Halcyon
Ingeschreven sinds 7 januari 2006
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Halcyon. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Blood on Satan's Claw (1971)
Alternatieve titel: The Devil's Skin, zaterdag 31 december 2011, 21:25 uur
Een aanrader voor liefhebbers van Britse "folk horror" in de stijl van Witchfinder General en Wicker Man. Toch is Blood on Satan's Claw beduidend minder en zal daarom allicht nooit uit de schaduw van bovengenoemde titels treden. Het heeft bijvoorbeeld niet het bevreemdende van Wicker Man of het belerende van Witchfinder General. Wel is de film ondanks het lauwe script en het gebrek aan spanning bij vlagen behoorlijk bizar. De scènes waarin de duivelaanbiddende kinderen hun rituelen uitvoeren zijn - zeker voor die tijd - gedurfd. Omwille van het expliciete geweld en naakt tijdens deze rituelen ben ik op IMDb even naar de leeftijd van de acteurs gaan kijken, maar het blijkt dat de jongste (de bloedmooie Linda Hayden) net 18 was tijdens de opnames. Geen illegale praktijken met andere woorden, wel controversieel genoeg om ondertussen een terechte cultstatus verworven te hebben.
filmdetails permalink reageer
House of Mortal Sin (1976)
Alternatieve titel: The Confessional, vrijdag 30 december 2011, 14:43 uur
Een van Pete Walkers bekendste films over een priester die op pad gaat om "zondaars" te straffen voor hun daden. Daarnaast worstelt hij met seksuele verlangens die hij steeds moeilijker weet te onderdrukken. Thematisch is deze prent, net zoals zijn andere films trouwens, weer erg controversieel – in bepaalde kringen zou men deze heidense regisseur prompt tot de brandstapel veroordelen. Hoewel Walker naar eigen zeggen nooit een diepere betekenis in zijn films heeft willen steken, kan je moeilijk ontkennen dat hij met House of Mortal Sin het celibaat afkeurt. Dat is ook te zien in de subtielere scènes waarin een jonge priester en een vrouw naar elkaars liefde hunkeren.
Het idee om gezaghebbende, autoritaire figuren op te voeren als koele moordenaars boezemt een zekere angst in, te meer omdat door hun geloofwaardigheid en maatschappelijke rol alle verdachtmakingen rond hun persoon meteen worden weggevaagd. Dit element wordt hier goed benut zodat de spanningsboog strak gespannen blijft tot het cynische einde.
Ook de moeite waard zijn House of Whipcord en Frightmare.
filmdetails permalink reageer
Frightmare (1974)
Alternatieve titel: Cover Up, vrijdag 30 december 2011, 14:42 uur
Obscure Britse film over een gezin met kannibalistische trekjes. Frightmare werd in hetzelfde jaar uitgebracht als The Texas Chainsaw Massacre. Hoewel beide films thematisch erg verwant zijn, verschillen ze qua uitvoering als dag en nacht. Waar TCM broeierig en zweterig is, oogt Frightmare stilistisch donker en kil. Het script doet zuivere exploitation vermoeden – op zich niet verwonderlijk als je daar de filmposter nog eens bij denkt - maar daarmee doe je Pete Walker als filmmaker mijns inziens tekort. Frightmare is slim opgebouwd, thematisch gedurfd, niet gespeend van maatschappijkritiek en kent bovendien een overtuigende rolbezetting, met als uitschieter Sheila Keith. De scène waarin ze met een manische grijns één van haar slachtoffers met een boormachine bewerkt is op zijn zachtst gezegd verontrustend. Het zal je oma maar zijn… Net zoals de rest van de film is het slot trouwens ontzettend deprimerend.
Ook de moeite waard zijn House of Mortal Sin en House of Whipcord.
filmdetails permalink reageer
House of Whipcord (1974)
Alternatieve titel: Photographer's Models, vrijdag 30 december 2011, 14:42 uur
Een film die opgedragen is aan zij die het morele verval in de samenleving hekelen en voorstander zijn van het opnieuw invoeren van lijf- en doodstraffen. Met die boodschap opent House of Whipcord, een grimmige horrorfilm over een oud koppel dat een private strafinrichting uitbaat om jonge meisjes te straffen voor hun zonden. Het idee dat ergens op het platteland in een oud gebouw, onttrokken aan de bewoonde wereld, zich een geheel eigen en geïmproviseerd rechtssysteem bevindt is behoorlijk griezelig. Pete Walker toont zich opnieuw een meester in het bedenken van verontrustende verhalen die voortvloeien uit maatschappelijke denkbeelden. Onbegrijpelijk dat deze cineast destijds – en nu nog steeds over het hoofd werd gezien door critici.
