Montorsi
Ingeschreven sinds 25 januari 2006
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Montorsi. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Mientras Duermes (2011)
Alternatieve titel: Sleep Tight, dinsdag 29 mei, 16:03 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Goeie film!
Speelt aardig met het idee dat het bij iedereen wel eens een langere periode lijkt dat alles tegen zit. Ik vond het juist een pluspunt dat Cesár niet zomaar alles doet om mensen ongelukkig te maken, maar toch ook nog gewoon bang is om gepakt te worden, en ergens de fatsoensnormen probeert te bewaren. Maakt het een veel subtieler en complexer personage dan alleen maar een sadistisch monster. Daarom ook vond ik het einde wat jammer, hoewel het qua fascinatie wel in lijn met het personage is, begrijp ik de rationale keuze minder.
Het is verder ook geen geweldig geniale film, maar wel vermakelijk. Had op bepaalde details nog wel wat sterker kunnen zijn maar ach.. Tosar doet het erg goed, audiovisueel is het degelijk maar niet zo bijzonder. Camerawerk was nog het meest in orde. De film moet het voor het grootste gedeelte hebben van de ingenieuze spelletjes, en een paar aardig spannende scenes. Gek genoeg betrapte ik mezelf er op dat ik nog best sympathie kon opwekken voor Cesár, beetje eng wel.
3.5*
Intouchables (2011)
Alternatieve titel: The Intouchables, vrijdag 25 mei, 14:57 uur
Best een leuke film, maar moet zeggen dat ik geen moment dubbel heb gelegen. Daar was het allemaal een beetje te braaf en politiek correct voor. Denk dat er ook niet zo veel zal blijven hangen, maar de film is absoluut vermakelijk en de hoofdrollen zijn sterk.
Dat het denk ik niet echt verheffend is, is aan de ene kant wel fijn, want het had zomaar te sentimenteel kunnen worden. Alleen op het einde wordt het wat meliger, met de ontwikkeling van Driss als klein (flauw) smetje. Qua uitwerking is het allemaal wel een beetje standaard moet gezegd worden.
Maar zeker een leuk filmpje, geen moment verveeld, en de speelduur is eigenlijk perfect. De echt memorabele momenten zijn wel iets te beperkt voor een echt hoog cijfer.
Kleine 3.5*
Exorcism of Emily Rose, The (2005)
vrijdag 25 mei, 14:57 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
Rum Diary, The (2011)
dinsdag 22 mei, 12:47 uur
Mindere adaptatie van het werk van Hunter S. Thompson.
In vergelijking met Fear & Loathing een stuk rustiger, veel minder hallucinant, en een stuk rechtlijniger. De humor, weliswaar leuke humor, is wat minder vaak aanwezig.
Het sfeertje is wel in orde, vooral de setting helpt mee, en Depp heeft voor de verandering weer eens een leuke rol. Ook de andere rollen zijn best de moeite waard. Daar staat tegenover dat de film met twee uur wel aan de lange kant is voor zoiets als dit met vrij weinig om het lijf. De film kan zich dan ook niet ontworstelen aan de saaie stukjes.
Maar de humor en de sfeer trekken het naar een 3*'tje.
Dark Shadows (2012)
woensdag 16 mei, 0:59 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Flink teleurstellend.
Het is voornamelijk allemaal nogal saai. Eigenlijk gebeurt er maar barweinig in Dark Shadows. Het voelt het eerste uur nogal aan als een aflevering van een blije sitcom met wat alternatieve figuren, valt iets te veel op dat het ook daadwerkelijk daar op gebaseerd is. Desondanks (of misschien wel onder invloed daarvan..) wordt er krampachtig geprobeerd nog wat van het verhaaltje te maken door Barnabas Collins de vishandel weer op sleeptouw te nemen, wat hem om vage redenen nog uitstekend lukt ook. Je moet toch ergens beginnen, maar meer dan een tussenscene van een paar minuten trekt de film hier niet voor uit, verder kijkt geen van de familieleden ook maar een moment om naar de ingeblikte sardientjes, nergens blijkt uit of het ook daadwerkelijk een succes is. Filler kun je het echter amper noemen, want er is bijna niks om op te vullen. Burton moet ook gedacht hebben dat er wel erg weinig ontwikkeling was, dus dan laten we Collins bijvoorbeeld maar even een feest geven om de boel op te leuken. En zo krijg je eigenlijk driekwart van de film plotarm filmmateriaal, wat Burton in het laatste kwart recht lijkt te willen trekken. Weliswaar het meest vlotte en daarom leukste deel van de film, maartoch.
En nu vind ik dit soort dingen totaal niet erg als de film wat anders kan bieden, maar ook daar stelt dit teleur. De humor is niet bijster sterk. Af en toe wel een redelijk grapje, maar minstens net zo vaak is de humor erg flauw, bijna onherkenbaar voor Burton. Na een halfuur is elke grap mbt de generatiekloof, de hippies en lavalampen-cliché's en de staat van onze hoofdrolspeler wel gemaakt, waardoor het allemaal erg veel van hetzelfde wordt. Verder is de casting zoals verwacht ontzettend inspiratieloos. Buiten de eeuwige zelfde gezichten is de invulling van elke rol inwisselbaar. Depp komt dit keer saai over als een variant op zijn typetjes-rollen, maar met name zijn taalgebruik wordt naarmate de film vordert steeds vermoeiender.
Tot slot is ook de visuele kant een beetje tegenvallend. Had toch op z'n minst verwacht dat de film er wat indrukwekkender uitzag. Alleen in het begin zie je de vertrouwde grauwe look van Burton terug, met de jaren 70 weet hij eigenlijk amper raad, en is teleurstellend en inwisselbaar. Ook de muziekkeuze had wat origineler gemogen.
Het is ook weer geen razend slechte film. Het is kijkbaar, soms best geinig, maar ik vond het uiteindelijk vrij saai, weinig creatief, en een tikje gemakzuchtig. 2*
Chronicle (2012)
woensdag 16 mei, 13:52 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Leuk gedaan, maar er had toch duidelijk heel wat meer in gezeten.
Het is natuurlijk geinig zo'n situatie van jongeren met plotselinge enorme krachten handheld te volgen, dicht bij de personages etc. Het vermaakt dan ook wel, zeker omdat de film toch al niet lang duurt.
Op bepaalde vlakken laat de film echter toch wel te wensen over. In het begin wordt er duidelijk gekozen voor een handheld amateurcamera concept. Halverwege kan een van de karakters blijkbaar de camera laten zweven en besturen, waardoor het concept grotendeels overboord wordt gegooid, met gewoon gelikt camerawerk. Het werd allemaal nogal ridicuul om te zien dat de personages die in drukke discussies verwikkeld waren ondertussen ook nog de aandacht konden behouden de camera rond hun heen te laten cirkelen, in en uit te zoomen en de boel perfect te registreren.
Daarnaast vond ik de CGI juist erg matig. Vond het vreemd om te lezen dat men daar zo van onder de indruk was, zag er zeker in het begin erg goedkoop uit. Die scene in het begin met die lego was bijzonder lelijk vond ik, maar vooral ook de vliegscenes kwamen totaal niet geloofwaardig over. Zeker als ze het voor het eerst uitoefenen zie je de tuigjes nog bijna hangen, en de scenes in de wolken is erg duidelijk bluescreen-werk. Vond ik toch echt tegenvallend voor deze tijd (dan vergelijk ik het even met iets als District 9 bijvoorbeeld).
