132.209 gebruikers | 83.288 films | 30.189 regisseurs | 3.421.827 berichten | 4.775.618 stemmen
 
locatie: MovieMeter » Gebruikers » Freud » Filmlog
avatar van Freud

Freud

Ingeschreven sinds 27 maart 2003 

 

Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001)

Alternatieve titel: Harry Potter and the Philosopher's Stone, dinsdag 7 februari, 22:15 uur

stem geplaatst 

filmdetails  

Mononoke-Hime (1997)

Alternatieve titel: Princess Mononoke, woensdag 1 februari, 12:50 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren 

filmdetails  

Holy Mountain, The (1973)

Alternatieve titel: La Montaña Sagrada, zaterdag 28 januari, 0:22 uur

Interessante film bomvol visuele extravagantie, grotendeels redelijk willekeurig aaneengeplakt als een grote visuele improvisatie. Spijtig echter dat de film als geheel uiteenvalt in drie grote delen die ik heel erg moeilijk met elkaar in verband kan brengen. Het eerste deel is briljant en hierboven al beschreven, en is een grote ketting aan surrealistische en religieuze beelden, op basis van associaties en mystieke symboliek aan elkaar geregen. We zien een zielig Jezusfiguur op alle mogelijke manier misbruikt worden in een wereld die aan decadentie, wreedheid en ziekelijkheid ten onder lijkt te gaan. Het tweede deel begint iets te mystiek naar mijn smaak, maar bevat knappe beelden en loopt dan over in een geniale negendelige satire over de menselijke 'beschaving': schoonheidsproducten, oorlog, 'kunst', geld, indoctrinatie, 'architectuur',... Dit deel is vaak hilarisch grappig en slaat regelmatig de nagel op de kop, terwijl het ook visueel het meest extravagant en interessant is. Het is echter in al zijn waanzinnigheid net iets minder verrassend dan het eerste deel. Het derde deel dan is dat waar de film eigenlijk over 'gaat', en vond ik een pak zwakker dan de rest. Ik snap wat Jodorowsky wil zeggen, maar ik vind het een afgezaagde boodschap en bovendien buitengewoon onaantrekkelijk gebracht, als je het vergelijkt met wat alles ervoor. Het einde is plezant en goed gevonden, maar niet van dien aard dat het dit laatste deel kan redden.

Samengevat een fantastische film, in de ware zin van het woord, die coherentie mist (niet in de zin dat er geen verhaal of logica in zit, dat is duidelijk de bedoeling, maar vooral dat je eigenlijk precies drie films gezien denkt te hebben) en daardoor ook sterkte. Bevat enkele van de meest memorabele scenes die ik in lange tijd gezien heb, en dat is op zich genoeg om hem een aanrader te noemen, maar jammer genoeg is het toch ook een film typisch voor dit soort regisseurs, zoals je ook bij Bunuel en zelfs iemand als Gilliam vaak ziet: te veel fantasie hebben is geweldig, zeker als het zo'n fascinerende beelden oplevert, maar er een goede film uit maken is niet evident, en daar falen Jodorowsky en zijn soortgenoten jammer genoeg vaak. En dat is zonde, want het potentieel van dit soort films is gigantisch, en als het af en toe eens lukt heb je een meesterwerk in handen (andere stijl uiteraard, maar David Lynch slaagt er wel altijd in, en is niet toevallig mijn favoriete regisseur). 

filmdetails  permalink  reageer  

Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005)

donderdag 26 januari, 1:03 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen

