Montorsi
Ingeschreven sinds 25 januari 2006
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Montorsi. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999)
maandag 27 februari, 13:54 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
Exorcism of Emily Rose, The (2005)
maandag 27 februari, 12:27 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Redelijk.
Een film met een welbekend uitgangspunt, maar met een iets andere uitwerking. Het heeft zo zijn spannende fases en momenten, en een paar redelijk pittige scenes die zeker wel de moeite waard waren.
Een stuk minder vond ik het rechtbankaspect. Niet alleen was dat op een gegeven moment ontzettend langdradig, waar de eindspeeches van beide partijten eigenlijk alleen maar konden bevestigen dat er veel te veel om de materie is heen gedraaid. Bovendien vond ik het hele gebeuren wel erg simplistisch, en met het dieptepunt de strafbepaling. Blijkbaar wordt verondersteld dat de enige relevante informatie is de geestelijke schuldig is, maar dat het allemaal ook niet echt zijn bedoeling was, dus hij mag gaan. Dat was wel gemakzuchtig uitgewerkt.
Verder was de hele gedoe rondom de advocate zelf een beetje erg melig, met de hele nadruk op het zijn van een carrierevrouw en de persoonlijke ontwikkeling van dien. Moralisme wat er de hele film door in gestopt leek te worden.
Tot slot vond ik het ook wel jammer dat Emily Rose zelf niet wat veelzijdiger belicht werd. Zo werd een paar keer gezegd dat ze zelf door had dat ze bezeten was, en ook een paar heldere momenten kende waarop ze daar met bijvoorbeeld de priester over sprak. Maar gek genoeg zien we haar op geen enkel moment terug in die tussenfase, zodat elke twijfel over haar mentale gesteldheid (waar de film ook deels om draait) scriptmatig geschrapt wordt.
Maar al met al overheerst toch het positieve gevoel, vond het toch wel een van de betere Excorsism films van de laatste jaren (voor zover ik ze gezien heb), omdat het wat spannender is dan normaal.
Kleine 3*
Wicker Man, The (1973)
vrijdag 24 februari, 19:30 uur
Tamelijk bizar werkje.
In zoverre dat het echt nergens over the top of onrealistisch overkomt, maar het wel een groot 'wtf'-gehalte weet op te roepen. Zover zelfs dat het vaak een glimlach op je gezicht tovert, omdat het wel erg raar is.
Ontzettend goed gespeeld ook door iedereen, had echt een meerwaarde. En vooral ook de sfeer is heel erg goed getroffen.
Leuke film, minpuntje vond ik dat wel erg muffige liedje wat elke keer herhaald werd, maar voor de rest is er bijzonder weinig op aan te merken.
3.5*
Hugo (2011)
maandag 20 februari, 10:59 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Heerlijke film.
Pure nostalgie, veel beter dan die andere twee nostalgische films uit het jaar 2011. De film ademt alle sfeer van een rokerig station met smalle gangetjes, dubbele muren, en klokken, radertjes, belletjes etc. Echt heerlijk ook bijvoorbeeld hoe de Automaton gaat werken. Prachtige scene was dat. Het avontuurgedeelte was door het audiovisuele en de gehele sfeer al erg bovengemiddeld.
Het filmhistorische aspect maakt de film af. Geweldig hoe Scorsese je op de een of andere manier kan laten voelen wat een revolutie het moet zijn geweest om zo'n medium te zien opkomen. Eigenlijk doet hij dat heel goed door het te laten zien vanuit de belevingswereld van een kind, en aan de andere kant door geweldige geregisseerde stukjes van de films van Melies na te spelen. Het deed denken aan de manier waarop Burton dat in Ed Wood deed, maar dan met oneindig veel meer respect.
Verder doen de kinderen het naar behoren, Kingsley had een hele mooie rol, terwijl Sascha Baron Cohen net wat minder overtuigend was.