Verder vond ik de personages erg matig. Met name de ontwikkeling van het personage Andrew was absoluut niet sterk genoeg. Verandert eigenlijk in een oogwenk van vredelievende nerd met persoonlijke problemen een maniakale gefrustreerde gek. Zijn ontwikkeling is eigenlijk te duiden aan de hand van drie scenes. De eerste is die teleurstelling met dat meisje, daarna zie je hem die spin uit elkaar trekken, en tot slot vervolledigt hij zijn transformatie in de scene waarin z'n pa weer eens tegen hem tekeer gaat. Deze scenes volgen elkaar in dusdanig rap tempo op dat in een tijdsbestek van nog geen 10 minuten in de film een personage totaal het tegenovergestelde wordt als wat hij daarvoor was. Mijns inziens heb je voor zulke karakterontwikkeling veel meer ruimte nodig, dit maakte het allemaal een beetje ridicuul. Van een jongen die naar Tibet wil, van iemand die zich als een ubermensch ziet.. al durf je het als filmmaker al aan om zo'n twist in je film te stoppen (met welke reden dan ook, familieproblemen of de invloed van de straling waaraan ze hebben blootgestaan), je moet echt van goeie huizen komen, en zoiet sop z'n minst over een langer tijdsbestek uitwerken wil je de kijkers meekrijgen.
Maar buiten de minpunten, vond ik het toch wel een vermakelijk filmpje. Lekker snel en met name het einde is redelijk spectaculair, al had ook daar nog wat meer ingezeten qua niveau. 2.5*
Kill List (2011)
dinsdag 15 mei, 13:51 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren
Flatliners (1990)
zondag 13 mei, 19:00 uur
Redelijk filmpje.
Dat balanceren op het randje van de dood (en er overheen gaan) is een fijn concept. Vooral de eerste scenes in de film met het experiment zijn behoorlijk spannend. Daarna wordt het misschien wat te veel van hetzelfde, en de afwerking vond ik wat té vergezocht, maar al met al is het tot het einde best aardig om te volgen.
Het is verder wel sfeervol, en ook audiovisueel best aardig, maar echt verheffend wil het nooit worden. Wel een vermakelijk filmpje dat vooral scoort op het concept en het eerste gedeelte.
3*
Madagascar (2005)
zondag 13 mei, 18:46 uur
Hier werd ik toch wel een beetje heel erg zenuwachtig van.
Erg luide en drukke film met veel hysterische personages. Stond er niet een te brullen, baldadig te doen, of te rennen, dan werd er wel een liedje gespeeld en collectief hyperactieve dansjes gedaan. Er zaten toch een paar erg vreselijke scenes in dit keer, vooral de muziekscenes. Neem alleen al die scene wanneer ze net op het eiland zijn en 'I like to move it' werd gespeeld. Had op dat moment eigenlijk erg veel zin om de tv uit te zetten en te gaan koken. Geen idee ook waarom ik dat niet gewoon heb gedaan trouwens, aangezien op het einde bleek dat de makers het toch zo'n ontzettend leuke scene vonden dat ze het gewoon nog een keer durfden te proberen.
Andere minpunten zijn de aartslelijke stijl en de (grotendeels) lauwe humor. Ik denk dat ik 2 of 3 keer heb moeten grinniken, maar dan meer om zo'n scene als de verwijzing naar American Beauty, dat vond ik dan nog wel leuk gedaan. Voor de rest was het absoluut niet veel. Het verhaaltje is ook al niet bijster creatief, maar dat mag geen verrassing meer heten in de Amerikaanse animatiewereld.
Een van de minste animaties die ik heb gezien. Kan zelfs niet zeggen dat ie makkelijk wegkeek, dat is toch wel heel erg. Zo halverwege had ik het al aardig gezien met de nogal saaie en duffe bedoeling. Gelukkig duurt ie niet al te lang.
1.5*
Happening, The (2008)
zaterdag 12 mei, 13:03 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Nee dit was inderdaad wel heel erg. Onvoorstelbaar...
Belabberd uitgewerkt verhaaltje, waar alle potentie resoluut de nek wordt omgedraaid. Het eerst voorteken is eigenlijk al in dat klasje van Wahlberg. 'It's just an act of nature', belachelijk getelefoneerde 'relevante' informatie wat altijd weer terugkomt op het einde.
Dit wordt doorgezet tijdens de vlucht van de groepjes, waar de personages (en die van Wahlberg in het bijzonder) allerlei vergezochte theorietjes aannemen. Ik bedoel, de eerste persoon die tegen je zegt 'tabaksplanten geven een stof af waardoor wespen de insecten komen opeten, dus dit zal ook wel door de planten kopen' zou normaal gesproken collectief voor gek verklaard zijn. In plaats daarvan geloven ze alles wat hij zegt, en stappen ze bij de beste man in de auto! En het ergste is natuurlijk nog wel dat het ook nog allemaal blijkt te kloppen wat Wahlberg in zijn hoofd haalt. Te onnozel voor woorden ook dat hij bij elke ingeving even stilstaat en om zich heenkijkt, en dan hardop gaat zeggen wat hij zojuist heeft bedacht. Normaal denk je dan toch ook dat hij te pakken is genomen door het virus als iemand zulk soort dingen uitslaat.
Helemaal dat gedoe met kleine en grote grojepjes, dicht- en dunbevolkte gebieden ging echt he-le-maal nergens over. Dat is toch wel het laatste waar een bioloog (!) aan denkt, terwijl er nog zo'n 100 andere theorieën mogelijk zijn. Een stofje wat i.c.m. de planten kan beoordelen waar de meeste/minste mensen zijn, en dat principe even later toch weer overboord gooit. Kan me zelfs herinneren dat er gezegd werd dat het 'virus' zich steeds verder verspreide naar dunner bevolkt gebied. Dus wat doen we, we gaan naar dunner bevolkt gebied. Ik weet het niet hoor, maar met al die auto's die daar staan, heeft niemand dan een beter idee? Ik had op een gegeven moment echt het idee dat Shyamalan bedacht had dat het wel spannend zou zijn als er steeds minder lui overbleven, en met die visie terug is gaan schrijven aan het script, met allerlei geforceerde scenes en idiote aannames van dien.
En dan dat einde in het huisje. Belachelijke poging tot spanning met die oude vrouw al om te beginnen, en vervolgens de climax waar ze er maar voor kiezen 'samen te sterven', ipv even te wachten tot de wind gaat liggen aangezien ze toch alledrie binnen zitten. Dan ben je al die tijd bezig met overleven, en dan kan het, en dan doen ze wat anders. Heeft niemand dit script een keertje nagelezen of heeft Shyamalan gewoon een zak geld gekregen en zoek het verder maar uit wat je ermee doet?
Ook hilarisch waren de vertolkingen van Marky Mark en Deschanel, ze hebben allebei toch wel eens laten zien tot aardige dingen in staat te zijn, mits goed gecast. Wahlberg is echter gecast als sullige brave burger met een erg hoog blije-eikel gehalte, een rol waar hij zelf overduidelijk ook geen houding aan weet te geven. Hij staart af en toe te onnozel voor woorden uit zijn ogen, zag er echt niet uit. Deschanel is eigenlijk voornamelijk erg irritant en lijkt wel anderhalf uur lang onder invloed. Helpt ook zeker niet dat ze hun houterige dialogen scriptmatig oplezen, en hun chemie inspiratielozer dan inspiratieloos is. De bijpersonages doen het al niet veel beter. Zo'n cliché wiskunde-leraar kan toch niet meer in de 21e eeuw, en dat meisje was helemaal bedroevend. Kan ze zelf misschien nog wel het minste aan doen, maar ook haar rol zelf was niets meer dan een slap excuus om Wahlberg en Deschanel dichter bij elkaar te brengen.
