden me weer eens echt niks.
Mat (1926)
Alternatieve titel: Mother, maandag 9 januari, 23:11 uur
Positieve verrassing deze film! Bronenosets Potyomkin is natuurlijk de beste en bekendste propagandafilm uit de USSR, maar Mat van regisseur Vsevolod Pudokvin komt daar zeker in de buurt. Oke, niet qua bekendheid dan, maar de film zelf was best goed.
Het plot is vrij eenvoudig: vader is van de oude stempel en vindt staken dikke onzin, de zoon is een bevlogen communist, die zich afzet tegen de machthebbers. Moeder moet partij kiezen tussen hen twee. Nouja je kunt wel raden waar dat naar toe gaat. Ondertussen spelen er zich allerlei dramatische scenes af (ze mochten van mij nog dramatischer, maar soit) en wordt de kijker op het eind getrakteerd op een spannend gevangenis-ontsnap-spektakel. Erg toegangelijke propagandafilm en een aanrader voor diegenen die na Bronenosets Potyomkin een andere film uit dit genre wil zien .
Role Models (2008)
maandag 9 januari, 17:43 uur
Laat me lachen, laat me lachen dacht ik bij deze komedie. Maar nee, dat zat er niet in. Sean William Scott, nog steeds een onvolwassen smeerlap (speelt ie zichzelf soms?) en Paul Rudd moeten in het kader van een soort buddyprogramma op twee sociaal onaangepaste kinderen passen. De één (Mintz) is een nerd, helemaal into fantasyshizzle (speelt ie soms ook zichzelf?) en de ander is een kleine neger die alleen maar fuck en ander vieze woorden kan uitpoepen, haha echt heel leuk. Nee, dit was allemaal te gemakkelijk en bovendien zelden grappig.
Büchse der Pandora, Die (1929)
Alternatieve titel: Pandora's Box, zondag 8 januari, 13:32 uur
Georg Wilhelm Pabst, zijn stoere naam kwam meerdere malen voor in Inglourious Basterds en dat verdient op zijn minst een kijkbeurt van zijn films! Die Büchse der Pandora dus met de karakteristieke Louise Brooks in de hoofdrol 8-). Het is een prima rise-and-fall-film, waarin Brooks continu de aandacht trekt van de kijker. Wat een dame is zij! Een probleem wat ik vaak met stomme films heb, is dat ze soms erg afstandelijk zijn, maar hier is dat niet het geval. Het plot is prima te volgen en het euvel overacting is ook niet aanwezig. Jammer dat Brooks niet in veel geluidsfilms heeft gespeeld, want die overstap had ze gemakkelijk aangekund.
Sherlock Holmes: A Game of Shadows (2011)
zaterdag 7 januari, 21:59 uur
Deel 2 gaat in dezelfde trant verder als het eerste Sherlock Holmes-deel. Holmes en Watson, het jolige malloterige duo, sjezen (waaronder met een pony!) door Europa om datzelfde Europa te behoeden voor een wereldoorlog, yeah . Guy Ritchie zit wederom op de regisseursstoel, dus veel verschil in sfeer is niet te vinden. In het begin vond ik het verhaal rommelig en had totaal geen idee, waar de film naar toe wilt. Na een tijdje loopt het wat lekkerder met wat geinige humor en kekke actie. Dat drukke vermoeiende gedoe hoeft van mij echter niet, maar goed het was allemaal wel te doen.
Meet Joe Black (1998)
zaterdag 7 januari, 12:48 uur
Poeh, lange film hoor en het tempo ligt ook best laag. Dus je moet er wel enig geduld voor opbrengen. Gelukkig vond ik dit een heel aardige semi-fantasie-film. Beetje Amerikaans sentimenteel, maar met over de gehele linie een puik acterende cast rolt er nog een genoeg boeiende film uit.
Jules et Jim (1962)
Alternatieve titel: Jules and Jim, vrijdag 6 januari, 23:52 uur
Lastig hoor, wanneer je niet meteen een film meegetrokken wordt. De personages waar Jules et Jim omdraait lijken an sich interessant, maar ze interesseren zich voornamelijk voor elkaar en de kijker boeien komt niet in hun hoofden op. Gemiste kans, want Truffaut heb ik hoog zitten en met dit liefdesdrama (Jules en Jim hebben beiden de hots voor Catherine) had er een mooie, zo'n typische lichtvoetige Franse film ingezeten. Helaas! Het drama greep me pas op het eind van de films enigszins aan.
