Chainsaw

Aardige komedie met een bijna onvervalsbare Joe Dante sfeer en elementen. Een luchtige komedie met hier en daar een paar horrorelementen, maar niet genoeg om de kleine kinderen erbij weg te houden. Daarvoor is de film sowieso te braaf en kinderlijk, met de nodige val- en struikelpartijen om het jonge publiek te vermaken. Echt hilarisch is The 'burbs eigenlijk nooit, geestig wordt het zo nu en dan, maar het ligt er allemaal toch vaak de dik bovenop. Zeker tegen het einde wil de film nog wel eens uit de bocht vliegen met teveel onzin en te weinig echt leuke grappen. Desondanks heeft Hanks een goede komische timing, dit soort rollen lijken inderdaad goed bij hem te passen.

2,5 sterren.

Hoge verwachtingen door positieve verhalen kunnen dodelijk zijn voor een film, maar [Rec] was verre van een teleurstelling. Toegegeven; als je het principe en uitgangspunt een beetje kent, valt er al veel te voorspellen. [Rec] kent aardig wat clichés, gaat redelijk volgens het boekje en lijkt in eerste instantie vooral ingevuld met standaard schrikeffecten. En tja, effectieve schrikmomenten zijn best leuk hoor, maar daar heb je nog geen spannende, beklemmende of aangrijpende film mee.

Gelukkig weten Plaza en Balagueró perfect wat ze doen en zetten na een korte introductie een sfeer vanjewelste neer. Op een gegeven moment is de spanning echt om te snijden en zit je als 't ware tussen de personages. [Rec] bevat een flink tempo, een adempauze krijgt het publiek niet. Nee, de kijker moet en zal de nachtmerrie in volle glorie meemaken, tot het angstaanjagende en uiterst briljante slot aan toe. In één woord: Héérlijk.

4,5 sterren.

Ietwat dubbel gevoel bij dit vervolg. [REC] was een uiterst aangename verrassing en in mijn ogen één van de betere horrorfilms van de afgelopen jaren. Bij een vervolg is het dan maar altijd weer de vraag wat daar van over blijft. En enerzijds is [Rec] 2 prima geslaagd. De film zet de spannende en duistere sfeer van de eerste film voort, maar er worden ook veel nieuwe dingen gedaan, waardoor het geenszins voelt als een simpele herhalingsoefening. En zelfs al was dat zo, [Rec] 2 laat zien dat dat ellendige gebouw met zijn vele trappen en donkere kamers nog steeds voor heel wat zenuwslopende momenten kan zorgen. Ook de terugkeer van Niña Medeiros was goed om te zien, ze blijft indrukwekkend.

En toch is [Rec] 2 duidelijk een heel pak minder sterk dan zijn voorganger. En niet alleen omdat de verrassing er wat af is, maar ook omdat het inhoudelijk gewoon minder goed werkt. Vooral omdat de film af en toe een vrij nieuwe toon aanslaat. Zo gaat de film met de priester en de demonen meer op de Evil Dead/The Exorcist toer. Enerzijds logisch dat men in het vervolg hierop verder borduurt om herhaling te voorkomen, maar het is nogal een grote stap. Evenals het feit dat bepaalde dingen enkel in het donker zichtbaar worden. En hetzelfde geldt voor het bijna Looney Tunes- achtige moment met de vuurpijl. Geestig, maar het contrast met het eerste deel is vrij groot. Verder voelde het allemaal stukken minder geloofwaardig. Niet alleen doordat de geïnfecteerden nu kunnen praten, maar ook mede door bijvoorbeeld de functie van de jongeren of het handelen van bepaalde personages. Sowieso leek het een nogal knullig SWAT-team dat het pand naar binnen ging.