Van alles in de film was denk ik de muziek nog het meest aardige. Openingsmuziek was niet verkeerd, en ook tussendoor zaten wat aardige stukjes. Visueel was het echter niet veel, zeker de montage leek helemaal nergens op (die fade-outs, pffff).
Als een film zo slecht is als deze kun je ineens een hele hoop schrijven, en dan nog mis ik wat kleine dingetjes. Bijvoorbeeld hoe niet-spannend een thriller blijkbaar kan zijn. Het was dan ook echt een van de slechtste films die ik in tijden heb gezien, onbegrijpelijk dat hier niet al in een veel eerder stadium een stokje voor is gestoken.
1*
Hodejegerne (2011)
Alternatieve titel: Headhunters, vrijdag 11 mei, 21:39 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Mwoa vond het toch niet zo denderend.
Het is weer een aardig standaard Scandinavisch thrillertje, waarin geld, status, macht, complotten en gelikte ventjes etc weer centraal staan. En die hausse uit het noorden leverde altijd wel aardig ongeloofwaardige verhaaltjes op, maar Headhunters maakt het soms wel erg bont.
Het hangt soms met dommigheden aan elkaar, van enkele punten begreep echt heel weinig.
Voorbeeld 1: de scene dat Roger die Rubens gaat jatten. Tijdens de beginmonoloog vertelt de beste man ons dat er altijd iemand onverwachts kan thuiskomen, dus pas op! En dan ineens sentimenteel worden bij het zien van een kluitje kinderen, uitgebreid je muts afdoen, en je vrouw opbellen...
Voorbeeld 2: de altijd voorzichtige Roger, die wat betreft zijn schimmige zaakjes altijd belt vanaf de straat, zie je ineens vanuit de auto bellen, waar echt totaal geen overhaaste risico's genomen hoefde te worden...
Voorbeeld 3: en dit vond ik toch wel het domste.. na dat auto-ongeluk, liggen er ineens toevallig een schaar en een scheermesje voor de neus van Roger. Echt, dit kan toch niet in een serieus bedoelde film gestopt worden...
Maar ook verder is het een uitermate vergezocht verhaaltje. Al is het toch nog wel een kijkbaar filmpje, vlot en wat te hip misschien. Die kruising tussen Christopher Walken en Donald Trump doet het wel aardig, en je bent redelijk lang vooral benieuwd waarom dit allemaal gebeurt, maar uiteindelijk is het vooral te vergezocht, dommig en standaard om zich echt sterk te noemen.
2.5*
Land before Time, The (1988)
Alternatieve titel: Platvoet en Zijn Vriendjes, vrijdag 11 mei, 10:40 uur
Inmiddels een klassieke animatiefilm geworden. Had hem zeker al een keer gezien, maar herkende maar enkele dingetjes terug.
Was toch nog best oké. Liefelijk verhaaltje, blij avontuur, maar met een iets serieuzer randje. Typisch kindermateriaal wel, want de aandacht hoeft nooit lang te verslappen, het avontuur en de spannende scenes volgen zich in razendsnel tempo op.
Vermakelijk weer eens te zien, opzich een 3* waard, ware het niet dat er hier en daar wat dingen te wensen overlieten. Met name de voice-acting is niet al te best meer, en de animaties halen het niet bij de films vanaf de jaren 90, halve eraf dus. Desalniettemin beter dan ik had verwacht.
2.5*
Io Non Ho Paura (2003)
Alternatieve titel: I'm Not Scared, vrijdag 11 mei, 10:14 uur
Hele mooie film.
Broeierige sfeer, ondersteund door de cinematografie. Prachtige beelden, en vooral de natuurbeelden die niet op zichzelf staan, maar echt onderdeel uitmaken van het verhaal vielen op. Verder ook een hele mooie soundtrack, een bijzonder verhaal, en een acteur met uitstraling.
Klopt vrijwel helemaal, al vond ik het einde een beetje te melig. Opzich een mooi einde hoor, maar het botste een beetje met het meer subtiele karakter van de rest van de film. Desalniettemin erg genoten, had een heel ander soort film verwacht op de een of andere manier, maar dan wordt je nog eens blij verrast. 4*
Cabin in the Woods, The (2011)
donderdag 10 mei, 13:01 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Lollig filmpje!
Eindelijk weer eens een waardige horrorkomedie gezien. Wist eigenlijk niet goed wat ik moest verwachten, wist zelfs niet eens dat het een komedie was, maar had wel links en rechts opgevangen dat het een behoorlijk origineel filmpje was. Lijkt me een understatement..
De film wordt eigenlijk continu gekleurd door het tweede lijntje in de meldkamer, en hoewel al vrij snel duidelijk is wat globaal de bedoeling van het samenzijn van de 5 jongeren is, wordt het geheel toch nog erg knap en bijzonder uitgewerkt. Eigenlijk is het de hele film wel vermakelijk, maar is het wachten op de climax, die al het voorgaande omver blaast. Dat moment dat die liftdeuren opengaan alleen al 
Voornamelijk een erg leuke gemaakte variant op de horrorflm in het algemeen, zijn aloude cliché's, en de horrorfenomenen overal ter wereld in het bijzonder. De herkenningen in het laatste halfuur zijn absoluut een meerwaarde, maar ook buiten dat is het een flinke mayhem op het laatst.
Desondanks nog wat kleine minpuntjes. De stoner was zelfs niet grappig als cliché maar vooral vervelend, zeker in het begin niet. En nu hoort hij vervelend te zijn, maar als enige van de 5 was hij niet eens leuk vervelend. Daarbij vond ik het hele offeridee zelf een beetje achterblijven, had wel gehoopt dat ze daar nog iets mee zouden uithalen, maar dat valt toch wel tegen .
Maar toch een leuke verrassing, had misschien wat leuker kunnen zijn, maar kent absoluut een paar geweldige momenten, en is continu vermakelijk. 3.5*
This Must Be the Place (2011)
dinsdag 8 mei, 0:11 uur
Misschien wel de leukste film van het jaar tot nu toe.
Dit is weer zo'n film die op enkele vlakken perfect werkt. Met Cheyenne haal je een personage binnen wat balanceert op het randje van een enorme karikatuur. Misschien gaat ie er nog wel overheen ook. Desondanks werkt het personage wel, en goed ook. Daarnaast is de soundtrack echt geweldig, niet alleen geweldige nummers (Talking Heads, Will Oldham 
), maar ook met name in de setting klopt het. Visueel is het ook bijzonder fraai, fris en frivool camerawerk wat we wel gewend zijn van Sorrentino. Maar bovenal is de film erg grappig. Een ontypisch soort onderkoelde subtiele humor.
Het verhaal is redelijk fragmentarisch, en lang is het onduidelijk welke kant de film eigenlijk op gaat, maar eigenlijk hou ik daar wel van. Het eerste stuk is daarmee een aaneenschakeling van opzichzelfstaande, vaak heerlijke, scenes (alleen al het eerste kwartier ). Eigenlijk kom ik dan bij het enige echte minpunt. In de fase dat Cheyenne daadwerkelijk op zoek gaat naar de kampbeul valt de film een beetje terug, Ik had eigenlijk de vrees dat de film daarna steeds verder zou inkakken, maar gelukkig herstelt de film zich vrij snel.
Erg memorabele film, raakt op de een of andere manier overal wel de goeie snaar. Voor nu een dikke 4*, maar verdient eigenlijk wel net wat meer.
Martha Marcy May Marlene (2011)
dinsdag 8 mei, 23:56 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Erg sterke film.