Minpuntjes zijn er ook wel, maar echt groot zijn die niet. Zo zit er een beetje een mank 'wat is mijn plaats in de wereld'-plotje in wat niet erg lekker wil werken. Verder ben ik een klein beetje bevreesd dat de echt memorabele scenes uiteindelijk iets te beperkt zijn, maar dat kun je na een paar dagen nog maar moeilijk beoordelen.
Deze film staat uiteindelijk gewoon veel meer als een huis dan bijv. The Artist, de andere ode aan vroege cinema. Hier krijg je echt een film met een eigen identiteit, eigen ideeën en originele uitwerking, The Artist vind ik meer een mindere kopie. Het lijkt me dan ook duidelijk wie er van mij mag winnen volgende week.
4*
Watership Down (1978)
Alternatieve titel: Waterschapsheuvel, donderdag 16 februari, 14:34 uur
Dit blijft toch wel een mijlpaal in het genre familiefilm.
De film heeft absoluut zijn mindere kanten, maar combineert als geen ander universele thema's met een tot de verbeelding sprekend avontuur. De film is wat te gehaast, en had al met al meer dan 90 minuten moeten duren om meer uit te werken, maar dat is dan ook het enige (echte) relevante kritiekpunt voor mij.
De animatie is wat gebrekkig en hoekig, maar dat brengt een zekere sfeer met zich mee. De stijl is echter wel ontzettend fijn, met name de landschappen zijn indrukwekkend. De konijnen zelf zijn in het begin wat lastig uit elkaar te houden, maar ergens is dat wel een pluspunt, waar ik het straks nog over heb. Maar bovenal is de film sfeervol en prachtig gemaakt, zeker gezien de animatiestandaarden in die periode.
Wat het mooiste blijft aan de film is dat het ook echt een film is over dieren en hun avontuur. Tegenwoordig, onder invloed van Disney en co. met name, zijn dieren in animatiefilms equivalenten van mensen geworden. Dat kan ook leuk zijn hoor, maar hier was het duidelijk een pluspunt dat het niet het geval was. Ondanks dat hier ook Engels wordt gesproken zijn en blijven het beesten die in al hun onwetendheid en naïviteit toch doorzetten.
De voice-acting van de konijnen is geweldig, van de vogel een stuk minder. De dialogen zijn ontzettend goed geschreven. Het verhaaltje blijft ook nu erg leuk, met name de truucjes van de beesten. Gek genoeg zijn dat voor mij, samen met de muziek de dingen die ik nog het meest heb onthouden van vroeger.
Heerlijk filmpje, zowaar ook nog best ontroerend op het einde.
3,5*
Devil Inside, The (2012)
dinsdag 14 februari, 12:39 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Zielig.
De film begint met een mededeling o.a. dat het Vaticaan weigerde mee te werken aan deze film. Deze irrelevante informatie annex poging tot realisme is typerend voor de rest van de film.
Het eerste wat me op viel is dat de film sterk inconsequent omgaat met jaartallen en leeftijden. Het maakt me verder niet zoveel uit voor de film, maar het toont wel aan hoe insecuur de hele film is opgezet.
Het is eigenlijk heel simpel aan te wijzen waarom de film totaal niet werkt. Dit is weer een nieuwe episode in de found footage/quasi-docu films die altijd wel tenminste één facet nodig hebben en dat is een logische reden tot het aanwezig zijn van de camera. In dit geval maakt de dochter van een bezeten vrouw een soort documentaire over haar eigen moeder (uuuhh ja waarom dat dan? Is ze filmmaker? Lijkt het niet op, ze wil gewoon de waarheid achterhalen. Met andere woorden, er wordt gewoon krampachtig een reden gezocht om net te doen of dit echt is). Wat dus inhoud dat ze om te beginnen totaal geen respect toont voor haar moeder, laat staan voor haarzelf. Ze heeft haar moeder jaren niet gezien, en komt gelijk met die camera binnen zetten. Tsja.. 