Maar goed, ondanks alles voelt [Rec] 2 gelukkig wel fris en tegelijkertijd als een passend vervolg. En eentje die ook nog eens prima vermaakt. En er werden weer aardig wat interessante balletjes opgegooid die het verlangen naar nog een vervolg vrij groot maken. Hopelijk houden Balagueró en Plaza het niveau hoog in de twee aangekondigde sequels. Zo ja, dan kan deze serie nog wel eens uitgroeien tot één van de betere horrorseries. Maar net als bij de meeste reeksen is, op basis van dit eerste vervolg, het cliché 'het origineel is vaak veel beter' wel al van toepassing.

3,5 sterren.

Er zijn zoveel van dit soort highschool tienerfilms, dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet. 10 Things I Hate About You lijkt op papier ook zo'n film, maar de frisse uitvoering deed mij verrassend genoeg een heel stuk meer dan 90 procent van zijn genregenoten. Prima acteerwerk, geinige personages (met name die Michael en die vader waren geestig) en de film zit goed en vlot in elkaar. Tuurlijk gaat alles volgens het boekje en er zal niemand zijn die het einde niet kon voorspellen, deze sfeervolle en charmante film is toch één van de betere in z'n genre.

Nipt 3,5 sterren.

Na Category 6: Day of Destruction en meer van dat soort ongein heb ik me gisteren maar weer eens aan zo'n foute rampen-miniserie gewaagd. Want die blijven, hoe slecht ook, soms nog best amusant. Hoewel ook de amusementswaarde bij 10.5 jammer genoeg nogal wat tegenviel. Het principe is in ieder geval weer als vanouds; dodelijk saaie karakters komen in een aardbeving en moeten overleven. En dus krijgen we uiteraard weer die specialist die alles heeft voorspeld, maar niemand kan overtuigen van haar theorie. En dan heb je uiteraard de drukbezette man, die zijn zoon flink verwaarloost en de dochter die haar vader niet mag. Zouden ze aan het einde van het verhaal bijgedraaid zijn? Het zal mij benieuwen!

Nee, wat dat betreft zijn de belabberde computereffecten meestal het leukste. Want wat is er nou geestiger dan een groep acteurs te zien wegrennen en serieus reageren op een idioot windows 3.11 effectje? Maar goed, de film focust zich niet teveel op de effecten, het gaat meer om de karakterontwikkeling. En dat is jammer genoeg een stuk minder leuk om naar te kijken. Wat dat betreft is 10.5 gewoon een matige miniserie met af en toe wat onbedoelde hilariteit. Ik had eerlijk gezegd nog wel gehoopt dat Ward een redelijke rol zou hebben, maar ook hij had weinig boeiends te doen. Dan Tremors nog maar een keer kijken.

Voor de score haal ik de 0 uit de titel.

De laatste film van de Halloween Horror Night en ik was enigszins blij dat deze film met een paar sterke jump scares kwam, dat wist me nog een beetje wakker te houden.

Helaas dommelde ik na zo'n moment ook meteen weer in, want 11-11-11 was werkelijk alles behalve interessant. De film begint vrij redelijk en zoals gezegd komen er geregeld wat effectieve jump scares voorbij. Vooral die stervende pa weet je af en toe weer prima rechtop in je stoel te krijgen. En af en toe steekt er eens een mysterieuze demon de kop op. Helaas zak je als kijker naar mate de film vordert steeds verder en verder in je stoel. Want waar 11-11-11 begint met vrij interessante materie, op een gegeven moment werkt dat religieuze gezemel behoorlijk vermoeiend en heb je liever dat de film gewoon een keer 'to the point' komt.

Maar naast een hoop saai geneuzel krijg je als kijker nog meer te verduren, want op het einde word je geconfronteerd met een climax waarbij je de mogelijkheid krijgt om je lachspieren goed te trainen. Niet alleen krijgen we een tamelijk belachelijke en vergezochte twist voor de kiezen, maar krijgen we tevens een goed beeld van die mysterieuze demonen die de hele film door ons proberen bang te maken. En dan is het toch behoorlijk geestig als ze stuk voor stuk lijken op Ivan Ooze uit de Mighty Morphin' Power Rangers Movie. Dan kun je nog zo'n serieuze en enge horror willen maken, maar als je zulke bespottelijke zijweggetjes inslaat als 11-11-11, dan gaat je dat echt niet lukken.

