starbright boy
Ingeschreven sinds 5 mei 2003
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van starbright boy. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Zusje van Katia, Het (2008)
Alternatieve titel: Katia's Sister, maandag 17 januari 2011, 21:18 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Tweede van een drietal sociale drama's met een meisje in de hoofdrol van Mijke de Jong. Blijft een beetje achter bij Bluebird door een iets geforceerder scenario (onder andere het voorstellen als Het Zusje van Katia kwam erg geforcerd en bedacht op me over, net ls dat we op het laatst pas haar eigen naam horen en in z'n klein realistisch drama stoort zoiets wat meer) en cast die wat minder indruk maakt.
Verder mooi stijlvast met een camera ven dichtbij, herhaling in de locaties en dergelijke. Genoeg aanknopingspunten om De Jong in de gaten te blijven houden.
3.0*
Ten Canoes (2006)
Alternatieve titel: 10 Canoes, 150 Spears and 3 Wives, zondag 16 januari 2011, 14:31 uur
Misschien dat ergens in deze film nog wel een subtiele en authentieke aboriginalfilm had gezeten, maar elke poging daartoe wordt teniet gedaan door een werkelijk vreselijke voice met een heel naar toontje. Mede daardoor hield ik hier een naar gevoel aan over. Eerder ouderwets exotisch volk bekijken dan een oprechte film. Aboriginal-volksverhalen op maat gemaakt voor Westers publiek. Ik lees hier de vergeljking met The Gods Must Be Crazy en dat vind ik wel treffend, zoiets was het qua toon en daar had ik ook problemen mee.
2.0* voor de landschapsplaatjes.
Carlito's Way (1993)
zondag 16 januari 2011, 14:30 uur
Films over georganiseerde misdaad en films van DePalma. Een overeenkomst is dat ik tot nu toe vaak vond dat ze stevig werden overgewaardeerd. Carlito's Way is geen uitzondering, al vond ik dit heel wat beter dan de twee andere beroemde georganiseerde-misdaadfilms van DePalma, Scarface en The Untouchables.
Carlito's Way is vooral genuanceerder dan die twee films. Pacino's karakter is veel aardser en heeft meer dimensies. En waar Scarface en The Untouchables vaak dik aangezette stripverhalen zijn is Carlito's Way dat niet.
Verder is het ook weer een rise and fall-verhaaltje zonder al te veel wat de film onderscheid van anderen. Degelijk vooral. Bijna op het brave af. Kijkt heerlijk weg, is goed gemaakt, maar geen film waarvan veel zal bljven hangen bij me.
3.0*
Lacombe Lucien (1974)
zaterdag 15 januari 2011, 0:27 uur
Het is best een statement dat Malle met deze film maakt. De grens tussen verzet en collaboratie is dun. Keuzes ingegeven door eigenbelang op korte termijn maken het verschil en de oorlog haalt zwarte kanten in persoonlijkheden naar boven.
Lucien is niet aardig, maar ook niet bepaald speciaal. Er lopen zat Lucien-achtige types rond. Beinvloedbaar, impulsief, dromen van meer dan er voor je weggelegd is. Niet al te ontwikkeld en met niet veel morele bagage.
Malle is een gevarieerde verhalenverteller. Ik heb na vier films niet meteen heel veel lijn in zijn oeuvre ontdekt. Behalve dat het altijd goed gemaakt is en Malle een fascinatie heeft voor de zwarte kant van gewone mensen. Ben benieuwd of ik meer vind als ik meer van de man ga zien. Want dat ga ik zeker doen.
Dik 3.5*
Ramses (2002)
zaterdag 15 januari 2011, 0:24 uur
Vooal een sterk opgebouwde documentaire die uitmondt in de een tegelijk pijnlijk als ontroerend optreden van Ramses Shaffy in zijn eigen kamer. Dooor de terechte waardering die overal was (vooral na deze documentaire) wist ik het meeste wel, maar het blijft ook een mooie en gevoelige film over vergankelijkheid. Ramses leven is niet samen te vatten in 70 minuten en daar slaagt de film dan ook niet echt in.