Oke tot daar aan toe, maar dit is wéér zo'n film dat de camera op de gekste momenten aan staat, zonder de eigen logica te hanteren. Weet je wel, als er allemaal doden vallen staat er iemand alles netjes op te nemen 
De film is verder totaal inconsequent in zijn artistieke keuze. Het is een semi-docu makers, er is een camera bij! In sommige scenes wordt gebruikt gemaakt van meerdere camera's om één scene op te nemen. Prima, tot zover, maar in sommige shots is de cameraman gewoon ineens verdwenen. Het slaat dan echt als een tang op een varken om net te doen of dit allemaal echt is gebeurd, als je blijkbaar wel weer je best doet netjes de camera's buiten beeld te houden. Maar zelfs het docu-aspect weten ze niet vast te houden, want in sommige scenes wordt het gewoon een soort speelfilm, waar de acteurs typische speelfilmdialogen gebruiken en veel te duidelijk op een set staan te acteren.
Qua film zelf is het eigenlijk vooral best saai. Het is wachten op schrikmomentjes die in zulke gevallen bestaan uit het feit dat de camera nogal onduidelijk registreert en je in elk hoekje iets kan tegenkomen. Niet echt vakkundig gedaan hier wederom, zeker omdat de film in gebreke blijft op het gebied van sfeer en spanning. Daarnaast is de structuur eigenlijk niet meer dan een drietal excorsismes, met daartussen in wat overleg etc. Niet erg boeiend om te volgen in ieder geval.
Het einde dan, daar kon ik nog wel om lachen, maar meer omdat het zo gemakzuchtig en lomp is. Ik had inderdaad niet verwacht dat de film al afgelopen was, maar dat maakte het eigenlijk wel prettig. Als dit een goed einde is, had je de film ook kunnen laten stoppen op elk ander moment in de film, net zo willekeurig.
Verder is het allemaal vreselijk sfeerloos en wordt er vooral erg matig geacteerd. En ja zulke films hebben altijd iets amateuristisch, maar REC bewees ooit dat je dat ook vakkundig en mooi kon uitwerken. Dit ziet er gewoon echt akelig slecht uit, leek net een middelbare school-film bij vlagen.
Het lijkt me leuker eens met een nieuw horror-concept te komen, in plaats van elk subgenre af te gaan met dit concept, maar gezien de opbrengsten is dat natuurlijk ijdele hoop.
1.5*
en p.s. dit is echt de laatste keer dat ik zo'n film in de bioscoop kijk. Is het niet de film die vreselijk is, dan toch zeker wel het trieste volk dat er om je heen zit te blaten, piepen en lachen.
Le Havre (2011)
zaterdag 11 februari, 10:33 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Ondanks dat het een regisseur is die me altijd wel trekt qua status, is dit pas de eerste film van Kaurismäki die ik zie.
En zelfs voor de eerste keer is de stijl van de film herkenbaar. Ik hou van regisseurs met een eigen stempel op een film, die mag van mij keer op keer terugkeren als hij bevalt, dus wellicht valt deze film een beetje tegen omdat hij de eerste is die ik zie, ipv dat het een feest der herkenning is.
Vond het dus wat tegenvallen. De humor ligt mij wel, droogkloterige vage figuren in een herkenbare setting. Alleen vond ik het dan weer net wat te mager en kluchterig, en iets te veel van hetzelfde om er echt van te genieten.
De film sleept nogal vanaf wanneer Marcel op zoek gaat naar de opa van de vluchteling, tot dat het benefietconcert opgezet wordt. Daar krijgt de film toch een soort nieuw elan, en het laatste stuk vond ik dan ook leuker dan de rest.
Daarnaast valt de gestyleerde lelijkheid van de film op, die prima werkt, en vooral de opvallende personages. Allemaal leuk genoeg voor 3*, maar ik had toch op meer gehoopt bij de eerste kennismaking met Kaurismäki.
Géants, Les (2011)
zaterdag 11 februari, 10:24 uur
Mooie film, maar ik mis iets extra's.
Wat de film inderdaad goed doet is een soort van magische wereld te creeeren, maar dan door enkele details, personages, landschappen etc, en niet door een spookjesachtig thema oid. Hierdoor krijg je een film over ernstige problematiek, die duidelijk beleefd wordt door de jongeren zelf op een veel speelsere manier. Vond de film dan ook een wat luchtigere en speelsere versie van Nobody Knows, al vind ik die film toch wel een stuk beter.
