Nomak

Wow, wat een film. Zonder twijfel één van de spannendste films die ik ooit heb gezien.
In het begin lijkt het een vrij saaie nacht te gaan worden voor de bijzonder knappe Angela Vidal en haar cameraman Pablo. Het begint allemaal rustig en we krijgen wat uitleg en een rondleiding bij de brandweer. Allemaal leuk en aardig, maar Angela wil wat actie zien. Gelukkig komt er dan een oproep en gaan we op pad. Maar als we dan in het gebouw aankomen begint het pas echt. Als kijker weet je net als de personages niet wat er aan de hand is. Het enige dat we weten is dat de situatie in sneltempo zorgwekkender wordt en dat het een lange nacht lijkt te worden. Dat zorgt voor een erg sfeervolle en razendspannende film. Ik kan niet één specifieke scène eruit pikken die ik het beste vind. Dit is zo een film die in zijn geheel ijzersterk is. Komt ook erg realistisch en geloofwaardig over. Camerawerk is prima, er zijn geen irritante personages, de sfeer is goed,.... En de acteerprestaties zijn uitmuntend, iedereen komt heel erg naturel over, alsof er niet wordt geacteerd. Ik had dan ook niet het idee dat ik naar personages of acteurs aan het kijken was, maar naar echte mensen. Gedurende de hele film blijven we in spanning toekijken en worden we zo nu en dan eens opgeschrikt door enkele efficiënte schrikmomenten. En dan krijgen we ook nog eens een bloedstollend einde met een slechte afloop. Voor mij is dat voldoende, meer verwacht ik niet van een goede horrorfilm. Rec is één van de betere horrorfilms die ik heb gezien en uiteraard is dit dan ook een absolute aanrader.

De eerste was een meesterwerk, en deze is niets minder. Mooi dat de film weer de draad oppakt waar de eerste film stopte, op die manier zit je van de eerste seconde meteen in de film.
Ook in deze film alweer uitmuntend acteerwerk van de hele cast. Lijkt net echt, zo naturel komen de personages over. Vooral de dokter (priester) vond ik erg sterk, al kan ik over geen enkele acteur negatief zijn. Het is ook echt genieten van dat Spaanse gebrul van de leden van het SWAT-team die in het begin geen flauw idee hebben in wat voor een hel ze zijn aangekomen. En hel is wel het juiste woord om deze gruwelijke plek te omschrijven want het wordt in de loop van de film duidelijk dat ze te maken hebben met de duivel zelf. Uitstekende keuze om de film die kant op te laten gaan, zo krijgen we wat bovennatuurlijke momenten voorgeschoteld. De sfeer is in elk geval eng en beklemmend en als kijker leef je mee met de personages en voel je net als hen de wanhoop toeslaan.
De film bevat ook enkele razendspannende momenten zoals de scène waarin een stoere kerel van het SWAT-team een buisje met bloed van de bezetene gaat halen. En natuurlijk zijn de scènes waarin de priester met de duivel praat ook erg sterk. Echt van die momenten waar ik van hou in een horrorfilm. Het einde is ook heerlijk als blijkt dat de duivel het lichaam van de teruggekeerde Ángela Vidal in bezit heeft en zo uit het gebouw zal geraken. Geslaagde en toch ook wel enigszins verrassende twist.
Rec 2 is een ijzersterke horrorfilm die geen moment moet onderdoen voor zijn uitstekende voorganger.

Deze film was vandaag weer eens op tv, voor de ik-weet-niet-hoeveelste keer. Hebben ze dan werkelijk niets beters om uit te zenden?
Dit is typisch zo een domme tienerfilm die met elke kijkbeurt slechter wordt. Ook over de acteurs heb ik geen goed woord. Julia Stiles bakt er niets van en Heath Ledger is niet veel beter.