Een mumblecore-achtige stijl, met onbekende maar zeer goeie acteurs. Mooi gestileerd met een ruw randje, camerawerk erg dicht op de huid en nogal uit de losse pols, werkt goed in de setting en het verhaal, en de bijbehorende rommelige mindset van de hoofdrolspeelster. Sterkste punt van de film vond ik eigenlijk wel de montage. Scenes tussen de twee fases van het verhaal lopen een aantal keer heel gaaf vloeiend in elkaar over.
Verder een mooi, subtiel en ingetogen verhaaltje. Rustig verteld, maar toch indrukwekkend. Ook een einde dat net wat extra's geeft. Het voelt inderdaad niet echt af, maar binnen een verhaaltje waar toch al niet veel wordt prijsgegeven een meer dan waardige afsluiting.
4*
Avengers, The (2012)
Alternatieve titel: Marvel's The Avengers, dinsdag 8 mei, 13:29 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Hmm, had niet gedacht dat ik dit geweldig zou vinden, maar zelfs dan valt het tegen.
Had vooraf een beetje gehoopt op een film als Iron Man, maar dan met een stuk meer personages. Zoals verwacht is Iron Man veruit het leukste personage. Ruffalo is een goeie tweede als de Hulk, doet het ook best leuk. Helaas is het voor de rest allemaal een stuk minder. Al gaat Thor nog wel, is wel een beetje overdreven stoer en grommerig, beetje quasi ruig zelfs. Dan heb je nog Captain America, een van de minst charismatische filmpersonages ooit, erg slechte acteur ook trouwens. Johansson is niet meer dan het excuus om ook een vrouw mee te laten doen, al neem ik dat de makers absoluut niet kwalijk. Tot slot blijkt er ook nog iemand met pijl en boog mee te doen. Tussen de goden met hamers, massief ijzeren mannen, groene kerels van 5 meter hoog, en een ubermensch achtig type, schiet er ook iemand met pijlen. Begreep niet zo dat je een personage zo kan laten ondersneeuwen, liep er erg lullig bij in het laatste halfuur.
Speerpunt van zo'n film als deze (het bijeenbrengen van veel 'toffe' personages) moet de wisselwerking zijn. Je kon wel zien dat er met name tussen Iron Man, Hulk en Captain America wat chemie zou moeten zijn. De film probeert het heel sterk, Captain America is veel te serieus, Iron Man juist niet, dat botst. Desondanks komt dat allemaal erg plichtmatig over en totaal niet uit de verf. De chemie tussen Downey Jr. en Ruffalo vond ik eigenlijk veel leuker, maar die was dan weer veel te beperkt. Daarnaasr heb je een tegenstander van formaat nodig, maar eigenlijk vond ik Loki maar een zwakkeling, was echt totaal geen partij voor de Avengers, wordt eigenlijk de hele film door in elkaar getimmerd. Saai.
Helaas kan ik ook niet zeggen dat ik de film bijster grappig vond. Het is dat Downey Jr. weer Iron Man was, anders was er waarschijnlijk helemaal niks aan geweest, maar voor de rest vond ik de humor toch vaak ronduit stom.
Verder richt een film als deze zich voornamelijk op epische actie. Ook dat vond ik nogal karig. De actie zag er allemaal wel gelikt uit, maar juist een ruw randje ontbrak. Weinig indrukwekkende actiescenes, laat staan memorabele. In de fase tussen het gevangennemen en ontsnappen van Loki gebeurt er eigenlijk helemaal niks. Enkel de laatste driekwartier is groots opgezet. Maar ook de eindbattle valt tegen, duurt te lang, en wordt eigenlijk veel te saai uitgewerkt (Black Widow staat ineens met die staf dat gat te dichten, lame...). Moet ik wel zeggen dat de scene waar Hulk Loki te grazen neemt erg leuk gedaan was.
Dit viel me allemaal behoorlijk tegen. Vond de personages niet erg indrukwekkend, alleen Iron Man blijft erg leuk, maar daar zie ik 10x liever een film omheen dan dat er meer (saaier) personages inzitten en de humor een stuk minder is. Deze Avengers duurt ook gewoon te lang, de actie valt niet genoeg op, en ondanks dat het wegkijkt, had het veel beter moeten zijn. 2*
Boy in the Striped Pyjamas, The (2008)
Alternatieve titel: The Boy in the Striped Pajamas, zaterdag 5 mei, 12:56 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Veredeld RTL-melodrama. Eigenlijk verbloemen de twee volwassen bijrollen in de vorm van de ouders van Bruno enige productiewaarde. Maar zelfs Thewlis en Farmiga lijken genoegen te nemen met automatische pilootwerk.
Dat de film iets jongensachtigs heeft vind ik nog wel te vergeven. De holocaust is/was heel erg, maar opzich zie ik geen bezwaar daar wat luchtiger en sprookjesachtig mee om te gaan. Ondanks dat de film m.i. er niet in slaagt de belevingswereld van een jongen neer te zetten, daar is het te afstandelijk voor, en te veel vanuit het perspectief van de kijker uitgegaan, ipv uit het perspectief van een kind. De film is erg naief, maar dat kan ik nog wel accepteren, ware het niet dat de opzet zoals gezegd niet is geslaagd. Een stapje verder is de film sterk geromantiseerd, alles behalve geloofwaardig, enorm aangedikt en overdreven, en vreselijk melodramatisch. Dat zijn facetten die absoluut niet te vergeven zijn.
Het ergste van de film vind ik eigenlijk wel de muziek. Elke emotionele scene wordt al een minuut ingeleid door enorm aangezette vioolstrijken en pianoklanken, die pas echt losbarsten als er daadwerkelijk iets emotioneels gebeurt. En ook de scenes zelf zijn allemaal ontzettend sentimenteel en aangedikt. Met name het einde is het meest sprekende voorbeeld. De muziek zegt tegen de kijker 'komt u maar tranen', terwijl een wilde vader door de stromende regen tevergeefs naar Bruno zoekt en hem nog roept ook, en de moeder kermend en schreeuwend door haar knieën zakt en in huilen uitbarst, ondersteund door een uitzoomend shot van boven in die zelfde, stromende regen, met modder, plasjes etc etc... Ik verdenk de makers ervan dat er oorspronkelijk nog een scene in zat waar de vader bonsend op de deur van de gaskamer in huilen uitbarst, en de moeder hem niet veel later in haar armen uit de gaskamer draagt, terwijl de muziek maar luider en sentimenteler werd. Had het zelfs nog wel zien gebeuren dat het ventje het nog overleefd had ook. Gelukkig bleef dat ons nog bespaard, maar dat het volledig in de lijn van de film had gelegen is eigenlijk wel veelzeggend.
Verder is de cinematografie uiterst publieksvriendelijk. Typisch gelikte Hollywood camerawerk, en simpele beeldttaal. Ondanks dat was het blijkbaar nog nodig vanalles uit te leggen. De beelden waren net zo ouderwets als de invulling van het verhaal. Het verhaal is zo geschreven dat de focus niet louter op Bruno ligt, maar er ook aandacht is voor vader, moeder, zus, opa en oma, en een andere jonge soldaat. Gek genoeg blijft dit allemaal zo simplistisch dat je je afvraagt wat nu uiteindelijk de meerwaarde was. De vader wordt verondersteld slecht te zijn, maar dat weet je met name doordat ie een Nazi is. Daarnaast vond ik het gek om te zien dat de hypocriete moeder nog een van de meest sympathieke personages moest voorstellen. Zo iemand die pas betrokken raakt als het dicht bij hun eigen belevingswereld komt. Enige genuanceerde invalshoeken leken te komen van oma en de jonge soldaat (althans, diens vader). Daar leek nog een innerlijke motivatie vandaan te komen, maar het is pijnlijk om te zien hoe vlak dat blijft. Oma is kritisch, en vader van soldaat zijn kritisch. Gevolg, het verhaal schrijft ze er allebei uit (oma komt om bij bombardement, en jonge soldaat wordt weggestuurd), maar de enige relevantie die het zou hebben, de situatie en de innerlijke motivatie van de vader, daar wordt helemaal niks mee gedaan. De ultieme bevestiging dat alles in deze film hapklaar wordt aangeleverd, en dat enige nuance zo snel mogelijk uit de wereld geholpen moet worden.