3.5*
Hawaii, Oslo (2004)
zaterdag 15 januari 2011, 0:24 uur
Mozaiek, grotendeels in een stad bij nacht. Dan moet je het wel heel fout doen wil je niet meteen al een paar pluspunten te pakken hebben.
En hoewel Hawaii, Oslo best wel een aantal behoorlijke tekortkomingen heeft en niet echt veel toevoegd aan eerdere en betere films (Poppe heeft wel heel erg veel grote gebeurtenissen nodig in een paar dagen om tot zijn punt te komen bijvoorbeeld) weet de film me toch aardig te pakken en redelijk mee te slepen. Poppe heeft ook een talent voor boeiende personages. Er lopen in deze film nogal wat mensen rond die in een paar kleine scenes ijzersterk worden neergezet. Zoals Frode en Vidar. Sterker uitgewerkt dan in sommige films waar karakters een grotere rol hebben.
3.0*
Noruwei no Mori (2010)
Alternatieve titel: Norwegian Wood, woensdag 12 januari 2011, 23:25 uur
Geen Xich Lo, maar wel een zeer sterke film van Tran.
Thematisch erg Japans. Rouwverwerking, wat het verstrijken van tijd met mensen doet vergankelijkheid en meer van dat soort thema's. De uitwerking van die thema's is veel grootser en uitgesprokener dan doorgaans in Japanse films het geval is. Veel heftige gebeurtenissen die heftige emoties oproepen. En dat werkt prima.
Erg mooie landschapsfotografie bijvoorbeeld. Waar het landschap één is met de gemoedstoestand van de personages en liefelijk kan zjn of enorm dreigend of eenzaam. Ook niet echt subtiel, maar wel bloedmooi gedaan. De film is ook niet zo intiem als de gemiddelde Japanse film. Veel weidse shots waar de personen zich ergens in bevinden.
Genoten, mooi filmbegin van 2011.
4.0*
Bad Lieutenant: Port of Call - New Orleans, The (2009)
zondag 9 januari 2011, 19:37 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Ik heb me prima vermaakt met deze gekke film. Vooral een campy, soms zelfs hilarische variant op het corrupte-agent verhaaltje. Met Ferrara's film vol schuld, boete en katholieke verwijzingen en met een tragisch hoofdfiguur heeft het niet veel te maken. Dit is eerder een film die er lol in lijkt te scheppen een hoofdpersoon te laten zien die elk corrupt gat met een ander lijkt te vullen en zo alle fouts waar hij bij betrokken is telkens maar ingewikkelder maakt, een doolhof waar hij niet meer uit lijkt te komen.
Dat alles in een Herzog-sausje (de leguanen en dansscene) en een onverwacht einde waarin alles ineens door het lot goedkomt, terwijl het lijkt alsof de film Cage helemaal ten gronde gaat richten. Eigenzinnig, maar wellicht had ik mijn voorspelbaardere verloop nog wel leuker gevonden. Mooi allereinde wel, waarin Cage toch een leegte in zijn leven voelt.
Niet bepaald geniaal, maar leuk om te zien hoe Herzog met conventies speelt en een voor studios verkoopbare film aflevert die toch erg eigenwijs is.
3.5*
Box, The (2009)
zondag 9 januari 2011, 19:24 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
1800 stemmen alweer.
Nou nee. Kelly weet na zijn nog altijd fraaie debuut Donnie Darko weer niet te overtuigen, maar is wel veel meer zichzelf dan ik had verwacht.Maar ik begin te twijfelen of die Kelly me wel zo ligt.
De originele Twilight Zone-aflevering (ook teruggekeken) is een vrij eenvoudig uitgewerkt moreel dillema (zoals wel vaker in die serie trouwens). En fascineerde me juist daarom zo sterk dat ik me het verhaal ruim 20 jaar later nog kon herinneren. Bij het terugzien viel het lage budget en vooral het totale overacteren in de aflevering me wel op. Rijp voor een remake, maar wel een van 20 minuten. En dat krijgen we eigenlijk ook, maar dan moet de film nog veel verder.
