Halcyon
Ingeschreven sinds 7 januari 2006
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Halcyon. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012.
Shadow (2009)
dinsdag 10 januari, 19:02 uur
Wat op het eerste zicht een rip-off van een handvol genrefilms waaronder Rey de la Montaña en Hostel lijkt, laat zich bij nader inzien kenmerken als een slimme horrorfilm met een laagje maatschappijkritiek. De bovennatuurlijke dreiging en Nuot Arquint die de ideale anatomie heeft om zelfs een Amerikaanse soldaat angst in te boezemen, tillen dit bescheiden werkje boven de middelmaat uit. Ook op audiovisueel vlak doet debuterend regisseur Zampaglione het behoorlijk. Vooral de shots van het in mist gehulde bos in combinatie met pompende achtergrondmuziek zijn doeltreffend in het creëren van de juiste sfeer. Alleen spijtig dat men bij wijze van kniebuiging naar het grote publiek met enkele slecht Engels sprekende acteurs werkt, terwijl de Italiaanse taal door sommigen toch als de mooiste ter wereld bestempeld wordt.
Secuestrados (2010)
Alternatieve titel: Kidnapped, maandag 9 januari, 23:06 uur
Redelijk stereotiepe thriller over een doordeweeks gezinnetje dat in hun nieuwe huis belaagd wordt door een stelletje criminelen. In essentie biedt Secuestrados weinig vernieuwends vergeleken met films als The Strangers of Mother's Day, behoudens hier en daar een visuele gekkigheid zoals een geslaagde splitscreen. Wel bevatten de beelden gelukkig de rauwheid en hardheid van bijvoorbeeld Funny Games, of de moeder der home-invasion films: House on the Edge of the Park. Al kan het altijd nog dat tikkeltje meer, want de slechterikken missen namelijk elke vorm van charisma waardoor de onderhuidse spanning op een laag pitje staat. Een bijkomende stoorzender zijn de nogal domme handelingen van de personages die weliswaar gerechtvaardigd worden door hun paniek. Toegegeven, er zijn leukere dingen dan in je eigen huis verkracht en afgeranseld worden door gemaskerde mannen (bowlen bijvoorbeeld). Zelf aan een chronische verstopte neus lijdende mag ik er niet aan denken om ooit gekneveld te worden met plakband over mijn mond.
Notebook, The (2004)
maandag 9 januari, 9:34 uur
Een stroperige romantische film die qua structuur veel weg heeft van Titanic, maar nergens hetzelfde niveau haalt. De chemie tussen Gosling en McAdams is echter absoluut aanwezig. Aangezien dit gegeven cruciaal is blijft The Notebook boeiend genoeg. Helaas is de inkleding met zwaar aangezette en vaak totaal misplaatste orkestmuziek nogal stereotiep… en gewoon vervelend. Daarnaast is er de raamvertelling vanuit de aftakelende oudjes die op het einde een extra dimensie biedt, maar over het algemeen wel als een stoorzender werkt. Over de ganse lijn kon dit dus veel beter. De beste scène, voor mij, is die op het zwanenmeer.
Demonic Toys (1992)
vrijdag 6 januari, 0:53 uur
Onvervalste pulpfilm waarin er nog échte uppercuts worden uitgedeeld, één geweerschot vijf kogelgaten produceert en de vrouwen grotere triceps hebben dan de mannen. Natuurlijk is het script waanzinnig slecht, net zoals de vertolkingen en de knullige effecten van een telegeleid robotje dat lasers afvuurt, maar de dolkomische scènes stapelen zich in sneltempo op. Er valt genoeg te beleven, gaande van een onthoofding en een met een potlood doorboord oog tot minisoldaatjes die met scherp schieten. Dit allemaal omdat de poppen van een oneliner spuiende baby, een grizzlybeer, een scherpgetande duivel in een doosje en de bovenvermelde robot op majestueuze wijze tot leven komen in een duffe speelgoedfabriek. Je moet er natuurlijk de humor van in kunnen zien.
Innkeepers, The (2011)
maandag 2 januari, 23:31 uur
Ti West is een van de weinige hedendaagse horrorregisseurs die consequent teruggrijpt naar een klassieke cinematografie om zijn films in te kleden. Hij is hierin erg succesvol. Na het huiveringwekkende, aan de jaren '80 schatplichtige House of the Devil komt hij nu met een ouderwets spookverhaal dat door middel van een trage opbouw de kijker op het puntje van zijn stoel krijgt, om hem vervolgens met een resem enge scènes omver te blazen. Het zorgvuldig uitkiezen van de locatie - in dit geval een oud hotel met weelderige tapijten en een doolhof aan lange gangen waarin het kraken van de plankenvloer als een onheilspellende symfonie klinkt - en de muzikale ondersteuning met dreigende, snerpende strijkers, creëren een authentieke atmosfeer. Net zoals in zijn vorige film vormt dit de ideale toonzetting voor een avondje huiveren, met dit verschil dat het realistische scenario in House of the Devil een stuk meer angst inboezemt. Enig minpunt is de laatste akte die na de weergaloze climax een beetje overbodig aanvoelt.
Dead of Night (1974)
Alternatieve titel: Deathdream, maandag 2 januari, 20:28 uur
Het filmdebuut van Tom Savini, de meest gepassioneerde/getalenteerde make-up en FX-artist sinds Lon Chaney. Met zijn achtergrond als oorlogsfotograaf in 'Nam was hij de juiste man op de juiste plaats in deze beklemmende film van Bob Clark, over een doodgewaande oorlogsveteraan die naar huis terugkeert, maar niet meer zichzelf is. De ijzige blik van Backus en de schitterende make-up spelen de hoofdrol in dit in wezen aandoenlijke verhaal met als diepere laag kritiek op de Vietnam-oorlog. De nachtelijke scènes waarin Andy op zoek gaat naar bloed zijn in combinatie met de pianomuziek behoorlijk spannend. De sterkste scène speelt zich echter af in de drive-in, waar Andy letterlijk uit elkaar valt. Een knap staaltje body-horror.
Ooru Naito Rongu (1992)
Alternatieve titel: All Night Long, maandag 2 januari, 20:02 uur
Japanse exploitationfilm die het voornamelijk van zijn beruchte reputatie moet hebben. Filmisch stelt het niet veel voor, schokkend is het evenmin. Wie graag hysterisch krijsende of manisch lachende Japanners aan het werk ziet, mag deze prent echter niet missen. Men moet zich wel eerst een uur lang door de inleiding worstelen waarin zich de vriendschap ontvouwt tussen drie studenten die getuige zijn van een bizarre moord. Wanneer ze zelf slachtoffer worden van pesterijen en geweld, slaan hun stoppen gezamenlijk door in een bloederige, schreeuwerige climax die flink aan kracht inboet door de groteske mise-en-scène.
