mjk87

Niet de som der delen. En ook niet alle delen waren even sterk. Wat we wel krijgen, zijn twee absoluut sterk spelende hoofdacteurs, soms prachtige momenten (het feestje, en dan hoe de camera beelden laat zien, had iets poëtisch). Ook de openingsscène, rauw, kil, hard. Zo zakelijk als alle voorwaarden genoemd worden, met wetsartikelen erbij, en dan soms secondenlang de camera op de bijna ex-man en ex-vrouw. De latere vergelijking bij de bruiloft is dan ook cynisch komisch. Maar het achterstevoren spelen diende in dit geval geen doel. Bij Irreversible voor de shock en emotie, bij Memento om als kijker net zoveel te weten als de hoofdpersoon, maat bij dit werkje, nee. Tuurlijk, af en toe komt er een aardig moment voorbij dat gebruik maaktvan die chronologie, maar niet meer dan dat. Het zorgde zelfs voor afstandelijkheid, liet je niet meeleven in het verhaal (ook door de facto slechts 5 scènes te pakken. Toch, vaak genoeg vermaakt, dus allerkleinste voldoende.

Soms wat clichématig, niet altijd even goed, maar wel vermakelijk en prachtig geschoten.

Cage speelt een uitstekende rol. Dan weer angstig en een familyman, dan weer vol wraak, maar altijd even geloofwaardig en krachtig. Ook de andere rollen waren prima in hun soort. Phoenix was een positieve verrassing als weirdo, door toch gevoelig en oprecht over te komen.
Het verhaal is niet heel bijzonder, evenals het gedoe met de vrouw en de baby. Dit wordt vaak in films gezet voor emotioenele diepgang of iets dergelijks, maar werkt meestal niet. Cage blijft zijn werk doen, ondanks de bezwaren van de vrouw. Dus voegt dit weinig toe. Beter is als meneer is gewetensnood komt en moet kiezen tussen familie of werk/taak en dat een evenzo belangrijke zaak in de film wordt (zoals bij The Insider met Crowe en zijn vrouw en dochtertjes wel uitstekend is gedaan). Ook het script is niet heel bijzonder. Grootste nadeel is nog echter de lengte. De film leek soms er langzaam te gaan, en zeker het laatste halfuur was anders van toon en voelde soms als te veel. Niet persé overbodig, maar was het dat echt nodig geweest? Had er niet een ander einde bedacht kunnen worden?

Wel is er een prachtige fotografie. Vaak grauw en viezig rond Cleveland en New York, en met een okerkleur in L.A.. Ook mooie sfeerzetting en geweldige locaties vol vunzig- en viezigheid in alle betekenissen van het woord. Daarnaast prettige editing en belichting.
Soms weet Schumacher echt wel spanning in de film te brengen. Vooral als de muziek in Machine's huis uitgaat en er ineens een volle stilte met enkel wat gekraak komt is erg sterk gedaan.

Al met al mooi geschoten, sterk gespeeld en heel vermakelijk.

3,5*