Opvallend en onverhoopt, de Star Wars sage eindigt (ja, ik vind dit het einde) met een film die behoorlijk goed is! Ok, het heeft er ook mee te maken dat ik na vijf films de zwaktes wel zo'n beetje ken en heb leren verdragen, maar de donkerheid en het sadisme die in deze film zitten helpen ook een heel eind. Je mag er niet te lang bij stilstaan want zo geloofwaardig is het allemaal niet, maar binnen de Star Wars logica vind ik het echt wel goed, en zit deze film boordevol interessante tragiek. Daar komt bij dat er zoveel gevochten wordt dat de acteurs geen tijd hebben om slechte dialogen op te zeggen, maar vooral dat de gevechten echt wel goed zijn hier, dat de ruimteschippen en vooral de decors er echt cool uitzien (vooral de interieurs eigenlijk - wordt nooit veel over gezegd, maar die zijn meestal veel knapper dan de digitaal geschilderde steden en landschappen). De muziek is opnieuw niet bijzonder (daar is de eerste trilogie toch echt pakken beter, hier wordt gewoon voortgeïmproviseerd op dezelfde drie themaatjes), maar de film staat er. Ik zaag zelf niet over het feit dat het allemaal zo voorspelbaar was (dat Palpatine de Emperor zou worden dacht ik al vanaf episode 1, maar ik neem maar aan dat dat ook de bedoeling was, anders hadden ze hem toch minstens een beetje een andere stem kunnen geven en wat minder bleek kunnen maken), dat hoort bij de charme van deze film: je weet hoe het eindigt, maar je weet nog niet juist hoe het daartoe gaat komen. En dat dan zien uitkomen, dat geeft een interessant gevoel van voldoening :)

Met mijn groot hart wil ik hier dus best een 3,5 voor geven - ik heb me echt geamuseerd en amper geërgerd, en voor het eerst was ik best wel mee in de hele Star Wars mystiek. Heb zowaar zin gekregen om episode 4 nog eens te zien - maar ga er toch nog even mee wachten, kwestie van dat nieuw gewonnen vertrouwen niet meteen terug de grond in te boren ;) 

filmdetails  permalink  reageer  

Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002)

donderdag 26 januari, 1:03 uur

Met deze film begint het echt treurig te worden met de Star Wars serie. Eindelijk is er budget en is er een verhaal dat de titel 'Star Wars' waardig is, met grote conflicten, veldslagen enz, de personages staan ook allemaal op punt en zijn sterk genoeg voor dit soort van goed-slecht epos, en voor het eerst zijn de decors ook echt goed bedacht, interessante afwisseling van architecturale stijlen en sferen zodat je eindelijk echt gelooft dat er een enorme beschaving tussen die sterren woont - en net dan laat al de rest het afweten. Zo'n beetje de slechtste dialogen uit de filmgeschiedenis, een afgrijselijk slechte romance, oerlelijke digitale animatie, zwakke soundtrack en slechte acteurs. Waar ik in de eerste trilogie de zwakte van veel elementen nog als een deel van de charme kon zien, is het hier gewoon een puur gebrek aan talent en aandacht - daar heb ik geen begrip voor :)

De film begint dan nog redelijk sterk, en ook het deel op Kamino vond ik knap (geweldige planeet is dat). Intussen lopen Anakin en Padmé wat de schmieren in lelijke Toscaanse decors, maar goed, kon ik nog verdragen. Ook de scenes in de machinefabrieken op Geonosis zijn eigenlijk best goed. Maar dan die ontknoping, aiaiai, wat een gedrocht. Ook hier is het stadion als locatie behoorlijk cool, alleen lelijk uitgewerkt, maar die wezens, de gevechten, het totale gebrek aan geloofwaardige opbouw,...
Dat Yoda komt meedoen vond ik wel goed, zie je eindelijk wat hij waard is (als je dit vergelijkt met de zogenaamd 'epische' duels tussen Luke en Darth Vader, dan kun je enkel schamper lachen met het amateurisme van episode 4-6), maar waar dient het allemaal toe... Allemaal erg weinig overtuigend.

Maar ik blijf wel geboeid, benieuwd hoe in episode 3 de brug gemaakt gaat worden. Grotendeels zal het wel een open deur worden, na alle lijntjes die al perfect gelegd zijn, maar er zit toch weer al drie jaar meer ervaring tussen - misschien toch nog een góede film om deze tot nu toe toch erg zwakke reeks af te sluiten? 

filmdetails  permalink  reageer  

Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999)

donderdag 26 januari, 1:03 uur

Waar ik de eerste drie films een beetje teleurstellend vond (weinig episch gehalte, vaak teleurstellende setdesigns, erg vrijblijvende karakters en wezens, te simpele verhaallijntjes), doet deze het stiekem gezegd toch een pak beter. Het verhaal is een lachertje, maar eigenlijk niet veel slechter dan in episode 4-6. De personages komen echter veel beter tot hun recht omdat er deze keer eindelijk echt nagedacht is over kostuums e.d. (koningin Amidala bijv.). Daarnaast zijn de settings niet alleen veel indrukwekkender, maar ook nog eens duidelijk beter ontworpen. Jar Jar Binks is een ergerlijk figuur, maar niet erger dan Chewbacca - beiden werken me op de zenuwen, maar zijn op zich wel sympathieke wezens.

