Ingeschreven sinds 1 april 2003
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Chainsaw. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
maandag 21 mei, 0:51 uur
Uit de stal van Charles Band komen nu niet bepaald de meest subtiele en kwalitatieve horrorfilms, maar TerrorVision van regisseur Ted Nicolaou is wel het toppunt van foute cinema. En is vooral daarom ook één van de leukste van zijn soort. Geen moment poogt men om een serieuze horror te maken, het is één grote, melige bende ongein bij elkaar. En het werkt erg aanstekelijk.
Voor de credits, met aanstekelijke theme en kitscherige opening credits, krijgen we een mooie blik van een minatuurplaneetje, waar een of andere Star Trek reject schijnbaar per ongeluk een monster de ruimte in stuurt. Om vervolgens kennis te maken met onze hoofdkarakters, bestaande uit een idioot en alles behalve subtiel swingers- echtpaar in foute pakjes, hun kleurrijke punk- dochter met nog idiotere metal- vriendje, een oorlog-, horror- en vrouwenfanaat als opa en een jochie dat tevens graag soldaatje speelt. Leuk clubje bij elkaar. En dan heb je het andere, compleet over-the-top swingers- echtpaar nog niet gehad. Een grote berg blubber met tanden als het monster maakt het feestje helemaal compleet.
Deze karakters zijn, in combinatie met de foute en kleurrijke sets, outfits en kapsels al genoeg om een hele speelduur te vermaken. Maar er is meer. Zo is het acteerwerk zo bespottelijk, dat elke scène hilarisch zonder enige moeite wordt. En dan krijgt de kleine Chad Allen ook nog eens een nominatie voor een Young Arist Award. Maar in principe verdient de hele cast een award, want zelden zie je zulk uniek acteerwerk als men in TerrorVision laat zien. Het meest geloofwaardige acteerwerk komt nog wel van die uit de kluiten gewassen klodder snot, die van stem wordt voorzien door de bekende stemacteur Frank Welker. Maar niet alleen het acteerwerk is hilarisch bespottelijk; de kills, de dialogen, het camerawerk; stuk voor stuk maken ze van TerrorVision een belachelijke achtbaanrit. Het bekende fenomeen "zo slecht dat het leuk is" kwam zelden zo goed tot zijn recht als hier.
3,5 sterren.
filmdetails permalink reageer
vrijdag 18 mei, 16:19 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Charles Band, Jeffrey Combs, Dennis Paoli, Brian Yunza, Richard Band, John Carl Buechler, Stuart Gordon, Lovecraft .. de hele club van Re-Animator is weer compleet. En met deze vakmensen weet je in ieder geval dat je op z'n minst wat tofs geserveerd krijgt. En dat klopt helemaal. Het script, de gedateerde CGI en de acteerprestaties zijn wellicht geen punten om meteen heel enthousiast van te worden, maar de make-up effecten (wederom Buechler op zijn best), de typetjes en de sfeer maken From Beyond een bijzonder vermakelijke horror. Verder krijgt men hulp van een Ken 'badass' Foree en schmiert Ted Sorel er lekker op los.
Daarnaast kent From Beyond een hele reeks hilarische momenten; Combs die in het ziekenhuis hersenen uitzuigt en een dokter die hem koeltjes en op haar dooie gemak verzoekt daarmee op te houden), bijvoorbeeld. Of wat te denken van Ken Foree in foute onderbroek, vechtend met een gigantische worm in de kelder. Zulke dingen zie je niet elke dag. Toch ligt de humor er niet zo dik bovenop als bij Re-Animator. From Beyond kan dan wellicht niet tippen aan deze meesterlijke voorganger, het is toch wel een erg amusante horrorfilm. Uit een prachtig bouwjaar.
4 sterren.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Demonic Toys: Personal Demons, maandag 14 mei, 8:14 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Je hebt vermakelijke pulp en je hebt gewoonweg slechte pulp. Je hebt Demonic Toys en je hebt zijn langverwachte opvolger Demonic Toys 2. Als je uiteraard de twee vrij beroerde spinoffs, waarin het speelgoed het opneemt tegen kleine detective Dollman en de poppen van Andre Toulon, niet meetelt. Demonic Toys 2 van William Butler is een direct vervolg op de eerste film en de openingsscène lijkt dan ook verdacht veel op die van alle Child's Play vervolgen, waarin de slechterik weer wordt opgelapt, zodat ie opnieuw kan toeslaan. In het geval van Demonic Toys 2 gaat het echter enkel om Baby Oopsie Daisy en Jack in the Box, de beer Grizzly en de robot Static uit het origineel keren jammer genoeg niet terug. In plaats daarvan zien we een flauw houten duiveltje met vooral een erg irritant stemgeluid. Ditzelfde is trouwens te zeggen voor Baby Oopsie Daisy, wiens stem ook enkel op de zenuwen werkt.