Een erg indrukwekkende film is dit. En daar is eigenlijk best wel weinig voor nodig als je ziet dat zowat de hele film zich in één ruimte afspeelt.
Het verhaal vind ik erg aantrekkelijk. En je hebt natuurlijk al een vermoeden hoe het gaat aflopen, maar de manier waarop het is uitgewerkt is ijzersterk.
Alles wijst erop dat die jongen schuldig is. En dan twaalf juryleden die moeten beslissen over zijn lot. Alle twaalf zijn het ook verschillende types. Maar er is één man (Henry Fonda) die een afwijkende mening heeft. Wat volgt zijn heel veel dialogen van hoog niveau. De spanning en de emoties in de kamer lopen op momenten hoog op. Dan moet je wel erg sterk in je schoenen staan als je die ene man bent.
Het mooie van alles is dat het personage van Henry Fonda in het begin ook nog eens niet overtuigd is van die jongen zijn onschuld. Maar hij is ook zeker niet overtuigd van zijn schuld, en dat is genoeg om zijn afwijkende mening te rechtvaardigen en een discussie met sterke en overtuigende argumenten op gang te trekken waarna andere juryleden ook beginnen te twijfelen aan die jongen zijn schuld.
De film heeft ook het effect dat je jezelf in die kamer waant en dat je je ook in de discussie wil mengen.

Henry Fonda kende ik eigenlijk alleen van enkele westerns waar hij steeds sterk in zijn rol zit. Maar na 12 Angry Men gezien te hebben heeft deze man definitief een plaats veroverd in mijn lijstje favoriete acteurs. Ook de andere mannen acteren allemaal prima, maar het is toch Henry Fonda die alle aandacht opeist. Hoe kan het ook anders, hij zet hier een personage neer dat ik niet snel zal vergeten.

Stel je maar eens voor dat zo een jongen echt onschuldig is, maar dat advocaten en juryleden zich er snel vanaf willen maken en dat er op zo een moment geen man als Henry Fonda aanwezig is. Zo iemand gaat dan onschuldig levenslang achter de tralies of wordt ter dood veroordeeld.
Zulke dingen zijn natuurlijk al vaak voorgekomen.

12 Angry Men is een bijzonder sterke film met uitmuntende acteerprestaties. Een film die nog een hele tijd in je hoofd blijft zitten. Ik vond het na afloop dan ook jammer dat het al gedaan was. Het had gerust nog een uur langer mogen duren.
Topfilm, absolute aanrader!

Prima horrorfilm die sterk start. Je komt als kijker erg snel in het verhaal, want zo een schrijver die naar hotelkamers gaat waar het zogenaamd spookt, dat is wel interessant. De film komt pas echt op gang als Mike Enslin, onze dappere schrijver, naar het hotel gaat om er kamer 1408 te boeken. Samuel L. Jackson waarschuwt hem nog voor het gevaar, maar het kan niet baten. Mike Enslin moet en zal de kamer boeken.
Er hangt zo een beetje een creepy sfeer met die schilderijen en de rest van het interieur. En langzaam maar zeker merkt ook Mike dat er iets niet pluis is in de kamer. Er zijn enkele goede scenes in de film, maar er is er één die er echt bovenuit steekt. Dat is de scene waar Mike uit het raam naar zijn overbuurman zwaait en om hulp roept. Dan merkt hij dat die overbuurman net dezelfde bewegingen maakt en eigenlijk een soort spiegelbeeld van hem is. Briljante scene is dat.
Verder wordt er soms teveel overdreven, en dan bedoel ik in het laatste half uur van de film. Het is hier al eerder aangehaald, en ik vind het jammer, want ik ben van mening dat hier veel meer had ingezeten. De sfeer was echt goed, maar dat die hele kamer in een ijskast en daarna ook nog eens in een zwembad verandert, dat hoeft voor mij niet. Dan wordt het allemaal veel te ongeloofwaardig. Als kijker weet je op een bepaald moment ook geen verschil meer tussen droom en werkelijkheid, al brengt het einde duidelijkheid.
Ook jammer is het feit dat Mike Enslin het overleeft, het was natuurlijk veel beter geweest als hij was gestorven in die kamer.
Het was op bepaalde momenten toch even bibberen en beven, maar de film is jammer genoeg geen echte topper. Toch is dit zeker één van de betere Stephen King verfilmingen.

