locatie: MovieMeter » Gebruikers » Lord Flashheart » Filmlog

Lord Flashheart

Ingeschreven sinds 10 augustus 2006

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Lord Flashheart. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.

Homme et une Femme, Un (1966)

maandag 28 mei, 19:58 uur

stem geplaatst

filmdetails

Uns et les Autres, Les (1981)

Alternatieve titel: Bolero, zondag 27 mei, 21:05 uur

stem geplaatst

filmdetails

Frantic (1988)

zaterdag 26 mei, 11:15 uur

stem geplaatst

filmdetails

Safe House (2012)

woensdag 23 mei, 22:56 uur

stem geplaatst

filmdetails

Law Abiding Citizen (2009)

vrijdag 18 mei, 9:30 uur

stem geplaatst

filmdetails

Anchorman: The Legend of Ron Burgundy (2004)

woensdag 16 mei, 1:08 uur

stem geplaatst

filmdetails

Livide (2011)

Alternatieve titel: Livid, woensdag 16 mei, 14:27 uur

stem geplaatst

filmdetails

Get the Gringo (2012)

Alternatieve titel: How I Spent My Summer Vacation, donderdag 10 mei, 22:52 uur

stem geplaatst

filmdetails

Marche de l'Empereur, La (2005)

Alternatieve titel: March of the Penguins, zondag 6 mei, 21:13 uur

stem geplaatst

filmdetails

This Means War (2012)

donderdag 3 mei, 21:37 uur

stem geplaatst

filmdetails

Tre Volti della Paura, I (1963)

Alternatieve titel: Black Sabbath, woensdag 2 mei, 23:29 uur

stem geplaatst

filmdetails

Rise of the Footsoldier (2007)

maandag 30 april, 0:06 uur

Of het aan het warrige script lag, de onduidelijke personages of het onverstaanbare dialect weet ik niet, want we konden hier geen touw aan vastknopen. Waarschijnlijk een combinatie van alle drie.

De film begint nog best aardig met de introductie van Carlton in zijn jonge jaren als voetbal hooligan midden jaren '70. Met een ironische voice-over, vlugge montage en een goede soundtrack heeft het zelfs wat weg van een Ritchie film. Dat gaat een tijdje zo door, tot we in de tweede helft van de jaren '80 belanden. Carlton is nu via een uitsmijters baantje een carrière als crimineel begonnen en vanaf dat moment raakt de logica zoek.

Een eindeloze reeks personages, (mislukte) drugdeals, geweld- en seksscènes passeren de revue, waarbij totaal niet duidelijk is wie, wat en hoe. Na een tijdje is Carlton niet eens meer de hoofdpersoon en verdwijnt zijn leven naar de achtergrond. Het 'wat' (drugshandel of zo) en het 'hoe' (iets met Turkse maffia) leken nauwelijks relevant. Tegelijkertijd gaat het tempo omhoog, de voice-over wordt spaarzamer en editing ontaardt in een soort videoclip. Om het nog hipper te maken moet de regisseur gedacht hebben, maar werkt het volkomen averechts.

Uiteindelijk wel de film uitgekeken, al wisten we toen echt niet meer waar het over ging. Zeer matig. 2**

filmdetails permalink reageer

Dog Day Afternoon (1975)

zondag 29 april, 1:19 uur

stem geplaatst

filmdetails

Profumo della Signora in Nero, Il (1974)

Alternatieve titel: The Perfume of the Lady in Black, zaterdag 28 april, 22:28 uur

stem geplaatst

filmdetails

Buio Omega (1979)

Alternatieve titel: Beyond the Darkness, donderdag 26 april, 23:24 uur

Tikkeltje ondergewaardeerde horrorprent van D'Amato.

Gelukkig bestaat er nergens een ongeschreven regel dat alle giallo films een gehandschoende, onzichtbare moordenaar en een stupide whodunit plot moeten bevatten. Dan zou het genre toch bijzonder saai worden. Buio Omega is één van die uitbijters, die zich eens een keer niet aan de conventies houdt. En met succes. Want er blijven nog zoveel zaken over waar de horrorliefhebber wél van kan genieten. De setting alleen al: een schitterend, spookachtig kasteel gelegen in de beboste bergen van Zuid-Tirol (?). De sfeer staat hierdoor direct als een huis (kasteel). Daarnaast de heerlijk gestoorde personages: de jaloerse Iris en de waanzinnige Mark. Beiden lijken geen enkele remming te kennen in het uit de weg ruimen van pottenkijkers.