2 sterren.

Moest meteen denken aan de film Go toen ik deze film gisteravond zat te kijken. Zowel qua sfeer als qua stijl lijkt de film behoorlijk op Doug Liman's erg vermakelijke film uit 1999. En ook bij 11:14 heb ik echt ontzettend genoten, de film heeft mij geen minuut weten te vervelen. Sterker nog, hij had van mij zelfs nog wel langer mogen duren. Het plot zit erg leuk in elkaar en het verhaal wordt op een geweldige manier verteld. Verder bevat de film uitstekend acteerwerk (een paar uitzonderingen daargelaten), erg leuke personages en een goede combinatie van geweldige montage en muziek. Zelfs de opening credits waren erg leuk gedaan. Heb hier in ieder geval erg van genoten.

4 sterren.

Sterk. Het verhaal van Aron Ralston is al intrigerend op zich, maar gelukkig hebben we voor de verfilming ook nog eens te maken met Danny Boyle. Zoals bij al zijn werk zorgt Boyle voor die sterke audiovisuele kant; van de soundtrack tot de visuele hoogstandjes, van de aangrijpende hallucinaties tot de intensiteit van het amputeren van zijn arm (dat geluid bij die zenuw, perfect!). Het hele plaatje klopt en, zelfs tegen mijn verwachting in, werkt het ook. De film is bijzonder kleurrijk en vlot, maar tegelijkertijd verre van een hap-slik-weg maaltje. Maar ondanks de visuele pracht is het toch vooral een film waarin Franco de sterren van de hemel speelt met een ijzersterke rol. Voor zowel meneer Ralston als voor mij was dit een hele zit. Voor mij alleen in zeer positieve zin.

4 sterren.

Een standaard spookfilm, die vrij aardig begint, maar de boel op een gegeven moment nogal lijkt kwijt te raken. Momenten met de man aan de overkant van het gebouw of de wekkerradio werkten prima; lekker simpel, maar toch spannend. Vervolgens raast de film echter door met grootse special effects en allerlei poespas dat zelden werkt. Jammer, meer eenvoud had 1408 veel goed gedaan. Verder is Cusack op de dramatische momenten niet bepaald sterk en ook jammer dat Samuel L. Jackson die rol moest spelen. Commercieel gezien ongetwijfeld een goede move, maar het leidt eigenlijk enkel af. Verder is dit gewoon een redelijk filmpje, maar bijzonder wordt het echt nergens.

3 sterren, vooral voor het begin.

The Fast and the Furious was naar mijn mening nog best te doen, maar dit vervolg vond ik maar niets. Een erg slecht plot, zeer zwak acteerwerk van eigenlijk alle castleden en alles was me toch even ontzettend voorspelbaar. Het enige positieve wat ik op dit moment kan bedenken is dat bepaalde special effects redelijk in orde waren en de film op sommige momenten nog een klein beetje wist te vermaken. Maar verder was dit vervolg behoorlijke prut.

2 Fast. 2 Furious. 2 héle kleine sterren.

Vermakelijk filmpje met een lekker simpel onzin- verhaaltje en een hoop amusante knullige momenten. De film komt wat moeizaam op gang (mede door nogal wat houterig acteerwerk), maar heeft op een gegeven moment de smaak wel te pakken. Zodra de Ymir aan het huishouden gaat, kijkt de film heerlijk weg en bevat een aantal schitterende effecten.

Vooral het gevecht met de olifant zag er erg goed uit. Alleen had het irritante olifanten- geschreeuw dat het beest uitkraamt wel ietsjes minder gemogen, dat zat op bepaalde momenten nogal dicht tegen de irritatie- grens aan. Maar verder lekker amusant, dit. Ik ben in ieder geval overtuigd; ik wil meer werk van Harryhausen zien!

3 sterren.