In Demonic Toys 2 volgen we een groep idiote karakters, waaronder een excentrieke professor, een klein, begaafd vrouwtje (Demonic Toys' eigen Tangina Barrons, if you will), een bitch met de hoofdletter B en een homoseksuele Woody Allen. Dit terwijl er uiteraard ook een sympathieke, jonge, mooie en vooral doodnormale jongeman én jongedame (die elkaar niet kennen) in het verhaal worden betrokken. Wie wil er drie keer raden wie dit filmpje gaan overleven? Van al deze karakters is de kleine Woody Allen nog wel het leukste, overigens. Maar goed, in films als dit is het enkel wachten tot dit slachtvee op idiote wijze om zeep wordt geholpen. Met behulp van verschrikkelijke CGI effecten. Waar de eerste film nog vooral practical effects had (die er best ok uitzagen), daar lijkt alles in Demonic Toys 2 wel een introductieles After Effects van middelbare scholieren. Daarnaast zagen de poppen er ook niet echt uit, hun Bride of Chucky metamorfose is niet echt geslaagd.
Al met al kent Demonic Toys 2 wel wat vermakelijke momenten, maar is vooral gewoon een rommelig en slecht vervolg, dat nergens ook maar in de buurt komt van de eerste film. Het speelt hier en daar leentjebuur bij andere horrorfilms (Evil Dead, Child's Play), maar in tegenstelling tot de poppen komt de film nergens echt tot leven, ik had continu het gevoel dat er met meer humor, zelfspot of geweld er een veel vermakelijker filmpje van te maken was. Nu mag Demonic Toys 2 zich echter gewoon aansluiten bij de rest van de crappy spinoffs en sequels die Full Moon de laatste jaren heeft uitgepoept.
1,5 sterren.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Marvel's The Avengers, vrijdag 11 mei, 8:34 uur
Ben in de film gestapt zonder films als Captain America, Thor of Iron Man 2 gezien te hebben en dat bleek, zoals verwacht, geen probleem. The Avengers bouwt dusdanig op dat het niet erg is als je alle karakters en verhaallijnen even goed kent. Toch werd er wel een beetje bevestigd waarom ik die films nog niet had gezien, ik blijf zo'n Captain America toch een wat saaie gozer vinden. En ook Thor doet me vrij weinig, hoewel zijn broer me nog minder kon boeien. Had met zo'n grote partij helden toch gehoopt op een wat betere bad guy. Een heel stuk beter zijn Stark of Ruffalo en zijn computer- gegenereerde alter-ego. Ze stelen duidelijk de show. Hoewel die Phil Coulson eigenlijk ook wel stoer was.
Verder is The Avengers eigenlijk gewoon een prima geslaagde superheldenfilm. Sterke special effects, aardige 3D (dat zie je ook niet vaak) en een aantal sterke personages, die ook verrassend goed bij elkaar passen. Er wordt heel tof opgebouwd naar Banner's transformatie en zijn alter-ego is heerlijk lomp en geestig. Ondertussen weet Stark met zijn eeuwige sarcasme ook elke scène meer charme te geven, vooral als ie tegenover Captain America staat. Wat dat betreft een leuk team, alleen jammer dat de grote schurk van de film nogal lame was. Dus het is maar te hopen dat men voor een vervolg een toffe slechterik in het verhaal verwerkt.
3,5 sterren.
filmdetails permalink reageer
maandag 7 mei, 20:34 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Dit moet wel één van de meest teleurstellende films zijn die ik de laatste jaren heb gezien. Het idee van een superheldenfilm in de found footage vorm klonk erg interessant, maar in deze uitwerking heb ik echt geen idee waarom men voor deze vorm heeft gekozen. Het lijkt enkel een gimmick, want er worden echt belachelijke taferelen uitgehaald om dit principe de hele film door te zetten. Dat meisje met haar eigen blog
. Kan aan mij liggen, maar kwam echt geforceerd en belachelijk over. En vooral als onze hoofdrolspeler eenmaal zijn camera kan laten vliegen zag ik de meerwaarde van het found footage principe totaal niet meer. Niets in het camerawerk of in de reacties van de mensen kwam het ook maar een beetje natuurlijk over. Dat deden films als [REC] of Cloverfield toch een heel stuk beter. Dit was meer Diary of the Dead- niveau.