Zo geweldig is het allemaal niet. Het is op momenten nogal erg ongeloofwaardig en bepaalde zaken worden ook nog eens slecht of niet uitgewerkt.
Het acteerniveau is ook niet erg hoog. Ik kan dan wel gaan roepen dat Robert De Niro hier geweldig is, maar is dat ook zo? Neen, helemaal niet, van De Niro heb ik al veel beter acteerwerk gezien.
Dan zijn er ook nog eens een aantal vervelende en eigenlijk ook wel overbodige personages die gespeeld worden door nogal zwakke acteurs en actrices. Vooral de medialui en een aantal agenten zijn erg irritant met hun hysterische geschreeuw. Dat zorgt natuurlijk niet voor een leuke kijkervaring.
Het beste wat de film te bieden heeft is eigenlijk de dood van De Niro. Toch wel verrassend om zo een belangrijk personage te laten sterven.
Voor de rest is 15 Minutes nogal een redelijk teleurstellende film.

Ik heb vooraf zo weinig mogelijk over de film gelezen en wist dus totaal niet wat ik ervan moest verwachten. Gelukkig viel het van het begin al goed mee en zorgen de apen en die mysterieuze monoliet ervoor dat ik meteen geboeid voor het scherm zat. De overgang van de scènes met de apen naar de ruimte vind ik wel veel te abrupt, ik had liever nog wat meer evolutie gezien.
Er zijn dan al mooie beelden te zien, maar éénmaal in de ruimte begint het pas echt. Op momenten is het echt prachtig wat je te zien krijgt. Visueel is het dan ook een ijzersterke film en het is er amper aan te zien dat de film meer dan 40 jaar oud is.
Beste scènes vond ik ongetwijfeld de momenten met HAL, vooral toen HAL de bemanning ging tegenwerken. Beangstigend om zo afhankelijk te zijn van een computer.
Toen HAL was uitgeschakeld vond ik het weer minder interessant. Wat dan volgt kon me niet meer boeien en was allemaal veel te lang uitgesponnen. Ander minpunt vind ik de bombastische muziek die te horen is bij de lange trage scènes in het eerste uur van de film.

