eRCee
Ingeschreven sinds 19 oktober 2005
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van eRCee. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Copie Conforme (2010)
Alternatieve titel: Certified Copy, maandag 31 januari 2011, 21:12 uur
Ik gooi er ook een vier tegen aan. Prachtige film, zeg maar het niet-romantische Before sunrise. Voor het eerst weet Kiarostami me te overtuigen. Dat kan trouwens deels op het conto worden geschreven van Juliette Binoche, toch wel op dit moment mijn favoriete actrice. Wat is ze weer goed zeg, ze behoort tot de weinigen die een film door het acteerniveau echt beter kunnen maken.
Maar ook los daarvan is Copie Conforme een intrigerende film. Natuurlijk allereerst vanwege de diepgaande dialogen en de schijnbare switch van het onderwerp. Bij vlagen wat geconstrueerd, maar dat stond me niet tegen, vind het zelfs een goeie toevoeging van Kiarostami aan zijn vroegere, strikte realisme. Daarnaast vond ik de cinematografie erg mooi, redelijk sober nog steeds, maar met veel diepte, perfecte kadrering, afwisselende perspectieven en fraaie belichting. Zo heb ik het nog niet eerder bij deze regisseur gezien. Twee kleine stijlbreukjes dus (minder realisme en meer aandacht voor de vorm), als je het mij vraagt. En tenslotte is er nog alles wat tussen inhoud en stijl heen en weer beweegt, zoals de meertaligheid en de in beeld gebrachte kunst.
Dat alles maakt van Copie Conforme hoogwaardige cinema; een film die vanaf het begin boeit, blijft verrassen en soms ineens ontroert (de close-ups van Binoche die worstelt met haar emoties met name). Daar kan ik wel vier sterren aan kwijt.
Ivanovo Detstvo (1962)
Alternatieve titel: Ivan's Childhood, zaterdag 29 januari 2011, 21:28 uur
stem geplaatst
Tramontana (2009)
donderdag 20 januari 2011, 8:58 uur
Nou inderdaad, de Boedistische propaganda druipt er vanaf. 
Aardige film wel, die helaas door de structuur wat warrig wordt. De keuze om het verhaal te vertellen vanuit het perspectief van vier mannen in een cafe, waardoor telkens een andere visie getoond wordt, werkt wellicht beter in boekvorm. Toch blijven de twee hoofdpersonages, vooral Rosa Campos de Amor, waar het allemaal omgaat, wel interessant. Ook de dialogen vond ik vrij goed. Minder is toch het stilistische aspect. Zowel de muziek als de visuals zijn matig en Tramontana laat op dit gebied duidelijk veel liggen.
Uiteindelijk best een onderhoudend drama, een hoogvlieger is het echter niet.
Simon (2004)
woensdag 19 januari 2011, 8:54 uur
Simon is overwegend een mooi integer drama, hoewel het inderdaad ook een film is met twee gezichten. De eerste helft vond ik weliswaar redelijk vermakelijk maar met het laatste gedeelte scoort de film echt punten. Het proces van voorbereiding op de dood wordt zeer goed weergegeven, continu met humor maar (hier) ook met stijl. "Deze dag hing al lang als een zwaard van Damascus boven mijn hoofd." 
Het moment waarop dit gezegd wordt typeert de film volledig. Leuk ook de rol van allerlei bijpersonages in dezen (de verpleegkundige, de huisarts, de tandartsassistente). Fijne film dus. Qua integriteit in het behandelen van een zwaar onderwerp is het tweede gedeelte van Simon een baken in het Nederlandse filmlandschap.
Weiße Band - Eine Deutsche Kindergeschichte, Das (2009)
Alternatieve titel: A White Ribbon, maandag 17 januari 2011, 10:09 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Na een aarzelend begin (Cache was aardig, La pianiste matig) kon ik de laatste twee films die ik zag van Haneke belonen met 4 sterren (Code inconnu, Le temps du loup). De verwachtingen voor deze gouden-palm winnaar waren dan ook hooggespannen.
Erg onder de indruk ben ik echter niet. Das weisse band opent met de opmerking dat deze kindergeschiedenis misschien licht kan werpen op dingen die zich later in Duitsland zouden afspelen. Gezien het feit dat 25 jaar later WO II en de holocaust plaatsvonden is dat nogal wat. Maar Haneke doet hier verder bar weinig mee.
Wat we te zien krijgen is een beperkt aantal personages uit een dorpje, waaronder een groep kinderen. In tegenstelling tot de meesten hier vind ik niet dat de kinderen stelselmatig worden beschadigd door old-school opvoedingsmethoden. Daarvoor is het aantal personages waarover we meer te weten krijgen ook te klein (alleen de pastoor wordt in dit opzicht uitgewerkt, waartegenover de zachtaardige leraar kan worden gesteld). Verder valt op dat de eerste sabbotage-actie, waarvan gesuggereerd wordt dat dit door de kinderen is gedaan, al plaatsvindt voordat we iets zien van ouderlijk geweld.