Ook de moeite waard zijn House of Mortal Sin en Frightmare.
filmdetails permalink reageer
Trust (2010)
woensdag 28 december 2011, 20:40 uur
Matig drama over een uit de hand gelopen chat-date. De film bevat absoluut enkele interessante stukken en ook de vertolking van Liana Liberato is ijzersterk, maar het dramagehalte neigt soms naar het niveau van een gemiddelde televisiefilm op een lifestylezender. Voor een stuk is dat begrijpelijk, want de emoties zijn nu eenmaal "uit het leven gegrepen". Toch had iets meer durf (denk aan bv. Hard Candy) geen kwaad gekund.
filmdetails permalink reageer
Home Alone (1990)
dinsdag 27 december 2011, 20:15 uur
Tja... Geweldige kerstklassieker en puur jeugdsentiment. Schitterende rollen van Culkin en de twee bandieten. Doorgaans ben ik geen fan van lach-of-ik-schiet humor, maar de mimiek van Pesci en Stern voegt toch een extra dimensie toe aan dit soort flauwekul.
filmdetails permalink reageer
Miami Vice (2006)
dinsdag 27 december 2011, 20:11 uur
Herzien omwille van de soundtrack die hier al enkele dagen opstaat. Met onder andere Moby en Mogwai heeft Mann alweer een resem interessante artiesten bij elkaar gesprokkeld om deze droge actiefilm van de nodige sfeer te voorzien. Soms loeihard, dan weer erg ingetogen, immer perfect aansluitend op het beeld, zoals we van hem gewoon zijn.
Het script is degelijk, maar verder niet indrukwekkend. Wel indrukwekkend zijn de beelden, grotendeels geschoten met een digitale camera en soms handheld opdat de actie een realistisch tintje krijgt, en het feilloze sounddesign dat je bij vlagen werkelijk omver blaast (shoot-out). Greengrass perfectioneerde deze techniek met The Bourne Ultimatum.
filmdetails permalink reageer
Let's Scare Jessica to Death (1971)
dinsdag 27 december 2011, 20:01 uur
Ietwat eigenaardige psychologische horrorfilm waarin een vrouw zodanig te lijden heeft onder haar hallucinaties dat ze droom niet langer van werkelijkheid kan onderscheiden. Om tot rust te komen betrekt ze samen met enkele hippie-vriendin een landhuis nabij een meer. Maar daar beginnen de problemen pas goed wanneer ze kennismaakt met een mysterieus meisje dat verdacht veel gelijkenissen vertoont met de bruid op een eeuwenoude foto.
Ondanks het vampier-element is het moeilijk om Let's Scare Jessica to Death in een hokje te plaatsen. Hancock heeft dan ook geen rasechte genrefilm willen maken, eerder een beklemmend portret van een psychisch zieke vrouw. Dit wordt weerspiegeld in de bevreemdende, nerveuze score en het camerawerk waar scherpe close-ups de film op bepaalde momenten van dreiging voorzien. Op zich erg doeltreffend, alleen heeft het script te weinig te bieden om de sinistere toonzetting 90 minuten lang te dragen. Hier en daar passeert wel eens een enge scène (in het meer of met de oudjes in het dorp), maar het duurt net iets te lang alvorens Hancock een duidelijke richting inslaat.
filmdetails permalink reageer
Straw Dogs (2011)
donderdag 22 december 2011, 20:18 uur
Wraakfilm over een kluns die voor de ogen van zijn mooie vrouw belachelijk gemaakt wordt door een stelletje opgefokte arbeiders. Wanneer ze hen uitdaagt als tegenreactie op zijn tamme optreden tegen de aanhoudende pesterijen, loopt alles uit de hand. De vrouw wordt hard aangepakt en de kluns wordt gedwongen orde op zake te stellen. Daarnaast is er de morele dimensie waarin de kijker mag beslissen wie schuld treft aan de bloedige confrontatie: de man die het te ver heeft laten komen of de vrouw die het nodig vond de arbeiders te verleiden in haar weinig verhullende kledij. Het resultaat is een vrij tamme film vergeleken bij Peckinpahs origineel dat een stuk meeslepender was. De dreiging, de onderhuidse spanning en het rauwe geweld vormden de perfecte cocktail in zijn versie uit '71, een film over de duisternis die in elk van ons schuilt.