Maar ook los van deze vorm is het allemaal vrij ridicuul. De personages zijn verschrikkelijk irritante typetjes, er zat echt geen vleugje leven in de brouwerij. Zo'n over-the-top vader is gewoon een belachelijke karikatuur, evenals dat eerder genoemde zwaar vervelende meisje met haar camera. Maar ook de drie hoofdpersonages waren de saaiheid zelve. Al dat drama (doodzieke moeder, agressieve vader) kon me dan ook echt gestolen worden. En dan zit je te wachten tot die speciale krachten de levens van de jongens totaal omgooit, krijg je een flauw talentenjachtje op school? Serieus? En hoe tof een superheldversie van Carrie dan misschien ook klinkt, met deze karakters en in deze vorm kon ik er maar bar weinig mee. En zo liet de gehele film me opvallend koud, terwijl ik toch aardig wat verwachtingen had.
1,5 sterren.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: De Avonturen van Kuifje: Het Geheim van de Eenhoorn, maandag 7 mei, 15:35 uur
Was eigenlijk totaal niet bekend met Kuifje, maar was wel erg benieuwd hoe Spielberg en Jackson samen dit populaire karakter op het witte doek zouden toveren. In de eerste plaats is de motion capture techniek hier vrij goed geslaagd. In ieder geval beter dan een film als Beowulf van Zemeckis. Het ziet er allemaal goed en verzorgd uit en de personages zijn gelukkig geen dode computerfiguren geworden. Sterker nog, de personages zijn het hoogtepunt van de film. Haddock (Serkis in zijn vierde grote motion capture rol) is een geestig karakter en ook Thomson en Thompson zorgen voor wat geestige momenten. De slechterik was een wat saai figuur, jammer genoeg. En ligt het aan mij of lijkt dit karakter echt sprekend op meneer Spielberg zelf?
Verder werkt deze film uitstekend als introductie, maar voelt tegelijkertijd ook als een introductie; het poogt wel naar een grote climax toe te werken, maar het blijft allemaal een beetje karig. Wellicht als compensatie wordt er na een tijdje een groot blik aan over-the-top actiescènes open getrokken. In het begin is dit nog best vermakelijk, maar op een gegeven moment was ik er wel klaar mee. Wat dat betreft is dit een prima kennismaking met de karakters, maar ben vooral benieuwd als Jackson straks het stokje van regisseur overneemt voor het vervolg. Benieuwd of er dan ook een schurk opduikt die precies op hem lijkt. Hoewel hij natuurlijk wel iets van Haddock heeft. ![]()
3,5 sterren. Ook kudos voor de subtiele en toffe reference naar Braindead.
filmdetails permalink reageer
maandag 30 april, 11:58 uur
Een film waarvan de indrukwekkende cast vooral meteen opvalt. Clooney, Spacey, Bridges, McGregor, Patrick en Root, samen in een komedie. Dat gegeven alleen al moet op de één of andere manier iets bijzonders opleveren. The Men Who Stare At Goats is een geestig werkje geworden, dat nergens echt bovengemiddeld of hilarisch weet te worden, maar wel een hele reeks geweldige scènes voortbrengt. Vooral in het eerste uur zitten een paar geweldige momenten met bijbehorende hilarische karakters. Waarvan Clooney en zijn snor zonder meer de show stelen.
3,5 sterren.
filmdetails permalink reageer
maandag 30 april, 11:57 uur
Heerlijk kleurrijk, vlot en amusant, deze Scott Pilgrim vs. the World. Had geen idee wat ik kon verwachten, maar Edgar Wright heeft wederom niet teleurgesteld. Ook in zijn nieuwste film staat absurde, en soms heerlijke gortdroge, humor centraal. Maar wellicht nog belangrijker is het beeld; de geweldige effecten, talloze visuele grappen en het geweldige kleurgebruik springen vrijwel vanaf de eerste seconde in het oog. Goede visuals, sterke karakters, een leuk en origineel script en al met al gewoon een ontzettend hoog amusementsgehalte. En ook de cast is prima, hoewel Michael Cera nu ook wel eens een andere rol mag gaan spelen.