Ik had al erg lage verwachtingen, en die zijn helemaal ingelost. Het begin van de film is nog best goed als men merkt dat er iets mis is.
Vanaf het moment dat John Cusack in beeld komt weet je al dat de film de verkeerde kant op zal gaan. Centraal komt dan het het vervelende gezinnetje van John Cusack te staan. Als hij beseft wat er aan de hand is regelt hij meteen een vliegtuig, kruipt in zijn blitse limo, belt zijn ex-vrouw en zegt dat ze zo snel mogelijk met de kinderen moet klaarstaan. De nieuwe vriend van zijn ex pakken ze ook maar mee want hij is een piloot en die kan nog van pas komen. Vanaf dan wordt de film vreselijk eentonig. Net op het moment dat ze in de limo stappen begint de Aarde achter hen open te scheuren, niet alleen achter hen, maar overal om hun heen stort alles in en scheurt alles open. Enkel de grond waar de wagen zich bevindt blijft nog net even intact, maar meer heeft John Cusack niet nodig om zijn gezin door deze apocalyps heen te loodsen. Daarna nemen ze net op tijd het vliegtuig (hier komt die vriend van pas want de piloot is dood), want net wanneer ze opstijgen scheurt ook daar de grond open. En even daarna maken ze ook even een tussenstop om wat stunten uit te halen met een camper. Die camper wordt zelfs geraakt door een gigantisch rotsblok dat werd uitgespuugd door een vulkaan. Maar ook dat kan John Cusack niet deren, hij is onverwoestbaar en springt wat later zelfs met een Bentley uit een vliegtuig.
Het klinkt allemaal spectaculair en als ik niet beter wist zou ik haast gaan denken dat de het hoofdpersonage één of andere superheld was, maar neen hoor. Het is een gewone huisvader. En als Cusack er op een bepaald moment toch bijna in lijkt te falen om China te bereiken, dan komt China wel naar hem toe. Want dat is natuurlijk de theorie van de aardkorstverschuiving. De regisseur verzint werkelijk al het onmogelijke om Cusack en zijn gezin het einde van de film te laten halen.
Die kinderen van John Cusack zijn ook vreselijk irritant. Als zijn dochtertje voor de 50ste keer het woord "daddy" schreeuwt heb ik echt zin om een baksteen door mijn beeldscherm te gooien, zo irritant was dat kind. Al was de rest van dat gezin ook niet veel beter.
In elk geval gaat de hele film op deze manier verder. Het komt erop neer dat John Cusack en zijn gelukkige gezinnetje een speciaal schip ergens in China kunnen bereiken waar eigenlijk alleen maar het rijke volk op mag. Ook op dat schip kruipt Cusack nog even in de rol van superheld. Oh ja, die nieuwe vriend sterft, wat een geluk, nu kan meneer Cusack in het beloofde land terug iets beginnen met zijn ex-vrouwtje.
Tussendoor komen we nog een hoop vervelende personages tegen zoals een vervelende vetklep en anorexiapatiënt Thandie Newton en ....... het zijn er gewoon teveel om op te noemen.
Pluspunt was wel Danny Glover als president van de Verenigde Staten.
Is 2012 een aanrader? Neen, zeker niet! De special effects zijn niet slecht, maar op enkele momenten na zijn ze ook zeker niet geweldig of revolutionair. Voor de rest is het een zwaar overdreven en totaal ongeloofwaardig filmpje met een hoop vervelende personages. Zowat al diegenen die het overleven had ik graag ten onder zien gaan. En de film duurt ook nog eens minstens een uur te lang.

Geen slecht verhaal, maar het is een doorsnee film met wel erg veel toevalligheden.
Ik weet niet of de film beter was geweest als de scenes niet zo door mekaar werden gegooid. Het maakt het soms allemaal wat warrig, maar het is wel te volgen.

De acteurs doen het goed. Van Sean Penn heb ik al eerder goede rollen gezien. Naomi Watts was echt een aangename verrassing, want ik kende haar eigenlijk niet zo goed. Maar het is Benicio Del Toro die hier de show steelt, hij tilt de film naar een hoger niveau met een indrukwekkende acteerprestatie.

24 is met afstand de beste serie die ik ooit heb gezien. En komende donderdag gaat in België dan eindelijk het zevende seizoen van start. Om die reden heb ik zolang gewacht met het kijken van deze film. Ik had namelijk geen zin om na deze film alweer een half jaar te moeten wachten om Jack Bauer weer aan het werk te zien.
Mijn verwachtingen waren niet zo hoog gespannen, maar dat viel allemaal erg goed mee. Het begin is al meteen interessant met die kindsoldaten, en naarmate de film vordert kom je te weten hoe Jack Bauer hier verzeild geraakt is. Als de rebellen de school naderen om kinderen op te halen om er kindsoldaten van te maken, kan Jack niet anders dan zich in de strijd te mengen. Even zien we Jack als een soort Rambo tekeer gaan. Geweldige scène is dat!
Wat ik ook een mooie scène vind is het moment als Benton (prima rol van Robert Carlyle) op een mijn is gestapt en Jack verplicht is om zijn vriend achter te laten, wetende dat die zal sterven.
Ook het einde van de film is prima gemaakt, dan bedoel ik natuurlijk het gedeelte met Jack. Hij is zowat verplicht om zich over te geven en wordt vervolgens gevangen genomen. Vreselijk voor hem, maar hij had eigenlijk geen keuze.
De nieuwe president viel me tegen. Het lijkt me een vreselijk saai en vervelend mens, erg slecht gecast. Maar als ik het hier zo even doorlees zegt Ajax&Litmanen1 dat zij het erg goed doet in seizoen 7. Daar zal ik maar op vertrouwen dan.
Ik vond 24: Redemption in elk geval een prima film, een echte aanrader voor de fans. En ik denk ook wel dat mensen die niet vertrouwd zijn met de serie 24 ook wel kunnen genieten van deze film. Ik kan alvast niet meer wachten op het begin van seizoen 7.