Kelly wil het mysterie dat de aflevering was min of meer ontrafelen. Dus krijgen we niet zoals ik dacht een opgerekte morele keuze van bijna twee uur, maar gaat de film na 20 minuten verder met het verhaal achter de knop en zit de film weer tjokvol verwijzingen naar filosofen, wetenschappers, diverse films en noe maar op.
Het grote probleem is dat Kelly net als in Southland Tales me nergens weet te overtuigen in alles dat erbij gesleept wordt. Het mysterie fascineert me niet en wordt ook niet gevoed door een ontroerend verhaal over opgroeien (wat Donnie Darko zo mooi maakte was juist die combinatie). Ik heb niet eens de behoefte om al te veel met de verwijzingen te doen, daar daagt de film me niet toe uit De seventies-sfeer is aardig getroffen. Verder een paar matige computereffecten. En dat is het wel zo'n beetje.
2.0* voor het remake-deel. Beter na een minuut of twintig uitzetten.
Road, The (2009)
zaterdag 8 januari 2011, 1:54 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Vreemde kritiek hier af en toe. Waarom die behoefte aan een film die totaal dichtgesmeerd is met antwoorden? Waarom naar het zuiden? Omdat daar hoop is. Misschien totaal nergens op gebaseerd, maar waar ga je anders op af dan op hoop in deze omstandigheden. Het is hoop of dood.
Fraaie film. Prettig ingetogen. Met soms een angstig moment of wat gepast sentiment. Maar erg gedoseerd, zonder schadende overdaad. Hetzelfde geldt voor de muziek. Zeer fraaie rol van Mortensen.
Een hoopvolle film ook. De hoop zit 'm met name in het personage van de zoon die een geweten blijft houden in de zeer extreme omstandigheden van de film. De film gelooft daarmee in onschuld en heeft een optimistischer wereldbeeld dan ikzelf vaak heb. Ergens noemt zijn vader hem zijn God en dat zit ook duidelijk in de film. Waar de vader niemand meer vertrouwt en zijn geweten langzaam an het verliezen is is de zoon de drager van zijn waarden.
Vooruit: De desolate landsschappen zijn soms zichbaar special effects en filters en de flashbacks werken niet helemaal, maar dat wordt zeer ruim gecompenseerd.
4.0*
Curious Case of Benjamin Button, The (2008)
zaterdag 8 januari 2011, 16:25 uur
Het is bijna een Amerikaans subgenre: The Shawshank Redemption, The Green Mile, Forrest Gump, Big Fish, in zekere zin zelfs Interview With A Vampire en nog een aardig aantal andere films. En ook deze hoort daarbij: Films die zich afspelen in een lange periode in de recente geschiedenis, die vaak sentimenteel en nostalgisch aanvoelen, meestal zich in het zuiden van de VS afspelen (volgens mij wordt dat zuidelijke sfeertje en accent door de Amerikanen geassocieerd met nostalgie), niet vies zijn van een beetje (en soms een beetje veel) fantasy. Vaak vol met levenslessen en tegeltjesmoraal. En meestal minstens een uur te lang.
The Curious Case Of Benjamin Button is in het genoemde rijtje films (die ik behoorlijk verschillend waardeer) niet de slechtste, maar ook zeker niet de beste. Ambachtelijk gemaakt, best fijn om te volgen, maar een script dat uit evenwicht is (waarom duurt de eerste helft van Benjamin's leven bijna 2,5 uur om de andere helft in een kwartiertje te doen?) en erg oppervlakkig. Een meesterwerk zie en voel ik vooral niet.
2.5*
Funny Games U.S. (2007)
Alternatieve titel: Funny Games, vrijdag 7 januari 2011, 2:38 uur
Bijna-kopie van het origineel. Dat gaf ik vier sterren. Halfje eraf voor de verminderde impact als je twee zulke films maakt, halfje erbij voor de geliktere look en voor Pitt en Colbert die ik creepier vind dat de jongens uit het origineel.
Haneke's boodschap is nog steeds wat wankel en zweeft op het randje van hypocrisie, maar als iets dat het midden houdt tussen vormspel, thriller en zedenschets blijft het een bijzondere film die ook in deze vorm indruk maakt.
Weer 4.0* dus.