filmdetails permalink reageer
Collateral (2004)
donderdag 22 december 2011, 17:46 uur
Teleurstellende film van Michael Mann met als voornaamste stoorzender de miscasts van Cruise en Foxx. Het scenario zit best knap in elkaar, maar wordt niet geheel geloofwaardig uitgevoerd. Bij de actiescènes op straat, in de dancing of op de trein lijkt het wel of Cruise en zijn prooi zich alleen op de wereld bevinden. De weinige omstaanders acteren alsof er niets aan de hand is en laten rustig begaan. Het surrealistisch effect dat hierdoor ontstaat is in zekere zin charmant, maar het schaadt de geloofwaardigheid. Daarnaast klinkt de soundtrack die in vele van Manns films zo zwoel en etherisch is, dit keer vrij platjes. De scène in de jazzclub is ongetwijfeld de beste uit de hele film.
filmdetails permalink reageer
Apollo 18 (2011)
zondag 18 december 2011, 16:53 uur
Beklijvende thriller van de regisseur die eerder al het ijzersterke Rey de la Montaña maakte. Apollo 18 doet vrolijk mee aan de hype van waarheidsgetrouwe found footage docustyle filmpjes, maar biedt qua script toch wel iets extra. Om te beginnen een origineel verhaal over leven op de maan dat mede door de desolate setting een doeltreffend angstklimaat creëert. Shots waarin we een astronaut op het kleurloze maanoppervlak zien lopen met ver in de achtergrond de Aarde in een zee van zwart werken nu eenmaal erg bevreemdend.
De uitvoering is verder prima. Storingen in beeld en geluid + de afwezigheid van muziek maken het geheel waarheidsgetrouw. Dit terwijl zelfs vandaag nog steeds theorieën circuleren dat de maanlanding destijds in scène gezet werd en het ondertussen al veertig jaar geleden is dat men nog op de maan geweest is. Die achtergrondinfo zet deze film toch eventjes in een interessant perspectief.
filmdetails permalink reageer
Hostel: Part III (2011)
zondag 18 december 2011, 16:31 uur
Hostel: part III valt volledig binnen de verwachtingen van een horrorfilm met typische sequel-ziektes: van het oorspronkelijke script wordt steeds meer afgeweken en de narratieve leemtes worden opgevuld met geweld en mooie vrouwen. Nu waren die laatste twee ook al aanwezig in het eerste deel, maar je krijgt toch stilaan het gevoel dat het verhaal rond Hostel uitverteld is. De folteringen stellen nog amper iets voor en het grimmige Oostblok wordt omgeruild voor het glamoureuze Vegas waardoor een flink deel van de oorspronkelijk dreiging verdwijnt. Nochtans blijft het idee rond de Elite Hunting Club tot de verbeelding spreken. Bovendien weet Spiegel dit vervolg vermakelijk te houden door de kijker regelmatig op het verkeerde been te zetten. Ondanks de verdienstelijke pogingen merk je evenwel dat de reeks in dalende lijn wordt verdergezet. Deze was leuk, maar een vierde hoeft echt niet meer.
filmdetails permalink reageer
Contagion (2011)
zaterdag 17 december 2011, 22:36 uur
Nuchtere film die een blik achter de schermen biedt bij alle betrokken partijen tijdens een wereldwijde epidemie. Doordat het verhaal vanuit verschillende invalshoeken verteld wordt krijg je een compleet beeld van wat zo'n epidemie in feite behelst, beginnend bij de uitbraak ervan tot het lanceren van een vaccin. Daarbovenop heb je in situaties waarin een nieuw virus veel slachtoffers eist de gebruikelijke doch vaak overdreven paniek die alles nog meer in de war stuurt. De sodere regie van Soberbergh beoogt in de eerste plaats een hoog realiteitsgehalte en net daarom is Contagion vrij beangstigend. Het idee dat vroeg of laat een gemuteerd virus een aanzienlijk deel van de wereldbevolking zal uitwissen heeft misschien minder met science-fiction van doen dan velen denken (of hopen).
filmdetails permalink reageer
Cannibal (2010)
zaterdag 17 december 2011, 18:52 uur
Waalse gruwelcinema zoals we van hen gewend zijn: controversieel en grimmig, doch immer artistiek verantwoord. Deze zwart-romantische horrorfilm handelt over een verboden liefde tussen twee personages met de nodige mentale problemen, waarbij vooral de aan agorafobie leidende Max uitstekend wordt neergezet door Nicolas Gob. Zijn genegenheid voor het kannibalistische meisje dat hij op een dag aantreft in het bos is in feite niets minder dan aandoenlijk, hoe morbide ook. Gaandeweg leren we echter ook zijn donkere kant kennen. Op het moment waarop haar "rechtmatige eigenaars" het meisje komen opeisen, kantelt de film volledig. In een zoektocht naar wraak en liefde worden de rurale setting en de duistere ambient ingewisseld voor snauwende rapmuziek en de onderwereld van een grootstad.