Erg vermakelijke film waarin twee knappe dames auditie doen voor dezelfde rol. Ze wonen onder hetzelfde dak en hebben een hekel aan elkaar. Het begint allemaal onschuldig, maar al snel slaat het om in pure haat, woede en waanzin. En de twee dames rammen mekaar vervolgens genadeloos in mekaar met alle middelen die ze hebben. En ze kunnen beiden incasseren, je wil er geen ruzie mee hebben. Toen er een kettingzaag werd uitgehaald was het pas echt menens. Dan denk je: even stoppen, zeg gewoon sorry en probeer het uit te praten. Maar neen, ze gaan gewoon keihard door.
Op het einde krijg je dan dat de ruzie eigenlijk totaal zinloos was, want beide dames krijgen een hoofdrol. Helaas is het te laat en hebben ze mekaar al afgeslacht.
Een voorkeur had ik niet echt. Ik dacht in het begin wel dat de donkerharige sympathieker zou zijn, maar schijn bedriegt. Ze zijn namelijk allebei even gek.

Goede vampierenfilm, maar net als Metalfist vind ik het spijtig van de grote tijdssprongen. Als de tijd 10 dagen verspringt moet er toch iets veranderd zijn. Maar de acteurs zitten nog steeds op dezelfde plaats,......
De vampiers zien er wel goed uit en de film heeft een goede sfeer.
Maar waar komen deze vampiers vandaan? Dat zou ik toch willen weten.

Hmm, Hitchcock wisselt als het ware topfilms af met mindere films. Zo denk ik er voorlopig toch over, al heb ik nog maar een handvol van zijn films gezien.
Het begint allemaal erg traag, maar na de moord kwam de film dan toch op gang en begon het allemaal wel wat boeiender te worden, wat echter niet wil zeggen dat het ook spannend werd. Helaas zakt het later weer wat in en kreeg ik het gevoel dat er van de hak op de tak werd gesprongen.
The 39 Steps is een kleine tegenvaller, maar toch zal ik regelmatig nog eens een film van Hitchcock kijken als de kans zich voordoet.

De eerste film was al niet geweldig en deze valt nog meer tegen.
Deze superhelden zijn niet echt mijn ding en als ze dan ook nog eens met elkaar gaan trouwen neemt mijn intresse nog meer af.
Het enige positieve aan de film is de Silver Surfer. Die zag er wel indrukwekkend uit en vond ik ook veel interessanter dan de "helden". Helaas werd hij in Duitsland nogal snel verslaan door een toestel met elektrische pulsen of zoiets dat ze nogal snel in mekaar hebben gezet. Wat een onzin toch.
En net zoals onze vriend sinterklaas hierboven heb ik ook dezelfde vraag. Lopen er in het Duitse Schwarzwald beren rond?
De film is ondanks de aanwezigheid van de Silver Surfer toch wel een tegenvaller. Vooral ook met dat vreselijke einde. Kan die Jessica Alba niet gewoon dood blijven? Pfff, nu komt er natuurlijk weer een derde film.