Het speelse karakter en de relaxte sfeer is absoluut een pluspunt, maar de film blijft daar iets te veel in hangen. Vind de karakters buiten het jongste broertje wat te vlak, en inhoudelijk vindt er iets te weinig plaats. Het is eigenlijk vooral een herhaling van zetten op een gegeven moment.
De humor is zeker niet vervelend, maar had soms wat scherper gemogen. Het is vooral de droogheid van bepaalde shots die het goed doen, zoals wanneer er ongemakkelijke stiltes vallen etc. Visueel is het een aangenaam filmpje, al beperkt de pracht zich iets te veel tot intermezzo's en landschapshots. Ook de muziek is bijzonder leuk trouwens.
Zo is het best een mooie film, maar elk pluspunt heeft toch ook wel een kritiekpuntje. De 3.5* is dik verdiend, want het is absoluut een vermakelijke, leuke film, maar het had hier en daar net wat beter gekund.
Avatar (2009)
woensdag 8 februari, 12:15 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
Kiseki (2011)
Alternatieve titel: I Wish, zaterdag 4 februari, 16:54 uur
Meer dan leuk.
Door Koreeda, dus net wat sterker dan een simpel leuk tussendoortje. Prachtige rollen van die jongetjes in een aangenaam verhaaltje wat natuurlijk wel wat heftiger is dan de stijl en luchtigheid van de film doet vermoeden.
De film vliegt echt voorbij, heb genoten van de muziek die op zich niet zo bijzonder pas, maar wel perfect paste. Cinematografisch is het verder weer genieten, erg degelijk op het eerste oog, maar toch opvallend mooi en sereen.
Een film die op de juiste manier raakt door een combinatie van leuke rollen, een goed sfeertje, en mooie cinematografie. 4*
Kill List (2011)
zaterdag 4 februari, 11:59 uur
Best de moeite waard.
Grimmig allergaartje van stromingen, waar op het einde de remmen flink los gaan. Op een gegeven moment overheerst het 'waar de fuck kijk ik in godsnaam naar', en dan doet de film iets goed. Het begin is wel wat traag en moeilijk te volgen (mede ook door het accent en gebrek aan subtitles), maar gaandeweg wordt eea steeds meer duidelijk.
Sterkste punt vond ik toch wel het sounddesign, wat de hele film door als een huis staat. Visueel was het ook al aangenaam. Acteurs waren ook erg sterk, en de film was soms zelfs best humoristisch. Vooral tegen het einde zitten er een paar geweldige scenes in. Absoluut een leuk warrig filmpje.
3.5*
Leggenda di Kaspar Hauser, La (2012)
Alternatieve titel: The Legend of Kaspar Hauser, zaterdag 4 februari, 10:44 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren
Svartur á Leik (2012)
Alternatieve titel: Black's Game, zaterdag 4 februari, 10:43 uur
Inderdaad een soort gestyleerde "Pusher" dit.
Of elke andere misdaadfilm met drugscriminelen. Maar dan wel bijzonder leuk en vlot uitgewerkt. Met personages die goud waard zijn, en een aangename kapstok in de vorm van het verhaaltje. Ook dat verdient alles behalve de originaliteitsprijs (rise, fall en het meisje), maar tof is het wel.
Visueel zitten er ook een hoop gave truucjes in, zoals met die korte 'fotoshots' vlak na elkaar in het begin. En voor de rest is het sowieso een visueel erg fijn afgewerkt filmpje, met een leuke -ietwat foute- soundtrack. Vooral in de openingscredits (a la Pusher maar weer) erg gaaf gedaan.
Erg vermakelijk, promoot dit goed en dit kan overal in de wereld aanslaan. 4*
Alpeis (2011)
Alternatieve titel: Alps, vrijdag 3 februari, 10:49 uur
Wat minder dan Dogtooth.