Negatieve punten zijn er echter wel genoeg: de digitale animatie is behoorlijk lelijk, en de film is gewoon op zich niet goed genoeg. Het verhaal is boeiend, maar lijkt te veel een inleiding op wat nog moet komen, met een paar scenes die op zijn Spielbergs enkel dienen om wat extra spanning in te bouwen onderweg (de podrace is cool, maar heeft eigenlijk in deze film niet veel te zoeken). De personages aan de goede kant zijn een pak boeiender dan Luke, Han en Leila, maar die aan de andere kant zijn teleurstellend (vooral Darth Maul doet het echt niet) - hoewel ik die kerels van de Federation wel plezant vond. Dat Yoda plotseling belangrijk zit te doen in de Jedi raad is ook zonde, zo is dat personage in episode 5 en 6 helemaal niet bedacht - maar wel begrijpelijk. Blijft enkel nog het slechte acteerwerk van vooral de nevenpersonages (ik vond Anakin, Amidada en Kenobi best doenbaar, het zijn vooral Anakins moeder en de vele karikaturale personages die het er slechter afbrengen).

Al bij al dus een aangename film, mist de spontaniteit die de eerste drie ondanks de vele gebreken toch wisten te redden, maar anderzijds worden hier ook een aantal gebreken opgelost. Leuk entertainment! 

filmdetails  permalink  reageer  

Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi (1983)

donderdag 26 januari, 1:02 uur

Terug wat minder dan het tweede deel (na ja, het vijfde), met dezelfde opmerkingen plus het feit dat een aantal leuke ideeën uit The Empire Strikes Back gewoon terugkeren en er niet veel nieuws bijkomt (de Ewoks als belangrijkste nieuwe idee doen het gewoon niet echt). Wel worden een aantal herhalingen wat beter uitgewerkt: het vliegen doorheen de Death Star is hier veel cooler dan in A New Hope en ook het duel tussen Vader en Luke werkt hier beter dan in The Empire Strikes Back. Maar het blijft een zwakte hoe er zo weinig frisse nieuwe ideeën blijken te zitten in deze hele reeks: alles wat een keer werkt, wordt vervolgens gewoon herhaald. Het feit dat de Emperor nu meedoet vond ik interessant, maar het wordt nooit echt duidelijk wat deze oude kerel nu zo machtig en boosaardig moet maken. Wel cool waren de vliegscenes tussen de bomen.

Na drie films blijft mijn oordeel staan: ontspannend voor een keer, maar eigenlijk zijn het toch gewoon slecht gemaakte filmpjes met een leuk basisidee dat meer en meer uitgemolken wordt in plaats van dat het ontwikkeld wordt tot een echt indrukwekkend episch verhaal. De grote strijd tussen de Empire en de rebellen wordt zelden meer dan een vechtpartij op de speelplaats, nergens krijgt het enorme dimensies die de films pretenderen te hebben.

Ik ben nu wel benieuwd hoe de volgende drie films gaan zijn, als die zo veel slechter zouden moeten zijn :) 

filmdetails  permalink  reageer  

Star Wars (1977)

Alternatieve titel: Star Wars: Episode IV - A New Hope, donderdag 26 januari, 1:02 uur

Na 26 jaren in mijn leven ben ik dan toch eens aan Star Wars begonnen - ik heb altijd wel gedacht dat het iets voor mij was, die reeks, maar er nooit toe gekomen. De eerste film viel me echter best tegen: ik verwachtte een ontspannende film zonder al te veel niveau met spannende vechtscenes en cool design, maar zag vooral een saaie, lelijke film. Er gebeurt ook heel weinig, alles is opvallend on-episch (eigenlijk zijn er maar een handvol personages en worden de problemen wel heel erg simpel opgelost, nooit had ik het gevoel van ´oei, dit komt niet meer goed´) en behalve het grote ruimteschip zaten er ook weinig coole designs in de film. Darth Vader is uiteraard cool, maar goed, dat was niet echt meer een verrassing (ik heb de films dan wel nooit gezien, maar heb niet op een andere planeet gewoond, dus iets weet ik wel van Star Wars), en ook R2D2 vond ik wel een geinig concept. Maar voor de rest: lelijke landschappen, lelijke designs, en eigenlijk ook lelijke mensen. Ach ja, heb wel wat moeten lachen hier en daar :) 