Leuk om twee Arnolds in een film te duwen, maar dat betekent helaas niet dat de film ook dubbel zo goed is. In het begin valt het nog allemaal mee en is het leuk, maar de film duurt veel te lang. Had men makkelijk een half uur korter kunnen maken, nu trekt men het veel te lang met dat gedoe met die vieze kloon. Die onzin met die vervelende pop had men er ook beter uitgeknipt, werkte op mijn zenuwen en het zorgde er bijna voor dat ik de televisie ging uitzetten. Dat vrouwtje zag er zeker niet slecht uit. Ik kende haar van 24, maar ik had haar eerlijk gezegd helemaal niet herkend. Arnold staat natuurlijk ook bekend als een oneliner spuwende spierbundel. Hier zijn er echter niet veel memorabele oneliners te horen, maar in deze film komt toch een variant op de bekende I'll be back quote voorbij. Leuk om eens gezien te hebben, maar er zijn veel betere films met Arnold Schwarzenegger.

De film begint uitstekend. Als de vrouw komt aanbellen en daarna in het duister blijft staan zorgt dat voor enkele spannende en geheimzinnige momenten. Dat is dan ook meteen het beste van de film. Daarna verdwijnt helaas het realisme, wat op zich niet eens erg hoeft te zijn, maar even later verdwijnt ook nog eens alle geloofwaardigheid. Ik ga hier niet elke scène beschrijven, dat is al lang door anderen gedaan, maar er zijn gewoon veel te veel dingen die me storen in dit filmpje. De moeder van het meisje komt het huis binnengewandeld en ziet 2 vreemde mensen in huis. Even later wordt ze doodgestoken door haar eigen dochter terwijl je zou denken dat die toch wel de stem van haar moeder zou moeten herkennen. Maar goed, dat leverde tenminste nog een fijne scène op. Meer moeite heb ik met de agenten die wel bijzonder achterlijk handelen. Eerst gaan er twee agenten naar binnen die na een minuutje al dood op de vloer liggen. Je zou denken dat de andere agent die nog in de auto zit meteen versterking roept, maar neen. In plaats daarvan gaat hij samen met een gearresteerd Algerijns boefje dat ook nog eens geboeid is het huis binnen. Ze vinden de dode agenten, ze vinden het slachtoffer, en nog steeds maakt hij die jongen niet los, wat is me dat voor een debiel gedoe? Het kan nog dommer, als het licht uitvalt gaat de agent met het geboeide boefje op zoek naar de stoppenkast in plaats van het slachtoffer eerst in veiligheid te brengen. Natuurlijk worden ze allebei al snel uitgeschakeld. Clichés worden hier ook niet geschuwd, zo krijgt het slachtoffer meermaals de kans om de moordenaar te doden, wat ze uiteraard niet doet. Je vraagt je ook af hoe moeilijk het kan zijn om er eens eindelijk een einde aan te maken. Ik bedoel maar, je hebt de hele nacht op je kop laten schijten en iedereen om je heen is dood, de o zo boze gemene vrouw is zwaargewond, haar hele gezicht is verbrand. Dan moet je toch wel ongelooflijk woedend zijn (vooral als je toch al zo een chagrijnige kop hebt als dat zwangere vrouwtje), zo woedend dat je die trut toch gewoon afmaakt als je de kans hebt, maar neen nog steeds niet. Het echte dieptepunt wordt pas bereikt als de dood gewaande agent ineens weer is opgestaan, in een soort zombie is veranderd en alweer aan de stoppenkast staat te prullen. En dan valt die ook nog eens de verkeerde vrouw aan. Hoe verzin je het? Ook wel vreemd dat een volledig verbrand gezicht dat aan flarden hangt blijkbaar geen pijn doet.
Het motief van de dader kwam bij mij niet als een verrassing, zie je al van ver aankomen.
Schokkend vond ik de film ook niet, daarvoor is het allemaal veel te nep. Een beetje een buik openknippen met een schaar om te shockeren. Bwa, het deed me hier niet veel, kwam nogal wat nep over. Ook de vele liters bloed die er vloeien maken het zeker niet schokkender. Ik moet me ook een beetje kunnen inleven in de personages om iets schokkend te vinden, en dat kon ik hier absoluut niet.
À l'Intérieur is maar een tegenvallende film.