Het concept is natuurlijk geweldig, en er zitten een paar geweldige scenes bij. Maar daartussen vond ik het toch wat te mager en traag allemaal, als je het vergelijkt met Dogtooth.
Aan de andere kant vond ik Dogtooth naderhand ook beter dan het kijken, en aangezien ook Alps een paar hoogtepunten heeft kan dat ook het geval zijn.
Voor nu 3*.
Kotoko (2011)
vrijdag 3 februari, 10:48 uur
Zo negatief als Reinbo ben ik niet, maar ik vond het eerste stuk ook flink tegenvallen.
De film heeft een sterk concept, maar al snel wordt duidelijk dat er te weinig mee wordt gedaan. De scenes in het begin met de dubbelgangers zijn namelijk goed gedaan, maar veel te summier en beperkt. Visueel was het ook wat te warrig, zelfs voor Tsukamoto's begrippen.
Het middenstuk vond ik echter wel erg sterk. Als Tsukamoto's personage in de film komt drukt hij er als regisseur ook veel meer zijn stempel op. Een paar toffe scenes, met een hoog paranoide karakter. Toen dacht ik dat het flink los zou gaan tegen het einde, maar dan trekt de handrem helaas weer aan. Die zangstukken vond ik nogal pathetisch, ander minpuntje.
Al met al is het middenstuk sterk genoeg voor een 3*tje, maar daar omheen was het wel tegenvallend.
Tao Jie (2011)
Alternatieve titel: A Simple Life, vrijdag 3 februari, 10:43 uur
Mooie film hoor.
Mooi geschoten met veel spiegeling in de shots en blurry voor- en achtergronden. Het verhaaltje is simpel maar soms best ontroerend en de aceurs zijn erg goed bezig. Het is alweer een tijdje geleden dat ik Andy Lau heb zien spelen, maar dat is altijd een garantie voor topprestaties.
Ingetogen Aziatisch drama in zijn puurste vorm. dikke 3.5*
Tatsumi (2011)
donderdag 2 februari, 11:22 uur
Leuke hommage.
Aardig gedaan, stijltje is wel leuk, alleen wat simplistisch. Animaties zijn dat ook, maar het ziet er toch best mooi uit bij vlagen. De film is wel wat rommelig omdat het naast de biografie van Tatsumi ook een aantal van zijn verhalen combineert. Werkte niet altijd even goed.
Al met al wel de moeite waard, maar ook weer niet erg groots. 3*
When the Lights Went Out (2011)
donderdag 2 februari, 11:21 uur
De vrouwelijke programmeur van het IFFR was vooral lyrisch over deze film, dan moet ze denk ik wat meer van dt soort klopgeesten films kijken, echt wat voor haar.
Want dit is toch wel bijzonder standaard koek. Weliswaar nog best aardig uitgewerkt, maar het hele script kun je zo terugbrengen naar de welbekende horrorcliché's. Het is een commerciele Britse horrorgeestenfilm, waar je je nog best mee vermaakt, maar meer is het niet.
Visueel is het nog wel aardig, maar wat te gelikt. Het script erg ouderwets, acteurs degelijk. Erg weinig bijzonders maar nog wel leuk voor een keertje. 2.5*
Wuthering Heights (2011)
donderdag 2 februari, 11:16 uur
Hele mooie film.
Het verhaaltje ken ik wel van horen zeggen, dat is echt een klassiek verhaal met intriges, wraak en (verbrokkelde) liefde. Arnold heeft de regie dan ook uitstekend afgestemd op wat we te zien krijgen. Prachtig camerawerk en winderige omgevingen worden betrokken bij een best aangenaam verhaal moet ik toch toegeven. Het is uiteindelijk een film geworden met ingetogen emoties die dieper zitten dan aan de oppervlakte.
Minpuntje is wel dat Cathy van mollig jong meisje transformeert in een ranke dame met compleet ander haar, maar ach. Verder ook erg goede vertolkingen en vooral een prachtige omgeving die de hoofdrol speelt.
Dikke 3.5*