Wat me nog bijna ontschoten is in de lange recensie is de vraag hoe een jongetje in het kamp blijkbaar dagelijks aan de aandacht van kampbewakers weet te ontsnappen. Er hadden op die plek al een week tunnels kunnen liggen zonder dat iemand het door had.
De film doet me sterk denken aan één andere film, en dat is The Green Mile. Heel ander onderwerp en setting, maar net zo'n oversentimentele, aangedikte, ongenuanceerde, simplistische film als deze. Ook deze film doet me ondanks alle pogingen, tevergeefs, niets.
1.5*
Take Shelter (2011)
vrijdag 4 mei, 15:53 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Toch wel behoorlijk knap gedaan.
Absoluut een film die me wel wat leek, jammer genoeg amper de kans gekregen deze in de bios te zien, was al zowat na 2 weken weg hier.
De film scoort vooral dankzij de grimmige sfeer. Audiovisueel erg goed in orde, vooral de soundtrack was erg fijn. Ook Shannon en Chastain doen het erg goed. Shannon heeft een aparte kop, wat erg goed past bij zijn personage. Speelt ingetogen, maar krijgt één scene om uit te pakken, die hij ook aanpakt. Prima acteur. Ook Chastain bevestigt weer, al vind ik dat ze nu al blijft hangen in haar suburb-echtgenote-imago. Weer een beetje hetzelfde type rol wat ze het afgelopen jaar al meer heeft gespeeld.
Verhaaltechnisch is de film oke, maar daar had nog meer ingezeten. Je merkt dat de makers veel verwarring hebben willen stichten (met het zijplot van zijn moeder met name, maar legt daar wat mij betreft iets te veel te nadruk op ipv het subtiel in het verhaal in te werken (de protagonist is er zelf erg bewust mee bezig, dat voelt toch niet echt realistisch aan als je toch zo overtuigd bent zoveel risico's te nemen in je leven). Hoewel het toch ook weer niet slecht uitgewerkt is, bewandelt Take Shelter toch net iets te veel de geijkte paden van de cinema, waardoor het laatste kwartier niet echt het einde is wat de film had verdiend. Je proeft eigenlijk continu dat er nog een grote twist zit aan te komen, en die had dan ook nog wat knallender gemogen als je hem er dan toch instopt.
Desalniettemin een fraai filmpje. Had echter memorabeler kunnen zijn, blijft nu toch iets te veel hangen in conventies, had wat meer ballen kunnen tonen met dit thema. Maar verder erg sfeer- en stijlvol, en gelukkig laat het nog wat aan de kijker over in de loop van de film.
ruime 3.5*
Beast (2011)
zaterdag 28 april, 18:28 uur
Indrukwekkend filmpje.
Vooral de soundtrack vond ik waanzinnig. Het symbolische verhaaltje doet erg klassiek aan, en levert een paar mooie scenes op. Had wel iets hallucinanter en bevremender kunnen zijn denk ik, was toch wel wat te rechtlijnig op dat gebied.
Verder een geweldige cast, vooral Bro is geniaal. De film is zowaar ook nog ontzettend grappig, dat maakte het allemaal een stukje vager. Maar in ieder geval zeker een heel sterk uitgewerkt filmpje, wat eigenlijk van mij nog wat langer had mogen duren (ware het niet dat we de trein moesten halen).
4*
Serbuan Maut (2011)
Alternatieve titel: The Raid, zaterdag 28 april, 18:21 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Goed dit was toch wel de must-see van deze periode.
En ik heb ook absoluut genoten, zelfs voor een non-actie liefhebber is dit de moeite waard kan ik uit eigen ervaring vertellen. Dat is dan vooral omdat de choreografie enorm opvalt, er zitten een paar heel indrukwekkende actiescenes in. Ook de acteurs/stuntmannen/vechters/wat het ook zijn van oorsprong hebben enorm indrukwekkende skills, per scene zit er (volgens mij) zoveel training en oefening in, want het tempo en de kracht waarmee het gepaard gaat is bijna ongelofelijk. Kortom, kwaliteit is meer dan in orde.
Dan de kwaniteit. Dat was toch misschien een ander verhaal, vooral opgelegd vanwege het verwachtingspatroon. Links en rechts vielen toch krachttermen als 'non-stop-actie' en 'actie-orgie', dus dat zijn dan wel dingen waar je op rekent. Dat er (heel) veel actie in zit lijkt me duidelijk, maar toch... het duurt zelfs nog vrij lang voordat de film los ging vond ik zelfs, en eigenlijk is het toch elke keer bij vlagen. Ik denk dat het toch vooral een kwestie is van de verkeerde verwachtingen, maar ook tussendoor valt het soms toch wel wat stil door aanzienlijk minder boeiende bijzaken.
Het verhaaltje is voor het genre zelfs nog behoorlijk onderhoudend. Meer dan de bovenstaande omschrijving is het amper in grote lijnen, maar het wordt geen moment stompzinnig, en het zorgt er eigenlijk continu voor dat de film spannend blijft. Desondanks zitten er toch een paar flauwere aspecten in, blijkbaar zit de broer van een van de teamgenoten binnen, wordt aangewend voor een soort van broederliefde-boven-alles uitwerking, maar daar moet ik ook weer niet te veel over zeuren.
Maar wat de film goed doet, doet het ook heel erg goed! Het is allemaal ook nog erg leuk in beeld gebracht, en de pompende soundtrack is absoluut een meerwaarde. Het enige waar net wat meer in had gezeten is de hoeveelheid, maar eigenlijk raast de film nu ook al flink door. Alleen in het begin en in sommige tussenfases had er wat meer vaart in mogen zitten.
Qua cijfer dan, gisteren vond ik 4* eigenlijk net wat te hoog, en zat ik op 3.5* maar na een nachtje slapen is de indruk toch wel achtergebleven, al blijf ik er bij dat de hype omtrent de hoeveelheid actie een beetje overtrokken is.
Kleine 4* dus.
Fuk Sau Che Chi Sei (2010)
Alternatieve titel: Revenge: A Love Story, zaterdag 28 april, 18:05 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Vond het vermakelijk.
Kan zich wel meten met de betere Koreaanse genregenoten. Visueel inderdaad wel de moeite waard, al vond ik de soundtrack nog veel beter. Daar vond ik toch wel de meeste sfeer vandaan komen.
Het verhaaltje is ook niet verkeerd. Flink bruut, maar wel soms wat te overdreven gebracht. Er zitten toch wel weer een paar flink aangedikte scenes in (denk aan de verkrachting, dat was wel allemaal héél rigoreus, laat staan om die kerel er nog even bij te hangen en te laten toekijken. Het effectbejag is misschien wat te zwaar, maar het komt toch aardig in de buurt), en ook het einde is een beetje bedacht (met die kinderen). Maar al met al doet het verhaaltje wel zijn werk.