Eindelijk weer eens een hoofdrol voor Robert Englund. Als Mayor Buckman, een lekker gestoord personage, kan hij zich helemaal uitleven en hij haalt dan ook duidelijk alles uit de kast. Vooral tegen het einde kan ie flink los.

Verder is 2001 Maniacs op zich prima te verteren en bevat genoeg vermaak, maar het is verre van meesterlijk horrorwerk geworden. Het verhaal en de personages zijn erg cliché en de film bevat horden standaard horrorelementen, inclusief de mooie jonge dames, die continue bloot gaan en de geile nerds, die dit maar al te leuk vinden. Ok, het is allemaal met een knipoog, maar dan nog had wel een stuk scherper en grappiger gekund.

Verder beginnen sommige personages in deze film nogal snel te vervelen of te irriteren. Vooral die Hucklebilly wist mij al behoorlijk snel op de zenuwen te werken. En dit is niet alleen het gevolg van slecht uitgewerkte personages, ook het matige acteerwerk speelt hierin een rol. Er wordt door bepaalde personen namelijk behoorlijk slecht geacteerd. Vooral Marla Malcolm valt nogal door de mand. Een mooie dame, maar goed acteerwerk laat ze niet zien.

Waar 2001 Maniacs zich dan wel van het standaard horrorprul weet te onderscheiden is de grote lading humor en gore. De film neemt zichzelf zoals gezegd geen seconde serieus en vooral tijdens de moord-scènes is dit een erg plezierig feit. Veel bloed en afgehakte ledematen passeren de revue en alles met een flinke knipoog. Het had allemaal soms nog wel iets heftiger gemogen, maar dit is in ieder geval al stukken beter dan de horrorproducties die we de laatste jaren voorbij hebben zien komen.

Al met al is 2001 Maniacs een smakelijk horrorhapje vol humor en gore taferelen. Verder een uitstekende prestatie van Englund en ook een leuke rol voor Lin Shaye (zusje van New Line eigenaar Robert en vaste actrice in de films van de Farrelly broers).

3 sterren.

2012, dat moet zo'n beetje één van de duurste komedies ooit zijn.

De film springt het eerste half uur van de hak op de tak om de bordkartonnen karakters aan ons voor te stellen. De meest nutteloze scènes komen voorbij en als kijker wacht je met smart wanneer de special effects het gaan overnemen. Gelukkig drukt iemand, na een hoop flauwe grappen en sentimenteel gezeur over dat gezinnetje, eindelijk Shift+Disaster+Enter op zijn toetsenbord en beginnen de special effects. Leuk. Mooie effecten. Ziet er goed uit. En eventjes ben je best onder de indruk van wat ze tegenwoordig allemaal kunnen.

Maar na een tijdje gaan ook die special effects vervelen. Dat moeten de makers ook gedacht hebben, want we schakelen vervolgens over naar As the World Turns; emotioneel afscheid nemen van je vader, vreemdgaande echtgenoten, een president met een emotionele toespraak, je kleinkind voor het eerst aan de telefoon spreken, ontdekken dat je altijd een slechte vader was, je kleine hondje redden, de nieuwe geliefde van je ex accepteren, relatietherapie ... En ondertussen sterven doodleuk miljarden mensen op de planeet Aarde. En één iemand in een kleine bioscoopzaal.

Nu is dergelijk drama misschien onvermijdelijk in een film als dit, maar het is moeilijk om überhaupt mee te leven met de personages als je tegelijkertijd de meest irritante humor in je film stopt. James Bond- taferelen met een uit elkaar scheurende snelweg of de meest absurde oneliners op bepaalde momenten. Sterker nog, de hele film bestaat praktisch uit foute oneliners. En met klap op de vuurpijl is er die Russische zakenman. Serieus, dit was zonder twijfel het meest belachelijke dat ik ooit in een film ben tegengekomen. Wie verzint zoiets? Waren Emmerich en Kloser totaal bezopen en zo stoned als een garnaal toen ze besloten die vent toe te voegen? Ik hoop het voor ze. Oh ja, en Arnold Schwarzegenegger? Moest dat grappig zijn?