filmdetails  permalink  reageer  

Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980)

donderdag 26 januari, 0:59 uur

Tweede etappe in mijn Star Wars kennismaking, en hee, wat een verademing! Waar de eerste film een lelijk hoopje amateuristische rommel bleek te zijn, is dit eigenlijk zelfs bijna een straffe en strakke film! Hoogtepunt is jammer genoeg ook het begin: knappe scenes in de sneeuw en met de grondaanval van de Empire meteen ook de coolste designs: absoluut prachtig deze robots! Nog steeds geen echt epische veldslag, maar eindelijk kon je echt de dreiging van Vaders leger voelen. Vervolgens zakt de film wat weg, want Han en Leia zijn echt rotpersonages die me geen ene moer kunnen schelen, dus hun hele gedoe interesseerde me helemaal niks - echter wel leuke decors in Cloud City. De introductie van Yoda redt de film echter: een geinig en toch mysterieus personage. De ontkoping viel me lichtjes tegen (had er al zo veel parodieen op gezien dat dat ook bijna niet meer anders kon) maar het belooft allemaal wel voor het vervolg.

Ben na twee films niet echt teleurgesteld, maar had het B-gehalte toch iets lager verwacht en op iets meer epische duels en veldslagen gehoopt. Het is ook opvallend duidelijk dat er behalve de films niet echt veel nagedacht is over de hele wereld van Star Wars, behalve wat simplistische conceptjes die op een A4´tje passen: als je dit vergelijkt met Middle Earth heb je toch niet veel meer dan een amalgaam van wezens zonder meer betekenis of achtergrond, er wordt van planeet naar planeet gehopt zonder dat je ooit het gevoel hebt dat er een echt universum ontworpen is, en het beetje mythologie en geschiedenis dat erin zit stelt erg weinig voor. Ik vermoed dat ze dat met episode 1 tem 3 wel wat rechtgezet zullen hebben, maar voorlopig heb ik niet de indruk dat er echt veel meer aan is dan wat vreemde wezens die met laserlichtjes op elkaar schieten en in coole tuigen rondvliegen, en af en toe eens uitstappen in een woestijn, een ijsvlakte, een regenwoud, of een soort vliegende stad. Intellectuele luiheid noem ik zoiets!

Maar het is wel allemaal leuk amateuristisch, ik amuseer me voorlopig nog wel. 

filmdetails  permalink  reageer  

Loft (2008)

dinsdag 3 januari, 14:46 uur

Ontspannende film maar toch niet echt een hoogvlieger. De plot is van de pot gerukt maar dat wil ik nog wel door de vingers zien, onderhoudend is het namelijk allemaal wel, en ook wel spannend. Het zou alleen allemaal nog net iets zotter, iets verder mogen gaan - het is allemaal toch maar om te lachen en vreselijk onrealistisch, dan hadden ze gerust ineens nog een paar stapjes verder mogen gaan. Het is soms ook teleurstellend om zien hoe in een film waar je werkelijk alle acteurs al kent, toch nog regelmatig zo onnatuurlijk geacteerd wordt - uitzonderingen zijn wat mij betreft Matthias Schoenaerts, die zijn trucje als opvliegende buitenstaander nog eens mag uithalen, en verrassend genoeg ook Koen De Bouw en Filip Peeters. De rest heeft zich waarschijnlijk wel geamuseerd, maar heb ik allemaal wel al beter meegemaakt - of gewoon exact hetzelfde, maar dat is ook geen compliment natuurlijk. Visueel vind ik de film ook helemaal niet zo interessant als vaak beweerd wordt. Maar genoeg gezaagd: perfecte ontspanning is het wel. Snap alleen niet dat dit nu per se de film moet zijn om drie keer te gaan maken :) 

filmdetails  permalink  reageer  

Rundskop (2011)