De hoofdrolspeler doet het best aardig, behoorlijk wat uitstraling voor de rol. Al met al zeker de moeite waard, maar mist het toch wel wat extra's om zich boven de genregenoten uit te laten steken.
Kleine 3.5*
Bao Wei Zhan Dui Zhi Chu Dong La! Peng You! (2011)
Alternatieve titel: Let's Go!, zaterdag 28 april, 17:57 uur
Eigenlijk een heel ander soort film dan ik had verwacht. Had een soort Chinese versie van Karate Robo Zaborgar, Zebraman, of een ander soort superhelden knipoog verwacht, maar eigenlijk was dat verder naar de achtergrond gedrukt dan je door de poster zou verwachten.
Hoewel de film best leuke momenten kent vond ik het geen moment echt heel grappig. Daarvoor mist de hoofdrolspeler en de andere personages een bepaalde grappige uitstraling, en kent het verhaaltje wat te veel een serieuze (inderdaad melodramatische) ondertoon. Het is natuurlijk niet compleet serieus, maar wel nogal sentimenteel, waardoor ik soms niet helemaal doorhad of het nou echt grappig bedoeld was, of dat de makers en acteurs niet doorhadden dat ze een beetje belachelijk bezig waren. Ik vermoed het eerste, maar daar faalt de film dan vooral op, want daar is het allemaal bij lange na niet leuk genoeg. De leukste momenten waren denk ik toch echt onbedoeld, bijvoorbeeld ineens een Engels zinnetje ertussendoor in een conversatie wat nergens naar klonk 
Verder is het allemaal niet erg lekker verteld. Er zit best veel verhaal in de film
(te veel), maar het was redelijk vaak amper te volgen wat nu de bedoeling was. Kan ook aan mij gelegen hebben hoor, maar het script was wel erg rommelig in elkaar gedraaid allemaal. Aan de andere kant vond ik de actiescenes juist nog wel de moeite waard, best aardig in beeld gebracht bij vlagen.
Gek genoeg ben ik het maar op enkele punten eens met Prudh, op veel punten vond ik het nou juist net het tegenovergestelde. Bovenal had de film grappiger moeten zijn om echt de moeite waard te zijn, dit was wel heel karig allemaal.
2*
Hoshi o Ou Kodomo (2011)
Alternatieve titel: Children Who Chase Lost Voices from Deep Below, donderdag 26 april, 13:08 uur
Inderdaad weinig verrassend voor als je al eens een Ghibli hebt gezien.
En natuurlijk is het wel vermakelijk, sterker nog, vond dit Shinkai's leukste. Heel wat vermakelijker dan zijn eerste twee koetjes-en-kalfjes-films. En toch moet er weer een jolig popliedje aan het einde, dit keer niet eens zo heel vervelend, en zowaar was het Engels ook nog te verstaan. Hij gaat al vooruit.
Maar deze film heeft erg weinig eigen identiteit. Zoals gezegd denk je bij elk personage, aspect en invulling wel aan een andere anime. Ik vond het vooral dicht bij Mononoke komen, qua sfeer enz. Meer specifiek vond ik de film wat rommelig beginnen, en eigenlijk pas na een halfuurtje de goede kant op gaan.
Desalniettemin leuk voor een keertje. De film ziet er erg mooi uit, al zag 5 Centimeters... er volgens mij nog wel beter uit, en kijkt makkelijk weg. 3*
Beyond the Black Rainbow (2010)
donderdag 26 april, 13:03 uur
Werd voor mijn gevoel niet zo heel goed ontvangen in de zaal, maar eigenlijk vond ik het wel echt heel tof.
Geweldige locaties, knopjes, klinische ruimtes, kapsels en kleding, etc. De aankleding vond ik echt prachtig, een film die het moet hebben van zulke details. Op basis van de trailer werd ik daar niet echt door teleurgesteld. En het blijkt dat de film nog een visueel uitstapje maakt wat toch wel erg gaaf was.
Verder is het een hallucinante trip met weinig logica. Er zit wel een rode draad in, maar eigenlijk ligt daar nog het minste punt als je het mij vraagt. De film is wat te langdradig, zeker tegen het einde. Daarnaast zijn de personages sterk vertolkt en geheimzinnig, en bovenal is de klankband en de soundtrack geweldig.
Al met al naar verwachting een indrukwekkend filmpje waar ik echt van heb genoten. 4*
Love (2011)
Alternatieve titel: Angels & Airwaves Love, donderdag 26 april, 12:56 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Werkelijk een verschrikking.
Des te erger dat er soms gewoon best leuke stukken inzitten. Visueel wordt er een hoop geprobeerd, veel slowmotions met name in het begin, aardige shots en wat leuke kleurtjes. Jammer genoeg blijft de editing sterk achter qua niveau, de film weet niet echt te doseren op dat vlak, met veel onbegrijpelijke en lelijke montage. Vooral (wederom) in het begin.
Inhoudelijk is het echter onwaarschijnlijk vreselijk. Een film van epische proporties, denk aan Tree of Life en zie het verschil in uitwerking. Denk aan (het einde van) Symbol en zie de overeenkomsten, (vooral de belachelijk dik aangezette pretentieuze oersoep). De film wordt tegen het einde met de minuut belachelijk stompzinniger, en meer opgeblazen. Er wordt vanalles bijgehaald, vooral hoop flauwekul over een zoektocht tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, wat er alleen maar in lijkt te zitten om het pompeuze en epische te benadrukken, tot een soort van (?) romance met een of andere chick die ook weer op foto's staat en waar ze volgens mij oorspronkelijk een videoclip mee wilden maken.?
De makers doen op een gegeven moment zelfs voorkomen dat het kijken van deze film een belevenis is, waar je nog van na geniet tot in de lengte van dagen of iets in die richting. Echt te pretentieus voor worden voor zo'n hoop onzin. Zelden zoiets lachwekkends gezien.
Absolute drek, en gek genoeg vond ik het tijdens het kijken nog wel meevallen, maar zeker het laatste halfuur is echt een van de meest belachelijke stukken film die ik ooit gezien heb. Wat een bizar opgeblazen gezeik, echt te erg voor woorden. Aanvankelijk vond ik vooral de muziek weinig subtiel, en niet echt passen bij de beelden. Echt slecht was dat echter niet, en zoals gezegd, ook visueel wordt er hard gewerkt. Daar zat nog wel enig talent bij. Maar alsjeblieft, nooit meer zo pretentieus doen als je niks te vertellen blijkt te hebben.
1.5*
Spider (2002)
maandag 23 april, 13:00 uur
Aardige Cronenberg, maar een wat grijze muis in zijn oeuvre.
Weet niet altijd even te boeien, ondanks dat het nog best aardig uitgewerkt wordt. De film is in ieder geval sfeervol en geheimzinnig, maar misschien net wat te helder en rechtlijnig om je te dompelen in de belevingswereld van de hoofdpersoon. Net te veel afgevlakt dan de film lief is.
3*
Gattaca (1997)
donderdag 19 april, 14:56 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Best een mooi filmpje.
Na In Time was ik erg teleurgesteld in Niccol, een uiterst banale en domme film was dat. Gattaca is een stuk sterker.