Wat blijft er uiteindelijk over om van te genieten? Juist, de special effects. En zoals gezegd, ze zien er prima uit; de film bevat een aantal redelijk overdonderende momenten. Jammer genoeg zien andere delen in de film er weer totaal slecht uit. Geen idee waarom, maar op bepaalde momenten in de actie (zeker tegen het einde) leek de film ineens gefilmd met zo'n camera waar men vaak 'the making of' mee draait. Misschien lag het aan mij, maar ik vond het er echt niet uitzien.

Al met al heeft Roland Emmerich met 2012 zich opnieuw bewezen in het creëren van grote special effects blockbusters. Maar waarom kan er dan niemand even een fatsoenlijk script schrijven? Wat dat betreft is de film niets meer dan een dure versie van matige, lachwekkende miniseries als Earthquake 10.5 of Category 6: Day of Destruction. Emmerich mag dan zijn grote magnum opus hebben willen afleveren, maar imo is zijn 2012 een miskleun van jewelste.

1 ster.

Indrukwekkende en intrigerende film, die het vooral moet hebben van een aantal grote natuurtalenten op het gebied van acteren. Norton, Cox, Hoffman en Pepper laten geweldig werk zien en weten perfect te overtuigen. Met name Norton laat met 25th Hour weer op wonderbaarlijke wijze zien wat hij waard is. Verder is het verhaal prima uitgewerkt, Mr. Lee zorgt ervoor dat de kijker zich geen seconde verveelt. Daarnaast ziet zijn 'joint' er goed en verzorgd uit.

4 sterren.

Een film die eindelijk weer eens een positief geluid geeft aan de term sequel. 28 Weeks Later lijkt in eerste opzicht misschien op een simpele herhalingsoefening, maar dat valt reuze mee. De film is bijzonder stijlvol geschoten, ziet er echt grandioos uit met z'n heerlijk grimmige kleuren en prachtige shots van de lege straten van Engeland. Verhaaltechnisch en vooral op het gebied van de karakters blijft het echter allemaal erg magertjes. Wel pluspunten zijn de sfeervolle soundtrack, het charisma van Carlyle en de amusante outro. Ben benieuwd of we ooit een 28 Months Later krijgen. Maar goed, zolang het dit niveau weet vast te houden, hoor je mij niet klagen.

3,5 sterren.

Vroeger grijs gedraaid, maar zelfs bij een herziening blijkt dit nog best mee te vallen. Voorspelbaar, maar geen onaardig vervolg op Three Men and a Baby, wat overigens ook niet meer dan een redelijke familiekomedie was. Hoogstaand of hilarisch is het allemaal nergens, maar de drie mannelijke hoofdpersonen weten nog voor wat amusement te zorgen. Dit in tegenstelling tot Travis, die blijft erg irritant.

2,5 sterren.

Bijzonder vervelende familiefilm, enkel leuk voor de allerkleinste kijkers. Acteurs die zo overduidelijk grappig willen zijn dat het gewoon pijn doet en taferelen en personages waar de schrijvers van Ernst, Bobbie en de Rest zich nog voor zouden schamen passeren in hoog tempo de revue. Dat jongste jochie was het toppunt van vervelend, ik vind het nog knap dat mijn ogen nog in mijn oogkassen zitten. Voor kinderen beneden de zes jaar misschien nog best te doen, voor ouders of andere meekijkende slachtoffers een hele zit.

1 ster.

Ach, ik vond dit al met al toch een erg vermakelijk filmpje. Plot is niets bijzonders, maar wordt op een prima manier gebracht. De vlotte vertelstijl en montage doen de film in ieder geval veel goeds. Verder een hoop uitstekende rollen, zowel de hoofdrollen als de kleine bijrolletjes (Haden Church, Lovitz, Slater, Cox). Verder gewoon niet een film om serieus te nemen, maar als geestig popcornvermaak met dik aangezette rollen en over-the-top actie weet het prima te vermaken.

