eRCee
Ingeschreven sinds 19 oktober 2005
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van eRCee. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Blues Brothers, The (1980)
zaterdag 25 februari, 10:30 uur
stem geplaatst
Descendants, The (2011)
zaterdag 25 februari, 10:24 uur
stem geplaatst
Happy-Go-Lucky (2008)
zondag 19 februari, 11:43 uur
Ben geen echte Mike Leigh-kenner, ik zag hiervoor alleen Naked, maar het lijkt me de regisseur van het non-conformisme. Z'n films zijn er volgens mij puur op gericht de non-conformistische hoofdpersonages zo goed mogelijk weer te geven. Het verhaal is hieraan compleet ondergeschikt. Happy-go-lucky is wel veel optimistischer en vrolijker dan Naked. Vooral de vriendschap met de normalere maar toch perfect complementaire Zoe vond ik prachtig, en ook hoe goed de protagonist past binnen die school, iets wat je eerst helemaal niet verwacht. De rij-instructeur is op een heel andere manier ook non-conformistisch en zorgt dus paradoxaal genoeg voor enige nuance in de film... Persoonlijk vond ik het deel met de zwerver er over, maar dat wordt gecompenseerd door de date-scene. Mooi en soms pijnlijk tegelijk. Prima werkje. Iets meer pit had echter geen kwaad gekund.
Magnificent Ambersons, The (1942)
zaterdag 18 februari, 17:55 uur
(reactie op ander bericht)
Mee eens. Steriel is het juiste woord. Het verhaal kan ook niet overtuigen of ontroeren omdat de personages alles aan zichzelf te wijten hebben. Met name Isabel, die nog wel op enige sympathie kan rekenen, maakt gewoon keer op keer de verkeerde keuze. Tel daarbij op de vreselijk irritant uitgesproken dialogen en alle scenes met die tante (wat een kwelling) en dit is gewoon een faliekante mislukking.
Laberinto del Fauno, El (2006)
Alternatieve titel: Pan's Labyrinth, zaterdag 18 februari, 10:02 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Dat viel tegen. Ondanks de aardige beelden en muziek wil dit sprookje maar niet tot leven komen. Daarvoor ontbreekt het aan inspiratie binnen de fantasy-gedeelten (die opdrachten ook, wat zouteloos zeg), en subtiliteit in de meer dramatisch getinte scenes. Ik snap op zich nog wel dat de karakters zwart-wit worden neergezet gezien de setting, maar doe het dan op z'n minst met een knipoog of wat humor. Verder bevat het verhaal teveel elementen die erg voor de hand liggen of ongeloofwaardig zijn. Ook hoe die generaal met twee messteken in de borst plus nog een flesje vergif op gewoon doorloopt alsof er niks aan de hand is. 
Nee, goed was het niet. Het einde redt de film nog een beetje gelukkig.
Bir Zamanlar Anadolu'da (2011)
Alternatieve titel: Once upon a Time in Anatolia, zondag 12 februari, 0:54 uur
Once upon a time in Anatolia behoort tot het genre van de traagheidscinema en zoals daarbij te verwachten valt is de cinematografie meer dan goed. Het zijn hier vooral de beelden in het schemerdonker met verlichting van koplampen, een vuurtje of een oliepit die visueel indruk maken. Daarnaast bevat de film tenminste één topscene, namelijk die waarin thee wordt rondgebracht. Magisch.
En toch ontbreekt er iets.
Natuurlijk geeft Once upon a time in Anatolia een beeld van het huidige Turkije, bevat het impliciete kritiek op het functioneren van de machtsuitoefenaars, en zijn man-vrouw verhoudingen een thema. Maar het blijft allemaal redelijk alledaags en bevat te weinig ideeen. Vergelijk het eens met een boek als Sneeuw van Orhan Pamuk, daarin zit zoveel meer; beter uitgewerkte thematiek, spanning, een betere verhaalsetting en ontwikkeling, tragiek, meer verwantschap tussen vorm en inhoud, grootsheid.
Once upon a time in Anatolia is een mooie film om in de bios te zien, maar daar blijft het bij. En dat gevoel heb ik wel vaker bij de filmers in de contemplatieve hoek; ze zijn wat te snel tevreden zolang er mooie plaatjes worden geschoten. Maar een lijn waarlangs de film wordt opgebouwd, of het nu verhalend is of thematisch, dat blijft teveel achterwege. Jammer. Het is juist die combinatie waaruit meesterwerken ontstaan zoals tot nu toe alleen Tarkovsky ze kon maken.
Thank You for Smoking (2005)
zaterdag 11 februari, 2:49 uur
stem geplaatst
Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, The (2007)
zaterdag 11 februari, 2:49 uur
stem geplaatst
Incredible Shrinking Man, The (1957)
zondag 5 februari, 12:12 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
Jodaeiye Nader az Simin (2011)
Alternatieve titel: A Separation, zondag 5 februari, 11:59 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Eerlijk gezegd verwachtte ik een zeikerig en sentimenteel drama, ik weet niet goed waarom, maar dat is A separation bepaald niet. Zoals kos al terecht opmerkt kan je deze film veel beter zien in de Europese traditie van de dialoogfilm. Het is jammer dat de regisseur een kleine kunstgreep nodig heeft om de spanning erin te houden (het ongeluk dat de werkster heeft wordt op een hele vreemde manier buiten beeld gehouden) maar wat erg goed uitpakt is dat alle personages deels sympathiek zijn en deels niet-sympathiek. De waarheid ligt voortdurend in het midden en dat maakt het drama invoelbaar en menselijk. Het conflict bevat daarnaast enorm veel lagen: man-vrouw, religie, sociaal-economische klasse, volwassenen-kinderen enzovoorts. Mooi om te zien dat het gegeven dat niemand over zijn eigen belang kan heenstappen ertoe leidt dat er alleen maar verliezers zijn. Het einde is wat dat betreft ook sterk. In de vormgeving is het allemaal wel wat karig en er zijn niet al te veel scenes die er echt uitspringen. Niettemin een goeie film.