Het uitgangspunt is interessant, relevant met het oog op de toekomst, en minder fictief dan de film zelf stelt. Desalniettemin vond ik de gebruikte thema's niet helemaal interessant. Het plotje over doorzettingsvermogen, lef en het lot etc is een beetje flauw, en gaat een beetje voorbij aan het principe dat er nu ook al mensen zijn die van nature sterker, gezonder, 'beter gelukt' zijn. Maar waar predestinatie in beginsel een voorsprong is, wil dat niet zeggen dat alles maar aan komt waaien. Kun je niet goed zwemmen, kun je dat trainen. Als je lichaam geschikt is om snel te zwemmen, maar je traint er niet op, win je nooit. Het is eigenlijk vrij simpel, maar hier wordt verondersteld dat het een ontzettend tegendraadse opvatting is had ik continu het gevoel. Ik ben er niet helemaal uit of dat de bedoeling was van de makers, of ze zelf het hele supermens gebeuren zien als een (mogelijke) bron van succes voor het individu.
Wel leuk vond ik hoe dingen als maatschappelijk racisme zijn verwerkt. Het is wat makkelijk maar eigenlijk werkt het toch wel goed, omdat het vrijwel niets verschilt van racisme in elke huidige en vorige maatschappij. Dat soort details maken het wel de moeite waard.
De film richt zich sterk op het geval van de hoofdrolspeler, zodat er geen zijlijntjes terug te vinden zijn. Aan de ene kant wel fijn, maar daardoor mist de film wel wat breedte. Zo is het zeker gezien het onderwerp erg interessant de maatschappij nog wat verder te schetsen. Verder begeeft het verhaal zich continu tegen de achtergrond van een ruimtereis die eigenlijk niets prijsgeeft. Dat soort uitbreidingen hadden de film denk ik wat meer context kunnen geven.
Maar toch wel een leuke film. Ziet er mooi uit, over de filter is nagedacht, en ook het camerawerk is best de moeite waard. 3.5*
Messengers, The (2007)
dinsdag 17 april, 16:11 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Bij toeval op tv gezien, meteen de eerste Amerikaanse film van de gebroeders Pang die ik zie.
Vond hier in ieder geval helemaal niks aan. Het enige wat me in positieve zin opvalt zijn de aardige pogingen wat met de camera te doen, en wat sfeervolle scenes, met name in die kelder. Voor de rest is het een ontzettend clichématige, flauwe en slappe film wat tegen het einde dommer en dommer wordt, die flashbacks met die vent, zo idioot zie je ze zelden . Ook het geforceerde dramarandje is vooral lachwekkend.
Eigenlijk een enorm goedkope B-film, waar soms nog wel wat van te maken valt, maar hier is vrijwel alles slecht uitgewerkt, en valt het horroraspect heel erg tegen. Saaie slappe film. 1.5*
Kollegiet (2007)
Alternatieve titel: Room 205, woensdag 11 april, 11:39 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Dramatisch.
Erg cliché spookfilmpje, het is maar weer eens een oude geest die toch nog even laat zien waarom ze zo ...spokerig... is geworden. Allerlei kommer en kwel natuurlijk, want spoken zijn nooit gewoon spoken, die hebben altijd een vreselijke achtergrond.
Maargoed dat vond ik nog niet het ergste, want als je zoiets leuk uitwerkt kun je er toch nog wat leuks van maken. In deze film vallen een aantal dingen op. Punt 1, het audiovisuele aspect, dat wisselt vrij leuke rushes en schrikmomenten af met rare slecht gekadeerde shots en enorm slechte editing. Erg wisselvallig dus, neig ik meer naar het negatieve, want de visuele uitbarstingen waren eigenlijk een beetje te standaard naar mijn gevoel. Daarnast viellen de personages op. De film zit vol met belachelijk slecht geschrven 'stoere-meiden-gone-wild' gedoe, met een wat tuttig grietje die daar niet helemaal tussen past, en vervolgens uitgekotst wordt... vrijwel uit het niets eigenlijk. Vervolgens slaat de film om en gedragen sommige jong-volwassenen zich als kinderen van een jaar of 12, met allerlei pesterijtjes die op geen enkel moment geloofwaardig overkomen. Uiterst lachwekkend gebeuren was dat. En eigenlijk wordt het met de minuut stompzinniger, als er doden vallen wordt het tuttige grietje daar op aan gekeken, omdat....... waarom eigenlijk? Ohja wacht ze paste er niet helemaal tussen, en ze neukte een keertje de stoere hunk van het stel, dan ben je natuurlijk de eerste verdachte van een drietal moorden!
Verder zitten er gewoon een paar onnozele zijplotjes in. Die hele romance ging bijvoorbeeld helemaal nergens over. Qua dialogen zat er eigenlijk elke 5 minuten wel weer iets doms in.
Had continu het gevoel dat dit door een groepje vrienden in elkaar was gedraaid, alleen een paar audiovisueel behoorlijke momenten verraadden enig talent. Genrefilm of niet, ook de originaliteitsprijs is te hoog gegrepen. Meer lachwekkend dan eng of spannend. En de schrikmomenten waren voor een veel te groot deel afhankelijk van het geluid. Zo'n beetje het sterkste punt van de film. De film gaat uit als een nachtkaarsje, terwijl het eigenlijk geen moment aangewakkerd werd.
1.5*
Fracture (2007)
dinsdag 10 april, 16:03 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Tegenvaller.
Voornamelijk gekeken vanwege Hopkins en Gosling, eerstgenoemde heeft een leuke rol, laatsgenoemde viel tegen. Beetje een hyperactief ventje, zijn talent is ontegenzeggelijk, maar de rol past toch net niet helemaal goed. Al moet gezegd worden dat hij soms wel erg leuke momenten heeft, met wat grappig geplaatste opmerkingen. Wel een stuk volwassener geworden in die paar jaar, zowel qua uiterlijk als acteerprestaties.
Het verhaal is wat me het meeste tegenviel. Draait eigenlijk maar om één bewijsstuk, en hoewel de bewijslast blijkt te vallen of staan met het juiste wapen, is het wel een erg beperkte manier om een film mee te vullen. Zeker als blijkt dat op het einde toch het wapen gevonden is, maar ze eigenlijk verder amper relevant bewijs lijken te hebben. Ze hebben nog steeds geen geldige bekentenis, nog steeds geen vingerafdrukken, nog steeds geen echte getuigen etc. Maar toch wordt er een beetje erg gesuggereerd dat Gosling wint/ Sowieso hou ik niet zo van films die cirkeltjes rond maken, Gosling pakt Hopkins op zijn eigen vlak, allemaal een beetje erg flauw en bedacht.
Verder ziet de film er wat ouderwets uit vond ik. Leek soms wel op iets uit de jaren 90. Ook de muziek was nogal onherkenbaar. De onvermijdelijke hollywoodromance wordt ook weer erg simplistisch en beperkt uitgewerkt. Het is duidelijk dat er met twee mannen in de hoofdrol ergens nog een vrouw iets relevants te doen moest hebben, maar eigenlijk is de rol weinig meer dan vulling.
Al met al best uit te kijken en ook niet echt vervelend, maar vond het een vrij matig uitgewerkt en standaard thriller met een aardig duel, meer ook niet.
2*
Hannibal Rising (2007)
vrijdag 6 april, 12:41 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Niet al te goed.
Wel absoluut pluspunten voor de vertolking van de jonge Lecter, want die kerel doet het echt wel goed. Heeft al goed die psycho manipulatieve trekjes en die vluchtige strakke opmerkingen in zich. Verder is het allemaal verhaal nog wel vermakelijk, maar nergens echt hoogstaand, en laten een paar dingen nog wel te wensen over.