Alternatieve titel: Bullhead, dinsdag 3 januari, 14:02 uur

Knappe film waar ik toch stiekem wat meer van verwacht had. De film staat als een huis, acteurs zijn echt heel goed (niet alleen Schoenaerts, maar ook Perceval vond ik opvallend sterk en onherkenbaar - sowieso een geweldig duo, maar om ze beiden zo opgefokt bezig te zien, en dan nog verlost van hun taalcomfort door in plaats van behaaglijk Antwerps plotseling een verschrikkelijk Limburgs of West-Vlaams dialect te moeten spreken - chapeau!) en de combinatie van personages en landschap - allebei even vreugdeloos en rot en tegelijk met een tristesse die om te huilen zo mooi is - is ook erg sterk. Daar staat tegenover dat ik het verhaal, al bij al, nogal zwak vond: het blijft allemaal nogal op te vlakte, het wordt ook allemaal niet zo goed verteld zodat je lang niet echt weet wat er nu juist gebeurt,... Pas tegen het einde wordt het echt pakkend, maar dan is de film bijna gedaan. Ik snap dat het wat te maken heeft met de sfeer die men heeft willen neerzetten, de personages zijn ook geen lieverdjes en allemaal heel gesloten, moeilijk te doorgronden doorgroefde boeren en vleesbazen, dus het zal wel zo bedoeld zijn dat je tijd nodig hebt om in de film te komen en dat veel personages mysteries blijven. Maar dat had dan gerust nog net iets extremer gemogen, want nu wordt die sfeer met humor (de garagisten) telkens weer ongedaan gemaakt.
Ook filmisch had het straffer gekund, soms zijn de beelden of camerabewegingen echt grandioos, dan weer is het van een teleurstellende lelijkheid. Al bij al verbaast het me dus een beetje dat dit nu net de grote succesfilm geworden is - gun ik hem zeker, maar dan heeft België de laatste jaren toch straffere films weten af te leveren.

Anderzijds moet ik wel zeggen dat met wat de Belgische filmindustrie de laatste jaren afgeleverd heeft, we als klein land zeker heel trots kunnen zijn - vooral ook omdat het een collectieve kwaliteit lijkt te zijn, en niet afkomstig van één enkel sterk figuur zoals in Denemarken (een tijdje geleden het grote voorbeeld dat België moest gaan nastreven) lang het geval was. 

filmdetails  permalink  reageer  

Black Swan (2010)

maandag 2 januari, 1:33 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen

Indrukwekkend, hoe Aronofsky met een in principe vrij standaard verhaal zo'n straffe en beklemmende film weet te maken. Hij weet zich ook erg goed in te houden, zeker naar het einde vreesde ik dat hij zou ontsporen, maar nee, hij blijft net binnen de lijntjes en weet de langzaam opgebouwde spanning perfect af te ronden met een schitterend einde. Zoals steeds in de tandem Aronofsky -Mansell speelt de muziek een cruciale rol in deze opbouw, en moet ik met bewondering vaststellen dat Mansell er bovendien in slaagt weeral een compleet nieuw muzikaal register aan te spreken. Visueel houdt Aronofsky zich opvallend in, geen zotte montages of splitscreen trucjes meer, geen overdonderende kitsch-beelden, maar heel functionele visuele flair in een film die als ik eraan terugdenk precies enkel de kleuren wit, zwart en rood gebruikt heeft - en roze voor Nina's slaapkamer en de slagroomtaart :)
Het personage van Lily vond ik de grootste zwakte van de film - ik snap dat ze nodig is om de symboliek te voltooien en dat ze bewust het complete tegendeel van Nina moet zijn, maar hoe de relatie tussen beiden zich ontplooit had ik precies liever wat subtieler gezien. Voor een groot deel beeldt Nina zich alles eigenlijk in - dat had nog wat verder mogen gaan vond ik. Niet van die Fight Club toestanden, maar gewoon een klein stapje verder ;) Dan vond ik de moeder pakken interessanter, wat een freaky wijf... En ook Thomas vond ik opvallend sterk als personage - een eikel, maar tegelijk heel gericht in wat hij doet om zijn dansers zo ver te krijgen als hij het wil, op de grens met het kliché maar net niet erover. Knappe film :) 

filmdetails  permalink  reageer