Viré slaagt erin een subtiel scenario met de nodige suggestieve elementen te combineren met een piekfijne stilering. Donkere kleurtonen, donkere muziek, nerveus camerawerk en benauwende cadrages realiseren een beklemmende sfeer die Cannibal zo intens maakt. Emotioneel blijft Viré bewust op de vlakte, maar doordat de acteurs zich dermate goed in hun rol inleven voorkomen ze dat de film een lege huls wordt. Toch mocht het meer, want de kracht die uit zo'n verboden liefde te halen valt is veel beter gedaan in bv. Deadgirl.
filmdetails permalink reageer
Drive (2011)
woensdag 14 december 2011, 11:46 uur
Wat volgens velen de sensatie van 2011 is, is voor mij een film met twee gezichten gebleken. Eentje waarin het scenario amper meer is dan één groot platgetrapt cliché, echter slim gecamoufleerd door een prachtige cinematografie. Wat dat laatste betreft lijkt Refn geïnspireerd door Michael Mann die met zijn lome cameravoering, ambient soundtrack en face-acting van zijn acteurs een onderkoeld effect beoogt. En als ik Drive in één woord zou moeten samenvatten, dan is dat onderkoeld. De scènes waarin Gosling, immer kauwend op zijn tandenstoker, schijnbaar achteloos tegen de deurpost leunt, handjes nonchalant in de zakken van zijn racevestje houdt en zijn buurvrouw met een guitige glimlach taxeert, zijn daar een perfect voorbeeld van, net zoals hun ontluikende relatie die niet verder reikt dan een tedere aanraking, maar oprechter is dan menig Hollywood romance. De cool en het charisma van Gosling dragen dan ook grotendeels de film. Helaas verbergt dit slechts deels het zwakke scenario over een uit de hand gelopen overval dat al zo vaak verteld werd in honderd andere films, hier weliswaar ondersteund door de nodige gewelddadige, grafische beelden. In dat opzicht had het bijvoorbeeld geen kwaad gekund om meer aandacht te besteden aan de rijkunsten van Gosling, zodat zijn personage enerzijds meer status krijgt en men anderzijds meer kan inzetten op het audiovisuele aspect van de film. Want eigenlijk schenkt alleen de openingsscène op dat vlak voldoening en is het slot als gevolg van het zwakke scenario een teleurstelling van formaat.
filmdetails permalink reageer
Da Vinci Code, The (2006)
dinsdag 13 december 2011, 22:42 uur
Vrij goed in elkaar gezette thriller omtrent een complexe samenzwering over het legaat van Jezus Christus. De aanwezigheid van symboliek en de opeenstapeling van intriges maakt dat je er de aandacht voortdurend moet bijhouden, maar dat loont. Als je je echt openstelt voor de film en meegaat in de fictieve theorieën, is de groteske ontknoping best genietbaar. Naar verluidt barstten critici in lachen uit bij de finale onthulling en vonden ze de film te complex, maar dat hangt volgens mij veel af van je instelling. Verder ben ik best een fan van Howards klassieke cinematografie waarin symfonische muziek en gotische decors voor een sinistere sfeer zorgen. Het boek zou ik niet meteen gaan lezen, maar als film is die kerkelijke geheimdoenerij een welgekomen tussendoortje.