Step Brothers (2008)
vrijdag 6 januari, 17:46 uur
Heeft op zich nog wel wat humor, die aanslaat, maar op een gegeven moment worden Ferrell & Reilly als Step Brothers wel heel kinderachtig. Na een tijdje had ik de film ook wel gezien. Door toch nog wat geslaagde scenes (vooral in het begin) alsnog een voldoende.
Adjustment Bureau, The (2011)
woensdag 4 januari, 23:19 uur
Redelijke conceptfilm waar Matt Damons levensloop gepland wordt door een stel figuren met een hoed op. Matt Damon is namelijk een verstandige politicus die het tot president kan schoppen, tenzij hij een romance begint met Emily Blunt. Beetje vreemd dat die planners veel maar ook weer veel niet in de hand hebben. Dat maakt de film daarentegen wel leuk met al dat gevlucht zonder dat er veel geschoten en gevochten hoeft te worden. Op zich dus wel een leuke film, maar het had allemaal best wat scherper gekund door bijvoorbeeld meer in te gaan op het planconcept en een flinke dosis leuke ethiek erbij te betrekken.
Body of Lies (2008)
dinsdag 3 januari, 23:43 uur
Ben wel fan van Scott zijn laatste films. Met Body of Lies levert ie een mooi geproduceerde film af. Hij heeft oog voor detail en realiteit, zoals ook bij American Gangster het geval was. Zonder overdreven gecompliceerde poespas is er toch genoeg diepgang te vinden in deze film: een CIA-agent (een uistekende DiCaprio) moet zijn weg vinden tussen zijn chef (Crowe) en een Jordaniër in de strijd tegen terroristische aanslagen. Mooi om te zien hoe dat ontwikkelt !
Letter from an Unknown Woman (1948)
maandag 2 januari, 23:30 uur
Hele aardige klassieker van Max Ophüls, een niet zo bekende regisseur, maar hij heeft verstand van zijn vak zo te zien. Letter from an Unknown Film is een mooi gefilmd tragisch liefdesdrama. Het grijpt je als kijker al vrij gauw aan, ondanks dat het een beetje truttig is (het wordt vanuit de vrouwelijke hoofdpersoon verteld). Ben wel benieuwd naar andere films van Ophüls .
Atalante, L' (1934)
Alternatieve titel: Le Chaland Qui Passe, zondag 1 januari, 23:42 uur
Een pas getrouwd stel is nooit verder gekomen dan het platteland, dus direct vanuit de kerk besluiten ze op huwelijksreis te gaan en wel naar... Parijs, met de boot! De boot staat onder leiding van een knorrige brompot Jules die alle wereldzeeën bevaren heeft en met deze ingrediënten volgt er een erg leuke film met allerlei grappige situaties. Vooral kapitein Jules is een prachtig personage, erg hilarisch wat voor fratsen die uithaalt .
De film zelf is een beetje vreemd, nogal ongepolijst, maar het deert niet. Het beviel mij wel, die losse flodderigheid, die aanvoelt als een voorloper van de Nouvelle Vague. Tot slot is het camerawerk ook verrassend te noemen, erg modern en afwisselend zelfs. Al met al een terechte klassieker naar mijn mening.
Au Hasard Balthazar (1966)
Alternatieve titel: Balthazar, zondag 1 januari, 17:13 uur
Hmm, zeker geen topper, maar wel een redelijke film van regisseur Bresson. De levenspaden van een ezel en een jong meisje worden gevolgd en wat opvalt is dat beiden het zwaar te verduren hebben en opgejaagd wild zijn. Beide karakters zijn interessant genoeg om te volgen. Vooral de ezel is stoer en je krijgt echt syampthie voor hem!
Alleen die andere personages deden me maar weinig. Na een tijdje gaat dat minimalistische ergernis oproepen en wordt de film onnodig langdradig gemaakt. De sfeer in dat Franse dorp leek me wel goed gevangen en welja, dat kan ook nog op mijn sympathie rekenen.
Red (2010)
zondag 1 januari, 11:14 uur
Een gepensioneerde CIA-agent (Willis) wordt achterna gezeten en natuurlijk komt al zijn ervaring goed te pas tegen het grote kwaad: peng peng peng! Het verhaal is bekend en de uitvoering adequaat. Alleen jammer dat er soms nog wat quasi-grappigheden drdoorheen gemixt moeten worden en dan ook maar een enkele keer. Dat komt nogal besluiteloos over! Wat wil de film zijn: serieus of een jolige komedie? Had er dan met doorgeslagen idioot Malkovich meer humor in gestopt! Zijn (helaas ondergesneeuwde) rol vond ik nog het beste van de verder okeeje cast.