Om te beginnen die SS'ers waar hij achteraan zit. Dit zijn in en in slechte monsters zo blijkt, die als hongerige wolven vogels met hun blote tanden aan stukken scheuren en allerlei grommende geluiden maken. Belachelijk overdreven karikaturen. Dat je in extreme honger een ander mens op eet kan ik me ergens nog wel voorstellen, maar dat lijkt me niet iets wat je met alle plezier doet. Laat staan dat je sieraden van het slachtoffer aan je eigen kind gaat geven en dat soort dingen. Enige nuance was wel op zijn plek met andere woorden, maar dan kom je weer in botsing met het personage Hannibal, die moet ergens zijn psychische gesteldheid vandaan halen.
Dat brengt me op het volgende punt, het achtergrondverhaal van Lecter, wat tot deze film heeft geleid. Eigenlijk is het wat mij betreft nooit een issue geweest hoe Hannibal is geworden wat hij is. Natuurlijk is dat altijd wel iets wat in je achterhoofd speelt, maar het kan eigenlijk alleen maar leiden tot afbreken van een personage. Zo vind ik het vreemd om te zien wat nou de reden is van Hannibal's kannibalisme. Ga maar na, hij heeft zware nachtmerries te verduren over de dood van zijn (opgegeten) zusje. En wat doet hij met zijn eerste slachtoffer, daar vreet hij een deel van op. Ik weet niet, maar dat wrikt allemaal een beetje. Door deze film is het mythische van het personage Hannibal Lecter is er wel een beetje af.
Verder vind ik de film audiovisueel er nogal simpel uitzien, en storen er een paar kleine andere dingetjes. Li Gong speelt een Japanse, beetje een cast met in het achterhoofd dat elke mooie vrouwelijke Aziaat die fatsoenlijk Engels spreekt had voldaan. Elke dialoog tussen Lecter en zijn tante (trouwens ook tussen Lecter en die inspecteur) zijn erg geforceerd met one-liners over en weer versterkt door een lichte aanzwengeling van de muziek etc.
Verder is de structuur van de film een beetje saai, al snel is het niet meer dan een zoektocht naar de slechteriken waar je niet eens zelf mee puzzelt, alles wordt voor je opgediend zonder aanwijzingen of clues waar je iets mee kan doen.
Stuk minder dan de andere Hannibal films, voelt een beetje als een goedkope spin-off. Moet alleen Red Dragon nog zien, maar aangezien ik Manhunter al wel heb gezien verwacht ik daar niet zo heel veel van.
2*
Illusionist, The (2006)
woensdag 4 april, 11:04 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
De tegenhanger van The Prestige toentertijd, had hem nog niet gezien, maar hij leek me altijd wel de moeite waard.
Uiteindelijk wel een aardig filmpje. Neemt meer de romance als uitgangspunt, maar werkt dat niet helemaal lekker uit, waardoor het toch weer vooral de plottwist is waar de grootste aandacht naar toe gaat.
Jammer genoeg is het allemaal een beetje dubieus hoe de geliefden er uiteindelijk vandoor gaan. Meer dan dit is het eigenlijk niet; Ze kennen elkaar als tieners, zijn vrienden en een beetje verliefd. 15 jaar later komen ze elkaar tegen, en na een wilde nacht willen ze met elkaar vandoor. Typischer dan typische vluchtige filmromance, nergens gebaseerd op de werkelijkheid, waardoor het allemaal nogal willekeurig is als je het mij vraagt.
Dan werkt de film toe naar de climax die dan wel weer grappig is. Het verloop naar het einde was dusdanig lauw zodat je eigenlijk wel een climax/plottwist kan verwachten. Die komt er dan ook, en is best aardig maar nergens echt denderend.
Eigenlijk qua script niet zo'n al te sterke film m.a.w., maar de pluspunten worden ook ergens anders vandaag gehaald. Het sfeertje is erg fijn, en vooral de performances op het podium vallen in positieve zin op. Verder zijn de rollen van Norton en Giamatti zoals verwacht sterk. Ook ziet de film er vrij mooi uit, zitten vooral een paar hele nette scenes in het bos in die meer dan de moeite waard zijn.
Al met al best leuk voor een keertje, The Prestige is iets spectaculairder in opzet, deze wat meer ingetogen en romantischer. Vond eerstgenoemde nog wel wat beter, kent iets meer pluspunten. Als je iets subtielers wil is The Illusionist meer een aanrader.
3*
Lake Mungo (2008)
dinsdag 3 april, 13:12 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Hmm.
Eigenlijk doet de film één ding heel erg fout. De makers lijken zich niet te beseffen dat bij een documentaire de personages al kennis hebben van wat er over de bewuste periode is gebeurd, in plaats van het leven van moment tot moment. Deze film gaat daar soms gewoon aan voorbij, waardoor het blijft hangen tussen speelfilm en docu. Opzich een concept met potentie, maar dan moet het wel gevoelsmatig kloppen. Het leverde hier een aantal hele rare situaties op, en de personages handelde en reageerde gewoon niet zoals ze normaal gesproken zouden doen in een documentaire.
Iets anders wat daar een beetje mee samenhangt, is het nogal flauwe op de been zetten van de kijker. De film probeert alsnog te veel speelfilm te zijn wat dat betreft, en dat werkt gewoon niet zo lekker. Vooral het middenstuk is vrij matig uitgewerkt in dat opzicht. Vooral een beetje dom dat ze er blijkbaar moeite mee hebben in een schim de dochter te herkennen, maar bij een ronde zwarte vlek is wel te zien dat het de buurman is...
Tegen het einde wordt het wel wat meer de moeite waard. Het stukje waar met de telefooncamera dat hoofd op het beeld af vliegt gaf me wel de rillingen, een bijzonder creepy moment. Maar over het algemeen is de film gewoon te gebrekkig om te imponeren op het angst-vlak.
Uit dit concept had meer gehaald kunnen worden, de uitwerking maakt het te ongeloofwaardig en de sterke momenten zijn te beperkt om dat te herstellen. 1.5*
Ojos de Julia, Los (2010)
Alternatieve titel: Julia's Eyes, maandag 2 april, 12:14 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Wat een cijfers her en der. Vond het echt een hele matige film.
Om te beginnen is de film zo ontzettend langdradig en gerekt dat ze zowaar tot twee uur (!) zijn gekomen. Film had met wat beter snijwerk makkelijk binnen de anderhalf uur gekund. Maar toegegeven, dit is typische kritiek als je al niet echt in de film zit. Maar dat was dus niet het geval.
Een behoorlijk concept, maar met het uitgangspunt dat het hoofdpersonage langzamerhand haar zicht verliest wordt bijna niks gedaan, allerlei plotelementen worden er bij gehaald die verder ook totaal niet uitgewerkt worden. De man had een verhouding met de zus... oke interessant al is het wat afgezaagd, maar dat is het dan ook gewoon, het blijft bij de mededeling. Net als dat de badguy de zoon van dat ouwe vrouwtje blijkt te zijn, wat je al van ver zag aankomen, maar waar elke relevantie ontbreekt. En zo zit er wel meer opvulling om het plot optisch wat meer de moeite waard te maken, maar eigenlijk is het allemaal een behoorlijk flauw en veel te langgerekt verhaaltje. Het allerslechtste moment van de film zat helemaal aan het einde, dat je ineens de sterrenhemel zag met belachelijk geforceerde muziek. Beschamend dik aangezette cheesy onzin...
Een van de weinige pluspunten was dat er in het begin nog wel redelijk spannend was, maar de afwikkeling was ook wel een stuk minder effectief. Verder was het motief van de slechterik nog wel origineel, maar ook niet meer dan dat. Audiovisueel was het ook niet al te boeiend.
Uiteindelijk vond ik het vooral veel te langdradig en flauw, veel te veel lijntjes terwijl er vergeten wordt het concept zelf degelijk uit te werken. 2*