filmdetails permalink reageer
Someone's Watching Me! (1978)
Alternatieve titel: High Rise, zondag 11 december 2011, 19:53 uur
Sterke thriller van Carpenter die met deze film aardig in de buurt komt van Hitchcock en De Palma. Centrale thema is voyeurisme: de nogal mannelijk ogende Leigh (Carpenter heeft altijd een vreemde smaak gehad wat vrouwen betreft) wordt bespied, gestalkt en geterroriseerd door hijgtelefoontjes. De uitwerking is behoorlijk. Het tempo ligt aanvankelijk aan de lage kant, maar dat wordt in de laatste akte ruimschoots goed gemaakt. Ook knap hoe Carpenter slim gebruik maakt van de claustrofobische interieurs van het flatgebouw, zodat de dreiging ondanks vol daglicht sterk voelbaar is. De muziek doet denken aan de suspensefilms van Hitchcock, zo ook het gebruik van de telescoop als onderdeel van stalking en psychologische terreur. De locatie - een luxueuze flat - heeft dan weer veel weg van De Palma (Sisters, Body Double). De spannendste scènes zijn die in het washok en de finale. Erg fijn genrefilmpje met andere woorden dat perfect in het rijtje van klassiekers als When a Stranger Calls en Dressed to Kill past, maar de allerbeste films in dit subgenre blijven nog altijd Eyes of a Stranger en Peeping Tom.
filmdetails permalink reageer
Sint (2010)
zaterdag 10 december 2011, 21:36 uur
Zwak. Neo-slasher volgens Amerikaanse conventies, maar met een Nederlands-Belgisch cultuurhistorisch thema: Sinterklaas. Erg leuk gevonden natuurlijk en op zich veelbelovend voor een avondje hersenloos slice&dice vermaak. Helaas is de uitwerking ondermaats. De moorden ogen suf en inspiratieloos en het script is zo stuurloos als maar zijn kan. Teveel onzinnige personages die alleen maar in de weg lopen, verschillende perspectieven die het geheel onoverzichtelijk maken en een ontknoping om van te huilen. Gelukkig ziet de film er door nabewerking en kleurcorrecties redelijk fraai uit en mag Huub Stapel zijn visagiste bedanken voor de geweldige metamorfose als Niklas. Desondanks is deze film een enorme gemiste kans, waarvoor Dick Maas (scenario + regie) grotendeels verantwoordelijk is.
filmdetails permalink reageer
Silent Night, Bloody Night (1974)
Alternatieve titel: Night of the Dark Full Moon, zaterdag 10 december 2011, 17:25 uur
Vreemde film. Op zich wel interessant gezien zijn status als inspiratiebron voor latere slashers, maar in principe overbodig want zowel audiovisueel als verhaaltechnisch een poespas van jewelste. Voor het betere werk moet je inderdaad bij Black Christmas zijn, nota bene uit hetzelfde jaar. Beide films vertonen ontzettend veel raakvlakken en het lijkt me straf als hier geen jatwerk aan te pas gekomen zou zijn.
filmdetails permalink reageer
We Need to Talk about Kevin (2011)
zaterdag 10 december 2011, 17:20 uur
Dit lijkt wel een vervolg op Rosemary's Baby.
We need to talk about Kevin is een verontrustend portret over een probleemkind en diens verstoorde relatie met zijn moeder. De film vertoont parallellen met de iconische "evil children" zoals we die kennen van pakweg The Omen en The Exorcist, maar de teneur is hier voornamelijk psychologisch van aard. Misschien was de betrachting van de regisseuse om het nurture vs. nature debat weer te doen oplaaien, of met andere woorden: is Kevin intrinsiek slecht of heeft zijn omgeving hem zo gemaakt? Ramsay lijkt voor het eerste te kiezen, want ondanks enkele uitschuivers doet Tilda Swinton haar uiterste best om zich van haar ouderlijke taak te kwijten. Dat het haar soms te veel wordt is niet meer dan menselijk en zou in principe op begrip van haar omgeving moeten kunnen rekenen, maar haar echtgenoot loopt met oogkleppen op en het duurt niet lang voor dat kleine rotventje tweedracht zaait tussen zijn ouders.
De ingetogen en subtiele cinematografie staat volledig in dienst van de personages, in die zin dat door de vele stiltes en een kalme camera de personages en hun onderlinge verhoudingen mooi uit de verf komen. Toch wordt het karakter van Kevin volgens mij te eenzijdig benaderd. Ik vraag me af of iets meer nuance niet op zijn plaats was, zeker gezien hij naar het einde toe helemaal ontspoort en het oorzakelijk verband met zijn daden nogal overdreven lijkt. Maar het geheel wordt, mede door ijzersterke vertolkingen, treffend in beeld gebracht waardoor de film toch tot nadenken stemt. Alleen zou ik deze film jonge ouders met twijfels over hun eerste boreling ten stelligste afraden.
filmdetails permalink reageer
MovieMeter
Films