Kleine 3,5 sterren.

Nee, vond dit nu niet bepaald hilarisch. Hier en daar had de film best zijn charme, maar kan me niet voorstellen dat ik deze film over een paar maanden nog voor de geest kan halen. Paar geestige scènes gezien, maar het is toch vooral een nogal voorspelbaar zooitje met wat matig acteerwerk en weinig echt grappige momenten.

2,5 sterren.

Erg eens met de bovenstaande lovende reacties. Big Bang Love is een ontzettend sterke film, die vooral visueel gewoonweg práchtig is. Schitterend geschoten en ook erg mooi in elkaar gezet. Daarnaast is de muziek ook erg goed en wordt er tevens prima geacteerd.

Verder erg indrukwekkende actiescènes, welke flink worden afgewisseld met een aantal erg ontroerende scènes en hier en daar ook flink hilarische momenten. Hou het eerst voorzichtig even op 4 hele dikke sterren, maar de kans op een verhoging in de toekomst zit er dik in.

4 sterren.

Lang niet zo slecht als ik had verwacht. Begon nogal flauw, maar werd op een gegeven moment best amusant. Het uitgangspunt met het korte termijn-geheugen is geinig en zorgt voor een paar leuke momenten. Hoewel je het op een gegeven moment wel gezien hebt en je het principe wel doorhebt. Verder een nogal sneue rol voor Astin en ook Schneider's rol had wel een stuk korter gemogen. Al met al een flauwe maar best redelijke komedie. Zeker niet Sandler's slechtste.

3 kleine sterren.

Beter dan ik had verwacht, maar de verwachtingen waren dan ook laag. Film start best sterk en het acteerwerk is uitstekend, met name Basinger en Eminem zelf waren prima op dreef. Vooral dat laatste was toch een redelijk aangename verrassing. Toch begon de film me na zo'n drie kwartier behoorlijk te vervelen. De oninteressante personages en het standaard script kwamen me langzamerhand steeds meer de keel uit, het was me allemaal te voorspelbaar. Niks nieuws onder de zon.

2,5 sterren.

Niet een film die erg lang in mijn geheugen zal blijven ronddwalen. Film komt erg langzaam op gang en weet pas na een dik uur een beetje interessant te worden. Verder was Cage ook niet echt om over naar huis te schrijven. Een stuk leuker waren Phoenix en Stormare, die er nog enigszins wat van wisten te maken. Het einde maakte dan gelukkig ook een gedeelte goed, maar het is en blijft voor de rest een matig filmpje.

2,5 sterren. Voor het einde, Stormare en Phoenix.

Eén van de meest bizarre dingen die ik op filmgebied heb gezien. De film opent met een paar prachtige shots en een paar schitterende scènes (Himiko die Pinocchio naar de supermarkt neemt is zeker een hoogtepuntje), maar verder vond ik de eerste drie kwartier van de film maar weinig interessant. Het deed me weinig.

Na verloop van tijd werd de film gelukkig steeds ietsjes amusanter. De scène met de gekwelde Pinocchio die tussen de stad rent of het ronduit bizarre slot maken voor mij gelukkig nog aardig wat goed. Dit neemt echter niet weg dat ik over het algemeen niet zo heel veel met 964 Pinocchio kon. Paar interessante beelden en paar sfeervolle momenten, maar daar is het wel mee gezegd.

2,5 sterren.

Erg leuke film waarin Englund een break nam tijdens de Nightmare on Elm Street films en zelf in de regiestoel kroop. En het resultaat mag er best zijn. Leuk uitgangspunt, dat prima wordt uitgewerkt. De introductie duurt misschien wat lang, maar als de film eenmaal op gang is, is het vermaak ten top. Make-up effecten zijn ook prima.

Dik 3 sterren.

Die ene ster die ik deze film geef, is hij nog maar nét waard. Saai, oninteressant en zo goed als sfeerloos. Vooral vergeleken met het erg amusante eerste deel is dit toch echt huilen met de pet op.