Wat de film mijns inziens dus toont is aan de ene kant een aantal personages met bedenkelijke trekjes (dokter, pastoor) en aan de andere kant een groep losgeslagen kinderen. Om hier een verband te leggen met het ontstaan van de generatie die later Hitler zou steunen vind ik echt een brug te ver, ook van Haneke zelf. Een inslecht dorp zie ik overigens eveneens niet.
Thematisch wankelt de film wat mij betreft dus. Ook de verhaalontwikkeling is niet echt sterk, en na een intrigerend begin zakt de spanningsboog van de film steeds verder weg.
Wel goed vond ik de fotografie. Vooral de shots die getoond worden tijdens de voice-over gedeelten zijn prachtig belicht en gekadreerd.
Mijn ervaring met Haneke blijft dus wisselvallig. Das weisse band is op zich een interessante film in mooi zwart-wit, maar als drama slecht gelukt en de thematische pretenties worden niet waargemaakt. Jammer dat juist deze film op Cannes werd onderscheiden; hopelijk maakt Michael Haneke de volgende keer weer wel een klein meesterwerk.
Station Agent, The (2003)
zondag 16 januari 2011, 9:02 uur
Aardig filmpje hoor, maar meer zie ik er ook niet in. Rustig tempo, goed camerawerk, personages een tikje karikaturaal en niet altijd geloofwaardig, prima muziek, lekker sfeertje, mager verhaal. Dat is het toch gewoon? Zeker geen arthouse-meesterwerk ofzo.
Belle de Jour (1967)
dinsdag 11 januari 2011, 19:57 uur
stem geplaatst
Trolösa (2000)
Alternatieve titel: Faithless, vrijdag 7 januari 2011, 19:25 uur
Ik kan het niet oneens zijn met Starbright Boy, en toch deed deze film het voor mij niet echt. Inderdaad is Trolosa een volledig Bergmaneske film, die vooral lijkt op Scenes uit een Huwelijk en Saraband. Met het script is niks mis, en Ullmann zou niet beter hebben geacteerd dan Ende. Toch heb ik het gevoel dat Bergman zelf meer uit dit script had kunnen halen. Vooral de scenes met uitgesproken emoties, waar ook de filmbeleving zou moeten toenmen, schieten mijns inziens tekort. Echt betrokken raakte ik helaas niet. En daardoor gaan de lengte en het statische van de film een beetje negatief doorwegen. Drie sterren derhalve voor regisseuse Ullmann.
Entre les Murs (2008)
Alternatieve titel: The Class, donderdag 6 januari 2011, 7:36 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren
Bij de Beesten Af (1972)
Alternatieve titel: Ape and Super-Ape, woensdag 5 januari 2011, 9:04 uur
stem geplaatst
Hudsucker Proxy, The (1994)
dinsdag 4 januari 2011, 18:26 uur
Hollywood met een stevige knipoog. The Hudsucker Proxy is altijd onderhoudend, goed in elkaar gezet, prima in beeld gebracht, en kent als uitschieters een paar absurdistische situaties en leuke grapjes (de secretaresse bijvoorbeeld die achter elkaar Oorlog en Vrede en Anna Karenina leest terwijl de naam van de Hula Hoop wordt bedacht). Zelfde categorie als Barton Fink , O brother, where art thou en eigenlijk ook wel een beetje The big Lebowski. De kant van de Coens dus die ik het leukst vind.
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010)
Alternatieve titel: The Deathly Hallows, zondag 2 januari 2011, 15:32 uur
Het begin van het einde, oftewel het eerste deel van de laatste Harry Potter. Wat mij betreft wel een goede keuze om dit in twee delen te doen, want wat meteen opvalt is dat er meer tijd kan worden genomen voor allerlei zaken die niet direct in dienst staan van het plot. Met name de psychologische verwikkelingen tussen de personages kwamen er in eerdere delen nog wel eens bekaaid van af. Wat dat betreft doet de verfilming van deel 7 meer recht aan het boek. Bij tijden verliest de film hierdoor zelfs wat teveel aan vaart; dit deel had dan ook best iets korter gekund. Verder blijft het jammer dat het vloeiende en natuurlijke van de boeken op het filmdoek niet goed tot uiting komen. Alles voelt stroever, de grapjes, de ruzies tussen de karakters, sommige ontwikkelingen. Omdat ik een fan ben van de fantasiewereld van Rowling, van haar personages en vertelstijl, heb ik me echter goed vermaakt. Je zit er ook meteen weer voor een paar dagen in. De laatste boeken maar eens herlezen voordat het echte slotstuk verschijnt.