4 sterren.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 10 april, 17:08 uur
Als trouwe volger van elke film waar meneer Englund in zit, blijf ik altijd hopen dat hij een beetje projecten met enigszins niveau uitkiest. Jammer genoeg komt dat niet erg vaak voor. Een goed voorbeeld is Inkubus, waar Englund de titelrol op zich neemt. Tegenover hem staat William Forsythe, die nog een memorabele rol had in The Devil's Rejects. Maar hoe mooi deze twee namen ook op de poster staan, Inkubus is eigenlijk niets meer dan een C-horrorfilm zoals we ze te vaak gezien hebben. Het grootste deel van de acteurs heeft, evenals het script, geen enkel niveau en elk shot ademt een emmer vol amateurisme uit.
Maar waar veel C-horrors zich nog wel redden door een portie humor of zelfspot, Inkubus neemt zichzelf belachelijk serieus. Er had bijvoorbeeld erg veel leuks gedaan kunnen worden met Englund, die met zijn Kroenen-achtige wapen, een hoopje oninteressante karakters op toffe wijze om zeep helpt. Helaas kiest men er bij Inkubus echter voor juist die oninteressante mensen de meeste screentijd te geven. Wat volgt is anderhalf uur oninteressant gezeik tussen een stel vervelende GTST- personages, waar Englund als rots in de branding af en toe opduikt voor een amusante scène. En het wordt (zoals zo vaak) weer eens duidelijk dat Englund veel teveel talent heeft voor projecten als dit. Hoop dat hij snel weer eens een goed project voor zijn neus krijgt.
1,5 sterren.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 3 april, 10:37 uur
De eerste twee Mummy films waren laagdrempelige en best vermakelijke popcornfilms, waarvan ik er an sich best nog eentje zou lusten. En na een flinke tijd werd dit derde deel gepresenteerd. Met enkele veranderingen. Zoon Alex is plots erg volwassen en moederlief lijkt plotseling meer op Maria Bello dan Rachel Weisz. Ondertussen heeft Arnold Vosloo plaats moeten maken voor Jet Li als het titelkarakter. Maar er zijn ook genoeg terugkerende elementen, naast Fraser en Hannah is ook Tomb of the Dragon Emperor een simpel hap-slik-weg filmpje met een script dat vooral computereffecten en one-liners bevat. Het resultaat is best te kijken, maar alles behalve memorabel en ook zeker niet zo amusant als de eerste twee delen. Af en toe tovert men eens een aardige scène of geestig moment uit de hoge hoed, maar verder is het maar een karige bedoeling.
Vooruit, 2,5 sterren.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 3 april, 10:32 uur
Ben niet per sé een groot fan van Kevin Smith, maar toen ik hoorde dat hij zich met een horrorfilm ging bezighouden, was mijn interesse toch wel gewekt. Verder heb ik niets van zijn latere werk gezien (hij schijnt volgens velen de laatste jaren de weg een beetje kwijt te zijn), maar ik vond Red State in ieder geval een erg aangenaam filmpje. Het plot is klein en simpel, evenals de uitvoering. Maar het is juist die minimalistische aanpak die goed werkt. Verder leuke rollen voor John Goodman en Stephen Root, hoewel de show toch wordt gestolen door Michael Parks. Kan me zo even geen andere rol van deze man herinneren, maar in Red State speelt ie een zeer sterke rol. En die toffe stem van hem werkt ook zeker bevorderlijk.
3,5 sterren.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: The Host, dinsdag 3 april, 10:27 uur
Geestig monsterfilmpje, maar niet zo leuk als ik had verwacht. Visueel is de film erg plezierig om naar te kijken en ook het tempo in het begin van de film is goed. Ook de personages zijn kleurrijk en weten goed te boeien, hoewel daar zelfs nog wel meer uit te halen viel, denk ik. En dat laatste geldt eigenlijk ook voor het monster. Best geestig beest en de scène waar we voor het eerst kennismaken met dat boos hoopje schubben is erg leuk. Lekker snel en over-the-top. Jammer genoeg weet men dat niet de hele film door vast te houden. In de eerste plaats omdat de film veel te lang duurt (80 minuten is een betere speelduur voor een film als dit) en ook omdat het monster midden in de film amper iets te doen heeft. Prima dat er wat meer ruimte voor de personages wordt vrijgemaakt, maar daar had af en toe wel wat leven in de brouwerij geschopt mogen worden. Desondanks is Gwoemul een erg amusante monsterflick, die mij zeker wel een paar keer goed heeft laten glimlachen.
3,5 sterren.
filmdetails permalink reageer