Verder de gore, die hoewel niet overvloedig, goed is gedoseerd en uitstekend is van kwaliteit. Werkelijk genieten als de twee zich op onderkoelde wijze ontdoen van een lijk. Ook de eettafel scene daarna, waar Iris als een wild dier op de meest onsmakelijke manier haar eten verorbert en D'Amato beelden heeft gemonteerd van oplossende lichaamsdelen in salpeterzuur. Of het balsemen van Anna. En zo kan ik nog wel even door gaan. Ook de Goblins zijn van de partij en die had ik al een tijdje niet gehoord. Niet meteen met hun beste soundtrack, maar wederom steken ze met kop en schouders uit boven de mindere goden in het genre, Fabio Frizzi en John Carpenter misschien uitgezonderd.

Zijn er dan nog minpunten vraag je je af. Zeker; doordat het vertelperspectief bijna volledig bij de moordenaar ligt, boet de film enorm aan spanning in. Alle moorden zie je lang van te voren aankomen en van enig mysterie is natuurlijk geen sprake. Het subplot met de begrafenisondernemer slaat eigenlijk nergens op, al biedt het de mogelijkheid voor de schitterende eind scene. Het enige moment van de film dat ik even overeind vloog.

Samenvattend kan ik echter concluderen dat deze paar minpunten in het niet vallen tegen alle pluspunten. 3,5* met kans op verhoging bij herziening.

filmdetails permalink reageer

Dialogue avec Mon Jardinier (2007)

Alternatieve titel: Conversations with My Gardener, donderdag 26 april, 21:37 uur

stem geplaatst

filmdetails

Play Time (1967)

Alternatieve titel: Playtime, dinsdag 24 april, 22:45 uur

stem geplaatst

filmdetails

Corpi Presentano Tracce di Violenza Carnale, I (1973)

Alternatieve titel: Bodies Bear Traces of Carnal Violence, zondag 22 april, 22:56 uur

stem geplaatst

filmdetails

Casa del Tappeto Giallo, La (1983)

Alternatieve titel: The House with the Yellow Carpet, zondag 22 april, 19:58 uur

Ondanks het woord "giallo" in de titel, is hier weinig giallo aan.

Veel Italiaanse horror thrillers hebben titels die beginnen met 'Het Huis met...' en dat was eigenlijk de enige reden waarom mijn oog op deze film viel, aangezien de regisseur of de acteurs me niets zeiden. De intrigerende poster hielp uiteraard ook een handje mee. Een DVD-versie bleek overigens niet te vinden, dus ik heb me moeten behelpen met een oude VHS-bootleg.

Waar ik rekende op een standaard giallo met een gehandschoende moordenaar en wulpse dames, bleek Het Huis met het Gele Tapijt vooral een psychologisch kammerspiel. Een vrouw wordt thuis geterroriseerd door de potentiële koper van haar gele tapijt. Wat volgt is een soort kat-en-muisspel tussen de twee, uitmondend in wat milde gore en een vreemde plottwist op het end. Op zich is hier niets mis mee, ware het niet dat Lizzani maar weinig pit in de film weet te brengen.

De beperking tot één locatie werkt belemmerend. Het appartement oogt inspiratieloos en clean en slechts het gele tapijt brengt wat kleur in de film. De acteurs zijn al even kleurloos, al zal dit gedeeltelijk gelegen hebben aan de matige Engelse dub. In ieder geval kon de man nauwelijks overtuigen als gestoorde moordenaar. Ook de vrouw moet het meer van haar uiterlijk hebben, dan van haar acteerwerk.

Op driekwart van de film volgt vervolgens de bizarre en vergezochte twist, die weliswaar mijn aandacht wist vast te houden, maar niet kon zorgen dat Het Huis met het Gele Tapijt bij mij als topper de boeken in gaat. Flets geel kortom. 2,5*

filmdetails permalink reageer